Gastblog Gebruikersnaam02: Seksisme

In de blog: zero reacties: 225 pdf print

Seksisme.

Het geslacht in relatie met identiteit.


Tags
geen tags

Reacties (225)

   

George Bataille nog maar even.

De christelijke moraal heeft ons een merkwaardige kijk op erotiek gegeven.

Het heilige (de essentie, de verwondering) bestaat uit het zuivere en het onzuivere waarbij het onzuivere door het christendom verworpen wordt.

In hoeverre is de indenteit het daarmee eens, waarom komt ze in opspraak. Wil identiteit soms niet het goede voor zichzelf, geluk? Of wil ze juist rebelleren tegen de dominantie van de 'zuiverheid' van de christelijke moraal?

Is het geslacht van belang wat de offergezindheid betreft, in hoeverre zitten we daar vast in waardeoordelen?

   

We hebben de boodschap van de markies de Sade nooit zo goed begrepen.

Als we onze rolpatronen doortrekken tot in het absurde, de man als offeraar en de vrouw als geofferde, dan is er de mogelijkheid ze te doorbreken. In het extreme kunnen rollen zich omdraaien, verwisseld worden, er komt ruimte in ons innerlijk ervaren om onze identiteit eens onder de loep te nemen en waar gewenst eens af te stoffen en bij te schaven.

Zo heb ik van Sade geleerd dat ik ook een mannelijke kant heb en niet alleen omdat ik wel eens een haar uit mijn kin trek.

   

Het gebied van het heilige (Bataille) ligt onder seksualiteit en dood.

Wil men ook maar iets van seksisme kunnen begrijpen dan moet men afdalen naar dit heilige of het boven laten komen drijven want seksisme vindt zijn oorsprong in de seksualiteit. Hoe wil men de wereld begrijpen in de wetenschap, juist ja door te kijken naar het begin van leven, van bestaan, van wereld, van het grote en het kleine. Zo moeten we voor het seksisme afdalen naar het mysterie van de seksualiteit. En het het liefste laats doorsijpelen met het heilige.
Zoiets beschrijft Bataille in het voorwoord van Madame Edwarda, de hoer die zichzelf god vond en over de grenzen van extase ging om het geheim van het leven te doorgronden om met een open geest open te staan voor de dood, voor kwellingen en genot. De open geest, open en dood, open en lijdend en gelukkig die staat in een gesluierd licht, licht dat goddelijk is.

And the cry that breaks from a twisted mouth may perhaps twist him who utters it, but what he speaks is an immense alleluia, flung into endless silence, and lost there.
(George Bataille, einde voorwoord bij Madame Edwarda)

   

Madam Edwarda went on ahead of me, raised upon the very clouds. ..
The room's noisy unheeding of her happiness, of the measured gravity of her step, was royal consecration and triumphal holiday: death itself was guest at the feast, was there in what whorehouse nudity terms the pig-sticker's stab.........
the mirrors where with the room's walls were everywhere sheathed and the ceiling too, cast multiple reflections of an animal coupling, but, at each least movement, our bursting hearts would strain wide open to welcome the emptiness of heaven. Making that love liberated us at last.

   

The milky outpouring traveling through her, the jet spitting from the root, flooding her with joy, came spurting out again in her very tears streamed from her wide open eyes. Love was dead in those eyes, they contained a daybreak aureate chill, a transparence wherein I read death's letters. And everything swam drowned in that dreaming stare: a long member, stubby fingers prying open fragile flesh, my anguish, and the recollection of the scum flicked lips - there was nothing which did not contribute to that blind dying into extinction.

   

Misschien is Batailles idee van het sacrale nog wel duidelijker beschreven in the dead man.
The lay out is prachtig, de woorden staan in een raam waarvan het eerste deel leeg is, soms een klein stukje soms over haast heel de blz. Onderaan het raamwerk staat een eenregelige samenvatting die te mooi is om hier niet te herhalen.

Marie remains alone with Edouard who has died

Marie goed out of the house naked.

Marie waits outside the inn

Marie drinks with the farm hands

Marie pulls out a drunkard's cock

Marie dances with Pierrot

Marie falls dead drunk

Marie wishes to speak

Marie is sucked by Pierrot

Mariie kisses the mistress upon the mouth

Marie drinks from the bottle

Marie's crisis

Marie encounters a dwarf

Marie sees the goast of Edouard

Marie climbs upon the seat

Marie pisses upon the count

Marie sprinkles herself with urine

Marie tips over upon the monster

Marie bites the dwarf's cock

Marie is screwed by Pierrot

Marie listens to the birds in the wild wood

Marie vomits

Marie shit upon the vomit

Marie leads the count home

Marie and the dwarf enter the house

Marie dies

Marie follows the dead man into the ground

   

In mijn modern classic wordt the dead man dan opgevolgd door

in the slaughterhouse of love.

waar ik opbots tegen

https://vimeo.com/80643650

It was a question of confounding the human spirit and idealism with something base
to the extent that one recognized that the superior principles were irrelevant.

   

Sorry Wies, maar, ben jij hier nu de blog aan 't maken die eigenlijk voor Gebruikersnaam02 bedoeld was? Ik zat hier braaf en rustig te wachten tot hij zijn tekst over 'seksisme' zou publiceren waarna wij dan op die tekst zouden kunnen reageren.

   

geeft niet, Livinus

   

Je hoeft je niet tegenover mij te verontschuldigen maar misschien eerder tegenover Gebruikersnaam02. Ik dacht maar even in zijn plaats.

   

Aandacht, dit hieronder schrijft niet Ursula!

Ik geef even ruimte voor een ‘gast-tekstvenster’ aan Sonja, mijn buurvrouw. Allee, niet mijn directe buur maar schuinsover bij me in straat. Die rosse, je kent ze wel.

“Je hoeft je niet tegenover mij te verontschuldigen maar misschien eerder tegenover Gebruikersnaam02. Ik dacht maar even in zijn plaats.”

Wat een denkbewegingen, hier valt veel uit te leren!
L denkt dat iets ongepast is omdat hijzelf ‘braaf zit te wachten’ (dit is dus de ‘norm’), meent vervolgens in andermans naam daar een opmerking over te moeten maken, schrikt dan wanneer de andere daar ‘niet gepast’ op reageert met ‘geeft niet L’ en zegt nog eens dat de ander iets moet doen, zich verontschuldigen bijvoorbeeld tegenover degene (GO2) die in heel de zaak nog geen woord gezegd heeft.

Iemand verwoordde iets gelijkaardig zo: “Je kan ook bekommernis tonen voor mensen waarvan je meent de betere te zijn, of dat gevoel koestert zonder je ervan bewust te zijn. We zijn allemaal een beetje solipsist.”

   

Let op, bovenstaande is een 'gast-tekstblok'!

   

Uiteindelijk heeft Leonh in de blogtekst aangegeven van hier allen even te wachten met reageren tot Gebruikersnaam02 een voorzet heeft gegeven. Die vraag heb ik willen respecteren. Vandaar mijn bedenking Wies. Ik vond het billijk van Gebruikersnaam02 eerst de kans te geven om zijn blogtekst te publiceren. Méér moet men achter mijn reactie niet zoeken. Als Gebruikersnaam02 er geen probleem mee heeft, dan is er ook geen probleem.

   

Ik zal het tegen Sonja zeggen. Ze is reeds naar huis.

   

Ondertussen heeft Leonh dat voorafgaande vraagje 'gelieve nog even te wachten met reageren tot Gebruikersnaam02 een voorzet heeft gegeven' verwijderd.

   

Ja het is anders gelopen. So what? Iets verderop wordt het wel uitgewerkt.

   

Voor mij geen probleem hoor LeonH. Ik kreeg alleen weer een sneer van Ursula voor iets heel banaals, namelijk dat ik jouw vraag opvolgde en dat ik Wies daaraan herinnerde.

   

Nu nog mooier, jij volgde helemaal niet de raad van LeonH!!

Wachten tot GO2 iets geplaatst heeft! Te wachten tot...

Jij schreef je tekst om 13:22, meer dan twee uur en drie kwartier vóór GO2 iets schreef!!

Dus Calimero, jij én Wies begonnen te vroeg! Alleen Wies bracht direct een mooie aanzet, jij alleen een klaagzang met iets van 'ik wacht en jij niet, dat is niet eerlijk!'

O, wat breng je me toch vrolijkheid op het blog!

   

Wies had al een hele reeks reacties geplaatst voor ik hem er even op wees dat LeonH gevraagd had om te wachten met reageren. Ik heb verder wèl willen wachten tot G02 iets zou plaatsen, maar tante Julia was daar al weer met haar interventies en die is het die een discussie op gang bracht die niets met de blogtitel te maken had. Ik laat me hier immers door jouw de les niet spellen! Als jij je niet gemengd had, dan was mijn kleine bemerking aan Wies mijn enige reactie geweest tot Gebruikersnaam02 met zijn tekst zou afgekomen zijn.

Ik heb inhoudelijk niets tegen de aanzet van Wies. Ik zag het enkel als niet gehoor geven aan wat LeonH voorstelde. Weet je, alleen jij bent hier de klaagzang, de feeks die het steeds op mijn persoon gemunt heeft. Laat me gewoon met rust. Sjonge, waar jij je mee bezig houdt...

   

Geen kleine bemerking! Een klikkend kinderachtig gezaag zoals op school: "Juf, Jantje is al begonnen en dat mag niet hé! Juf, ik zie dat Jantje geen gehoor geeft maar ik wel hoor!"

En dan wordt dat alles verpakt in een windhaangedraai zodat het nog leuker is er aandacht aan te geven. Let wel, vanuit psychologisch standpunt Livinus! Het kleine verongelijkte lelijkste opdondertje van de klas met zijn gejengel eens afstandelijk met een lachje aanschouwen.
Je laat mijn dag alweer vrolijk beginnen. Volhouden zo!

   

Nee, ik ga dit absurde cirkeltje doorbreken.
Ik ga hier niet meer in gesprek met jou.

   

Toch heb je het weer gedaan!

   

Zodat je het zou kunnen weten. En bij deze heb ik het nog eens moeten doen. Stout hé! Maar dus bij deze.

   

Bij deze wat?

Ik zou het ook geweten hebben als je ophield. Alleen, dan zou jij niet geweten hebben dat ik het weet en dat niet weten is ondraaglijk voor je want jij wilt weten dat ik het zeker weet maar enkel als het door jou gezegd is. (Lees dit maar drie keer!)

Je trukken zijn zo voorspelbaar.

