Wat zijn de mogelijkheden?

In de blog: zero reacties: 44 pdf print

Zingeving, wereldverbetering, zorg, wat zijn de mogelijkheden als men uitgaat van een symmetrische tegengestelde reactie (actie = - reactie) op alles wat men poogt? Natuurlijk is de tegengestelde reactie van wat men wil nog wel uit te stellen of te verplaatsen naar andere plekken in de externe wereld, vaak figuurlijke of zelfs letterlijke tijdbommen.

Maar van essentieel belang is dat men de tegengestelde reactie intern een plaats moet kunnen geven. In plaats van erkenning, liefde, aandacht, beloning voor de goede intenties geeft het twijfel, onrust, overspannenheid, of zelfbedrog.

Er zal nog enige wijsheid in de externe tijdbommen maken kunnen zitten. Men stelt de verder hier onbepaalde reactie tot nader order uit en heeft gedurende de vrijgestelde periode het gewenste resultaat/leven/comfort. Maar echt heel blij zal de nieuwe generatie natuurlijk niet kunnen zijn met de erfenis aan tijdbommen.

Op het vlak van de interne mens is mogelijk ook wijsheid te vinden in het maken van tijdbommen, men kan verzadiging vinden in consumptie van middelen ( en hart- en vaatziekten of kanker kunnen verwachten in later stadium) of via zelfbedrog de zingeving groot denken van wat men doet (en later teleurstellingen kunnen verwachten ), maar als bijvoorbeeld hartfalen samenvalt met het moment van teleurstelling dan heeft men misschien toch een dankbaar leven gehad.

Een makkelijke mogelijkheid, die mogelijk goed kan uitpakken voor het individuele leven, is dus de tijdbom. Voor mensen met een wat collectievere geest, met name ouders, is het toch ook wel van belang wat na te laten (in de positieve betekenis).

Apres nous la deluge-mentaliteit, is misschien erfelijk, en ik verwacht dat ouders dan toch de kwaliteit van leven verminderd zien worden door conflicten met de volgende generatie. Maar wat zijn er voor andere mogelijkheden om de kwaliteit van leven aangenaam te krijgen, zonder de tijdbommen, of alternatief?

Ik denk dat de gerichtheid op delen, met name delen van zorg en problemen, zoals in het geëngageerd boeddhisme plaatsvindt, een alternatief is. Men ziet dan in principe, is mijn uitleg, af van oplossen van problemen (wat m.i. altijd neerkomt op tijdbommen maken) en men ziet af van oplossen van tijdbommen maken (met houdt de ander niet tegen bij maken van tijdbommen).

In principe haalt men de zingeving volledig uit delen in de gemeenschap en NIET uit de daden of resultaten. Zingeving alleen uit het delen in daden.

Het maakt dan volgens mij niet uit welke gemeenschap het precies is waarin men deelt. Ik denk zelfs dat het gunstig is een variëteit aan gemeenschappen te laten bestaan, al is men het men hun denkbeelden niet eens. Het bestrijden van denkbeelden zal echter voor mij een moeilijke praktijk zijn om in te delen. Maar misschien doe ik het al.


Tags
geen tags

Reacties (44)

   

Zonder op de inhoud in te gaan, LeonH, waarom vind jij het belangrijk deze gedachtevoorstelling te geloven? (Als geloven niet het juiste woord is, lees dan aannemen of ondersteunen.)

   

Ja waarom geloof ik in actie = -reactie...denk dat ik wel rechtvaardigheid zie daarin, en het is me zo geleerd, alleen ik pas het wat anders toe. Er zitten verder hele complexe denkbeelden achter van een dubbele wereld (wereld inclusief spiegelwereld) met majorana-deeltjes en quasideeltjes en de kwantumcollapse van universa, misschien volkomen mesjogge vanuit een bepaalde zienswijze, maar claire et distinct voor mij.
Waarom vraag je dit precies? Er is bij mij een proces geweest van worstelen met vraagstukken, zoals zingeving, en worstelen met praktijken, zoals afzetten tegen geloof-denkbeelden, en aan de andere kant Epictetus die zegt dat wat buiten jouw macht ligt dat je je daar niet druk over hoeft te maken. Maar dan acht ik het wel binnen mijn macht om dat tijdbommen bouwen van mensen te beschrijven. En na te denken over alternatieven, daar staat ook persoonlijk druk op, want mijn zingeving is net zo goed onder druk door de realiteit van de onoplosbare problemen.

