Dromen

In de blog: ethiek met wetenschappelijk voorbehoud reacties: 142 pdf print

Als van iemand gezegd wordt dat deze droomt over de toekomst, gaat dat over denkbeelden hebben over hoe mooi, fijn, interessant, roemrijk die toekomst kan zijn. Dat de mens op die manier een dromend wezen is, moge duidelijk zijn.

In alle nuchtere beschouwingen over het functioneren van de mens in het algemeen, blijkt dat de mens geen idee heeft hoe de dromen te verwezenlijken op een manier die verantwoord is. Op allerlei mogelijke manieren wordt de wereld schade aangedaan, worden zaken geforceerd en past men geweld toe.

Men staat in plaats van naast elkaar eerder tegenover elkaar, terwijl de droombeelden, afgezien van de nadruk op persoonlijk gewin, toch vaak wel een wereld betreffen waar in iedereen het goed heeft.

Het is makkelijk om te denken dat er mensen zijn die wensen dat er een wereld komt waar niet iedereen het goed heeft, als deze mensen uitgaan van de wereld die er is. Het is echter belangrijk een helder beeld te hebben van de situatie, en waarom de situatie nu zo is zoals die is, voordat men een volgende stap richting de ideale toekomst kan gaan zetten.

Het dromen onmogelijk maken, door een beeld te geven waarom de wereld niet kan zijn wat men voor ogen heeft, zal niemand in dank afgenomen worden. Maar als we precies weten wat het is dat de dromen onmogelijk maakt, kunnen we aan realisatie beginnen, door daar iets aan te doen.

De dromer zonder kennis kan geluk hebben, ignorant bliss, en zijn of haar wensen in vervulling zien gaan, of denken te zien gaan. De dromer zonder kennis kan pech hebben, en zijn of haar dromen niet zien uitkomen en in diepe misere verkeren.

Epictetus was wakker, en gaf aan dat de opvattingen het enige waren waar je macht over kon hebben. Ook alleen door oefenen dan. Dromen gebeurt, en als je dan jouw opvattingen aanpast dat alles goed uitkomt volgens jou, dan denk ik dat je al snel last krijgt van cognitieve dissonantie. Waar het om gaat is werkelijk begrijpen wat de mogelijkheden zijn en daar jouw dromen op aanpassen.

Zo geldt dat wie voor een dubbeltje geboren is niet gauw een kwartje wordt, en wie geen goed doet ook geen goed ontmoet, maar dat zijn magere dooddoeners als het gaat om een nuttige levensfilosofie.

We hebben een wetenschappelijke gefundeerde filosofie nodig die zodanig op de achtergrond kan opereren, dat we ongestoord kunnen dromen.


Tags
geen tags

Reacties (142)

   

Is dit niet een hoopje ongefundeerde algemeenheden en klagen-in-de-wachtrij?

Wie zijn zij waarvan gezegd wordt dat ze dromen over de toekomst? Waar vinden we dan weer alle nuchtere beschouwingen over het functioneren van de mens in het algemeen? Wie kent of waar is dat helder beeld van de situatie zoals die is? Worden dromen onmogelijk gemaakt en door wat of wie, en hoe zijn ze dan toch uitvoerbaar, na amendementen in welke zin en door wie? Hoe weten we objectief wie lijdt aan cognitieve dissonantie?

Waar kunnen we iets lezen van al die actoren, waar kunnen we ze bezig zien, wat zijn hun namen? Zonder antwoord hierop is de hele blog een losse flodder.

   

Dat je probeert me te ergeren zegt me genoeg over hoe jij droomt over de toekomst Siger. Je begint met een suggestieve vraag, en beschouwt dat waarschijnlijk nog als gewone vraag. Wat dat betreft ben je helaas erg dom.

   

Je wordt al direct persoonlijk. Dat zegt heel veel over de rest.
Het is ofwel beginnen schelden, ofwel antwoorden geven. En antwoorden heb je dus niet.

   

Trouwens, vanuit mijn perspectief ben jij degene die ergert hoor. Omdat je steeds orakelt en nooit in discussie gaat.

   

JIj begint op een kwaadaardige manier. Ik noem dat dom.
Voor de rest ga maar zelf een stukje schrijven...

   

Mijn vragen waren bedoeld om te weten of je tekst echt kwaadaardig bedoeld is. Bedankt voor het antwoord, nu weet ik tenminste waar die "cognitieve dissonantie" zit.

Ik zou zeggen, sticht een nieuwe religie.

   

Zeer kwaadaardig weer. Als het je nog welgevallig is, waar precies zit dat kwaadaardige in mijn tekst?

   

Je posts komen altijd neer op verholen politieke kritiek van neo-conservatieve aard, hoe je het ook telkens inkleedt. Ik geloof graag dat je je daar niet van bewust bent.

   

Ik heb geprobeerd een herkenbaar stukje te schrijven over goede bedoelingen vanuit het dromen. Dat Siger zich niet wil laten ontmaskeren als dromer, dat zou zijn zelfbeeld van nuchtere wetenschapper teveel aantasten, zegt hierbij veel. De openhartige houding die nodig is om naar jezelf te kijken is juist wat dromer veelal kunnen missen, want hun hoofd zit in de wolken.
Verder is het natuurlijk zeer wel zo dat algemeenheden over "de mens" slechts kunnen dienen als iets waaraan men zich spiegelt en dan verder denkt. Dat sommigen dat spiegelen niet lukt, zoals hier SIger, zegt eigenlijk veel over narcisme en gebrek aan invoelingsvermogen.
Maar goed het moet niet over Siger gaan.
Zijn lullige suggestieve vraag waarmij hij de toon zet moet ik maar laten.
De pogingen daarna om op de inhoud te gaan zie ik als een vraag om het concreter te maken. Dat zou juist iets kunnen zijn om samen te doen. Zoals ik hier dus het zelfbeeld van Siger aanhaal, waarbij het gaat om een dromen over niet kwaadaardig zijn waarschijnlijk, ongefundeerd.

   

Zie je wel, het ging over Siger. Wat een verrassing!

Je hebt geen argumenten en je duldt geen tegenspraak. Begin een religie.

   

Nee, het ging in eerste instantie niet over jou, maar over hoe ik mijn ervaringen met jou verwerk, dat dan weer wel.

   

In mijn beleving ben jij namelijk steeds degene die "begint" met vervelend doen.

   

Vanuit de cognitieve dissonantie.

   

Dus als jij een dubbelzinnig stukje schrijft dan moet niet jij, maar "wij samen" dat concreter maken, en tot de conclusie komen dat Siger (samen met de honderden miljoenen mensen die zeggen "i have a dream", die een betere wereld verlangen of nodig hebben) maar een domme misleide dromer is. Want dromen zijn bedrog in het liedje van diepe Leon. Vooral de dromen van de linkse traditie.

De afschaffing van kinderarbeid was/is een droom.
Gewaarborgd minimum-inkomen is een droom
Vrouwenrechten is een droom.
Homorechten is een droom.
Algemene gezondheidszorg is een droom.

Zullen we wat dieper op dromen ingaan, Leon?

   

Ik weet niet waar jij vandaan haalt dat ik tegen dromen zou zijn. Ik ben juist heel erg voor dromen. Ik poog echter aan te geven waar het spaak loopt met dat dromen.
Het zal je niet ontgaan zijn dat ondanks al dat gedroom die realisatie op maar zeer specifieke plaatsen in het Westen gerealiseerd zijn, en dat de totale toestand van de wereld uiteindelijk slechter is geworden?
Waarbij onze afhankelijkheid van techniek zodanig groot is, dat er geen weg meer terug is richting een te handhaven evenwicht.
Ik droom over evenwicht. Dat er balans komt tussen wat we aan welvaart kunnen beleven, en wat de wereld nodig heeft om zich te herstellen. Dat is van groter belang dan of er oorlog is of niet. Ik stel mijn prioriteiten anders.

   

Je verschuift je positie. Het zou mooier zijn als je ze zou verdedigen met argumenten.

Jij heel erg voor dromen? Ga weg.

"In alle nuchtere beschouwingen over het functioneren van de mens in het algemeen, blijkt dat de mens geen idee heeft hoe de dromen te verwezenlijken op een manier die verantwoord is."

En toen kwam diepe Leon...

   

Je gaat alleen in op het persoonlijke, en niet het algemene.

   

en voor wat het waard is, ik ben zeer bepaald een dromer, en loop tegen al die punten die ik noem aan, het is namelijk vooral een persoonlijk uitgangspunt. Ik kan alleen vanuit mijn eigen ervaringen redeneren.
Jij kent mij helemaal niet Siger, je denkt me te kennen, dat is heel wat anders.
Nuchtere beschouwing: oorlog, armoede, honger, aangetast milieu, moet ik nu perse alle voorbeelden zelf geven?

   

Nee Leon,

Je hebt het niet opgemerkt, maar je hebt net aangegeven dat je stukje bedoeld was als een aanval op Siger. Zelf zou ik er niet op komen. Ik heb alleen op je gebrekkige methode gewezen.

En "cognitieve dissonantie", dat is toch iets waar je gratis mee kan slingeren naar alle kanten? Maak je je het echt zo makkelijk? Waar blijven je antwoorden en argumenten? Laat me nadenken: ik ben te dom en je reactie niet waard.

   

Aanval? Wat een aantijging. Waar lees je dat?
Een verwerking van mijn kant door jouw vijandige en vervelende reacties op teksten die alleen maar dienen om verder na te denken. Dat jij weigert na te denken is wat me steeds zo verbaast. Ook nu weer, een teveel aan stresshormonen en testosteron vrees ik, onoplosbaar.
Die cognitieve dissonantie kan ik goed aanwijzen, je weet ergens best wel dat de prioriteiten voor wereldproblemen anders gelegd moeten worden om de mens nog een toekomst te geven, weg van oorlogsslachtoffers redden of honger oplossen, maar naar een evenwicht tussen welvaart en hoe de wereld zich kan herstellen van wat de mens allemaal doet. Maar als je zoveel geeinvesteerd hebt in dom achter jouw beeld van "menselijkheid" aan te lopen (wat geen toekomst heeft, of slechts een zeer beperkte toekomst) is dan zeer moeilijk.