   

Ik moet iets bekennen, hoe meer ik van Bataille lees, hoe meer ik de gaten herken in hoe hij het sacrale weer aan het opvullen is. Hij werkt vooral met omkeringen.

Daar waar naaktheid vaak wordt gezien als iets schandelijks, vindt hij ware naaktheid een confrontatie met het vleselijke huis van het lichaam. Hij ziet er juist de fysieke sterfelijkheid in en kwetsbaarheid. Het dient dan als exces om de moraal te doorbreken. Zeker waar !! maar wat voor een heiligheid komt hier dan bovendrijven die de sociale codes overschrijden? Er de destructie aan toevoegen? Van tweeën (zuiver en onzuiver) één maakt?

What begins as an intimate conversation with his lover becomes a passionate exultation in the inevitable corruption and decay of her body.

Wat is dat goed voor dat verval wat Bataille haalt uit een gedicht van Baudelaire waarvan de tweede alinea, vertaald, luidt:

Legs raised, like some old whore far-gone in passion,
The burning, deadly, poison-sweating mass
Opened its paunch in careless, cynic fashion,
Ballooned with evil gas.

Wat is dat voor een kwaad dat overschreden worden moet in exessen

   

Hebben we al rode konen van de naaktheid

dan volgt nu de penetratie

Penetration is a stimulus to cruelty

het is de scheuring waardoor het lichaam zich opent

and the flesh is violated

the piercing or tearing out of the eye

the butcher's hacking away the meat
to expose the bone

beneath the lover's desire to drive sharp nails into the loved
one's flesh brings penetration close to murder

all certainty is lost

in a overflowing wound

   

en penetreren doe je met een penis en een penis is mannelijk ? wel de clitoris is "de onvolgroeide penis van de vrouw, dus eigenlijk is de penis de mannelijke clitoris een vrouwelijk orgaan dus..

   

in onze samenleving is het het geslacht een super-status, ik bedoel je geslacht is zeer bepalend in hoe andere mensen je zien en beoordelen. maar veel van de eigenschappen die we toeschrijven aan een geslacht zijn niet universeel, ze zijn dus cultureel gebonden..

zijn er universele morele eigenschappen specifiek aan een geslacht ?
bij het geslecht denken we aan man en vrouw, maar hoe kijken we en zouden we moeten kijken naar bv: Lesbisch, Homo, Bisexueel, Transgender geaarde mensen en wat te doen met Hermafrodieten of zelf een Asexueel (het niet hebben van genitaliën)

   

Niet alleen cultureel gebonden, maar ook pervers neo-liberaal aangemoedigd.
Inderdaad, de versplintering in gesloten identiteiten en met de culturele en relativistische ideologie die deze versplintering begeleidt schept ruimte voor ongemerkte kapitalistische recuperatie. Elke identiteitscreatie creëert een figuur die als materiaal dient voor een investering door de markt. Niets geschikter voor het creëren van onderschikking aan de handelsinvestering, niets toegankelijker voor de uitvinding van nieuwe figuren van de monetaire homogeniteit dan een gemeenschap en zijn territorium. De schijn van niet-gelijkstelling is verreist opdat de gelijkstelling zelf een proces zou zijn.
Elk nieuw sociaal imago vraagt om nieuwe producten, gespecialiseerde magazines, publicitaire netwerken, commerciële centra en pittige ‘maatschappelijke’ debatten in prime time.

Het kapitalisme neemt die ‘revolutionaire’ stromingen als glijmiddel voor haar soepele werking.

   

Hear, hear...

   

LeonH,
ik ben niet slim genoeg dit te begrijpen!
Is dit instemmen, is dit tegenstemmen, is dit 'hoor haar eens', is dit 'wat oppervlakkig', is dit 'dat heb ik al gehoord', is dit ...

   

Ken je dat verschijnsel niet uit het Engelse Lagerhuis, dat instemmende "hear, hears" volgen op bevlogen betogen?
Ik bedoelde in ieder geval volledig in te stemmen, ik had het niet beter kunnen verwoorden...

   
   

O, meestal drink ik thee in 'The house of Lords'!

   

Ik begreep trouwens na de link gehaald te hebben, dat vroeger ook wel hear, hear gezegd werd om opmerkzaam te maken dat iemand iets juist in voordeel van de tegenpartij zei. Dus inderdaad niet eenduidig qua instemming.
Liberalisatie...dat proeft toch ook bitter. Ik weet niet of een dergelijke smaakervaring, als micro-oorzaak op de langere termijn nog iets gaat veranderen. Ik ben daarover aan het peinzen.

   

Dit is een interessant blog.

Persoonlijk denk ik niet dat het almaar bijmaken van "genders" de echte oplossing is voor discriminatie: ik hoop dat er een tijd komt waarin "je bent wat je doet". 's ochtends hetero, 's avonds homo, morgen een dagje trans.... alleen worden al die woorden dan nutteloos. Identiteit is een raar begrip. Mensen zien het als een verwijzing naar vrijheid, maar feitelijk gaat het om hokjes. zoeken naar je identiteit is dan kijken waar je kan onderduiken.

Wies, mooie openingszet(ten)!

   
   

Gebruikersnaam02, ik denk dat rollen en gewoontepatronen een soort van houvast zijn in een complexe en soms chaotische wereld. Wat mij betreft dus prima. Maar het is ook wel belangrijk dat je een partner/partners/vrienden vindt die harmonie maken door vrijheid aan de rollen te geven die persoonlijk bij je past.
Echt helemaal tegendraads vind ik meer iets voor op tv dan voor een werkelijkheid.

   

Wies, ik denk inderdaad dat Bataille iemand van de omkeringen is. Het sacrale/heilige ontdekken door door de emoties te gaan, alle emoties, zelf opgeroepen, zelf opgezocht, toch een soort van eigen verantwoordelijkheid.

   

LeonH,

“Het gaat er juist om bij een absoluut onkenbare en onberekenbare grootheid, wiens wegen ondoorgrondelijk zijn, in een gunstig daglicht te komen.”

Op het andere blog werd gevraagd het los te laten, dus breng ik het even hier omdat het mooi aansluit bij Bataille.

Als je met ‘in een gunstig daglicht te komen’ bedoelt ‘er een verhouding mee aan te gaan’ dan lijkt het op wat Bataille poogt “Om bij een absoluut onkenbare en onberekenbare grootheid, wiens wegen ondoorgrondelijk zijn, in een gunstig daglicht te komen.” Of het hem lukt met de omkering is nog maar de vraag.

   

Het lukt nooit, maar gaat om het blijven proberen en wat dat oplevert. Maar ophouden met proberen is onwijs in mijn ogen.

   

Daar gaan we weer, Freud en zendergebabbel, het bekende pad, de rechte weg naar nergens.

Kom ik verdorie met een filosoof die echt wat te vertellen heeft.
Foucault, het klapstuk van de post modernen, geeft ruiterlijk toe dat zijn filosofie berust op het werk van George Bataille en hier blijven we maar de dingetjes herhalen die bekend zijn, zo zonde.

Ik leer zelf ook nog zoveel van Bataille, mijn eigen weg doorheen de filosofie zijn, zeker in de achteruitkijkspiegel van Kierkegaard, zo bepaald door zijn werk.

Natuurlijk ieders weg is anders, maar het is toch zinvol als je, al was het maar voor jezelf, ook iets praktisch uit de filosofie kon halen. Iets waar je van kunt leren.
Ongemakkelijke filosofen lenen zich bij uitstek voor lering en inzicht omtrent het zelf en het bewustzijn. Iets dan in zijn L'experience interieur duidelijk naar voren komt.

En dan nog wat. Dat toe te geven, dat je van een ander iets leren kunt !

Heel dat gender verhaal, het seksisme moet als een koe bij de horens gevat worden en men zal daarvoor terug moeten naar het offer (de vrouw) en de offeraar (de man) als grondtoon met de vele variaties en omkeringen daarop, wisselingen van posities ook die in het gender gebeuren een grote rol spelen. Dit valt in onze tijd helemaal niet goed, zeker niet vanwege het geweld dat Bataille er aan vast knoopt.

Ongemakkelijk dus !!!! en daarom leerzaam.

De koppeling met geweld om haar positief op te pakken. Daar waar in het ritueel dat als geweld overkomt, offerritueel, te beleven als het sacrale.

Wat Bataille doet is precies het tegenovergestelde van wat we in het gendergebeuren zoveel zien, Bataille toont hier de moed in te gaan op de mainstream aan meningen die telkens herhaald worden en komen uit een gevoel van 'niet kennen'. We houden niet van homo's omdat we het fenomeen niet ken ben, nooit iets in die richting hebben ervaren. De makkelijkste weg dus.
En op die makkelijke weg vinden we geweld een gruwel.
Maar heeft iemand hier ooit wel eens ervaren hoe plezierig lichamelijk pijn kan zijn?

De erotische ervaring van bv een markies de Sade, door zovelen zo miskend, is een doel op zich. Zijn erotiek is er eentje van genot en zelfs genot dat door geweld verkregen wordt. Al lezend in de Sade kunnen we de gehele gender problematiek oplossen en nog op een aangename manier ook.

Het zelfde gebeurt in de kunst, kunst maken is een doel op zich, het kan pijnlijk zijn maar er is een trachten om grip te krijgen op de materie. Bataille maakt kunst in zijn geschriften en de lezer verliest zich in de tekst. Je wilt er greep op krijgen en niet de herkenning vinden die je toch al eigen is. Je moet een stuk van jezelf in leveren om het te begrijpen.

Toeval speelt hierbij een rol https://decorrespondent.nl/4904/Wat-de-mens-te-doen-staat-nu-die-niet-langer-de-maat-der-dingen-is/1380787359864-eff8c14c

   

Op wie/welke reactie reageerde je?
Ik vind volkomen helder wat je zegt.

   

in dat geval op jou,

oeps, ik had haast lief erachter gezet omdat ik het zo aardig vond

waar reageren mensen nu eigenlijk nog op elkaar ?

Waarschijnlijk het meest op de markt als het op betalen aankomt.

   

“Daar gaan we weer, Freud en gendergebabbel, het bekende pad, de rechte weg naar nergens."

Wies, de oedipus-klik van Sofia brengt ons toch even bij Freud. Daar is toch niets mis mee, buiten dat jij er niet mee opgezet bent.
Trouwens wie zegt hier dat Georges Bataille niet gewaardeerd wordt?
Ik heb alleen ‘Het onmogelijke’ gelezen, de verhalenbundel met: Julie, Madame Edwarda, Het onmogelijke, Charlotte d’Ingerville en Sainte. Verder het kleine boekje ‘Het oog’. Daarnaast heb ik ‘Rondom Georges Bataille – Tien lezingen over filosofie, kunst, ethica en politiek’ onder redactie van Gunther Coppens. Alleen is dat alles reeds dan vijftien jaar geleden en heeft het jou meer aangesproken dan mij blijkbaar.

