Hiroshima, Nagasaki, Sint-Petersburg

In de blog: Over de ethiek van de seculiere samenleving reacties: 21 pdf print

W

at ook de uitslag zal zijn van de Amerikaanse presidentsverkiezingen, de VS staat klaar voor een nucleaire wereldoorlog. We weten nog niet of het uit doortraptheid of uit domheid zal zijn - dat beslist de Amerikaanse burger op 8 november - maar de massa's onschuldige slachtoffers zal dat niet uitmaken.

Het is onmogelijk aan de atoombommen op Hiroshima en Nagasaki te denken zonder dat bepaalde vragen opkomen: waarom werd beslist steden met onschuldige families te vernietigen, en geen militaire doelen? En waarom was één bom niet genoeg om een overwinning te bekomen? Waarom twee atoombommen, beide op burgerdoelen, zonder voldoende tussentijd om Japan de gelegenheid te gunnen zich over te geven?

In Global Research en Washington's blog verscheen in november 2012 een goed gedocumenteerd artikel hierover. Het is nog niet te laat om de feiten nog eens op een rijtje te zetten.

In tegenstelling tot de publieke opinie, ontkenden de meeste Amerikaanse topmilitairen dat de atoombommen op Hiroshima en Nagasaki noodzakelijk waren om de oorlog te beëindigen of mensenlevens te sparen. Een rapport van de U.S. Strategic Bombing Survey group, aangesteld door president Truman besloot in 1945:

Steunend op een gedetailleerd onderzoek van al de feiten en op getuigenissen van de betrokken Japanse leiders, zijn we van mening dat Japan zich zou overgegeven hebben voor 31 december en waarschijnlijk voor 1 november 1945, als er geen atoombommen gebruikt waren.

Toenmalig opperbevelhebber voor Europa generaal Dwight Eisenhower verklaarde in een interview met Newsweek: de Japanners waren klaar om zich over te geven, en het was overbodig om hen te treffen met dat verschrikkelijke ding.
Eisenhower verklaarde ook:

In [juli] 1945 bezocht de minister van oorlog Stimson mijn hoofdkwartier in Duitsland, en informeerde me dat onze regering plannen maakte om een atoombom op Japan te droppen. Ik was één van hen die vonden dat er overtuigende redenen waren om de wijsheid van zo'n daad te betwijfelen.
[Terwijl de minister vertelde dat een test met de bom in Mexico was geslaagd, en argumenten gaf...] werd ik me bewust van een gevoel van depressie en uitte mijn ernstige bezwaren, ten eerste omdat ik geloofde dat Japan reeds verslagen was en dat de bom volledig overbodig was, en ook omdat ons land moest vermijden de wereldopinie te schokken door dit wapen te gebruiken terwijl het overbodig was om Amerikaanse levens te redden. Ik was van mening dat Japan zocht naar een manier om zich over te geven met een minimum aan gezichtsverlies.

Admiraal William Leahy, de hoogste VS militair van die tijd, schreef:

Het is mijn mening dat het gebruik van dit barbaarse wapen in Hiroshima en Nagasaki ons niet echt geholpen heeft in onze oorlog met Japan. De Japanners waren al verslagen en klaar om zich over te geven door de zeeblokkade en de suksesvolle bombardementen met conventionele wapens. De dodelijke mogelijkheden van een atoomoorlog in de toekomst is angstaanjagend.
De dodelijke mogelijkheden van atoomoorlogen in de toekomst zijn beangstigend. Mijn eigen gevoel was dat door de eerste te zijn die het gebruikte, we een ethische norm hadden aangenomen gelijk aan de barbaren van de donkere middeleeuwen. Mij werd niet geleerd op zo'n manier oorlog te voeren, en oorlogen kunnen niet gewonnen worden door vrouwen en kinderen om te brengen.

Ook generaal Douglas MacArthur zag geen militaire noodzaak om de bommen te gooien. De oorlog, meende hij, had al weken eerder kunnen eindigen als de Amerikanen hadden ingestemd met het behoud van het keizerschap - wat ze uiteindelijk toch deden. MacArthur was geschokt toen hij de Potsdam declaratie hoorde, die eiste dat Japan zich onvoorwaardelijk overgaf of onmiddellijk en totaal vernietigd zou worden. Hij wist dat de Japanners nooit hun keizer zouden afzetten, en dat zonder de keizer een overgang naar de vrede onmogelijk was.