   

Helemaal zoals ik dacht. Geen reactionair zegt dat er geen problemen zijn, ze zeggen allemaal dat de verkeerde problemen aangepakt worden op een verkeerde wijze. Kritiek met de schijn het beter te willen doen, maar met het oogmerk de vooruitgang te verlammen en het status quo te verdedigen.

Inmiddels gaan we wél vooruit, die onhandige tegenwerking zorgt enkel voor meer slachtoffers onderweg.

Ook jij bent verantwoordelijk, Leon, wees zelfkritisch.

   

Ik snap dat optimisme ergens wel, als je met een heel bepaalde bril op niet verder kijkt dan je neus lang. Maar het gaat er nu juist om om heel kritisch te kijken in hoevererre er evenwicht, ecologisch evenwicht komt of niet. Juist steeds minder zou ik zeggen, Norberg lult daar ook gauw overheen in De Volkskrant bijlage vandaag. Dan begint hij gauw over het gat in de ozonlaag dat is opgelost. Opgelost? Opwarming is niet meer op te lossen.
Of althans dat moet alle prioriteit krijgen, anders kunnen slechts nog enkelen met veel techniek het straks overleven. Wees nou zelf eens kritisch Siger. Dat is het echte probleem. We moeten toch echt aan iets als maximum leeftijd of verbod op kinderen, niet populaire maatregelen , terwijl juist de populisten aan de macht komen.

   

Ik heb je blog nog eens overlopen, met de informatie die je nu (onbedoeld) hebt toegevoegd, en ik kan alleen maar besluiten dat ik zelden zo'n reactionair onmenselijk gevoelloos stukje gelezen heb. En we hebben nog wel net de verkiezingen in de VS achter de rug. Als de rook wat optrekt blijk je zo extremistisch, Leon, dat de KKK zich van je zou distanciëren.

   

Niets onbedoeld, en weer alleen suggestie. Geef nou eens een zin waaruit dat extremistische zou blijken?

   

Je maakt jezelf belachelijk Siger.

   

Met inachtneming van dat prachtige blog “De gedachten zijn vrij” met haar weldoordachte formuleringen hieronder mijn gedachten.

Siger, jij weet echt niet hoe lullig je reageert. Ongeacht wat je vindt van dit blog, dat laat ik in het midden. Maar je aanvang in het eerste tekstje is gemeen en venijnig. En, alleen gemeen en venijnig bedoeld! Om kwart na één ‘s nachts is de eenzame ergernis misschien ondraaglijk, dat kan.

En ja, vooraleer je begint te ‘jijen en jouwen’, ik ben schuldig aan alles wat je tegen me gaat inbrengen. Maar je bent echt een lul!

Vriendelijk groet in vrije gedachten.

   

Kijk wat ik zeg is: we hebben een wetenschappelijk gefundeerde filosofie nodig *voor op de achtergrond*. Ik wil het kunnen dromen helemaal niet aantasten. Ik vraag me alleen af wat dan de mogelijkheden zijn. Ik ben daar zelf nog niet uit. Geloof kan natuurlijk, maar wanneer is een geloof gefundeerd? Laat staan wetenschappelijk.
Misschien inderdaad subliminale kennisoverdracht, tijdens het slapen, die nuchtere kennis geeft, maar vooral in het onbewuste?

   

Leon,

Emancipatie is al eeuwen bezig. Vergelijk alfabetisme, honger, rechten van werknemers, minderheden, vrouwen, andersdenkenden. De linkse beweging heeft die vooruitgang eeuwenlang bevochten tegen grote en machtige groepen behoudsgezinden. Die altijd de uitleg hadden dat ze niet tegen vooruitgang waren, maar dat er eerst nog eens goed nagedacht moet worden. De "ik ben links maar..." of de "links is schadelijk" mantra.

En nu moeten we die machtige stroom van de vooruitgang stilzetten tot Leon ons van een wetenschappelijk gefundeerde filosofie voorzien heeft?

   

Je maakt er een karikatuur van Siger,

“… dat er eerst nog eens goed nagedacht moet worden...”

Dit breng je niet als opdracht maar als verwijt! Nadenken wordt verweten!
Of zeker, het nadenken dat jou niet past!

Net zoals je doorgedreven triage: “Verwerp ‘overbodige - nogal logisch!’ theorieën en behoud enkel die wereldbeelden die de materiële omstandigheden van alle mensen kunnen waarborgen.” Alsof dat één twee drie uit te maken is zonder stevig denkwerk!
Nadenken is de fundamentele taak, zeker van links. Daarom lezen we op andere plaatsen scherpe analyses die onze besluiten moeten onderbouwen. Bijvoorbeeld in ‘The actuality of communism’ van Bruno Bosteels. Zomaar een suggestie.

Nog een ‘vrije gedachte’. Alsof er een machtige stroom van ‘de vooruitgang’ is? Vergeleken met wat en ten koste van wat? Alsof ‘de voorruitgang’ de drijvende idee is binnen het liberale gestel, het lijkt me eerder een toevallig bijproduct in het rijkere Westen.

   

Prachtig verhaal natuurlijk: " de Vooruitgang" en ik denk dat linkse en rechtse optimisten (je weet wel die mensen die door rood rijden omdat ze denken dat er toch niets aankomt) zichzelf op de borst kloppen daarvoor. Maar je hebt het wel over een beperkt gebied, waar het nog ook niet overal zo effectief geldig is (verzin zelf maar voorbeelden), die vooruitgang, en waarvan toch ook wel duidelijk is dat de releatie die Vooruitgang heeft met open mijnbouw, ecologische rampen, oorlog en armoede elders niet te ontkennen valt.
Je kunt wel boompjes planten vanwege een vliegtuigvlucht, maar ik denk dat het beter is niet te vliegen. En Voortuigang is Vrijheid en dus minimaal drie vliegvakanties, of niet? Is het teveel gevraagd een grens te stellen voor de welvaart? En dan niet selectief, dus NIET: wel voor de mensen die niet kunnen leren, en niet voor de mensen die wel kunnen leren.

   

Een kleine aanvulling…

Als
“… behoud enkel die wereldbeelden die de materiële omstandigheden van alle mensen kunnen waarborgen”
als deze oproep de balans NIET doet omslaan van het huidige liberale economische bestel is deze oproep zelf een verraad aan de medemenselijkheid!

Een schijnbaar mooie opdracht als ‘behoud die wereldbeelden…’ is de onderhuidse verdoken valstrik van het huidige bestel dat alles inzet om ongehinderd zijn disruptie te voltrekken. De opdracht kan wel en moet leiden tot wat Zizek hieronder zegt - maar daarvoor moet je eerst stevig denken!

“So back to the point: I don’t like this approach wich says that we have two extremes and we have to find a balance, because this principle, for me, is too abstract. For example, we may say that some countries have no democracy and, on the other hand, some have too much democracy. You can always say that we need balance.
But the real revolution, for me, is when you change the balance itself: the measure of balance.”

Dit een kort stukje uit ‘Demanding the Impossible’ van Zizek.

   

Ik krijg het beeld van praten voor gesloten deuren.
Balans gaat denk ik heel concreet over grenzen trekken voor bepaalde richtingen, voor groei van in dit geval welvaart. Ik kan me voorstellen dat je grenzen heel duidelijk hebt als het gaat om het aantal kinderen, de leeftijd die je mag behalen, de leefstijl die gepast is.
Maar gesloten deuren dus.
Uiteindelijk willen allerlei mensen verkwistend kunnen leven als vorm van genot, plezier, lustbeleving, en die hebben geen boodschap aan matiging naar het midden toe.
Mogelijk is revolutionair als we zeggen: niemand hoeft maar ook op enigerlei wijze te matigen, we gaan door tot het op is. Je hebt geluk of je hebt het niet, en om mijn geweten te sussen maak ik soms wat over voor een goed doel.

   

Ik voel een markt voor een boek met de titel : Duizend manieren om je geweten te sussen

   

Met tip 1: maak iemand uit voor extremer dan de KKK als die met lastige denkbeelden komt voor jouw geweten.

   

En ik denk dat de sticker mooi is met: Al 50.000 verkocht!

   

Even terug. Ik vermoed dat de separatie al heeft plaatsgevonden bij een groot aantal mensen, ten aanzien van hun verbinding met mensen in nood. In die zin is het interessant wat bijvoorbeeld SIger ziet als "menselijkheid" in de mogelijkheden je verbonden te blijven voelen. Als je de eventuele betrokkenheid slechts nog kunt zien als een poging het geweten te sussen, omdat je kunt weten dat er toch weinig wezenlijks zal veranderen vanwege de psychologische onmogelijkheid van win-lose aangaan, dan hoop ik dat ergens nog een ander soort betrokkenheid of verbinding is.
Ik kan me voorstellen dat je geen verbinding wilt met mensen die kiezen voor de zondvloed na hen, en andere mensen juist geen verbinding willen met mensen die niet voor de mogelijkheid kiezen alles op te maken. Ik tracht een standpunt in te nemen dat voor beide soorten mensen begrijpelijk kan zijn.
In zekere zin is verzetloosheid tegen de mentaliteit om alles op te maken mijn uitgangspunt. Maar dan heb ik last van het feit dat oorlogen in Syrie en zo een direct gevolg zijn van onze Westerse uitbundige leefstijl (olieverbruik en zo) en ik ben gevoelig voor het lijden dat daar plaatsvindt.
Dus is er werkelijk een onderzoek nodig naar mogelijkheden tot verzet.

   

Ik denk dat de mogelijkheid tot verzet slechts kan liggen in zelfmatiging. In plaats van geagiteerd te reageren, vooral eerst te glimlachen. Maar God weet hoe moeilijk dat al is.