Maar, ik ben benieuwd wat nog komt.

   

Wies, lees mijn 21:37.

   

Bataille, dat betekent toch zoiets als "vechten"?
Als het daar over gaat of over hybride oorlogsvoering, dan is "aardig en lief" een wapenfeit.

   

Wies,

“Je wilt er greep op krijgen en niet de herkenning vinden die je toch al eigen is.”

Dat is een mooie en treffende zin. Vandaar je afkeer voor de ‘gekende freudiaanse paden’ en terecht. Na Freud is veel van zijn avontuur dichtgemetseld in betonvaste begrippen.
De gedachte ‘we hebben het onbewuste dat we waard zijn!’ is veel boeiender. En het is een ontembaar onbewuste, of beter, lichamelijk bewuste dat zich elke seconde in zintuiglijkheid installeert. Het bewustzijn hinkt maar wat achterna en laat ‘ons’ (dat geen ons is) hulpeloos achter. Vandaar de noodzaak naar een sterk ego, een sterk ‘ik’ dat alles kan herleiden naar herkenning.

De tegenbeweging onder de naam ‘Anti-Oedipus’ is de interessantste van de afgelopen veertig jaar, ook voor filo.

   

Wies,

Ik plaatste dit op een ander blog maar eigenlijk past het hier beter?

De filosofie die de wereld verandert...
Ik begrijp je wel in verband mat Turkije, de wereld van de particulariteiten draait gewoon verder. Inderdaad.
Daarom is het belangrijk te kijken waarin een filosofische uitspraak verschilt van een politieke uitspraak, of een psychologische uitspraak, laat staan een opinie of een mening. Deze laatste houden zich op als gewone singulariteiten in het particuliere.

Een filosofische uitspraak belicht dat aspect wat maakt dat een singulariteit verschuift en er zich in die opening een plus vertoont. (Daarom dat politiek en filo over verschillende gescheiden gebieden schouwt.)

   

eigenlijk wou ik mijn zelfbedachte theorie hier voor het eerst testen: de meest mannelijke mannen zijn in het meest mannelijke geval maximum 49%* man, dus mannen zijn grotendeels vrouwen een Y chromosoom is veel kleiner dan een X chromosoom. manen en vrouwen zijn niet elkaars tegenpolen

(*heb nog werk aan de goede definiëring en exacte cijfers)

is het juist te denken dat een eigenschap gedeeld word door de sekse dat deze eigenschap dan toebehoort tot het vrouwelijke ? bv mannen en vrouwen copuleren = copuleren is vrouwelijk.. ?

   

De man als variatie van de vrouw om genenuitwisseling mogelijk te maken. Ken je het verhaal van Dawkins, dat er ooit partners waren die eerlijk allebij 50% voor de vrucht leverden. Toen ging er 1 49% leveren en moest de ander wel 51% leveren, en dat ging zo verder totdat de "man" een minimum leverde (spermacel) en de "vrouw" het maximum, het ei, de baarmoeder en draagtijd en bevalling.
Puur op die manier beschouwd zijn mannen parasiete partners, en de middelen zijn er al voldoende dat de vrouw de man niet meer nodig heeft.

   

Ik zie Bataille nog niet erg doorsijpelen bij jullie misschien moet ik wat duidelijker zijn.

Als je bang bent dat er een vent onder je bed ligt moet je kijken, dat is geweld aandoen aan je eigen angst maar uiteindelijk zul je het doorbreken, dan is er niet alleen angst maar ook geen angst. Na Bataille kunnen psychologen en psychiaters ook wel inpakken. De kunde zit al in de mens.

Met moraal moet je door twee wezenlijke zaken zien te komen de dood en de erotiek,

De dood is moeilijk door te komen maar je kunt een eind komen, ervaar je eigen thriller, scherp je messen, zoek het middelpunt tussen je ogen, schuur je kogels rond.
Filosofisch is zelfdoding heel interessant maar er valt niet heel veel over te zeggen omdat je de doorbreking niet meer bewust meemaakt.

De erotiek dan maar weer, het is niet anders. En het laat zich prachtig voeden met eigen ervaringen. We halen even een streep door het kindjes krijgen dat is leuk voor de evolutiebioloog en ouders, voor filosofen is de erotiek van belang.

Hoe komen we aan het ritueel van het offerblok? Volgens Bataille moeten we het sacrale terug zien te vinden. We moeten daarvoor door de oergevoelens heen van de vrouw als offer en de man als offeraar. Dat gedaan hebbende zullen de genderprobleempuzzelstukjes op elkaar vallen en oplossen.

Wat is dat offerritueel nu precies. Men neme een verhoging, fikkie eronder, legt het offer erop en offeren maar. Welk baat de offeraar hierbij heeft is duidelijk, hij is uit op het vlees, zeggende dat hij in een goed blaadje wil komen te staan bij zijn goden. Maar uiteindelijk is het hem altijd om het vlees te doen. De christelijke moraal is daar mooi misleid, er wordt nog steeds beweerd dat wij allerlei dingen doen voor een niet bestaande god, zomaar in het niets of met het gelaat van de ander tegenover je waar die god dan inzit. Het is allemaal behoorlijk ver gezocht maar er zijn nog hele christelijke volksstammen die in het offer geloven enkel als iets goeds.Er is maar 1 manier om er vanaf te komen, draai de rollen om.

De rol van het offer, de vrouw. Eerst wordt ze ontdaan van kleding, want kleding gaat stinken in het vuur en trekt in het vlees. Dan volgt het geweld, de op het vuurlegging en het genot van het er naar kijken. Het geheel noemt men dan weer moralistisch goed, tenzij het om je eigen zoon gaat.

Hoe kunnen we nu uit deze zienswijze op een extreme gebeurtenis lering trekken?

Ten eerste zijn er vrouwen, in erotische zin zelfs de meeste, die vrijwillig het offerblok op kruipen. Het fenomeen naakt heeft sinds de jaren 50 van de vorige eeuw behoorlijk aan betekenis ingeboet. We zijn al een stuk naakter geworden als we naar het straatbeeld kijken. De naveltrui, of liever de geen naveltrui, is hier een modern voorbeeld van. Jonge meisjes zijn vaak al een eind op weg naar de eerste stap van het offerschap. Dit is niet comme-il -faut om te zeggen omdat we in een christelijke morele spagaat zitten van rechttrekkerijen alle kanten uit waardoor de innerlijke verscheurdheid vaak leidt tot depressies of andere psychische kwalen.

Waarom heeft het ontkleden van een vrouw als erotiek spel toch een andere waarde dan dat van een man. Wat is het sacrale aspect van haar naaktzijn. We zullen het in het geweld van het offeren moeten zien te doorgronden.

Het sacrale laat zich blijkbaar meer kennen in hitte dan in koude. Meestal vindt zij plaats op vuur, op zich al een rede om daar ook het exces in te zoeken. Zo gebeurt het steeds meer dan men de goeroe van het ijs volgt, de man die naakt onder het ijs duikt. De man heeft veel navolging, er schijnt zelfs een internetcursus te zijn om het op de juiste manier te doen want er zijn al enkele doden gevallen (geweldP).

Hier speelt ook een praktisch aspect van het offeren. Het offeren in de vrieskou van het water is moeilijk te volgen.

Maar dan nu terug naar Bataille. Waarom zijn er zoveel vrouwen die zich erotisch gezien laten offeren. Gewone recht dtoe rechts seks kan zo worden ondervonden, bv de missionarishouding maar zeker is het het geval in het extreme en hier komt dan de kunstvorm van Bataille maar ook zeker van de markies de Sade om de hoek kijken.

Het offeren als geweld uitoefenen op het offer, het slaan, het vastbinden etc. is een exces, een extreem dat kan dienen om iets door te breken. Ik heb zelf geen ervaring in die richting maar ik heb begrepen dat er vaak een ik-vergetenheid optreedt waar Bataille op oogde. Een doorbraak in het geweld dat het geweld overstijgt. Elke hardloper, n=ben ik ook al niet, kent die ervaring, van door de pijn heen te lopen. Er is dan de erkenning van pijn en niet pijn, van geweld en niet geweld, een veel realistischer beeld als grondslag voor de moraal dan enkel geweld en pijn af te keuren.

Zomaar weer even.

   

laat mij ook duidelijk zijn, er bestaan geen (echte) mannen alles is vrouw

   

en ik vind jou een echte seksist btw

   

Wies,

Bij je stukjes over Bataille had ik het gevoel dat je het over literatuur had, en ik kon ze erg appreciëren. Hier lijk je voor te stelllen dat het spel maar gespeeld moet worden. Een soort Pokémon met vrouwen. Dat is heel wat anders, en dan moet ik wel tegengas geven.

Waar bevindt zich het mensenoffer in de antropologie? Naar mijn bescheiden mening is elk offer een vorm van ruilhandel, en daar hoort heel wat slimmigheid bij. Er waren (of zijn) stammen die de diensten van goden weten te verkrijgen in ruil voor een kip, er zijn er zelfs die geuren wisten te slijten (omdat goden geen spijsvertering hebben werd het vlees opgefeest en nam men aan dat de goden, in hun toestand van geest, de geur al best lekker vonden.

Bij ruilhandel eisen grote nood grote offers. Als zelfs een rund niet meer voldoende leek, werden kinderen geofferd: eerst meisjes omdat die minder waard waren dan jongens. Maar in de hoogste nood werden mannen geofferd, geen vrouwen.

Natuurlijk werd allerlei geritualiseerd, maar de essentie ligt niet in de rite.

Ik denk dat in de tijd van Bataille de culturele antropologie in Frankrijk wat begon achter te lopen.

Maar meen je ernstig wat je hier schrijft, of is het een spelletje Pokémon?

   

ik denk dat het hier over de slachtoffer rol gaat die veel vrouwen al zo graag innemen, het is een heel krachtige rol want dan is nooit iets jou fout en heb je nooit schuld.. pis nijdig word ik ervan

   

Daar zit veel waarheid in, al lijkt alles gelukkig te veranderen bij de jongeren van vandaag. Maar de slachtofferrol (slacht-offer-rol) als machtsmiddel, dat ken ik.

   

"Copulere is vrouwelijk" lijkt mij een zinledige uitspraak.
Stel dat je ergens uit zou kunnen besluiten "copuleren is vrouwelijk", wat zou daarvan het gevolg kunnen zijn?