Gelijklopende meningen hadden onderminister van oorlog John McLoy; onderminister van de Navy Ralph Bird; vicevoorzitter van het VS Bombing Survey Paul Nitze; adjunct-directeur van het Office of Naval Intelligence Ellis Zacharias; brigadier-generaal Carter Clarke; vlootcommandant Ernest J. King; luitenant-admiraal Chester W. Nimitz; en talrijke andere hooggeplaatste militairen. Historici raken steeds meer overtuigd van de militaire nutteloosheid van de atoombommen op Hiroshima en Nagasaki.

Waarom?

De vraag blijft dus waarom, ondanks al deze bezwaren van hooggeplaatste militairen, toch atoombommen geworpen werden op dichtbevolkte steden zonder militair belang. Daar zijn verschillende antwoorden op verzonnen, maar er is er één dat aan alle vereisten van de redelijkheid voldoet. Dat antwoord is dat de boodschap niet gericht was naar Japan, maar naar Rusland. Rusland was op 9 augustus 1945 Mantsjoerije binnengevallen, en dreigde de eer van de overwinning weg te kapen. De bommen op Hiroshima en Nagasaki waren niet het einde van de Eerste Wereldoorlog, maar het begin van de Koude Oorlog. Zij waren het eerste - maar lang niet het laatste - verholen treffen tussen Rusland en de VS. Hiroshima en Nagasaki waren het begin van een periode van mondiale machtsstrijd. Wij Europeanen noemen deze oorlog koud, omdat wij gespaard zijn gebleven van de talrijke proxy-oorlogen waar de VS en Rusland de hand in hadden.

Even leek het er op dat door de opheffing in 1991 in van het Warschaupact (het militaire verdrag rond de Sovjet-unie) een periode van vijandigheid zou vervangen worden door internationale samenwerking en vrede, maar de NAVO (het militaire verdrag rond de VS) bond niet in. Het breidde zich uit en bracht raketten en atoomwapens tot aan de Russische grenzen. Op dit ogenblik is het militaire budget van de VS zeven maal dat van Rusland, en staat alles klaar voor een hete oorlog.

Wie ook president van de VS wordt op 8 november - de doortrapte of de domoor - die president zal de oorlogslogica doorzetten die begonnen is met de atoombommen op Hiroshima en Nagasaki.







Reacties (21)

   

Even een klein oneffenheidje rechtzetten siger, want Ameríka is WWII niet begonnen. Ze voelden er aanvankelijk zelfs niets voor om zich ermee te bemoeien, en zijn dat pas gaan doen na de aanval op Pearl Harbour. Toen konden ze niet anders.

Ik geloof trouwens dat wij mensen geen enkele invloed hebben op de kosmische 'schommelbeweging'. Die bestaat al sinds the Big Bang, en is er waarschijnlijk een gevolg van. En dat lijkt mij nog steeds de meest waarschijnlijke verklaring.
Want wat hebben nu in te brengen in de kosmos, niets toch? We worden net zo 'gedreven' als een school vissen.

   

Ik heb nergens geschreven dat Amerika de Tweede Wereldoorlog begonnen is.

Ik heb geen idee welke kosmische schommelbeweging je bedoelt. De menselijke schaal is mij voldoende zorg.

   

Dit is niet echt een filosofische onderwerp, maar ik zal toch maar mijn duit in het zakje doen.
Ooit, lang geleden, heb ik lezing bijgewoond van een Antwerpse hoogleraar. Ik ben zijn naam vergeten. Hij had de zaak bestudeerd, en vier mogelijke redenen ontdekt. Ik citeer uit mijn roestige geheugen.

- Japan sneller tot overgave dwingen.
- Onderzoeken of de kernbom een bruikbaar oorlogswapen was (welk effect het had in de praktijk etc.).
- Bewijzen dat het geld goed besteed was (het Manhattan-project had handenvol geld gekost - dat moest iets opgeleverd hebben wanneer het brede publiek daar achter kwam).
- Een signaal geven aan Stalin.