   

Okee op 13:35.

Agitatie is ook omdat iets je echt raakt! Het leert jezelf kennen, dat mag je niet verliezen. Kierkegaard en Badiou baseren daar hun denken op
Is je agitatie ten goede of ten slechte overweeg je na het geraakt zijn. Maar dat is makkelijke gezegd dan gedaan. (En ik kan het weten!)

   

Droom ik een nachtmerrie
of is het de ochtendhengst
mijn middagdutje
laat ik een uiltje knappen
en in rust roest
een snurkend visioen
vroeg uit de veren

   

Onafhankelijk van het blog (ik heb het er genoeg over gehad) toch even meegeven dat soberheidsdenken geen oplossing is.

Het is heel wel mogelijk dat de hele wereldbevolking goed kan leven, en dat de ene de broeksriem zou moeten aantrekken voor de ander is een opvatting die bij grondige analyse het tegenovergestelde blijkt van sociale vooruitgang.

Ten eerste past de bevolking zich van nature aan aan de mogelijkheden. In evenwichtige omstandigheden zijn bevolkingsaantallen stabiel en aangepast aan de ecologische mogelijkheden van hun omgeving.

Het is enkel door catastrofes en vooral uitbuiting en oorlogen dat dit evenwicht verbroken wordt en hongersnoden en vluchtelingenstromen ontstaan.

We helpen dus niemand met het preken van armoede. In tegendeel, ophouden met oorlogvoeren en de materiële omstandigheden van alle mensen behartigen, dat is de simpele oplossing. Die uit alle macht wordt tegengewerkt.

Je kan het veel ingewikkelder maken. Maar dan moet je je ook afvragen waarom je het ingewikkelder maakt.

   

De materiele omstandigheden van alle mensen behartigen zie jij als oplossing. Ik hoop van harte dat het je lukt.

   

Dat is toch een mooie, zoniet de edelste betrachting die een mens kan hebben?
We weten dat het in de geschiedenis nog nooit gelukt is en dat het wellicht nooit zal lukken, maar de betrachting mag of moet er altijd blijven. Heb jij die betrachting dan niet, Leon?

   

Livinus, het gaat erom hoe je dit leest.
“In tegendeel, ophouden met oorlogvoeren en de materiële omstandigheden van alle mensen behartigen, dat is de simpele oplossing. Die uit alle macht wordt tegengewerkt.”

Er staat ook, ‘dat is de simpele oplossing’. Juist omdat het een simpele oplossing behartigt wordt zo’n zin tegengewerkt door bijvoorbeeld Badiou, Zizek en anderen linkse denkers. Niet dat zij die betrachting niet steunen, dat betrachten ze zeker. Laat daar geen misverstand over bestaan!
Maar op een filosite komt er rond deze opgave ‘de materiële omstandigheden van alle mensen behartigen’ nog iets meer bij kijken!

Badiou zou zeggen: ‘Dit voorstel blijft wel simpel steken binnen de gedachte dat er alleen lichamen en taal is!’ Hij noemt dit het democratisch materialisme. Niks mis mee in de ‘gewone’ wereld, maar niet op een filosite!

Filosofisch moeten we het hebben, in de woorden van Badiou, over het dialectisch materialisme. Dit stelt dat er lichamen, taal én waarheden zijn!

Nu weet ik niet wat Siger bedoelt met ‘Die - simpele oplossing – wordt uit alle macht tegengewerkt’. Bedoelt hij machten in de maatschappij? Dat gebeurt zeker, en dat moeten we veranderen. Laat daar geen misverstand over bestaan.

Maar bedoelt hij dat zo’n ‘simpele oplossing’ binnen filosofie wordt tegengewerkt dan moeten we dat toejuichen!
Niet de simpele oplossing maar de simpele gedachte die daarin schuilt! Daarom zitten we op een filoblog en daar is een zin als “Je kan het veel ingewikkelder maken. Maar dan moet je je ook afvragen waarom je het ingewikkelder maakt” een vreemde opmerking. Want de dingen zijn inderdaad veel ingewikkelder!

Dus jouw vraag ‘Heb jij die betrachting dan niet…’ (naar eender wie) is totaal naast de kwestie en oppervlakkig.
Heb je’m door?

   

Als Leon schrijft 'Ik hoop van harte dat het je lukt', dan hoorde ik daar een sombere ondertoon in, een toon van ongeloof, van wanhoop, van pessimisme, een doemdenken. Als ik Leon goed lees, dan zie ik een cultuurpessimist, een fatalist die de mens ziet als een kanker in de natuur en die er niet meer in gelooft dat er nog iets goed kan bestaan. Daar wou ik tegen ageren. Maakt mij niet uit of dit nu 'filo' is of niet (filosofie is voor mij geen aparte wereld).
Mijn vraag 'Heb jij die betrachting dan niet?' is voor mij helemaal niet naast de kwestie en oppervlakkig. Het raakt een fundamenteel streven van de mens aan. Het zegt iets over onze 'drive to survive', onze drang om te leven, ten volle te leven en te overleven, om hier op aarde gelukkig te zijn en het geluk voor onze kinderen te schenken. Het is een soort optimisme dat in onze natuur zit en dat maakt dat we al zoveel miljoenen jaren zijn blijven leven (ondanks de grillige levensomstandigheden die hier op die onherbergzame bolletje heersen). Daar heb ik het over. Ik wens en hoop alleen dat Leon die moed, dat streven niet is kwijtgespeeld.

   

je hebt hem dus niet door, okee.

   

Als Leon me maar begrijpt, dan is het oké.

   

Bedankt, maar ik ben lang niet de enige met dit streven hoor.

   

Livinus en LeonH,

Laat jullie niet in de war brengen.

...Juist omdat het een simpele oplossing behartigt wordt zo’n zin tegengewerkt door bijvoorbeeld Badiou, Zizek en anderen linkse denkers."

"Niet dat zij die betrachting niet steunen, dat betrachten ze zeker. Laat daar geen misverstand over bestaan!"

Dus B en Z zijn ervoor maar werken tegen. Misschien herinner je je nog dat ik de "ik ben links maar..." attitude aanviel. Dan heb je er hier een mooi voorbeeldje van.

Je vraagt je af waarom men iets zou tegenwerken waar men voor is. Wel, de reden is:

"...niks mis mee in de ‘gewone’ wereld, maar niet op een filosite! want filosofie..."

Als er iets duidelijk is in het dialectisch materialisme (het woord is van Marx) is het wel dat er geen verschil is tussen de filosofische en de gewone wereld - dat ideeën, ook filosofische ideeën, voortkomen uit materiële krachten, en dat tegenwerking van emancipatie en vooruitgang dus alleen maar maatschappelijk kan zijn, waar filosofie onvermijdelijk inbegrepen is, willen of niet. Ik kan niet geloven dat Badiou of Zizek dat niet weten. Als ze dat toch niet zouden weten, kan men ze rustig vergeten.

Wie niet goed begrijpt dat simpele principes moeilijk te verwezenlijken kunnen zijn kan misschien Noam Chomsky lezen. Zijn monumentaal werk wordt heruitgegeven door Pluto Press.

http://www.dewereldmorgen.be/artikel/2015/07/23/vier-klassiekers-van-noam-chomsky-heruitgegeven

   

Ik acht de vervulling van materiële behoeften van mensen een droombeeld. Misschien het duidelijkst als je voor de grap eens uitgaat dat de materiële behoefte een geweer kan zijn om de buren van jouw erf te houden.
Kan een materiële behoefte geen geweer zijn, per definitie, maar is dat wat anders, dat welomschreven kan worden, dan is de uitspraak dus nu te vaag, en moet beter omschreven worden.
Is het bijvoorbeeld wel een benzineauto? Of moeten we particulier vervoer tegenover openbaar vervoer als niet essentieel achten?
Ik neem aan dat duidelijk is dat de grondstoffen, brandstoffen, arbeid en infrastructuur (met weer grondstoffen, brandstoffen en arbeid) ontoereikend zijn voor particulier autobezit. Laat staan dat iedereen op vliegvakantie zou kunnen.
Als het dan gaat om basisbehoeften: voeding, kleding, huisvesting, sanitair, schoon water, energie en zorgverlening, mogelijk dus ook vrij vervoer, dan denk ik dat toch heel veel mensen meer hebben, entertainment, uit gaan, computers en mobiele telefoons, particulier vervoer, allerlei luxe goederen, een baan, een status, weet ik wat niet meer, wat dan relatief een lager belang heeft en dus eventueel aan mensen ontnomen zou kunnen worden om het gelijktrekken te doen. Of moet de ongelijkheid naar boven in stand gehouden worden?
Ik zit met nogal wat vragen dan.

   

Wie gaat dat betalen bijvoorbeeld? Wat voor geld is dat, en waar komt het vandaan? Belastingen? Die zijn nu al niet toereikend voor het in stand houden van wat er is voor een beperkte groep mensen.

   

Leon,

Ik denk dat je vragen vooral komen omdat je incompatibele zienswijzen tracht te rijmen.

Als je er bijvoorbeeld van vertrekt dat mensen elkaar de schedel inslaan omdat ze daar erfelijk voor bestemd zijn, is het een heel ingewikkelde vraag hoe je daar een einde aan kan maken. En het antwoord zal dan waarschijnlijk zijn dat het niet kan, tenzij we mekaar de schedel inslaan.

De linkse traditie vertrekt van de veranderlijkheid van de mens. En ondanks het feit dat die veranderlijkheid over en over bewezen is de laatste twee eeuwen, zijn er nog altijd mensen (ik noem ze voor het gemak reactionairen: zij die emancipatie willen verhinderen) die beweren dat mensen onveranderlijk zijn.

Zoals ik boven geschreven heb, veranderen mensen als ze uit materiële nood ontsnappen, want niemand wil oorlog of hongersnood.