   

het gaat daar niet direct over. al je wil zeggen wat specifiek man is kan je toch niet naar een eigenschap verwijzen die gedeeld word met vrouwen ?

   

Vind je het een zinnige vraag wat specifiek man is? Of gaat het daar ook niet om? Waar gaat het dan om?

   

het gaat over de formule

   

?

   

als je een specifieke eigenschap aan iets wil toeschrijven moet deze eigenschap exclusief zijn voor dat iets. (ofzoiets)

   

als je er bv wil achter komen wat een man een man maakt is het waardeloos het over de tepels van een man te hebben.

   

Je kan me niet overtuigen. Als dat waar was dan hadden de Oude Grieken de tepels van mannen wel weggelaten bij hun kunstwerken. Ze lijken nergens voor te dienen (tenzij om de harmonische esthetiek) maar zonder is vies. en de oude Grieken hebben alhier een streepje voor lijkt me.

   

verdomme je laat me vloeken, doe je dit met opzet of ben je echt blind ?

   

over tepels gaat het niet

   

en nee tepels bij een man hebben geen functie

   

Maak je niet dik. Ik ben het gewoon niet met je eens.
Zullen we de persoonlijke verwijten maar eens overslaan dit keer?

   

VERDOMME weeral, het gaat niet over een mening

   

nogmaals, als je een specifieke eigenschap aan iets wil toeschrijven moet deze eigenschap exclusief zijn voor dat iets. (ofzoiets)

   

is dat juist of fout of onvolledig dat is het enige dat ik je vraag

   

prima, exact mijn punt

   

Ik twijfel, maar antwoordt toch, omdat je het vraagt. Hier komt dus mijn antwoord. Je doet ermee wat je wilt, maar geen getier, ok?

Dat "als je een specifieke eigenschap aan iets wil toeschrijven moet deze eigenschap exclusief zijn voor dat iets" is niet juist.

Iets kan bepaald zijn door een som van eigenschappen, waarvan geen enkele eigenschap op zich exclusief is.

Goed, dat is alles wat ik nu durf.

   

en dan is het wel juist maar niet mogelijk

   

["als je een specifieke eigenschap aan iets wil toeschrijven moet deze eigenschap exclusief zijn voor dat iets"]

een specifieke eigenschap van een bowlingbal is dat die rond, bolvormig is. Een specifieke eigenschap van een knikker is dat die rond, bolvormig is.
In dit voorbeeld is de eigenschap van 'rond, bolvormig zijn' specifiek voor een knikker en een bowlingbal, maar het 'rond, bolvormig zijn' is niet exclusief voor één ding, hier is het toepasselijk op twee dingen. Zo bekeken klopt de bewering dus niet, is ze alvast niet algemeen geldend.

   

waarschijnlijk heb ik een fout gemaakt in mijn definitie maar wat je zegt is precies wat ik bedoel.
niet algemeen geldend maar dat zou wel moeten in u beschrijf tuseen knikker en bowlingbal

   

deze vraag is van extreem belang denk omdat deze in nauw verbant staat met vragen als: wat is een neger, wat is een mens..

   

Juist, daar heb je een juist punt, Gebruikersnaam02, wat is een neger, wat is een mens.
In dat kader hier, wat is een man en wat is een vrouw.

Als we het over de lichamelijkheid hebben kunnen we gewoon het woordenboek aanhouden, je omschrijft wat je ziet. Mannen hebben tepels, ongeacht waartoe die dingen in godsnaam zouden moeten dienen.

Maar het gaat bij Bataille niet over die zuivere vorm van lichamelijkheid. Als Bataille het over de vrouw heeft bedoelt hij de vrouwelijke ziel, de psyche.
Zo kan, dat staat overal in zijn werk beschreven, de man het offer zijn, dwz in de hoedanigheid van het vrouwelijke, de vrouwelijke kant van de psyche.

Gaan we terug naar het oorspronkelijke stel, als offer en offeraar dan ligt daar niet de man als mannelijk lichaam vast of de vrouw als vrouwelijk lichaam.

Ik blijf er trouwens bij dat in het ritueel, het offer, de erotiek, veel van de essentie te vinden is, zo niet alles.

Hier ligt trouwens ook het hele gender issue aan ten grondslag.

Als een man het bed zoekt als een vrouw, als ritueel, als offer, als erotiek, wat zoekt hij dan en is er sprake van gelijkwaardigheid.

Ongeacht wat hij er zoekt is er sprake van gelijkwaardigheid als het ritueel als exces de ingepeperde moraal aan diggelen slaat, haar uitbreidt met haar omkering en haar overstijgt in emergentie.

Kortom ongelijkheid van de seksen ligt niet aan de seksen, niet aan rituelen in excessen maar in de moraal zelf.

   

je maakt me heel kwaad, ik ben jaren misbruikt door een vrouw als jij de inpakt daarvan gaat negeren dan vil ik jou simbolis

   

kom kom laat je vlucht gedachte zien, ik heb u (provocatie)

   

Dat klinkt niet zo best Gebruikersnaam02, misbruikt te zijn geweest.
Heb je daar ook professionele ondersteuning voor gekregen (die je hier niet zal kunnen vinden denk ik)?

   

nee en als man moet je niet op veel sympathie rekenen als je het tegen iemand verteld

   

Daar is de laatste jaren wel wat verandering in gekomen hoor.

   

Mijn sympathie heb je. Ik denk dat het moeilijk wordt om relaties nog los te zien van het machtsspel. Klopt dat?

   

ja daar heb ik een allergie van gekregen, maar ik vermijd dat circus liever in geheel.

   

Wat voor verschil zie je tussen mannen en vrouwen qua machtsspelen/taalspelen?

   

ik denk niet dat ik daar een goed antwoord kan op geven ik heb dat nooit onderzocht.. maar ik denk dat vrouwen daar zeker niet minder kundig in zijn dan mannen. raar eigenlijk ik zou denken dat als ik met iemand in een liefdevolle relatie zit dat net moeite zou doen om geen druk of controle uit te oefenen.

   

Ja elkaar vrijheid gunnen is de basis van een goede relatie. Er schijnen wel mensen te zijn die helemaal mee gaan in machtsspel, als de rollen wederzijds gewenst zijn, kan dat ook natuurlijk.

   

Het woord "spel" wordt misschien wat te makkelijk gebruikt. Als het om een aanhoudende ondertoon gaat of om willekeurige uitbarstingen is het wel ernst.

Wie vandaag lijdt aan gevolgen kan heel goed terecht bij degelijke professionele hulp, zij het misschien na een of twee pogingen. Zoek een huisarts die je kan doorverwijzen.

Vermijdt vooral zelfverklaarde "genezers" in alle vormen en soorten.

   

Sommige mensen hebben baat bij zelfverklaarde genezers, zeker als het gaat om de psyche, waar je nog uit de kracht van de verbeelding dingen kan realiseren. En er zijn "professionelen" die alleen uit zijn op geld, en medicijnen voorschrijven van fabricanten waar ze gunsten van krijgen.
Dus dat "advies" van jou snap ik niet zo, laat iemand dat lekker zelf uitzoeken...

   

Misselijke onzin, kwaadaardig en schadelijk. Verder even goede vrienden natuurlijk.

   

Ik twijfelde: wel reactie, geen reactie. De weergave van de fysieke reactie: Zucht!

   

ok, schuif het offer maar weer onder het tapijt.

wil je weten wat dat is de mannelijke identiteit, lees dan gewoon Elisabeth Badinter: XY de l'identité masculine en houd verder lekker je kop in het zand, het is leuk afgezet tegen het feminisme

Maarrrrrrr wil je het wezen begrijpen van dat wat leven is dan zul je je in het offer dienen te verdiepen.

Het offer is het samenspel tussen het oer-mannelijke en het oer-vrouwelijke.

Taal zou je kunnen zien als een ander gebeuren van hetzelfde aspekt maar dan moet je toch echt eerst het offer gebeuren, daar waar erotiek de kern raakt.

In 1915 schreef Freud dat de concepten mannelijk en vrouwelijk, waarvan de inhoud in de publieke opinie zo weinig dubbelzinnig schijnt te zijn, deel uitmaken van het meest verwarde deel van het wetenschappelijke domein.

Er zijn zoveel betekenissen, de psychologische, de biologische, de sociale betekenis of men houdt het eenvoudigweg op actief en passief. Misschien komt dat laatste nog wel het dichtste bij want pure mannelijkheid of vrouwelijkheid zijn in ieder geval niet te vinden in de psychologie of de sociologie.

En in een aantekening aan W.Fliess in 1905, schrijft hij dat als er geen rekening gehouden wordt met de biseksualitet de termen al helemaal niet te doorgronden zijn.

Om er nog maar eens een andere scherpe geest bij te halen
Pierre Bourdieu beschrijft in zijn La domination masculine
een serie tegenstellingen die universeel zijn het mannelijke en het vrouwelijke en de afleidingen daarvan.

   

O ja, ook mooi. Jean Libis die de eenwording van Poros en Penia beschrijft.

Zo'n lieflijk koppeltje en dan George Bataille er overheen om de excessen te doorbreken.

   

Os van mijn os.

   

Wies, het is wel even genoeg zo.

   

wies stel u voor er staat en huis in brand en daar zit en man en een vrouw in het huis maar er kan er maar 1 gered worden wie zal er gered worden en wie word er opgeofferd ?

   

of het is oorlog wie moet er gaan vechten ?

   

welk geslacht heeft het meeste kans om op het werk te sterven en welk geslacht heeft het meeste kans een pak slaag op straat te krijgen ?

   

G2,
Eén emand uit een brandend huis redden is goed. De meeste omstaanders doen niets.
In een oorlog vechten is niet goed, maar niemand moet dat doen (of: zou dat niet moeten).
Veiligheid (op het werk en op straat) is een gemeenschappelijke verantwoordelijkheid.

   

Hallo Gebruikersnaam02, met betrekking tot het brandende huis en maar 1 iemand kunnen redden. Is een muntje gooien kop/munt misschien nog een idee? Wat natuurlijk helemaal de mist in gaat als die vrouw zwanger blijkt te zijn, of de man een jongetje en de vrouw 95.

   

Nee, er gaat niets de mist in met de muntworp. Je respecteert de worp, waarom?

Het gaat erom dat een keuze - zoals opgegeven - nooit te verantwoorden is, nooit.
Het jongetje heeft geen voorrang louter op leeftijd, net zoals 95 geen nadeel mag zijn. Ook zwanger niet! Elke keuze is een niet verdedigbare subjectiviteit.