   

Is dat voldoende antwoord op jouw vraag?

   

Ja, vooral 'het is me zo geleerd'.

   

Ik pas dus in een hokje?

   

Eugh, dat bedoelde ik niet. Maar eigenlijk, zonder pejoratief te klinken, nemen we veel over van anderen, ja. Dat gaat zo, niks mis mee meestal.

   

We passen allemaal in een hokje hoor.

   

Ik kan dat alleen beamen.

   

Via het 'Ik-ideaal' vallen we allemaal in een (welbepaald)hokje. Daar het beste van maken is misschien alles wat we kunnen doen.

   

Met betrekking tot scepticisme ten aanzien van symmetrie in reacties, scepticisme mag geen rechtvaardiging voor domheid zijn. Het scepticisme kan soms een beperking zijn. Denk aan de sceptici tav klimaatverandering. Maar natuurlijk blijft de mogelijkheid in gemeenschap te delen met zulke mensen.

   

Hoewel je dus als mogelijkheid hebt, naast doen wat je niet laten kunt, om te delen in een suïcidale gemeenschap (een gemeenschap die allemaal tijdbommen maakt extern en intern) en alleen uit het delen de zingeving te halen, staat het natuurlijk vrij om een voorkeur te hebben in wat voor gemeenschap men wil delen.Ik ben sceptisch dat het een verschil maakt, want mogelijk staan de betere gemeenschappen juist onder druk om te verdwijnen, terwijl de problematische gemeenschappen juist overblijven. Maar als je in jezelf een voorkeur ontdekt, kan je jezelf tegemoet komen. Ook met jezelf kan je delen.

   

Waarom haal jij net in 'het delen van een (tijdbommen)gemeenschap' je zingeving?
En vanuit die blik heb jij natuurlijk een voorkeur, nogal logisch.

Uitkijken dat je diegenen die iets anders zien geen domme sceptici gaat noemen. Zij zien de dingen gewoon anders.

   

Ik ben zelf vooral sceptisch ten aanzien van wat we kunnen "oplossen", maar aangezien je niet zonder een zekere zingeving kan, kies ik hier de optie die volgens mij zonder zelfbedrog is.
Iedereen doet wat ie niet laten kan, en mijn rationalisatie daarbij is dus deze.

   

Bedrog, zelfbedrog en niet bedriegen zijn dus jouw kernwaarden waarrond alles draait.
Gecentreerd rond een zelf want je benadrukt 'zelfbedrog'.
En schat het 'zelf' zelf het zelfbedrog in of is er een ander ijkpunt?

   

Ten aanzien van het jezelf werkelijk kennen is de bedrogdimensie zeker belangrijk, denk ik...
Ik refereer aan het boeddhisme, waarvan bekend is dat ze het ego als grote bedrieger/veroorzaker van lijden zien, aan de andere kant heb ik ook Stirner gelezen, die aanneembaar maakt dat de ego slechts verborgen kan worden.
In het spel van verbergen en laten manifesteren van het ego zit de herkenning van zelfbedrog.

   

Je wordt echt goed, Leon!

   

Dank je.

Vooralsnog gaat het onbewust bij mensen, dat delen, geen onderdeel van een keuze, misschien moet dat ook wel zo blijven.

   

Ik denk het niet. Mijn persoonlijke ervaring is, dat hoe beter je jezelf kent, hoe meer je anderen gaat begrijpen. En tout comprendre c'est tout pardonner.
Zo begrijpen we dieren soms beter dan onze medemensen. Als een hond bijt naar je uitgestoken hand, bijvoorbeeld, kun je (zeker als je erop gewezen wordt) begrijpen dat hij niet vals is, maar bang. En dan kun je kiezen of je hem gerust wilt stellen of een schop geven.
En met de paranoia, de achterdocht die we zelf koesteren jegens anderen, is het al net zo: iedere vorm van wantrouwen is een uiting van angst.