Wat "de" reden was, kon hij niet zeggen. Het speelde in 1945 allemaal mee, hoewel hoogstwaarschijnlijk niet allemaal in gelijke mate.

De fysicus in mij begrijpt die laatste reden niet goed. Dat kernsplitsing enorme hoeveelheden energie vrijmaakt, was bekend. De USSR had excellente natuurkundigen, misschien minder beroemd dan Oppenheimer, Feynman etc. maar van een zeer hoog niveau. De kennis om een kernwapen te maken was dus aanwezig in de USSR of kon ontwikkeld worden. De USSR wist dat de US samen met de UK een kernwapen aan het maken was. Ze waren niet dom daar in de USSR. Toen Georgy Flyorov nog tijdens WO II ontdekte dat er plots niets meer gepubliceerd werd dat van ver of dichtbij met kernsplitsing te maken had, ging een belletje rinkelen (en er waren ook de atoomspionnen, vanzelfsprekend).
Kortom, het was geen geheim dat ook de USSR een kernwapen zou hebben. In de US was men alleen verbaasd dat het al in 1949 was.
Maar Stalin had dat "signaal" helemaal niet nodig om zelf een kernwapen te ontwikkelen. Mocht de US geen bommen geworpen hebben op Nagasaki en Hiroshima, dan zou de USSR ook een kernwapen gehad hebben (zij het misschien een paar jaar later). En dan hadden we wellicht ook een wapenwedloop gehad, met "bomber gaps" en "missile gaps" en Mutually Assured Destruction etc. Eens de bom er was en men wist dat ze werkte, was dat haast onvermijdelijk. Het enige wat dit - misschien - had kunnen voorkomen, was een initiatief van de US om de geheimen van de bom meteen met Stalin te delen.

   

Ik herken een: of je bent voor ons ( geloof in maakbaarheid samenleving) of je bent tegen ons, bij die "Prophet". Waar herken ik dat toch van...
Lokaal is er maakbaarheid, dat dit slechts een half verhaal is boeit sommige mensen niet zo sofia.
Het is ook vanuit een maakbaarheidsidee dat de bom gegooid is, als zei Maarten van Rossem al dat ze net zo goed een Japanse delegatie uit hadden kunnen nodigen en als demonstatie een onbewoonbaar eilandje van de kaart hadden kunnen vegen. Maar het schijnt dat die Japanners nogal fanatiek en koppig waren en niet echt "redelijk" waren. Tsja.

   

Fanatieke Japanners. Ja, wat moet je dan anders dan een paar steden platgooien met een atoombom.

   

Ik bedacht me dat wat "redelijk" is afgedwongen wordt door dat soort wapens. Je zou zeggen dat met de uitvinding van atoomwapens een einde aan de normale redelijkheid kwam. Maar goed, niets blijft hetzelfde. Wel een grap dat in 49 al een nucleair device door de Sovjets werd gemaakt, dat is dan natuurlijk nog geen bom, maar toch.
Blijkt de afgedwongen redelijkheid toch een reactie op te roepen, zodanig dat je de nieuwe redelijkheid weer moet herzien.
Ik denk trouwens met sofia, dat je de ontwikkelingen niet tegen kunt houden, en als de kennis en middelen er zijn de toepassingen er van. Wel denk ik dat je discussie kunt hebben op wat een redelijke redelijkheid is.

   

Sofia,

Het is lang geleden (té lang,) maar je laatste post heb ik gewist.

Het is een ellenlange copy-paste met inbegrip van allerlei pagina-aanwizijngen waar geen kat haar jongen in vindt.

En het is zeker geen antwoord op mijn vraag aan jou, wat jij bedoelt met kosmische schommelingen (of beter, want de kosmos stikt van de schommelingen) welke kosmische schommelingen je bedoelde. Vraag die je best als retorisch mag opvatten.

Dit uiteraard allemaal met heel veel liefde.

   
   

Aliapg,

Ik ben het grotendeels met je eens, maar als deze atoombommen een signaal aan de Sovjet-Unie waren, dan was dat mi. niet om iets te bewijzen op gebied van technisch kunnen - zoals je zegt, op dat moment (na het experiment in Mexico?) lagen atoombommen binnen het bereik van elke grootmacht die de fysici wou aanwerven.