   

Ja precies, toch accepteert (bijna) niemand een rechtspraak op basis van bijvoorbeeld een dobbelsteen of muntworp. Wat dat betreft was die psychopaat in " No country for old men" toch misschien een soort van rechtvaardig....

   

Ik hoorde over "de ideale omstandigheden" waaronder een doodstraf gerechtvaardigd zou zijn. 1) de dader was van te voren gewaarschuwd, als je dit doet kan je de doodstraf krijgen. 2) de dader heeft onder bijzijn van twee getuigen bevestigd dat hij toch zou doen wat hem de doodstraf kon opleveren. Dan en slechts dan.

   

Toch voorzichtig zijn in het snel overschakelen van ‘gedachte experimenten die een valse oplossing creëren’ en rechtspraak.
Rechtspraak moet niet met muntworpen beslecht worden. Dat verschil zie je toch ook wel?

   

Ja te snel inderdaad, maar de kwestie is denk ik wel wat rechtvaardig is.

   

Het gaat er bij dit onderwerp helemaal niet over wie er gered moet worden, wie de doodstraf krijgt etc. Dat is wee reus a posteriori gedacht.

In het ritueel dat offer heet, gaat het om het offeren zelf.

Het offer is vrouwelijk ook al is het een man.

Sorry hoor maar jullie beginnen verkeerd.

Is een mens goed of slecht. Dat valt niet te zeggen. Is er kwaad dan is degene die kwaad doet slecht omdat hij ziet en weet dat het slecht is. Symbolisch gezien is dat tevens het offer. Het offer ziet dat het slecht is.

   

had ik al niet gezegd dat er geen (echte) mannen bestaan ? ik vind het gewoon heel fout te denken dat al dat slechts dan maar mannelijk is.want zo klink je een beetje

   

en wat met de besnijdenis ? ( voor vrouwen algemeen Westers verfoeid maar voor mannen (cultureel) nog zeer gebruikelijk zogezegd voor hygiëne maar de kans op infectie is groter bij besneden mannen het is vooral om het seksueel genot te verkleinen)

ik las dit onlangs op een ander forum:
Als kind besneden, een verknoeide besnijdenis, altijd een hekel aan gehad. Sinds de pubertijd pijn en ongemak, en een schurende eikel in mijn onderbroek. Continu pijn (ook als ik stil zit, in bed lig etc. kan soms niet slapen van de pijn) en ongemak aan mijn penis, ik wordt continu herinnerd aan deze criminele daad die mij is aangedaan. Ook tijdens het douchen en plassen is het onvermijdelijk. Sinds de pubertijd zware depressies en suïcidaal.

Laat je zoon NOOIT besnijden!!! Dit is ronduit misdadig, ik wil niet dat een ander persoon door deze gevoelens moet gaan als ik. Als ze het willen doen als ze volwassen zijn prima, maar het bij een baby of kind laten doen is misdadig. Het is namelijk onomkeerbaar.

Veel over besnijdenis gelezen de laatste tijd. De meeste erogene zones zijn van mijn penis afgesneden zo'n 20.000+ zenuwuiteinden, slijmvliezen, bloedvaten. etc, allerlei complicaties waardoor een deel van mijn eikel is vergroeid. Droog littekenweefsel, soms wondjes en bloedingen, pijn bij erecties.
Nee het hoeft niet meer, ik wil dit niet meer. Ik wil reïncarneren in een heel lichaam, waarbij niemand met een mes stukken van geslachtsdelen afgesneden heeft.

Waarom hadden ze niet met hun poten van mijn lijf af kunnen blijven. Ik wil deze levenslange gevangenisstraf in mijn eigen lichaam niet langer uitzitten voor deze criminele daad die een uroloog met toestemming van mijn ouders mij heeft aangedaan. Die uroloog moet hiervoor boeten niet ik. En mijn ouders hadden mij moeten beschermen en niet genitaal laten verminken. Erover praten heeft geen zin, de klachten blijven. De enige optie is opereren, en nog meer schade aanrichten, misschien nog meer complicaties veroorzaken, nog meer zenuwen wegsnijden, nog meer littekenweefsel, hechtingen en littekenpijn. Nee dank je, ik heb genoeg gehad.
De integriteit van mijn lichaam is geschonden, ik heb dit nooit gewild.

Nu begin 30 en zie het niet meer zitten. Geslachtsgemeenschap is een hel, ik voel niks en kan bijna geen orgasme krijgen, een orgasme wat ik ervaar is overigens erg zwak met dank aan mijn verminkte penis. Ik wil geen partner meer en niet meer daten op deze manier.

Meisjes besnijdenis is illegaal in Nederland omdat het "ernstige lichamelijke en psychische klachten kan geven" maar jongensbesnijdenis (bij babies en kinderen) is wel legaal? F*ck you!

Ik heb gezocht naar pijnloze en snelle manieren om uit het leven te stappen, mijn plan is klaar.

   

Na een dergelijk emotioneel verhaal, kan ik niet meer helemaal helder denken. Ik zie verder af van een verdere reactie.

   

dag Gebruikersnaam02,

ik ben net terug van een tweedaagse fietsvakantie met vrienden. Ik lees hierboven jouw heel pijnlijke verhaal. Ik kon niet wachten om je nog voor het slapen gaan even te schrijven. Ik vind het jammer dat er ondertussen in de reacties hieronder enkel en voornamelijk technisch op het onderwerp ingegaan wordt ofwel wat ontwijkend; misschien uit ongemak uit het niet goed weten hoe erop reageren. Ik wil je zeggen dat ik de geestelijke pijn die zo iets met jou, met een kind kan doen, op een ander wijze in mijn eigen leven herken. Het zijn kwetsuren waar volwassenen nogal makkelijk overheen gaan, maar ze kunnen een kind en dus later dat volwassen geworden kind flink kraken. Al die complexen, frustraties, onzekerheid, minderwaardigheidsgevoelens...die uit zulke dingen die in de plaats van een kind worden beslist, voort kunnen komen worden te weinig gezien, te weinig empathisch ingevoeld. Weet dat ik diep met je mee voel. Ik hoop echt dat je een vorm van vrede kan vinden met jezelf, dat je die pijn en verminking, die handicap een plaatsje kan geven in je leven, met een stuk loslaten, een stuk aanvaarding. Ik heb mijn ouders ook dingen kwalijk genomen, maar ik probeer na jaren het inzicht te houden dat ook zij het allemaal uiteindelijk goed bedoeld hebben gehad, dat ze eigenlijk hun kind wilden helpen en niet kwetsen. Bij mij ging het om lichamelijke dingen voor gezondheid. Bij godsdienstig/religieuze zaken is het ook vanuit een soort indoctrinatie die mensen vanuit hun godsdienstige opvoeding hebben meegekregen als 'normale norm', men denkt dat het zo hoort, dat het zo moet.
In beide gevallen hebben ze niet geweten welke gevolgen dat allemaal heeft kunnen teweeg brengen bij hun eigen kind, want dan zouden ze dat zeker nooit laten doen hebben aan jou. Ik hoop dat je in je leven nog vele fijne mensen mag ontmoeten die voor jou draagkracht mogen zijn in je moeilijkheden; mensen die je zeker niet veroordelen om wie en hoe je bent. Die je graag zien zoals je bent.
Ik ken jou persoonlijk niet maar ik wens je heel veel levensgeluk.

   

Hij schrijft: "Ik las dit onlangs op een forum"

   

Dag Leon,

oei, ja, dat tekstregeltje is me ontgaan. Ik dacht dus dat het om een persoonlijk verhaal van Gebruikersnaam02 ging. Dank om dit even op te merken.
Het verhaal op zich blijft in elk geval enorm pijnlijk. Het had me alvast erg getroffen.
Dat men hieronder op het onderwerp eerder technisch verder op in ging had daar dus mee te maken.

   

Er bestaat een kans dat het verhaal iets is van "een kennis van mij heeft een probleem" zeggen als je zelf dat probleem hebt. Ik had dat ook kunnen vragen, maar heb daar van afgezien. Min of meer toevlallig kreeg ik die informatie over de Joodse cultuur, en die heb ik vermeld. Het is trouwens zeer waarschijnlijk dat bovenstaand verhaal een aandachtsvragend getrol is, van wie dan ook, zoals dat vrij regelmatig op internet opduikt, waar de discussies totaal niet zuiver zijn en eigenlijk emotioneel en virtueel.

   

Goed, de theorie (informatie van de praktijk van besnijdenis door Tamarah Benima):
1) de vader neemt bij deze gelegenheid de verantwoordelijkheid voor zijn zoon
2) de voorhuid weghalen is over het algemeen een vrij eenvoudige en probleemloze ingreep, zonder veel complicaties
3) de niveau's van oxcitocine hormonen in de toeschouwende groep zijn hoog, wat een gevoel van verbondenheid geeft (groepsversterking)
4) na de ingreep heeft men een identiteit waar men altijd op kan terugvallen, wat in schril contrast staat met de soms problematische identiteitsloosheid van de westerse mensen

Dat is de informatie die ik nu heb.

   

Maar het blijft mutilatie natuurlijk...zoals oorbellen en tatoeages eigenlijk ook mutilaties zijn, maar dat kan je dan zelf "vrij" kiezen.

   

Het religieuze aspect van besnijdenis "verbond met God" is iets persoonlijks. Als je het kettinkje met kruisje neemt voor de Christenen zou dat ook voldoende moeten zijn, dat kan je ritueel omhangen en that's it. Maar ik denk dat de crux zit in die oxcitocine niveau's. Evolutionair kan een groepsversterking op die manier zijn doorwerking hebben. Als de groep haar hechtheid ondermeer haalt uit de besnijdenispraktijk, dan blijft een dergelijke praktijk in stand. Zoals ook bij Afrikaanse stammen het kerven van de huid, of het omdoen van nekringen of een schijf in de lippen. Primitief, maar zeer geschikt om de groep haar hechtheid te geven.

Ik lees het verhaal van Gebruikersnaam02, dat hij illustratief gebruikt, als verhaal van een individu dat om de een of andere reden totaal geen band meer heeft met vader, de groep, de identiteit van de groep, of daar juist een enorme aversie van heeft. Al helemaal dat verbond met God waarschijnlijk, dat afgewezen wordt.

   

De correcte spelling is oxytocine

   

Dus je mag een kind mishandelen om het oxytocine-niveau van de omstaanders te verhogen?
Is dat nu die goddelijke moraal?

   

Nee, ik vind het geen rechtvaardiging, maar ik geef een omschrijvende verklaring voor de praktijk.