Wie zijn eigen angst heeft leren (her)kennen is ook niet meer bang voor de paranoia van anderen. En zal dus veel minder geneigd zijn om terug te schoppen als hij geschopt wordt. Maar tegelijkertijd wel zo wijs zijn om een paar stevige scheenbeschermers, bokshandschoenen en een helm aan te schaffen.

   

nah begrijpen is niets, energie delen daar gaat het om, en dan heb je vooral hen die alles voor zichzelf willen hebben.

   

Nu ben je me even kwijt, want wat bedoel je met 'energie delen'? De marathon lopen met een ander op je rug?

   

een stroomstootwapen gebruiken is het ook niet

   

misschien elkaar aanraken en dan hard gaan schudden?

   

Dag LeonH

Ik zie dat je reeds twee maal refereert naar het boedisme.
Ik meen te weten dat er eens een 'westerse' volgeling was die het boedhisme aan het beoefenen was in het Oosten. Op een bepaald ogenblik ging een groep boedhisten naar hun bidplaats en waren zo gevormd om in het 'hogere ik' te leven. Langs de weg was er een man die in nood verkeerde. De gehele groep ging hem voorbij was zijn waren aan het 'bidden'. En toen ging de ogen open van die westerling.... Boehisme af.
Geef mij maar de Barmachtige Samaritaan.
En wat is wijsheid: 'de vrese Gods'. Met vreze de oude betekenis gebruiken hé
Groetjes
Pauls

   

Hallo Pauls, het is een ander boeddhisme waar ik het over heb, de meer betrokken vorm. Die van het "kleine voertuig". In principe is wat Jezus deed ook een delen (brood/wijn), met het lijden voor de deur.

   

kleine correctie Pauls: het is de 'barmhartige' Samaritaan hé. Iemand met een hart dat erbarmen heeft. Ik denk dat je Jezus nu wat beter begrepen hebt, dat het bij Hem erop aan komt van dienstbaar te zijn voor de medemens. De Bergrede weet je wel. Jezus was een rebel voor zijn tijd; hij spelde de pilarenbijters, de Farizeeërs en Schriftgeleerden van toen de les omdat ze te zeer met de wet en met bidden voor hun god en hun zielenheil bezig waren en te weinig met de liefde toe te passen.

Is het niet wat eenzijdig en karikaturaal te denken dat alle boeddhisten heel de dag wat zweverig in lotushouding zitten te mediteren en zich van de wereld en de mensen niets aantrekken? Je hebt daar monniken en hier hebben we paters en nonnen die in kloosters haast heel de tijd bezig zijn met god en heel weinig met daadwerkelijke dienst aan de mensheid.

PS: als je gelooft in een goede liefdevolle god, dan zou je daar geen vrees voor moeten hebben. Vrees = angst. Ik weet niet welke betekenis jij hier gebruikt.

   

PS: heb even gegoogeld: 'vreze' kan ook eerbied en ontzag betekenen. Toch denk ik dat mensen goden bedacht hebben vanuit een existentiële angst. Ik probeer me in te denken dat de primitieve mens die nog maar weinig kennis had, van vele natuurverschijnselen angst had. Ook was er de onzekerheid over je lot, je kon ziek worden, overvallen door roofdieren enz... Men hoopte al gauw ergens op een soort beschermwezen, een geest of god, waarvan men kon afdwingen (bvb door gebed) dat men van onheil gespaard zou blijven. Omdat men dat wezen, die kracht beschouwt als boven de mens staande, als groter en sterker (omdat het hopelijk de macht heeft om het lot te beïnvloeden), had men er ook schrik voor, angst, vrees. Men was voortdurend op zijn hoede om dat 'wezen' gunstig te stemmen om er iets van gedaan te krijgen, om er in de gunst bij te blijven. Men had ook angst dan om gestraft te worden als men meende niet te leven zoals dat wezen van hen wellicht verlangde. Men had ook angst voor de willekeur waarmee dat wezen tekeer kon gaan. Voor een natuurramp (met alle leed tot gevolg ) werd eveneens als een act van dat wezen beschouwd, ook al was daar op 't eerste zicht geen reden toe. Vaak ging men zo'n natuurrampen dan toch interpreteren als straffen van dat wezen. Ja, het schuldgevoel raakte zo in de mens wel goed ingebakken.