   

Siger of je nu reactionairen hebt die niet veranderen, of mensen die elkaar de schedel in willen slaan die niet veranderen, is mij om het even. Waar iemand zich gedwongen voelt tot progressief denken, voelt de ander zich juist gedwongen tot reactionair denken. Dat is voor mij zo logisch als 1=1=2. Schep je een berg zand bij elkaar (overvloed) dan is elders de kuil (schaarste).
Het beeld van materiële behoeftevoorziening voor iedereen komt op mij over als een bergje voor iedereen. In mijn visie kan dat niet, zonder toch behoorlijk veel kuilen.

   

1+1=2

   

LeonH,

wat dwingt iemand tot progressief denken? Waarom gedwongen?

En ongeacht de ingebouwde onrechtvaardigheid in het systeem zijn we er met zijn allen, vergeleken met bvb 300 jaar geleden, op vooruit gegaan. Mondiaal gaat je ‘berg en dal’ vergelijking niet op.
Dat er nog onrecht is en teveel misloopt is juist, maar doet geen afbreuk aan een algemene verbetering, niet alleen voor Europa, maar ook op wereldvlak.
(Alleen als jij andere zaken verstaat onder ‘rechtvaardigheid, erop vooruit gaan, mislopen’ e.d. in je gespiegeld universum geldt dit niet.)

   

Vrijheid is de redenen niet kennen, dat is toch Spinoza? Natuurlijk is progressiviteit gedwongen, net als reactionair zijn of conservatief.

Ik denk dat je alleen voor jezelf kan praten met "we zijn er op vooruit gegaan". Dat het kapitalisme een systeem is dat dynamisch evenwicht geeft, en dat dynamisch evenwicht een beter evenwicht is dan statisch evenwicht, wil nog niet zeggen dat we er al zijn. Er zijn nog zat slachtoffers van het systeem die dat niet verdienen.
En er zijn nog te veel profiteurs die dat niet verdienen.
Want eerlijk gezegd verdienen gewoonweg heel veel mensen de welvaart niet, niet alleen meritocratisch, maar ook spiritueel/karmisch niet.
Mensenrechten zijn er voor mensen en mensen die zich menselijk kunnen gedragen.

   

Ik snap verder niet waarom de berg-dal vergelijking niet op zou gaan. Hoe moet je ergens overvloed krijgen zonder elders schaarste?

   

Ga nou gewoon is naar het strand met jouw schepje, en maak daar eens een hoge berg.

   

"Hoe moet je ergens overvloed krijgen zonder elders schaarste?"
Dat hebben we de afgelopen honderden jaren al gedaan! Overvloed zonder meer schaarste! Er is niet meer armoede maar minder mondiaal.

Jouw 'schepje - strand' vergelijk klopt gewoon niet.

(Dat er nog teveel armoede is doet niets af dat het globaal geminderd is en daar gaat jouw schepje/strand over.)

   

Op 19:55
“Natuurlijk is progressiviteit gedwongen, net als reactionair zijn of conservatief.”

Spinozistisch begrijp ik dat best, maar dan is er geen spiegeling! Dan is er louter willekeur en geen symmetrische verdeling. Daarom vroeg ik hoe jij dat ziet.
(Dat iemands subjectpositie gedwongen is weet ik, dat is juist mijn uitgangspunt.)

“Want eerlijk gezegd verdienen gewoonweg heel veel mensen de welvaart niet, niet alleen meritocratisch, maar ook spiritueel/karmisch niet. Mensenrechten zijn er voor mensen en mensen die zich menselijk kunnen gedragen.”
Tja, dat is jouw visie.

   

Echt, ga scheppen. Het is materie.
Natuurlijk kan je zeggen dat sommige dingen geen overvloed zijn, zoals de oogst van een stuk land, als dat stuk land dan verder niet uitgeput is om verder op te verbouwen.
Maar staal, aluminium, goud, lood, fosfaat, je kunt het niet bijmaken.

   

Nou radicaal nadenken over wat je onder welke voorwaarden verdient, dat wijs je nu af.

   

En over de spiegelingen?
Spinozistisch is iemands subjectpositie toeval, zeker in het eerste weten. Daar geldt niet symmetrisch 'één progressieve = één reactionaire'.

Ik wijs 'niet emancipatorisch' denken zonder commons af, ja. Inderdaad.

   

Ik heb het niet echt over symmetrie maar over logica, dat wil zeggen dat niet perse de een bij de berg staat en de ander bij de kuil, ze kunnen beide bij de berg staan, maar er is een kuil of je dat nu wilt of niet.

In hoeverre maak ik me schuldig aan "niet emancipatorisch denken"?

Het is in mijn ogen een heel logische vraag bij iemand iets willen geven of deze het ook verdient. Gewoon puur uit het oogpunt van "ga je een hebzuchtig iemand stimuleren", maar inderdaad misschien is er ook wel medicatie tegen hebzucht-verslaving (Brave New World) of anders moeten we toch iets gaan doen met gedwongen roulering van het "meer".

   

Niet emancipatorisch natuurlijk dat "gedwongen rouleren"...

   

Ik denk dat emancipatie van de mens is dat deze alle mogelijke omstandigheden wil meemaken (ervaringscultuur) en dan vanzelf tot een roulering van het meer komt in de kapitalistische cultuur.

   

“Je vraagt je af waarom men iets zou tegenwerken waar men voor is.”

Je vraag is verkeerd gesteld! (Met opzet?)

Juist omdat een links politiekproject te waardevol is om er simpel mee om te gaan willen Badiou en Zizek er stevig over nadenken en niet tegenwerken! Zij zijn niet tegen een politiekproject van emancipatie, zeker niet. Dat dragen zij in elk boek bevlogen uit! Meer nog, juist omdat simpel denken eerder zelf ‘tegenwerken’ is, werken zij zorgvuldig aan een politiek-filosofische onderbouwing! Jouw simpel denken is juist een verraad aan medemenselijkheid!

Jouw vraag wil insinueren dat Badiou en Zizek geen emancipatorisch project hebben, ach. Lees jij wel eens iets van hen? Duidelijk niet!

Je bent echt niet mee Siger en daarom lees je dit alles (moedwillig?) verkeerd.
Badiou en Zizek zijn trouwens marxisten die zijn ideeën verder uitwerken! Lees hen eens, je kan er veel van opsteken in plaats van commentaar te geven zonder kennis van hun ideeën. Commentaar zonder kennis geven op linkse denkers is trouwens een puur rechts reactionair kenmerk!

Maar ja, als je niet op de hoogte bent – “Ik kan niet geloven dat Badiou of Zizek dat niet weten” – kom je met zulke loze rechtse opmerkingen. Opnieuw, steeds simpel opnieuw.

   

Zizek omschrijft zijn emancipatorisch project o.a. als communistisch, hij komt uit een uiteen gevallen ex-communistisch land en kent het reëel misgelopen communisme zeker. Toch gebruikt hij dat woord om de ‘commons’ of het gezamenlijke project te benadrukken.

Als hij geïnterviewd werd vielen nogal wat reporters over dat woord communisme en vroeger legde hij omstandig uit wat het voor hem betekent in zijn geschriften.
Nu ziet hij het - als iemand begint te zagen over dat ‘communisme’ - als een duidelijk teken dat de reporter niet vertrouwd is met zijn werk en maakt snel een einde aan het interview!

Wie als reporter (en in het verlengde elke commentaargever) niet het respect kan opbrengen vertrouwd te zijn met zijn werk vangt bot! Terecht zou ik zeggen, de zaak is te belangrijk om je met nitwitten bezig te houden.

   

Wat is je punt???

   

Misschien moet ik iets bijsturen. Links en rechts zijn begrippen binnen het kapitalistisch systeem en haar democratie die structureel zijn ingebouwd met elk hun accenten. En geen van beiden willen uit die structuren breken. Meer nog, kapitaal en haar representatieve democratische pleitbezorgers worden gezien als de enig vorm van samenleven.

Misschien moet ik ijveren voor radicaal denken, niet voor een links denken.
Het is niet omdat er debatten zijn over staat en economie dat er ook politiek is. ‘Radicaal’ is een proces van waarheid! ‘Rechts’ meer het management der dingen, het beheer van wat is binnen het mogelijke.

Radicaal is een droom met als uitgangspunt: ‘Eis het onmogelijke’!

   

Als de "totaliteit" verandert, zoals Zizek zegt, dan hoef je dus niet te kijken naar het oplossen van ongelijkheid, maar kan je kijken hoe ongelijkheid andere vormen aanneemt, aan kan nemen. Een ongelijkheid die ineens goed kan zijn...

   

Ik weet niet wat jij bedoelt met ‘totaliteit’ i.v.m. Zizek? Waar heb je dat bij hem gelezen? En dat je dan geen ongelijkheid moet aanpakken?
Heb je het over je gespiegeld universum? Omdat plots ongelijkheid ineens goed is?

   

Eigenlijk net iets verder dan dat citaat van democratie.
"Voor mij is dat dus de werkelijke revolutie. Die houdt in dat de totaliteit een gedaantewisseling heeft ondergaan; de manier waarop we de uitersten ervaren is gewijzigd." Hoofdstuk 2 blz 19

   

LeonH,

Ik heb de Engelse versie.
Ik lees daar wel: ‘Because the whole notion of stability has changed…’ en ‘… changed the hole logic of social space…’ en ‘the balance totally changed…’ en ‘It is that totality changed, the very measure of the extremes changed.’
De laatste 'totality’ staat dan ook in cursief in de Engelse uitgave.

Dit gaat toch niet over de ‘totale verandering’ maar dat ‘the total’ - of het geheel - verandert. Dat binnen ‘the total’ haar coördinaten veranderen.

   

De manier waarop uitersten worden ervaren switcht, een Gestalt-switch.

Dus individualisme is slecht, individualisme wordt echter bediend vanuit bedrijven als Facebook, waardoor er gezamelijkheden ontstaan die weer een emancipatiegolf opwekken.