   

Een "omschrijvende verklaring" (wat dat ook is) zou dan moeten uitleggen waarom de ene cultuur wel besnijdenis uitvoert en de andere niet. Mag ik dan uit je "verklaring" afleiden dat (de verhoging van) oxytocine anders werkt bij een bevolkingsgroep die genitale verminking uitvoert dan bevolkingsgroepen die dat niet doen?

   

Waarom de ene cultuur wel besnijdenis uitvoert en de andere niet heb ik geen antwoord op, maar binnen de Joodse cultuur zijn zeker nog 9 andere praktijken die groepsversterkend werken en ik stel me dus voor dat er allerlei alternatieven zijn voor groepsversterking die ook werken.

   

Een hoog oxytocinegehalte wordt geassocieerd met een gevoel van vertrouwen en verbondenheid. Het achterliggende werkingsmechanisme is waarschijnlijk dat oxytocine stress vermindert[4] door beïnvloeding van de prolactine en ACTH-niveaus. Dit komt van Wiki.

Als dit klopt kunnen ook ‘Marokkanen-haters’ zich op die manier verbonden voelen wanneer Wilders vraagt’ Wat willen we minder in Nederland?’
Ook het imaginair ‘uitverkoren voelen’ door religieuze besnijdenis kan die verbondenheid geven. Of leden van een naaikransje!

Het werkt bij elke bevolkingsgroep.

   

Ja je hoeft daarvoor religie de schuld niet te geven. Wel is mogelijk vanuit "raar"-denken dat "rare"-praktijken komen., maar dat is gewoon iets van de mens.

   

Boeiend om de besnijdenis erbij te halen maar dat is nu typisch het voorbeeld van een ritueel dat een norm geworden is. Alle zonen van Abraham moesten worden besneden vanwege het verbond, hoe dat bij andere culturen precies zit weet ik niet, dat is een ritueel dat een norm is, hoe gruwelijk ook.

Waar Bataille en ik het over hebben is het ritueel als exces. Lees de markies de Sade maar dan begrijp je al snel wat ik bedoel. Dat zijn excessen die geen norm zijn maar zo buitensporig dat ze de norm juist doorbreken kunnen doordat ze ook een nadere kant laten zien. Het doorbreken van de norm kan ertoe leiden dat moraal voortaan zowel goed als slecht is, ipv alleen goed volgens de heersende norm.

Ik zeg het gewoon steeds weer misschien word ik ooit begrepen.

Daarom helpt het ook niet echt als men de straat opgaat als men tegen besnijdenissen is, tegen abortus, tegen kernwapens, tegen racisme, tegen stierenvechten. Het is gewoon een waardeloze manier gebleken om tegen een norm in te gaan al gooien ze er tien duizenden waxinelichtjes tegenaan.

Toon uw excessen. DAT helpt !

   

“Ik zeg het gewoon steeds weer misschien word ik ooit begrepen.”

Okee, het exes. En dan?
De dag erna terug naar de orde van de dag? Hoe neem je in je op ‘dat moraal voortaan zowel goed als slecht is, ipv alleen goed volgens de heersende norm.’ Wat verandert er in je gedrag?
(Buiten het twijfelachtige of je door de omkering het stramien doorbreekt, je gaat gewoon even naar de andere kant.)

   

Het is dus ook gewoon politiek van de andere kant.

   

is emancipatie niet gewoon dat we stopen met het denken in termen van man en vrouw, gewoon zijn wat je bent, ongeacht je geslacht of geaardheid (voor mij gaat het verder en ik vernoem nog soort) ?
: ik ben een mens, ik ben een aardbewoner, ik ben een wezen...

   

je geslacht is niet je identiteit ( als ideaal)

   

Ik denk dat dat zeker een positieve gedachte is die je vanuit je pijnlijke levenservaring voor jezelf hebt ingezien en die je als een wijs inzicht aan anderen kan aanbieden.

   

Akkoord met bovenstaande. Die zogenaamde "identiteit" is feitelijk een antwoord op de zielige vraag "met wie ben ik identiek". Een ontvoogd iemand is zichzelf zoals zichzelf, en zoals niemand anders.

   

De chaos neemt toe als je de duidelijke rollen (man/vrouw/kind) door elkaar gaat halen en je niet vereenzelvigd met de min of meer standaard rollen.

   

Dan neemt de chaos maar toe. Beter dan kadaverdiscipline.

   

Heel "mannelijk" gedacht...disfunctionele logica dus weer.

   

Verklaar? Of verkies je vaagheid?

   

Of in plaats van "chaos" kan ik misschien beter kijken naar het begrip "polarisatie". Man/vrouw is natuurlijk het gevolg van polarisatie, waarbij misschien geldt dat de polen eerst extreem moeten worden, om daarna de maximale wanorde (entropie) mogelijk te kunnen maken. Denk hierbij aan twee polen "koffie" en "melk" die uiteindelijk een egaalkleurige koffie met melk geven, waarvan de maximale menging/wanorde nooit meer gescheiden wordt in gebieden koffie en gebieden melk.

   

“Met wie ben ik identiek” is een andere vraag dan ‘met wie of wat ben ik verbonden’.
Mogelijk verbonden door verschillen of door het gelijke. Welke koppelingen geven me kracht, en welke koppelingen moet ik mijden? Het zichzelf zijn ontstaat pas in een koppeling.
Structuur brengt orde in chaos, maar welke koppelingen maak je om zaken zodanig te verbinden dat de structuur waardevol wordt. Misschien zijn de standaard rollen te zeer dominante krachtvelden van een opgelegde ideologie? En kan een ‘zichzelf’ zich onmogelijk ontwikkelen in de opgelegde standaard rol.

   

Mogelijk verbonden door verschillen én door het gelijke. De ‘en’ is een koppeling, het ‘of’ is een scheiding.
Alleen in handboeken biologie is ‘man’ en ‘vrouw’ een neutraal begrip. In het maatschappelijk veld zijn de termen ideologisch geladen en worden rollen ‘opgenomen’ in verhouding met die maatschappelijke verhoudingen.
Ga je mee of onttrek je je?

   

Maximalisering van de illusie van vrijheid?

   

Nee nee, de Vrije mens (Sp) of de Herenmoraal (N).
In de Slavenmoraal blijf je maximaal in de illusie van vrijheid.

Er zijn uitwegen hoor!

   

Verdorie, weer schrijf ik 'of'. De vrije mens = de herenmoraal.

   

Volgens mij is die polarisatie nu al wel voorbij: Heer-Slaaf.
Hitler was het heertje en de Jood was de slaaf. We zijn over het "hoogtepunt" heen.

   

O, spijtig.
Je ziet de coördinaten niet waarin het boven polarisatie uitstijgt. Hitler had geen herenmoraal zoals N dat begrip opbouwt. Zeker niet.
Ik schreef vroeger al eens dat wanneer je begrippen uit hun context haalt, en naar eigen begrijpen invult, je naast de kwestie praat. Spijtig.

   

Heb je zin om te verduidelijken? "Boven polarisatie uitstijgen" ?

   

Omdat bij de vrije mens de coördinaten van waaruit je handelt immanent zijn.
Zij vertrekken zelfs niet van een dualiteit, die best harmonisch of polariserend kan zijn. Je kiest niet tussen twee mogelijkheden die er al zijn. Je immanentie doet de mogelijkheden pas ontstaan. Het is een creatieve kracht.
Het immanente schept vanuit het singuliere.

   

Het "vermogen" dat je dan meer hebt (als Herr) is dan toch dat "adequaat weten", meer ook eigenlijk niet?

   

Meer ook eigenlijk niet?

   

LeonH, hier iets spinozistisch geherformuleerd vanuit je eigen tekst op een ander blog.

Adequaat weten is zich verhouden met God. Dat ‘iets’ dat ik God noem, mag je ook ‘natuur’ noemen: *Deus sive Natura*. Het uitstijgen boven de eigen beperktheid kan in het overeenkomen met zoiets alomvattends als Deus/Natura en is in mijn ogen volkomen logisch.

Dit alles is in de geest van Spinoza, die de God van de openbaringen en de Bijbelteksten afwijst. Maar zijn denken wordt zeker geen New Age of iets spiritualistisch. Het is zeer materialistisch!

(Zijn God is iets geheel anders en door het woord God niet op te geven hebben zijn boeken tot veel misverstanden geleid. Alleen Spinoza zelf vond dat ‘zijn God’ de enige echte was - niet die van de Godsdiensten - en daarom bleef hij het woord gebruiken.)

   

Nu ja het lijkt me in iedere geval verbonden aan de logica van een periode (jeugd) zonder en een periode (na begrijpen Spinoza) met, waardoor eigenlijk alles al bepaald is, die creatieve mogelijkheden.
Eventueel nog een periode zonder adequaat weten met Alzheimer of zo.
Echt ontsnappen/een uitweg is een ideaalbeeld, hoogstens kan je op krediet nog iets krijgen in de hoop dat je dood bent als de rekening komt.

   

‘Het lijkt me’ – ‘een logica van een periode (jeugd) zonder’ - en een periode (na begrijpen Spinoza) met’ – ‘waardoor eigenlijk alles al bepaald is’.

Die creatieve mogelijkheden doen ‘alles wat bepaald is’ verschuiven!!

‘Alzheimer’?

‘Echt ontsnappen is een ideaalbeeld.’ Hier heb je gelijk als het een ontsnappen zou zijn. Je ontsnapt niet ergens vandaan, want er is geen ontsnappen als je uit de dualiteit weg blijft.

Immanent is de boodschap.

   

Die creatieve mogelijkheden zijn "beperkt" door de kennis van symmetrische reacties, daardoor moet je wel heel goed nadenken wat je nu precies wilt voor de lange termijn. Het afzien van die wil (of de onmogelijkheid alle consequenties te willen) is bijvoorbeeld de keuze voor het "nu" te gaan leven. Maar dat heeft ook consequenties.

   

'Alzheimer' als iemand het adequate weten niet meer kan hebben. (Verder niet als oorzaak)

   

Ursula, leuk om-schrijving, de Pavlov reactie die ik heb wijst me nu naar Ricoeur. Denk dat we wel dichtbij wederzijds begrip zitten.

   

Denk ik ook.

   

Nog eentje...

"Bijvoorbeeld dat je wat te bewijzen hebt of dat je ‘iets’ aanneemt dat minder beperkt is dan jijzelf en het laatste woord heeft... "

Jezelf bewijzen in niet adequaat denken, door te blijven dolen in het gewone particuliere denken.
Of iets vatten dat minder beperkt is dan jijzelf, en denken vanuit de immanentie.