   

Dag Livinus
Mijn excuses voor het snel schrijven, hier en daar vergeet ik een letter. Uiteraard de Barmhartige Samaritaan. A propos, die Farizeeërs en Schriftgeleerden waren enkel bezig met zichzelf en godsvruchtig voor de ogen van de mensen en vraten de huizen van de weduwen op...
Paterkes en nonnekes in kloosters is ook geen Christelijk inzet....

   

Dag Livinus
Op het tweede gedeelte moet ik dat beamen in het oogpunt hoe een mens afdwaalt van zijn spoor.
Als ge natuurlijk vastgekluisterd zit aan het fantasierijke miljoenen jaren aarde en primitieve mensen,dan zijn er veel bedenkingen mogelijk.
Inderdaad mensen die nog nooit van God gehoord hebben zullen zulke voorstellingen maken. Maar wij weten beter, of niet soms?
groetjes
Pauls

   

pauls,
je hoeft niet eens de evolutie als biologisch kennis aan te nemen. Kijk gewoon naar de primitieve stammen die men ooit in het oerwoud heeft ontdekt. Die mensen hebben nooit over Jahweh of Jezus of Allah of zo gehoord; ze hebben hun eigen religie ontwikkeld. Het heeft dus niets met afdwalen te maken maar met anders invullen. Mocht je een kind in de jungle afzetten en stiekem met een camera kunnen volgen, dan zou je kunnen gaan onderzoeken of dit kind uit zichzelf tot een religieus denken zou komen en eventueel een god bedenken. Ik denk dat goden op die wijze ontstaan en dat ieder zijn eigen god creëert, en zoals ik schreef, wellicht voor een groot stuk gebaseerd op angst, angst voor het onzekere en onbekende.
Je hebt de boekengodsdiensten die uit het oosten stammen en die we hier in 't westen hebben overgenomen (nu ja 'genomen'....laat ons zeggen dat ze ons (soms met geweld) werden opgedrongen). Is dat wat jij bedoelde met 'maar wij weten beter'?
Groetjes

   

Pauls, in een test die ik ooit deed ging het over mensen helpen of niet. In concrete gevallen als een zieke naar het ziekenhuis brengen of niet, en wat als deze dan bloed had op de nieuwe bekleding van de auto? Kwam later ook de vraag of men verplicht aan goede doelen zou moeten geven. Nu is dat natuurlijk alleen nog maar denken over, maar ik voel me niet verplicht om aan alle goede doelen te geven. Als rationalisatie hiervoor heb ik het idee dat iedereen zijn of haar verantwoordelijkheid moet nemen, en dat dan de problemen er niet zouden zijn. Anders dan iemand in een concrete situatie naar het ziekenhuis brengen (als een ambulance laten komen te laat is).
Hoe zie jij dat?

   

LeonH,

Mag ik hier een bericht plaatsen want Siger wist mijn bijdragen, zelfs als ze aan iemand anders gericht zijn?
Livinus vroeg me iets waarop ik uitgebreid antwoordde en het is weg bij Artificiële intelligentie. Ik wil Livinus graag langs deze weg antwoorden.

Je weet wel, gedachten zijn vrij. Maar ik ben geschorst!
Het is gewoon een tip rond boeken die ik wil geven, meer niet.

Mag het hier?

   

Ursula, ik sta open voor je uitleg en boekensuggesties, maar dan wel als het niet kleinerend en belerend bedoeld gaat worden of een minachtende, ironische, denigrerende, spottende ondertoon wil inhouden. Dus, op de bal spelen en niet op de man. Oké?