   

Totaliteit is de ‘derde’, of datgene, waardoor en waarin twee termen met elkaar zijn verbonden. Als die totaliteit verschuift, verschuiven ook de beide termen en veranderen radiaal. De maatneming verandert.

   

Daarbij is jouw politieke verantwoordelijkheid nemen dus vanuit bepaalde denkbeelden de uiterste consequentie nemen. In die zin is dat heel radicaal, want dan kan je dus zeggen dat een ongelijkheid van domme mensen met weinig macht en middelen en slimme mensen met veel macht en middelen goed is, of dat als we echt de wereld willen redden we plannen moeten maken om tweederde van de bevolking te laten afsterven. Als je echt gelooft dat dat de oplossing is moet je er ook echt voor gaan.
Het gaat om de kwestie of je als je dingen maar liever op het beloop laat of je kunt verwachten dat er dan nog een toekomst is.

   

“vanuit bepaalde denkbeelden de uiterste consequentie nemen.”
Ja, ‘radicaal’ in de betekenis van fundamentele breuken initiëren met ‘de commons’ voor ieder als richtlijn.
“een ongelijkheid van domme mensen (…) en slimme mensen met veel macht en middelen goed vinden”
Dat hoort niet in zo’n globaal emancipatorisch radicaal project, nee. Hoe kom je daar nu bij?!
“of dat als we echt de wereld willen redden (…) tweederde van de bevolking laten afsterven”
Dat is radicaal in een andere zin, nee, dat is niet de idee. Misschien wel bvb georganiseerd mensen uit gebieden waar niet meer te leven valt naar andere landen overbrengen. Nu laten we mensensmokkellaars dat zaakje oplossen! Dat wordt dan netjes en ordentelijk georganiseerd overgenomen door een centrale organisatie.
“Als je echt gelooft dat dat de oplossing is moet je er ook echt voor gaan.”
Beslissingen die er echt voorgaan om jouw suggesties te vermijden!

LeonH, jij blijft bij het oude – ongelijkheid goedvinden, mensen laten afsterven…
Je moet ook radicaal nieuwe ideeën aanbrengen!

   

Die vond ik al in mensen naar de virtualiteit laten gaan of de toekomst indelen in perioden van 1000 jaar en steeds 66 procent van de mensen invriezen voor zo'n periode in de toekomst.

Maar het wordt al gauw te fantastisch...

   

Leon,

Je reageerde nog met:

"Waar iemand zich gedwongen voelt tot progressief denken, voelt de ander zich juist gedwongen tot reactionair denken."

Niemand is helemaal gedwongen, mensen maken keuzes. Het zou wel kras zijn (ik bedoel dat het nooit het geval is) als de som van die keuzes telkens neutraal zou zijn.

   

Er zijn bijvoorbeeld meer mensen die het beter willen hebben dan mensen die het slechter willen hebben. Dat saldo is dus positief.

   

Siger, mogelijk kom je al rekenend uit op positieve saldo's voor de mensheid, maar dan is er bijvoorbeeld een negatief saldo voor de dieren of het milieu. De nulsom is realiteit, hoe lastig dat ook soms is om te achterhalen. Om filosofisch te worden: er kan geen schending van het niets zijn, er moet derhalve altijd evenveel aan de ene kant zijn, als aan de andere kant, zodat het saldo nul is.

Maar goed je hoeft me niet te geloven. Ik denk alleen dat de prioriteiten weg van de mens en bij het milieu zouden moeten liggen voor nu. En dat er nagedacht moet worden over enige akelige besluiten die als oplossingen kunnen dienen voor de mogelijke rampen. Het maar laten gebeuren is op zich ook een akelig besluit. Of alleen de op emacipatorisch denken gebaseerde beslissingen te accepteren (dat zijn er niet zoveel).

   

Leon,

Je poneert een principe dat niet op waarneming gebaseerd is, maar dat een soort esthetisch "evenwichtig" plaatje vormt.

Neem een beperkte samenleving, een dorp. Ieder doet zijn werk, de een leent een ladder en de ander helpt met het steken van een raam; er heerst een algemene tevredenheid. Ik zie niet in waarom het niet zou kunnen, het gebeurt vandaag en het gebeurde vroeger. Misschien gaat het zo wel de hele tijd met een groot deel van de mensheid. Ik zeg niet dat er nooit iemand op zijn duim slaat, maar grosso modo gaat alles zijn gang. Samenlevingen die niet verstoord worden gedijen prima, onder mensen en andere sociale dieren. Niet voor niets zijn landen die minder of geen oorlog voeren - Denemarken, Zwitserland, IJsland - de gelukkigste landen van de wereld. Moet daar wat tegenover staan? Waarom? Waarom zou elders een tegengewicht/evenwicht nodig zijn? Daar is geen enkele rationele reden voor te bedenken, behalve dat dat evenwichtig lijkt, terwijl algemeen welbevinden op zichzelf al evenwichtig is.

De slechte toestand waarin de mensheid zich vandaag bevindt is het gevolg van oorlogen en (milieu-)catastrofes; als die zich niet voordoen leven mens en natuur hun gewone leventje.

Ik zou graag horen waarop je je baseert om te zeggen dat er altijd ergens een tegengewicht moet zijn. Ik heb echt geen idee. Is het een reminiscentie van dat oude gevoel van een rechtvaardige god? Is het onbewuste angst voor straf?

   

Leon,
de mens is een rare soort, wij trekken ons het lot van de natuur aan, maar de natuur trekt zich niet het lot aan van andere natuur hoor, de natuur is een neutraal gegeven, is geen bewust zich doelen stellend organisme. Zonder de mens is er net zo goed 'negatief saldo' voor bepaalde levensvormen, zelfs voor dode materie (grondstoffen, zuurstof...).
Jij schijnt te leven onder een constant schuldgevoel, maar het heeft toch weinig zin om je constant schuldig te voelen over alles en nog wat? Je kan er toch niet aan doen dat je zuurstof inademt en CO2 weer uitademt? Moeten we onszelf op de duur verbieden van nog te ademen?

Maar, ik deel verder wel je bekommernis. Als onze kennis ons zegt dat bepaalde invloeden van ons ten nadele kunnen worden van onszelf, dan moeten we proberen daar wat aan te doen.
Maar, in het absurde moeten we daar niet in gaan. Als ik een keelontsteking heb doordat miljoenen bacteriën daar woekeren en kunnen maken dat ik eraan sterf als ik niets doe, dan is het geoorloofd van een massamoord te plegen door een doos antibiotica te slikken. Negatief saldo voor die arme bacteriën...maar, so what? Het is eten of gegeten worden in de natuur. Dat is soms hard en weinig romantisch. Sorry voor dat idyllische beeld van 'evenwicht' en van 'er moet aan de ene kant zoveel zijn als aan de andere kant'. Ik denk dat de natuur zo niet in elkaar zit.

PS: hoor me hier dus geen pleidooi houden voor milieuvervuiling en gewetenloze destructie van de natuur voor eigenbelang.
Een leeuwin zal zichzelf ook geen 'akelige besluiten opleggen' zoals bvb niet meer jagen op prooidieren wanneer haar nest met welpen honger lijdt...
Eigenlijk zijn wij als soort eerder heel open en mededogend naar de andere levensvormen toe. Welk ander dier doet er aan natuurbescherming, kent acties als Greenpeace enz... Wij beschermen zelfs roofdieren die in de natuur onze vijanden zouden zijn. Vaak puur uit een soort empathie. Wij hebben verenigingen die opkomen tegen dierenleed, tegen onverdoofd slachten van schapen en dergelijke. Dat is toch iets merkwaardig dat je als positief zou mogen beschouwen in de evolutie. Oké, de mens is ook een soort roofdier, maar tegelijk kunnen we medelijden hebben met onze prooien. Dat is een dubbel gevoel dat weinig andere dieren in die mate kennen.

   

Leon,

Je berg-putje vergelijking gaat op wanneer geweld gebruikt wordt, zoals in de koloniale tijd. Tijdens de gewone omstandigheden, wanneer er rechtvaardige handel gedreven wordt, krijgt de ene partij in waarde terug wat aan de andere partij gegeven is. Wat dat betreft is moderne handel nog steeds ruilhandel, alleen is geld toegevoegd als ruilmiddel.

Zoals ik eerder aangaf, streven bevolkingen naar dichtheden die gedragen kunnen worden door hun milieu (de demografische transitie) wanneer kinderen meer kosten dan ze opbrengen. Eenmaal deze correcte bevolkingsdischtheid spontaan ontstaan is;, is er geen nood meer aan putten maken.

   

Op de meest eenvoudige schaal is er en nulsom: als je ergens atomen, molecules of zandkorrels wegneemt, moet je ze elders steken. De hoeveelheid materiaal blijft hetzelfde. Maar dit is alleen waar in fysische gevallen zonder doel of nut. Onder de levenden kan het goed zijn een hinderlijke berg zand af te graven en er een huis mee te bouwen. Er is misschien een regel die zegt dat er altijd evenveel zand zal zijn, maar er is geen regel die zegt dat er atijd evenveel huizen moeten zijn. Er is ook geen wet die zegt als een dakloze een dak krijgt, er een ander persoon dakloos wordt, of dat wanneer een mens niet langer moet vluchten voor oorlog, er een ander moet vluchten in zijn plaats.

Wat geldt voor een berg zand geldt niet voor een mens.

   

Siger, Livinus,

dat nulsom denken is moeilijk uit te leggen. Het is een geloof.
Het gaat er om dat het het universum niet uitmaakt wanneer de som nul is, als de som maar nul is, dat wil zeggen dat je wel kan uitstellen, dat niet alles onmiddellijk opgeheven wordt.

Concreet is bijvoorbeeld kernenergie een tijdbom, uitstel, waarbij we nu lekker energie hebben, maar de volgende generaties opzadelen met de troep. Het moge duidelijk zijn dat op die manier iedereen van voldoende energie voorzien mij dubieus lijkt.

   

LeonH,

Enkele overwegingen over een paar van je uitspraken.