“En nu maar weer raden wat dáár mee bedoeld zou kunnen zijn.” Iets of wat filosoof moet hier niet raden, die kent dat.

   

Ik had al bedacht dat het "zich" in "zich bewijzen" toch weer dat ego is waar volgens de boeddhistische theorie veel lijden vandaan komt. Maar als je dan een koan oplost door jezelf niet te bewijzen, heb je toch weer wat bewezen.
Uiteindelijk kom ik toch weer bij lijden willen, maar dat kan je ook als "ziek" bestempelen.

   

"Onverstoord" dat kan als ideaal gelden, maar is gewoonweg niet altijd mogelijk (fases met en fases zonder).

   

“Maar als je dan een koan oplost door jezelf niet te bewijzen, heb je toch weer wat bewezen.”

Dit klopt alleen in de talige omschrijving zoals jij hier doet!

Een koan oplossen gaat via ‘niet-oplossen’ en daardoor verdwijnen ook 'wel of niet bewijzen'. (‘niet-oplossen’ is een duffe formulering die eigenlijk geen recht doet aan wat er gebeurt, het is een schraal talig lapmiddel.)

   

Taal-beperkingen moeten misschien niet-opgelost worden.

   

Tegen een zieke juf is geen taal opgewassen.

   

het woord brutaal kan opgevat worden in de filosofische bru-taal
of in het bubbeltjestaalachtige van de brut- aal.

Even doorredenerend moet 'ik' toch eigenlijk wel eenvoudig semantisch
vast te leggen zijn.

   

Wies,
Vermits ik als enige vrouw met LeonH gedachten uitwisselden, wie is hier de zieke juf? Had je iets te zeggen?

   

Ursula,

de zieke juf is hier op te vatten als beeldspraak
en zo is hij trouwens ook bedoelt.

   

‘Beeldspraak’, tja ieder zijn manier om te formuleren wat er door een hoofd gaat.

Ik vroeg je op 20 juli:

Okee, het exes. En dan?
De dag erna terug naar de orde van de dag?
Hopelijk heb je ervaring met Batailleaanse exessen buiten het lezen, want anders kan je hier niet op antwoorden.

   

Je weet het Wies: "wat je zegt ben je zelf" en wat je over jezelf zegt, dat kan de ander dan vaak weer herkennen (en beamen).
Maar als jij dan juist de zieke juf bent, kan je niet mijn alter-ego zijn, want ik was al de zieke vent, en dan zou ik toch juist tegenovergesteld moeten zijn? Je kan trouwens maar beter hopen bij jouw alter-ego, digitaal of niet, weg te blijven, dat geeft maar nihilatie.

   

Of wacht dat is het anti-ego...

   

ik vind dat je toch moet opletten met het denken in binaire opposities, alles is meer gelijk dan dat het verschild.

   

anti-ego is de altruïst ?

   

" alles is meer gelijk dan dat het verschilt" is wsch. niet echt bedoeld als een kwantitatieve vergelijking, maar eer als een aanmaning om meer aandacht te geven aan de overeenkomsten dan verschillen. En dat kan men alleen maar toejuichen. Alleen mag daarna niet vergeten worden dat alles wél verschilt, nooit binair maar in een levend en veranderlijk, organisch, onoverzichtelijk web.

   

als het onoverzichtelijk is kan je er niet over oordelen

   

“alles wél verschilt, nooit binair maar in een levend en veranderlijk, organisch, onoverzichtelijk web.”

Dit moet de blijvende gedachte zijn in filosofisch denken. En Binaire opposities zijn NIET de eerste stappen van begrip maar het wegduwen van het organisch onoverzichtelijke web om een getemde structuur over de wereld te leggen. Dualiteit zet zich klem en brengt benepen denken. Wetenschap kan ermee uit de voeten, ook de wiskunde en zij brengen samen grootse dingen, maar geen denken.

Denken is steeds trouw zijn aan het levend en veranderlijk, organisch, onoverzichtelijk web. Meer nog, het schort het oordelen op. Oordelen wordt te snel veroordelen en stelt begrippen als Goed en Kwaad in werking vanuit een benepen structuur.

   

Een bejahung in plaats van een beneinung..., als dat geen binaire positie innemen is weet ik het niet meer...

   

Ons denken vindt dikwijls plaats met binaire opdelingen, maar dat is eerder een gevolg van ons beperkt kennen en onze (daarbijhorende) gebrekkige taal dan van hoe de realiteit is.

   

Hoe weet je dat?
Niemand verplicht je om een binair uitgangspunt te nemen, en niemand verplicht je daaraan vast te houden en niet even later weer een ander standpunt in te nemen.
Zo zal het eerder gaan, dan dat iemand de uiterste consequentie neemt. En dat is m.i. geen kwestie van keuze of karakterzwakheid.

   

Ik weet dat door waarneming.

De rest van je post is chinees voor me.
Waar komt "verplichten" ter sprake??
Wat is dat, "de uiterste consequentie"??

   

Er bestaat alleen maar bemiddelde waarneming.

   

Niks mis met "bemiddelde waarneming".

Waar komt "verplichten" ter sprake??
Wat is dat, "de uiterste consequentie"??

   

Als jij geen Chinees kent, heeft het geen zin om uit te leggen.

Denk je nu dat je "gewonnen" hebt?

   

De ad hominem switch!

Nee, ik heb gewonnen als ik begrijp wat jij bedoelt.

Het kan toch niet zo zijn op een filosofiesite dat jij denkt gewonnen te hebben als je je gedachten kan verborgen houden?

   

Ik probeer me ver te houden van gehakketak die puur en alleen competetief is.

Als jij zegt dat wij een beperkt kennen en een beperkte taal hebben, en dat beweert precies het tegenovergestelde feilloos kennen van die beperkingen en zorgvuldige uitdrukking in taal, dan probeer ik je nog netjes te bewegen tot zelfreflectie, maar het slaat volkomen dood in gehakketak. Ik heb hier niets te bewijzen hoor...

   

Het zou nog zo wellevend zijn je te verduidelijken.

   

1) iemand neemt een binair standpunt in (Bejahung van het leven)
2) er doet zich wat later een gebeurtenis voor die een bejahung van het leven compromiteert
3) de persoon zou kunnen vasthouden aan de bejahung of niet (als virtuele moelijkheid), reeel is waarschijnlijk dat men switcht van visie
4) even later doet zich weer een gebeurtenis voor die de bejahung van het leven corroboreert
5) de persoon heeft nu weer de virtuele mogelijkheid te kiezen of vast te houden (consequent) aan een eerder genomen standpunt, waarschijnlijk is weer dat eerder niet voor consequent gedrag gekozen wordt dan wel

e.e.a. heeft wel te maken met studie naar behavioural economics, waarin men bestudeert hoe rationeel de keuzes van mensen eigenlijk zijn. Die rationaliteit kan namelijk uitgebuit worden, en misschien alleen al daarom blijkt van rationaliteit niets te vinden, eerder irrationaliteit (die men ook weer poogt uit te buiten)

Ergens in het hoofd van mensen zitten verschillende soorten patronen/denkbewegingen, waarvan gezien op een populatie wel iets gezegd kan worden (en uitgebuit) maar waarvan ook duidelijk is dat het dynamisch is en reageert op uitbuiting (dan verandert het patroon).

Mij lijkt voorspelbaarheid (consequent vasthouden aan binaire standpunten) zodanig gevoelig voor uitbuiting dat het nauwelijks nog kan bestaan (bij mensen) en als dat bedoeld wordt met onkenbare realiteit (van keuzes) denk ik inderdaad dat dit het geval is, maar dus niet zonder reden.

Verder zou het voor Nietzsche zo kunnen zijn dat beginnen met een Bejahung een verschil maakt ten opzichte van beginnen. met het tegenovergestelde, net zoals dat in de tit-for-tat strategie een verschil maakt of je begint met samenwerking of tegenwerking.

   

Ik heb nu wel zeker niet gewonnen.

   

Volgende keer beter. Af en toe een woordenboek gebruiken mag hoor.

   

Heel eenvoudig: als Leon zichzelf niet meer snapt slaat hij zich eruit met een ad hominem.

   

Heel grappig.

   

Ja binaire opposities zijn alleen maar de eerste stap naar begrip, uiteindelijk is dat begrip wiskundig. De anti-ego is de van angst sidderende vader die weet dat zijn dochter gruwelijk gemarteld wordt uit een soort van wraakoefening voor het verstoren van de balans.
Je kent dat soort films misschien wel. De ego is diegene die zorgvuldig de marteling en offering plant en zoveel mogelijk genot uit de ervaring probeert te peuteren.
De vormen van genotsbeleving die bij deze wereld passen zijn echt niet normaal. Men is volkomen verslaafd aan allerlei stofjes in de hersenen die vrijkomen, zowel de anti-ego als de ego. En met de noodzaak tot afschuwelijke praktijken, grotendeels virtueel. Je weet hoe het is met verslaafden, ze hebben steeds meer nodig van de werkzame stof.
Tot de enige praktijk die overblijft het aansluiten op een pomp is met de werkzame stof, waarbij de dromen gestuurd kunnen worden met zeer geavanceerde techniek, die zorgt dat de balans bewaard blijft.
Meer overeenkomsten dan verschillen, ja alemaal verslaafd en sommigen het zich bewust geraakt.
Uiteindelijk is mannelijkheid of vrouwelijkheid ook een soort verslaving geweest, dus misschien dat er nog een omslagpunt komt.

   

heb je het over pornografie ?

   

Meer algemeen over verslavingen aan gecorrumpeerde vormen van genot. Mijzelf incluis trouwens. En als iemand zijn/haar genotsbeleving niet als abnormaal ziet, wie ben ik dan eigenlijk om te beweren dat het niet normaal is? Ik lijk Hitler wel, over entartete Kunst.

   

Genot beleving, niet in de consumptie logica verstrengeld van het kapitalistisch systeem, is een versterking van je levenshouding. Gecorrumpeerde vormen van genot zijn diegene die je levenshouding verzwakken, m.a.w. het handelen van ‘de laatste mens’.

Dit opmerken maakt je nog geen Hitler. Die zag vanuit zijn gecorrumpeerd genot in het afwijzen van die kunst niet de kracht die op het canvas verscheen. Of kon verschijnen.

   

“Iemand neemt een binair standpunt in (Bejahung van het leven)”

Het is juist andersom!

Kiezen voor Amor fati geeft de kracht om uit het duale veld weg te geraken want het betekent de veelvuldigheid omarmen.