   

Waarom in God’s naam, in jouw eerste regel alweer beginnen over:
"niet kleinerend en belerend bedoeld gaat worden of een minachtende, ironische, denigrerende, spottende ondertoon wil inhouden."

Jij vroeg: "Ursula, kan jij even duidelijk maken wat dat precies is (dat filosofische subject) of eventueel een internetlink of boek aangeven waarin ik dat kan vinden?"

Ik had een hele uitleg getypt met tips voor boeken, zoals jij had gevraagd doch het is door Siger gewist.

Maar, maar, gezien de grote misverstanden, het niet begrijpen van Heideggers mogelijke diepgang door velen, en vooral, het niet op de hoogte zijn van het filosofisch subject zoals uitgewerkt sinds 50 jaar door verschillende denkers denk ik dat het weinig aarde aan de dijk brengt hier, op dit blog, daar verder op in te gaan.
(Ik heb je al eens gezegd dat de meer analytisch Angelsaksische filosofen - met hun nadruk op vooral propositielogica - echt de coördinatiepunten van waaruit je dat Continentale denken kunt begrijpen niet zien. Het toont zich op het KI blog weer.)

En gezien jij alweer, immer opnieuw, alleen kan hameren op alsjeblief geen "kleinerend en belerend geschrijf’ alvorens je maar één letter gelezen hebt van mijn opzoekwerk denk ik, ach... zoek het zelf maar uit Livinus.

Veel plezier met je onderzoek naar het verschil tussen het filosofisch subject van o.a. Lacan, Zizek en zovele anderen en het gewone psychologische dagdagelijkse subject.

Verder vond ik Stevens verwijzing naar de spotprent van Ingres sterk. Lacan zou zeggen dat zowel Ingres als Napoleon ‘zichzelf’ de kroon imaginair opzetten. Ingres met en door zijn prent, de ander met zijn gebaar.
(Imaginair zoals Lacan dit begrijpt, dus veel meer dan gewoon ‘denkbeeldig’. De ‘kroon opzetten’ is een structurele ‘act van het subject’, niet van de mens Ingres of Napoleon!)
Ingres meent met zijn spotprent een belangrijk iets aan te brengen, net zoals Napoleon in zijn ‘zelfkroning’ meent een belangrijk punt te maken. Doch , zou Lacan zeggen, zij voltrekken beiden ‘een leeg gebaar’ dat alleen invulling heeft in hun imaginaire consistentie. Voor de afstandelijk toeschouwer, een beetje zoals Floor in het museum, zijn beiden bespottelijk binnen de (Lacaniaanse) symbolische orde!
Doch, dit inzicht geldt alleen voor Floor. (Waarbij natuurlijk de vraag is welke imaginaire consistentie zij zichzelf aanbrengt door dit zo te zien, maar dat laten we even buiten beschouwing.)

Toch is dit ‘lege gebaar’ de drager van hun subjecten en in die zin belangrijk! Als de derde kijker het slechts afwimpelt als loos gebaar begrijpt hij het niet.
Maar beiden, Ingres en Napoleon (en in het verlengde Siger en Urs) doen’ net hetzelfde in het verschillende’.

Livinus, ik moet je bedanken want door je vraag ben ik ‘Het subject en zijn onbehagen’ van Slavoj Zizek nog eens aan het herlezen – het is prachtig!
(Maar zoals je gegrepen hebt, alleen prachtig voor wie meedenkt met de uitgevouwen coördinaten.)

Mocht er, onvermoed, ergens, bijvoorbeeld in een bepaald lidwoord, een schim van spot leesbaar zijn, weet dan dat het ‘in the eye of the beholder’ zit.
Niet in mijn toetsenbord!

   

Ursula, je hoeft me niet te bedanken, ik gaf je niet bewust een cadeau en jouw uiting van dank ervaar ik niet als ècht diep gemeend.
Je toon is eerder smalend, kleinerend, ironiserend. Je neemt me niet ernstig. Dat merk ik in vele stijlmiddeltjes die je gebruikt. Nee, het zit niet zo maar in the eye of the beholder, ook niet in je toetsenbord, maar in jezelf. Ik vermoed dat jij zelf niet ziet wat jij met jouw woorden, beter gezegd, met jouw schrijfstijl aanricht.
Ik heb al veel van jouw reacties op anderen gelezen en ik ken jouw reacties uit het verleden naar mij toe. Ik ben niet bevooroordeeld naar jou toe als ik dit schrijf.