“Ik heb het niet echt over symmetrie maar over logica.”
Als je de logica bedoelt dat ieder zich verhoudt met ‘iets’ en dat dat ‘iets’ dan zijn gespiegelde is, dan begrijp ik je.
Dan lees ik dat als Lacan’s verhouding van ieders ‘ideaal Ik’ met ieders ‘Ik ideaal’.
In vroegere posts liet je vaak uitschijnen die spiegelingen letterlijk te zien. Bvb, hier dit, dan moet daar dat.(Vul zelf de dit’s en dat’s maar in.)

“Dat nulsom denken is moeilijk uit te leggen. Het is een geloof. Het gaat er om dat het het universum niet uitmaakt wanneer de som nul is, als de som maar nul is, dat wil zeggen dat je wel kan uitstellen, dat niet alles onmiddellijk opgeheven wordt.”
Zo’n uitspraken sterkt mijn overtuiging nog meer dat ideeën die menen kosmologie,karma, universum-dit/universum-dat of relativiteitstheoriën en Schrödingers kat nodig te hebben om menselijke verhoudingen te duiden onnodig zijn. Meer nog, zij falen in hun vergelijkingen.

Vind jij ‘in het universum is de som nul’ werkelijk relevant om volgende uitspraak te steunen:
“Concreet is bijvoorbeeld kernenergie een tijdbom, uitstel, waarbij we nu lekker energie hebben, maar de volgende generaties opzadelen met de troep. Het moge duidelijk zijn dat op die manier iedereen van voldoende energie voorzien mij dubieus lijkt.”
Je hebt wel gelijk in wat je zegt over kernenergie, dat zeker. Maar er is geen samenhang tussen je premisse ‘universum nul’ en dit besluit. Alleen dat jij het gelooft.
Nogal logisch dat anderen je vaak niet kunnen volgen, ikzelf ook niet.

Maar LeonH, nu leg je je kaarten wel op tafel: je zegt, wat ik denk volgt uit een geloof!
Maar je tracht het te verkopen als ‘ethiek met wetenschappelijk voorbehoud’. Vreemd.

   

Zonder dat nulsom idee is niet te begrijpen dat je vragen als: "hoe moet ik iedereen gelukkig maken" niet kunt oplossen door iedereen te geven waar jij gelukkig van wordt.
Er zijn mensen/psychopaten die gelukkig worden van moorden, leed aandoen, er is diepe lustbeleving in verkrachting en kindermisbruik, en juist NIET omdat we allemaal hetzelfde zijn.
Dat is het soort voorbehoud waar ik het over heb..

   

Dat alles kan bvb William Shakespeare je beter leren begrijpen!

   

Leon,

Misschien zit de onderste essentie van je gedachtegang wel in je vraag "hoe moet ik iedereen gelukkig maken". Er bestaat namelijk geen "ik" die wat voor "iedereen" moet bedenken. Die houding is het tegenovergestelde van ontvoogding, waar ieder voor zichzelf opkomt, en inziet dat net dit voor zichzelf opkomen de wereld beter maakt.

Je zou kunnen zeggen, in grondige tegenstrijd met het bultje-putje principe:
- de wereld wordt slechter als er enige mensen voor anderen beslissen.
- de wereld wordt beter als alle mensen voor zichzelf kunnen beslissen.

De simpele regel die moeilijk te begrijpen is, is dat als we ontvoogding (emancipatie) verdedingen - het enige linkse doel - dat slechts effectief kan zijn als we hetzelfde willen voor alle medemensen, geen individu uitgezonderd. We zijn niet echt geëmancipeerd als we emancipatie niet als een individueel mensenrecht beschouwen, net zoals we geen echte democraten zijn als we niet alle minderheden hun recht willen geven.

   

[dat slechts effectief kan zijn als we hetzelfde willen voor alle medemensen]

wie is die "we"?

   

wat je dan hetzelfde wilt voor iedereen is zelfredzaamheid of zoiets?
Dat is neo-liberaal, dus ik denk dat je solidariteit bedoelt.
Is helaas niet af te dwingen, en er zijn mensen met een groot gebrek aan solidariteitsgevoel.

   

Wel krijg je gemeenschapppelijkheid door communities, maar ik vraag me dan (reactionair) af of de communities van vroeger niet beter in staat waren tot klantenbinding dan die van nu.

Mogelijk denk je wel, in laat-kapitalistische systemen, dat je ergens bijhoort...van die vrijblijvende clubjes

   

De kerk van de heiligen der laatste dagen die hun redding uit de Cube halen bijvoorbeeld...

   

Het gaat mij om onderwijs, gezondheidszorg en veiligheid. Die moeten gegarandeerd worden aan ieder individu in de gemeenschap, vanaf de geboorte. Niet el$nkel en in zo verre als er geld over is, maar als allereerste prioriteit van een overheidsbudget.

Daarbij valt op te merken:
- onderwijs mag geen indoctrinatie zijn, wel openheid en sociaalvaardigheid bewerken.
- gezondheidszorg moet dienstverlening zijn, geen campagnes
- veiligheid gaat over de bescherming van individuen, niet van groepen of de staat etc... Dus meer politie, geen leger.

   

met "we" bedoel ik mensen die ontvoogding willen.

   

Waarom denk je dat iedereen dit (moet) willen? Speel je hier de voogd?

   

Praatjes vullen geen gaatjes. Volgens mij ben jij de enige realist binnen dit illustere gezelschap Leon. Sterkte!

   

Hallo Sofia, je bent er gelukkig nog. Realisme moet niet de naam krijgen van dwarsliggen of saboteren, dus ik probeer helder te krijgen waar nu de dromen gefundeerd zijn. Kijk mijn fundatie kan ook niet kloppen...

   

Biggy smile!

   

Leon,

Ik vind dat iedereen dat moet willen omdat volgens mij iedereen in een moderne democratie moet willen leven. Als iemand dat niet wil ga ik er niet met een bijl of een schietwapen achteraan hoor. Ik verdedig alleen argumenten.

Mijn argument is, dat als men een democratie wil, men impliciet wil dat iedereen kan kiezen. De voorwaarden om te kunnen kiezen (en dus om verkiezingen representatief/geldig te maken) zijn naar mijn mening dat alle burgers voldoende geïnformeerd, gezond en beschermd zijn.

Dat allemaal als men democratie wil. Als men geen democratie wil, dan is die er niet.

   

Ok.
Misschien is geëmancipeerd om geen voorwaarden te stellen, maar een democratie zonder de verplichting tot scholing, kennisvergaren, lijkt me zo zinloos. Hoe kan je nu een goede keuze maken als je de opties niet bestudeerd hebt? Een democratie waarin een meerderheid aan de macht komt die hun besluiten niet bestudeerd hebben, dat vind ik eerlijk gezegd verwerpelijk.
Maar dit terzijde.
Om nog even over de motivatie tot leven te praten. Het zou kunnen zijn dat alle mensen ooit om de juiste redenen gemotiveerd zijn om te leven. Op dat moment ontstaat als vanzelf consensus onder de mensen over wat belangrijk is. Het is alleen mij nog niet duidelijk hoe met of zonder bevoogding een dergelijke situatie kan plaatsvinden. Er zijn zoveel factoren waardoor mensen of niet gemotiveerd zijn of gemotiveerd zijn door in mijn ogen onjuiste dingen, zoals hebzucht, machtsmisbruik, ongelijkheid. Ik bedoel ongelijke relaties hebben bijvoorbeeld sterke seksuele drijfveren. Alsof de programmering van de natuur juist ongelijke relaties aantrekkelijk maakt, bijvoorbeeld om de variatie en diversiteit te garanderen. Ik noem maar wat.

   

de Nederlandse prinses Irene heeft in het boek "leven in verbinding" een theorie uiteengezet dat veel mensen zich, om allerlei redenen, afscheiden van anderen en van de natuur. Ik herken dat bepaalde denkbeelden over wat slecht of goed in de wereld is, juist eerder gericht zijn op afscheiding dan op verbinding.
Het "dromen" is van nature een afscheidende beweging, voor wat "filosoferen" betreft zal jargon een afscheidende beweging geven (elitevorming).
Het "funderen" kan inhouden dat je verbindingspunten mogelijk maakt.

   

Misschien is het wel eng om je te verbinden...

   

Niks zo zalig als een echte verbinding met een ander. Maar, het houdt uiteraard een risico in. Je stelt je immers open en kwetsbaar op. Maar toch de moeite om er voor te gaan en je toch te verbinden. Religiare hé, religie...mensen willen verbondenheid, is het niet met de ander dan is het met De andere of Het andere. Geboren worden is in wezen in een soort alleenheid geworpen worden. Vandaar misschien die nood aan verbondenheid. Bovendien hebben we 9 maanden in pure verbondenheid geleefd...en dan komt dat pijnlijke doorknippen van de navelstreng...en het verlangen weer naar die oerband? Autisten hebben er soms wel meer moeite mee.

   

En dan de verbondenheid met de natuur, dat je ruimte maakt voor die volgens Zizek gekke (lees absurde) natuur, zelfs zoveel ruimte dat je kwetsuren voor lief neemt, dat je aantasting voor lief neemt, dat je het verloren gaan in de natuur voor lief neemt. Kan je je daarbij iets voorstellen? En als je dat als streven hebt, feitelijk voortdurende verzetloze vrees voor wat je aangedaan kan worden, dat je dan tegen vaccinatie bent, tegen andere ziekzorg dan hulp bij breuken en zo, kan je jezelf daarbij iets voorstellen?

   

Neen, kwetsuren, aantasting, verloren gaan...neem ik niet voor lief, ik neem het er wèl bij. Wat anders kan je doen dan het erbij nemen. 't Is je je ongelukkig in een hoekje opsluiten ofwel het engagement aangaan en je verbinden met de wereld en de mensen en hopen dat je van al te veel onheil bespaard blijft. Vaccinatie en andere ziektezorg en technologie zijn dan een zegen. Dat je het vroeg of laat moet opgeven, dat besef hebben wij mensen, maar dat verhindert de meeste van ons niet om te leven.