(Trouwens als er twee stukken fruit op een schaal liggen, en je kiest er één uit dan begeef je je ook nog niet in een binair standpunt. Dan kies je gewoon wat je dan lekker vindt.)

   

“Bij het nieuwe jaar. (1882) – Nog leef ik, nog denk ik: ik moet nog leven, want ik moet nog denken. Sum, ergo cogito: cogito, ergo sum. Vandaag veroorlooft zich iedereen, zijn wens en liefste gedachten uit te spreken: nu, dan wil ik ook zeggen, wat ik mij vandaag van mij zelf wenste en welke gedachte dit jaar voor het eerst mijn hart beving – welke gedachte voor mij basis, borg en heerlijkheid van heel mijn verder leven zijn moet! Ik wil steeds meer leren, het noodzakelijke aan de dingen als het schone beschouwen – zo zal ik een van diegenen zijn, die de dingen schoonheid verlenen. Amor fati: dat zij vanaf nu aan mijn liefde! Ik wil geen oorlog voeren tegen al wat lelijk is. Ik wil niet aanklagen, ik wil niet eens de aanklagers aanklagen. Voorbijzien zij mijn enige ontkenning! En, alles bij elkaar en in het groot: ooit wil ik nog eens uitsluitend iemand zijn, die ja zegt!”

   

"stopen met het denken in termen van man en vrouw" = Emancipatie ?

   

Nee, emancipatie is ontvoogding. Waarom ga je het zo ver zoeken?

   

welk woord zou jij gebruiken ?

   

is hillary clinton een sexist ?
nu ze zich zo sterk als eerste (mogelijk) Vrouwelijke president van de u.s. verkondigd. ?

   

Nee, seksisme is onderdrukking van een sekse. Doet Clinton dat?

   

positieve discriminatie is hetzelfde dan negatieve je verlegt enkel de klemtoon van de onderdrukte naar de overdrukte

   

"A is niet B". Diepzinnig? Ik weet er niets meer mee.

   

Maar om je zijspoor even te volgen (wat zou filosofie.be zijn zonder al die domme zijpaadjes!) ik en er redelijk zeker van dat positieve discriminatie niet hetzelfde is als (let op het voegwoordje) negatieve discriminatie.

   

En wat is een "overdrukte" nou weer? (sorry for asking!)

   

als ik zeg alle witte krijgen 1 € meer (positief disc.) is dat het zelfde dan dat ik zeg alle niet witte krijgen 1 € minder dan de witte (negatief disc.)

overdrukte is het tegengestelde van onderdrukte :)

   

Geen beginnen aan...

Enfin stoppen met spreken in termen van man/vrouw stelt geen einde aan discriminatie, alleen aan het spreken erover. Om een eind te maken aan seksisme dienen de verschillende seksen gelijke kansen te hebben.

Maar je hebt het liever wat rommeliger neem ik aan? Hoe rommelig je het ook voorstelt, het is een eenvoudige zaak. En aandacht besteden aan eenvoudige zaken is mij niet te min.

   

owww, ik heb het niet over een stoppen met spreken in termen van man/vrouw ik heb het over stoppen met denken in termen van man/vrouw

in mijn hooft is dat helder een zuiver, u hooft is niet mijn verantwoordelijkheid, wij zijn een andere soort denkers denk ik, prima (en nee begin nu daar niet over)

   

dag Ursula, ik kwam eens even kijken of het al zover was. Wat de aanvulling betreft, mijn fantasie begint anders behoorlijk op hol te raken, zoveel mogelijkheden liggen open. Ik weet dat op filosofisch narratief gebied verhalen nooit af mogen zijn omdat de kans dan bestaat dat er verstarring optreedt in de hersenen. Toch ken ik wel oedipusmoeders die er helemaal niet zo oud uitzien als ze zijn omdat ze een beetje verbouwd zijn of gewoon goed geconserveerd dan is er veeleer sprake van een valstrikoedipus.

   

Seksime ben ik trouwens wel voor.
Als mensen mij meer zouden betalen dan een man alleen omdat ik mooi ben, zou ik me daar niet prettig bij voelen. Stel dat er heel veel mannelijke gegadigden zijn voor een baan en ik word president van een of ander groot land omdat ik van die beeldige mantelpakjes draag en zo lief kan lachen. Dan is enig tegenwicht zo gek nog niet.

   

Dat er verschillen bestaan tussen man en vrouw valt weinig te ontkennen.
Ik denk dat het belangrijker is om niet mee te doen met de instelling om deze verschillen te willen benadrukken of bevestigen, of zelfs gebruiken.
Het zal niet verkeerd zijn rekening te houden met elkaars hormonale toestand, evenals fysieke en biologische toestand. Het lichamelijke heeft evenzeer zijn invloed op het zijn en denken.
Is het niet zo dat vele positief bedoelde afspraken of ingesteldheden, ongewild discriminerend zijn voor een tegenoverstaande partij?
Man of vrouw, iedereen tracht te handelen naar beste vermogen, maar zal zijn eigen accenten leggen. Traditioneel zullen er misschien meer geslachtsgerelateerde accenten vermoed worden, maar in wezen moet ieder al deze parameters beschouwen.
Vanaf dit niet het geval is, spreken we niet langer over objectief beoordelen, maar over kortzichtig benaderen.
Man of vrouw, mij maakt het niet uit wie bijvoorbeeld over mij denkt te kunnen regeren. Maar het regeren zal wel vrij van frustraties, vooroordelen en discriminatie moeten gebeuren, wil de kandidaat mijn volle steun krijgen.
In discussies zou het ook zo moeten zijn. Niet de verschillen zijn van belang, maar de overeenkomsten. Van daaruit kan de empathie groeien en kunnen afspraken en begrip groeien.

   

Laten we vooral niet vergeten dat er ook veel seksisme plaats heeft in een groep van mensen metzelfde geslacht.
Over mannen kan ik niet oordelen maar vrouwen zijn onderling behoorlijk seksistisch, vrouwen kunnen reuze opkijken of neerkijken naar andere vrouwen, terwijl ze dat naar mannen toe vaak minder doen.
Ik neem dat waar, denk dat ik zelf niet zo ben maar zal er mijn hand niet voor in het vuur steken.
Echter, ik maak daar wel een uitzondering, ik ben van mening dat echte vrouwen anders liefhebben.

   

zoals ik al eerder stelde: de meest mannelijke mannen zijn in de meest mannelijke omstandigheden maximaal 49% man (51 % vrouw). ik ben ervan overtuigt dat als je gaat zoeken naar eigenschappen specifiek aan de "geest" van vrouwen dat je deze niet zult vinden, alles wat er in een vrouwenhoofd gebeurt gebeurt ook in een mannen hooft. in een mannen hooft gebeuren slechts een paar dingen exclusief aan mannen, denk ik, al weet ik niet wat dat is, het is terug te vinden in de anatomie van het brein..(mannen hebben een paar 'kronkels' meer, de hersens zijn minder symmetrisch en iets groter)

   

ik dacht dat de wetenschap zegt dat een vrouwenbrein efficiënt is een een mannen brein gespecialiseerd..

   

Er is één ding dat mannen net zo goed kunnen als vrouwen: ouwehoeren.

En waar ze de meeste problemen mee hebben: neuken.

En ja, ja, ja, ja, daar komt narigheid van... (Wim Sonneveld)

   

BS

   

Bullshit?

Een kleine waarheid.

Men kan het niemand euvel duiden
dat hij de klok heeft horen luiden,
maar niet weet waar de klepel hangt.

Wie niet kan schrijven of wil lezen,
heeft voor zijn leven niets te vrezen.
hij is de koe die hazen vangt.

Wie niet kan voelen of wil horen,
leeft goed in zijn ivoren toren,
als hij de vlag maar buiten hangt.

Want god is goed voor alle mensen,
hij luistert naar hun vrome wensen,
elk krijgt precies wat hij verlangt.


Waar verlang jij eigenlijk naar, Gebruikersnaam? Een paar hardloopschoenen?

   

waarom zijn het weer de mannen die de klepel niet weten hangen ?

ik verlang naar het einde van mijn verlangen, verlangen is de bron van het leiden.

   

Ik heb het niet uitsluitend over mannen.

En nee, verlangen naar liefde is niet de bron van het lijden, maar het onderdrukken ervan. Dat ontneemt je alle levensvreugde.

   

verlangen naar liefde = geen liefde hebben = lijden

   

je hebt het niet over mannen maar zegt wel telkens "hij" dat noemen ze een 'Freudian slip'

   

PS. Als je héél eerlijk bent?

   

als ik héél eerlijk bent dan zeg ik niks, want ik ben toch altijd fout.

   

Ja, in dit opzicht zeker. Maar dat doe je toch zèlf?

En dat kan anders, dus heb ik geen meelijden met je.

   

medelijden is een vloek, medeleven is iets anders

   

nee in elk opzicht ben ik altijd fout, dat kan niet anders. als je echt van denken houd dan is denken dat je fout bent een zeer vruchtbare bodem

   

Waarom?

   

Ik ervaar inderdaad dat vrouwen kritischer zijn tegenover elkaar dan mannen.
Dat zie je al vanaf de lagere school.
In gemengde klassen zijn het de meisjes die echt venijnig pesten, terwijl de jongens eerder lichamelijk de bullebak zijn.
Mannen drijven eerder de spot met elkaar. Ze "corrigeren" elkaar met een lach en een por.
Maar het is geen exclusief gegeven.

Vrouwen praten bijvoorbeeld de stress van zich af, terwijl mannen de problemen willen oplossen.
Dat bezorgt de vrouw dan weer stress, want ze vraagt niet om goede raad. Ze wil gewoon haar verhaal kwijt. De man bezorgt deze vrouwelijke houding frustraties, want hij heeft het beste voor, maar voelt zich niet gewaardeerd voor zijn goede raad.
Maar dit is zeker een veralgemening, want ik zie dit typerende gedrag, bij beide sexen opduiken, waardoor we zouden kunnen zeggen dat in de wisselwerking binnen een gesprek of "relatie", er een vrouwelijke en een mannelijke partij is. Een ontladende en een oplossing biedende. Soms is de oplossing gewoon de ontlading.

In geval van onbewust seksisme, zou het uiten van het vooroordeel, of het omschrijven van het voorbehoud, of het weergeven van de bedenking, de bom kunnen ontmijnen.
Bewust seksisme, hoort bij vooroordelen en heeft niets meer te maken met typerende eigenschappen die bij beide sexen kunnen vastgesteld worden.

Alleen geregistreerde gebuikers mogen comments plaatsen

Aanmelden of Registreer plaats een reactie