Je mag je uitleg over psychologisch en filosofisch subject voor jezelf houden. Je schrijft dat immers niet echt uit lieve, vriendelijke dienstbaarheid naar mij toe, neen, ik denk dat het vooral je ego bevredigt dat graag uitpakt met zijn kennis, geleerdheid, belezenheid, beter weten. Eigenlijk vraag je om applaus maar je ziet niet altijd in dat je mensen tegen jou keert. Als je het niet kan laten ad hominems te geven, te beledigen, te bespotten, te verwensen (tot de dood toe zoals met Sofia), dan zijn ernstige, serene gesprekken niet mogelijk.

   

Okee, dat is dan jouw mening.

   

LeonH,

De vraag “mag het” was eerst aan jou gesteld, maar ondertussen zijn er ongevraagd enkele berichten ingeslopen op “Wat zijn de mogelijkheden”.
Waarvoor excuses.

   

Hallo Ursula, ik heb Sigers regelzucht ook mogen ondervinden, en bied je met plezier een vrijplaats aan. Ook wil ik gerust een onderwerp openen wat jij of iemand anders aandraagt die niet het "geluk" had door te dringen als blogschrijver. Bedenk ook dat er alternatieve fora zijn.

   

Mag ik je nog wel vragen wat jij precies zoekt op filosofie.be? Persoonlijk raakte ik wel eens geinspireerd, op onnavolgbare wijze, door de verhouding die ik heb met Siger, Steven, Bert, Livinus, Sofia en jou. Ook eerder met Eskon en Pauls en Aliaspg en zo. Het gaat er om dat ik bij cowboyfilms meer sympathie heb voor de Indianen, dan voor de Cowboys, juist als de Indianen op een bepaalde manier weggezet worden.
Wie hier nu de Indianen zijn en de Cowboys laat ik graag aan jouw verbeelding over, maar uit die verontwaardiging haal ik dus mijn motivatie of inspiratie. Niet dat ik er verder veel mee opgeschoten ben, als je tussen cowboys moet leven.

   

“Mag ik je nog wel vragen wat jij precies zoekt op filosofie.be?”
Tja, soms hoop je iets interessant te lezen of een goede gedachtegang uit te wisselen. Soms lukt dat ook.
Ach...

   

Iemand anders was me voor om dit breder te trekken. Een goed verstaander heeft een half woord nodig. Ik had van Onno al begrepen dat hij iets wilde, eerst planetphilosophy.com, internationaal en zo, nu denk ik dat de kosten voor het in de lucht houden van deze site al als te veel gezien worden, maar goed.

Een goede gedachtengang...ja voorbij aan de cafepraat.
Hoewel ik natuurlijk niet weet hoe beneveld iemand is als deze hier post.

Ik denk wel dat er mensen zijn wiens wrok eeuwig is, die daar niet aan voorbij kunnen, en dat wat dat betreft deze site weinig mogelijkheden heeft verder. Maar goed ik probeer het met een nieuwe bijdrage.

   

Ik denk niet dat de kosten voor "het in de lucht houden" zo belangrijk waren. Er is een discussie geweest over de kosten om de software die hier draait te verbeteren, zowel wat betreft een gebruiksvriendelijker editor als het inbouwen van een adequaat beheersschema.

Dan spreken we al snel van een éénmalige kost van meer dan € 100.000 te vermeerderen met terugkerende onderhoudskosten.

   

absurd. Ik heb voor 300 Euro plus 40 Euro per jaar een phpBB site in de lucht.

   

Wel, laten we zeggen dat de prijs ergens tussenin ligt.

   

Persoonlijk zeg ik voor een doel als dit moet je niet het wiel opnieuw gaan uitvinden.

Alleen geregistreerde gebuikers mogen comments plaatsen

Aanmelden of Registreer plaats een reactie