   

Het gaat om de verbinding, de keuze die jij (en vele anderen) nu maakt is je dus vooral NIET te verbinden met die natuur.

   

Ja, het gaat om de verbinding. Die is er, of je nu wil of niet. Vanaf je geboorte ontstaat al waarnemend en denkend en voelend die verbinding met de kosmos waar wij deeltje van zijn. Daar worden we meer en meer bewust van. Toch bijzonder, niet? Je NIET verbinden lijkt me amper een mogelijke oplossing. Ja, je kan je in een hokje opsluiten...en dan nog. Het leven moet geleefd worden hé.

   

Los komen van bevoogding, is toch ook vooral loskomen van verbinding? Wat is er dan in hemelsnaam zo aantrekkelijk aan afgescheiden zijn? Zarathustra kwam toch ook weer van de berg?

   

Sofia, wat zijn de mogelijke verzetsvormen tegen de realiteit? Als dat überhaupt mogelijk is. Of is de realiteit te absurd?

   

Siger, ik beschouw het streven naar afgescheidenheid (tegen bevoogding) als verzetsvorm tegen de realiteit.

   

Leon,

"Er zijn zoveel factoren waardoor mensen of niet gemotiveerd zijn of gemotiveerd zijn door in mijn ogen onjuiste dingen, zoals hebzucht, machtsmisbruik, ongelijkheid."

Er is inderdaad een aantal mensen met die obsessies. Hun aantal wisselt met de omstandigheden: er zijn er vermoedelijk meer in een chaotisch land als Somalië dan in een meer democratisch land als Zweden. Wat de psychopaten betreft, die kan een samenleving intomen als de meerderheid dat wil.

"Los komen van bevoogding, is toch ook vooral loskomen van verbinding? Wat is er dan in hemelsnaam zo aantrekkelijk aan afgescheiden zijn?"

Ontvoogding is volgens mij synoniem van emancipatie. Althans, in die betekenis het ik het woord gebruikt. Het betekent je bevrijden uit een ondergeschikte positie. Uit discriminatie dus. Uiteraard houdt dit ook zelfstandigheid in ten opzichte van de verdrukker, maar dat is niet hetzelfde als afgescheiden zijn van anderen.

"ik beschouw het streven naar afgescheidenheid (tegen bevoogding) als verzetsvorm tegen de realiteit."

Ja, als verzetsvorming tegen de realiteit van verdrukking - maar het is ook het scheppen van een nieuwe realiteit van vrijwillige samenhorigheid en medemenselijkheid.

   

Bij het leven tussen hoop en vrees, situeer ik jouw denken aan de kant van de hoop, eigenlijk best een zeer gelovig uitgangspunt :-)

   

Wat als iemand zijn of haar positie nu eens niet ziet of opvat als ondergeschikte positie maar als prettige en nuttige rolverdeling, duidelijk en makkelijk en zoals het hoort?

   

Wat is dan de legitimiteit van het project van emancipatie?
Ieder is vrij om emancipatie te stimuleren, maar dan ook om haar tegen te werken? En uiteindelijk bestaan beide krachten altijd.

   

Er is niet zoiets als "HET project van emancipatie" dat eerst (of wanneer) gelegitimeerd moet worden. Emancipatie maakt deel uit van het sociale proces. Inderdaad, met wisselende voor⁻ en tegenstanders.

Neem het voorbeeld van vrouwenkiesrecht. Als vrouwen willen stemmen zullen ze daar voor ijveren en er later gebruik van maken. Als er anderen zijn die niet willen emanciperen en niet willen stemmen dan doen ze die dingen niet.

   

Mij is nu nog niet duidelijk waarom je voor emancipatie zou moeten zijn. je bent het of je bent het niet. Maar doortrekken naar de toekomst dat iedereen geëmanicpeerd is, waarom eigenlijk?

   

Leon,

Volgens mij heb ik daar al op geantwoord, maar goed, nog eens samengevat:

Als een democratie de best mogelijke organisatie van de samenleving is; en als het vervolgens onmogelijk is democratische beslissingen te nemen als burgers niet vrij kunnen kiezen, kan een democratie die naam waardig enkel bestaan als haar burgers geëmancipeerd zijn.

Bovendien, en onafhankelijk van die logische gedachtegang, heb ik alle sympathie en achting voor mensen die door andere mensen verdrukt zijn en zich daartegen verzetten. Maar of ze zich daartegen verzetten moeten ze zelf weten.

   

De aanname "als een democratie de best mogelijke organisatie van de samenleving is", gaat uit van de superioriteit van dat denkbeeld. Er zijn dus altijd mensen met een tegenmening die je met die aanname uitsluit. dat uitsluiten is verkeerd.

   

Of "verkeerd", het is conflictbevorderend...

   

Leon,

De zin " "als een democratie de best mogelijke organisatie van de samenleving is" is geen aanname, want hij begint met "als". En er zijn er niet zoveel hier die van hun superioriteit uitgaan. Jij doet dat alleszins aanhoudend door je als rechter op te werpen. Je superioriteitsgevoel is zowat je hele filosofie. Het ontbreekt je ook aan elementaire logica, want elke zin die je schrijft houdt de weerlegging in van zichzelf. Dat hoef ik dus al niet meer te doen.

   

ik ga hier verder niet op in, tot later misschien.

   

1. We should take care not to make the intellect our god; it has, of course, powerful muscles, but no personality.

2. Whoever undertakes to set himself up as a judge of Truth and Knowledge is shipwrecked by the laughter of the Gods.

Einstein. Nòg een realist.

   

Sofia, ik geloof bijna dat je een studie gedaan hebt naar het leven en werk van Einstein...

   

Nee hoor, ik kwam die uitspraken toevallig tegen op internet en was het er volledig mee eens - het is het precies religieuze gevoel van respect dat ik ook heb. Ik heb het opgeslagen en zal het hieronder kopiëren voor je, kun je zelf kijken wat je ervan vindt.

________________________________________
1. I want to know how God created this world. I am not interested in this or that phenomenon, in the spectrum of this or that element. I want to know His thoughts; the rest are details.
2. Science without religion is lame. Religion without science is blind.
3. My religion consists of a humble admiration of the illimitable superior spirit who reveals himself in the slight details we are able to perceive with our frail and feeble mind.
4. The further the spiritual evolution of mankind advances, the more certain it seems to me that the path to genuine religiosity does not lie through the fear of life, and the fear of death, and blind faith, but through striving after rational knowledge.
5. Every one who is seriously involved in the pursuit of science becomes convinced that a spirit is manifest in the laws of the Universe-a spirit vastly superior to that of man, and one in the face of which we with our modest powers must feel humble.
6. The scientists’ religious feeling takes the form of a rapturous amazement at the harmony of natural law, which reveals an intelligence of such superiority that, compared with it, all the systematic thinking and acting of human beings is an utterly insignificant reflection.
7. There is no logical way to the discovery of elemental laws. There is only the way of intuition, which is helped by a feeling for the order lying behind the appearance.
8. The intuitive mind is a sacred gift and the rational mind is a faithful servant. We have created a society that honors the servant and has forgotten the gift.
9. The most beautiful thing we can experience is the mysterious; It is the source of all true art and science.
10. We should take care not to make the intellect our god; it has, of course, powerful muscles, but no personality.
11. Whoever undertakes to set himself up as a judge of Truth and Knowledge is shipwrecked by the laughter of the Gods.
12. When the solution is simple, God is answering.
13. God does not play dice with the universe.
14. God is subtle but he is not malicious.
15. A human being is a part of the whole, called by us Universe, a part limited in time and space. He experiences himself, his thoughts and feelings as something separated from the rest-a kind of optical delusion of his consciousness. This delusion is a kind of prison, restricting us to our personal desires and to affection for a few persons nearest to us. Our task must be to free from this prison by widening our circle of compassion to embrace all living creatures and the whole nature in its beauty.
16. Nothing will benefit human health and increase the chances for survival of life on Earth as much as the evolution to a vegetarian diet.
17. The man who regards his own life and that of his fellow creatures as meaningless is not merely unfortunate but almost disqualified for life.
18. Peace cannot be kept by force. It can only be achieved by understanding.
19. Only a life lived for others is a life worth while.
20. The human mind is not capable of grasping the Universe. We are like a little child entering a huge library. The walls are covered to the ceilings with books in many different tongues. The child knows that someone must have written these books. It does not know who or how. It does not understand the languages in which they are written. But the child notes a definite plan in the arrangement of the books—-a mysterious order which it does not comprehend, but only dimly suspects.
21. The important thing is not to stop questioning. Curiosity has its own reason for existing. One cannot help but be in awe when he contemplates the mysteries of eternity, of life, of the marvelous structure of reality. It is enough if one tries merely to comprehend a little of this mystery every day. Never lose a holy curiosity.
22. What I see in Nature is a magnificent structure that we can comprehend only very imperfectly, and that must fill a thinking person with a feeling of humility. This is a genuinely religious feeling that has nothing to do with mysticism.
23. The finest emotion of which we are capable is the mystic emotion. Herein lies the germ of all art and all true science. Anyone to whom this feeling is alien, who is no longer capable of wonderment and lives in a state of fear is a dead man. To know that what is impenetrable for us really exists and manifests itself as the highest wisdom and the most

   

"Het probleem met internetquotes is dat je nooit weet of ze echt zijn" - Abraham Lincoln

Sofia,

Het is verrassend dat jij die tegen boekenwijsheid bent en er steeds op hamert dat mensen zelf moeten nadenken, quotes van Einstein gaat verzamelen.

Dikwijls wordt kracht bijgezet door een beroemde naam te plakken. Zodat een aantal fout toegeschreven quotes blijft circuleren, Je kan nu eenmaal, algemeen gesproken, een geniaal fysicus zijn en terzelfder tijd een ethische miskleun. Wat niet geldt voor Einstein, maar dat Einstein iets gezegd heeft maakt het niet waar.

