Space is not among worldly things (...) - it is prior to them all. As all things come to be in it, so are they accidental to it; so that not only what are listed in the categories (van Aristoteles; WD) as accidents, but also what is there called substance, are for it accidents. Hence it must be philosophized (em>philosophandum_) about in a different way from the categories.

Woorden van Patrizi, een middeleeuwse scholasticus, in Grant's "Much ado about nothing".

Emanuel heeft de discussie over het wel of niet bestaan van God flink opgeschud. In deze blog zal ik iets zeggen over waarom ik er alle vertrouwen in heb dat God niet bestaat. Ik merk vooraf op dat ik eerdere, beroemde atheïstische pamfletten, zoals die van Russell en in ons taalgebied Philipse, niet heb gelezen: ik neem aan dat mijn gedachtengang deels met die van hen zal overlappen waarbij ik slechts kan hopen toch een originele en minstens zo overtuigende bijdrage te hebben geleverd. Ook ga ik niet in wat je zoal onder God zou kunnen verstaan: het is voor mijn betoog voldoende dat God een bovennatuurlijke entiteit is en wordt gedacht als in ieder geval de persoonlijke Schepper en hemelse Rechter (de meest abstracte, metafysische ‘God van de filosofen’ – zoals die van Spinoza – wordt dus buiten beschouwing gelaten).

Het is dit jaar - 2012 - Rousseau-jaar (omdat Rousseau op 28 juni precies 300 jaar geleden werd geboren), dus vind ik het wel aardig om ook op deze site even aandacht te vragen voor Rousseau en zijn werk.

Omdat – mede door Emanuels werk – religie en godsbewijzen een vast thema op dit forum lijkt te zijn geworden, is het misschien interessant om eens te lezen wat grote denkers daar over gezegd hebben. Steeds meer filosofische teksten staan op internet en bij toeval vond ik onlangs deze tekst van Kierkegaard:

http://philosophy.tamu.edu/~sdaniel/Notes/AbsoluteParadox.pdf

Ikzelf vind het een interessante tekst en ik ben benieuwd wat jullie ervan vinden. Voor zover ik daar als atheïst over mag oordelen, acht ik Kierkegaards kijk op God en de relatie rede-geloof de juiste. Ik geef er een paar opmerkingen bij. Op voorhand meld ik dat Kierkegaard een radicaal andere positie inneemt dan Emanuel: niet alleen acht Kierkegaard elk godsbewijs onmogelijk maar is elke suggestie van ‘weten’ zelfs een ondermijning van het geloof. Geloof en weten liggen niet in elkaars verlengde, maar zijn tegenpolen: het geloof richt zich op het onbegrijpelijke ...

Een onderzoek naar de filosofische verhouding van Nietzsche tot Kant en Schopenhauer als zijn belangrijkste tegenstanders

1 Inleiding.

Nietzsche is vooral bekend als immoralist die zich tegen de moraal, met name de Europees-christelijke, keert. Teneinde meer inzicht te krijgen in Nietzsches antimoralisme, zal ik in deze paper Nietzsches filosofische verhouding tot Kant en Schopenhauer onderzoeken, nu Nietzsche hen lijkt op te vatten als de belangrijkste filosofische vertegenwoordigers van de verfoeide westerse moraal en in ieder geval het meest van alle filosofen aanvalt.[1] Uit de aangetroffen elementen van kritiek en overeenkomst zal ik tevens proberen Nietzsches positieve ethiek, die de moderne moraal zou moeten vervangen, te ontwikkelen.