Als je mocht twijfelen kan je hier eens kijken::
http://paleofuture.gizmodo.com/9-albert-einstein-quotes-that-are-totally-fake-1543806477
http://quoteinvestigator.com/2013/04/06/fish-climb/
http://fakebuddhaquotes.com/debunking-fake-albert-einstein-quotes/
https://newrepublic.com/article/115821/einsteins-famous-quote-science-religion-didnt-mean-taught
https://www.quora.com/What-quotes-are-most-commonly-misattributed-to-Albert-Einstein
http://www.news.hypercrit.net/2012/11/13/einstein-on-misattribution-i-probably-didnt-say-that/

   

Dank je siger. Maar ik verzamel geen quotes, van niemand. Dat in tegenstelling tot iedereen hier.
Dingen herkauwen die anderen al gezegd hebben beschouw ik als zinloos. Net zoals me zorgen maken om wat anderen van mijn ideeën - of überhaupt van mij - denken.
En dat gevoel zal Einstein ook wel gehad hebben, vermoed ik..

   

Een verlichte trol blijft ook maar gewoon een… trol die zich voordoet als verlicht.

Kijk hoe trollig zij zich via iemands schouder verheft om inhoudloos in het licht te komen! Niet zomaar iemand – nee! - het is GOD zelf!

“Ik ben god 'tegengekomen'” - trolt ze ernstig - “ en langzamerhand gaan begrijpen wat de bedoeling van het leven, de evolutie, is. En als je je daarin verdiept kom je van alles tegen, zelfs de logica waarmee alles in elkaar steekt. En uiteindelijk God zelf.’
Maar omdat God zich moeilijk kan bezighouden met een Portugees Orakel leent ze de mond van Einstein! Lekker makkelijk, die is toch dood en kan je dus gebruiken.

Ondertussen wel flink opscheppend: “Ik verzamel geen quotes, van niemand. Dat in tegenstelling tot iedereen hier.”
(Livinus, je moet je niet verontwaardigd voelen met mijn schrijven hoor!)

   

Dag Ursula,

gelukkig heb je zoveel empathie dat je je kon indenken dat ik me toch verontwaardigd voel vanwege zoveel persoonsgerichte negativiteit naar Sofia toe.
Ik denk niet dat Sofia hier bewust de troll komt uithangen om de gesprekken te verstoren. Ze wil denk ik een eerlijke persoonlijke ernstige bijdrage leveren. Jammer dat je die smalend weglacht. Niet dat ik haar geloof en visie in deze context deel, maar gewoon vriendelijk blijven moet toch kunnen? De reactie negeren en er dus niet op reageren blijft tenslotte ook nog altijd een mogelijkheid. Spreken is zilver maar zwijgen is soms goud.

   

“Maar ik verzamel geen quotes... Dat in tegenstelling tot iedereen hier.”

Denk jij dat dit geen bewuste hautaine sneer is? Komaan Livinus!
(Het lijkt niet veel maar elke keer trolt de trol wel zoiets in de schaduw van God.)

   

Ik wil hier geen mensen bestempelen of beledigen en wil me hier niet laten verleiden om dat toch te doen. Laten we bij de inhoud blijven.

   

“Maar ik verzamel geen quotes... Dat in tegenstelling tot iedereen hier.”
Is de inhoud!

   

Ach Sofia droomt dat ze uniek is, wie niet?
Misschien is dat het voornaamste bij zo'n licht-ervaring, dat je dat gaat denken dat jij speciaal bent omdat je iets speciaals is overkomen.
Mogelijk is het beter om het zelfvertrouwen te kunnen baseren op ja....gewoon en alleen maar vertrouwen...tegen beter weten in en zo.
Zelfvertrouwen zal wel wat dromerig zijn van nature misschien.

   

Ursula, ik wil niet dat je me wil laten beweren dat Sofia hautain is. (Want als iemand een hautaine sneer geeft dan zegt dat dat die persoon hautain is en zo onaangenaam dat die sneren geeft aan mensen).
Zoals Leon hierboven zegt, Sofia is uniek, net zoals jij uniek bent en het lijkt me goed van dat op deze site wat meer te laten voor wat het is en dus te blijven bij de inhouden, bij wat iemand schrijft, wat iemand te vertellen, te bieden heeft vanuit zijn unieke zijn. En dit in volle respect voor dat anders zijn.

   

Livinus, ik meen dat een geloof in goede manieren (wat jij hebt) niet strookt met het leven volgens een artistiek ideaal (wat Ursula heeft) wat weer niet strookt met een leven volgens de passie (wat Sofia heeft) wat weer niet strookt met een leven volgens de overtuiging (wat ik heb).
Eigenlijk is "artistiek ideaal" wel dekkend, maar heeft steeds een andere invulling.

   

Zo is het, je kan niet met iedereen en alles vriendjes zijn.
(Dat politiek correcte vriendelijk beleefd blijven is ... - oeps,, bijna...)

   

Wild geraas heeft aanlokkelijke existentiele bevrediging.
Misschien is het wel minder pervers dan tot in het extreme getrokken treiterige braafheid.
Als artistiek ideaal gelden tegenwoordig eerder voorbeelden uit film/serie/muziek/theater/sport als voorbeeld dan het klassieke altaar, de zuilengalerij de kansel of de lessenaar in de klas.

   

;-)

   

Hallo Leon,
ik zie niet waarom het geen inclusief verhaal zou kunnen zijn. Ik kan èn beleefd zijn, èn artistiek en leven in passie en leven volgens een overtuiging.
Een beetje beleefd zijn kunnen we allemaal. Dat is een simpele ethische norm volgen, een afspraak, namelijk elkaar niet kleineren, bespottelijk maken, beledigen, verwensen enz...

   

“Ik denk dat als ik de keuze moet maken tussen "het Ene" of "het Vele" dat ik dus eerder ga voor "het Ene" waar de gebeurtenissen met oneindige snelheid plaatsvinden, en een gebrek aan verwerkingsvermogen een consistente en niet specifiek solipsitische wereld oproept, dat gebeurt dus ook naast je, en ingrijpen is meedoen aan de gebeurtenissen.”
Een lange zin met rijke vertakkingen.
(LeonH, soms menen we elkaar te verstaan hoewel ik ook wel veel van je bedenkingen niet volg.)

Zo weet ik niet wat voor jou “het Ene” en “het Vele” is, en je gaat voor “het Ene” schrijf je.
In het differentiedenken leggen sommigen (Deleuze via Spinoza en Nietzsche) nadruk op “het Vele”, vandaar de aandacht voor ‘het verschil’. Nietzsche verwijst naar die dynamische verschillen als energieke chaotische aanvangsbron voor het denken, door Deleuze het Immanentie- en Consistentievlak genoemd. Daar is geen gebrek aan ‘verwerkingsvermogen’ omdat het verwerkingsvermogen - of het denken - nog moet aanvangen. Daar gebeurt alles nog aan ‘oneindige snelheid’ zoals je schrijft.

Afhankelijk van de differentiedenker ligt “het Ene” in het ‘verleden’, in de oorsprong, en deze origine wordt omschreven als “het Ene”. Bijvoorbeeld Spinoza’s Substantie of Heideggers Zijn. Het “Ene” is dan de oorsprong die zal doorklinken in elk volgend denken en spreken.
Andere differentiedenkers houden het begrip “het Ene” voor de beslissende ingreep die het vliedende ‘Vele’ stopzet en verankert in hanteerbare begrippen. Zij zien “het Ene” als de definitieve overgang tussen het chaotisch vluchtige en de vastheid van “de Idee”. Badiou zal in navolging van Plato zeggen dat “de Een” cruciaal beide gebieden scheidt. Zizek doet hetzelfde via het Duits Idealisme van Schelling en Hegel.

“Maar ik kan me wel voorstellen dat "het Vele" als beeld adequater lijkt, omdat het zondermeer als realiteit kan gelden, zonder verklaringen, zonder vragen.”
Deze zin is moeilijk te plaatsen binnen de contouren van het differentiedenken omdat ‘de realiteit’ en ‘het Reële’ nu net niet hetzelfde zijn. Heb jij het over de realiteit van de werkelijkheid, de zijnde.

“Het is mijn gebrek dat ik een verklaring nodig heb.”
Dat is geen gebrek maar voor elk een noodzaak, die verklaringen scheppen orde.
Alleen weet ik niet hoe jouw opmerking zich verbindt met het differentiedenken. Ook dat geeft verklaringen!

“Hegel's verklaring vind ik dan weer zo ongeloofwaardig systematisch.”
Het is een systeem dat zaken blootlegt en als je de systematiek volgt zie je de geloofwaardigheid!
(Hier moet ik terughoudend zijn want ik ken Hegel vooral via Zizek. Van Hegel heb ik alleen ‘De fenomenologie van de Geest’ gelezen en zijn gedachten over Esthetica maar binnenkort zit ik op Hegel cursus.)

Voor Steven. mocht je dit nog volgen, je ziet dat alles stevig verankert zit in de geschiedenis van de filosofie. Het “schijnt” geen filo te zijn – het is filo! - en alleen “onnavolgbaar” voor wie er niet in thuis is. Het is ook geen “ziekte die blijft voortwoekeren” maar een blijvend boeiend denken. En het heeft pretentie iets belangrijk te zeggen, jazeker. “Totale nonsens”, ach…

   

Ursula,

over de situatie voor aanvang van het denken kan ik weinig zeggen, of daar nu het Ene of het Vele, of de Differentie zou zijn.

Wel kan je zien waar het denken op een gegeven moment vanuit gaat.

het Vele gecomprimeerd op 1 plek is voor mij het Ene.

de realiteit lijkt een inzoomen in tijd-ruimte.

Alleen geregistreerde gebuikers mogen comments plaatsen

Aanmelden of Registreer plaats een reactie