Ik denk dat het er echter om ging, wie de formele winnaar zou zijn van de oorlog met Japan: de VS alleen of de VS gedeeld met de USSR, die op 9 augustus (de dag van de bom op Nagasaki) Japan binnenviel en bijgevolg ook in het Verre Oosten een bondgenoot/concurrent van de VS was geworden.

Het was dus geen technologisch dispuut, maar het begin van een strijd om de wereldhegemonie die op alle werelddelen behalve Europa werd uitgevochten.

   

Dat de USSR Japan (door Japan bezet gebied) zou binnenvallen, was al maanden vooraf afgesproken. Concreet vielen de Sovjet-legers in het begin van augustus Mantsjoekwo op het vasteland binnen, niet Japan zelf.

Over de verdeling van de invloedssferen en het grondgebied waren ook al eerder afspraken gemaakt. Voor het gemak citeer ik hier even Wikipedia:

"Stalin secured from Roosevelt the promise of Stalin's Far Eastern territorial desires, in return agreeing to enter the Pacific war within two or three months of the defeat of Germany."

Het lijkt er op dat Westerse geallieerden eerder bang waren dat de USSR het neutraliteitspact met Japan zouden verlengen, dan dat Stalin zichzelf zou kronen tot mede-overwinnaar van Japan.

Maar ik wil toch even aanstippen dat de afspraken met Stalin hieromtrent gemaakt zijn voor de eerste geslaagde test van een kernwapen (Trinity). Voor zover mijn geheugen mij niet bedriegt. Het kan dus inderdaad zijn dat de US na Trinity beslist heeft dat de hulp van Stalin, after all, toch niet nodig was. Wilden ze hem duidelijk maken dat hij vooral niet mocht proberen om Japan zelf aan te vallen? Er zijn mij geen plannen van Stalin in die richting bekend. Wilden ze hem duidelijk maken dat hij aan het einde van augustus 1945 best zou stoppen aan de demarcatielijn tussen Noord- en Zuid-Korea?

   

Ergens moeten deze bommen toch een sterke (geo-)politieke indruk gemaakt hebben op de USSR. Niet enkel de bommen, maar de (schijnbare?) achteloosheid waarmee ze gedropt werden.

De koude oorlog een nucleair damspel.

Ben je het met me eens dat we vandaag, met de confrontaties in Polen, Oekraïne, Syrië... meer dan ervoor een rechtstreekse oorlog met Rusland riskeren?

   

Gewist... Nu dan had ik me de moeite kunnen besparen, hè.

   

Je plempt een lange onleesbare kopie van jaren geleden.
Meer dan twee seconden moeite zal dat wel niet geweest zijn.

Je kan ook een link kopiëren en hier plaatsen.

   

Ik heb niets geplempt, dat is mijn gewoonte niet. Ik was 'schommelbeweging' aan het zoeken op Google, en kwam dat fragment tegen. Maar toen ik het probeerde te kopiëren lukte dat pas na een eindeloos klungel, waar ik niets aan durfde te veranderen uit angst dat alles dan weer zou verdwijnen.
Waaruit jij de conclusie trok dat ik weer eens aan het plempen was geweest, en alles met één efficiënte druk op de goede knop wiste. Jij wel, routine genoeg immers.

Maar dat was nog niet alles, want je stuurde me ook nog een (veel langer) fragment terug - van jouw hand uiteraard en dus per definitie wèl interessant. En daar kan ik het dan mee doen.
Dank U Heer, dank U voor de onuitsprekelijke wijsheid die Gij op mij hebt doen neerdalen...
Jammer dus dat dit fragment van negen jaar terug toen voor mij al een 'voorbij station' was, en nu dus helemaal.
Maar gelukkig kan ik op dit forum wèl met de wis-knop overweg, en die heb ik dan ook gebruikt - op mijn beurt. Voordat die hele discussie van toen hier ook nog eens losbarst. Want één ding is tenminste overduidelijk: er is niets nieuws onder de zon. Tot die voorgoed ondergaat.

En wat dat linken betreft: ik plaats ze niet en ik lees ze niet. Ik praat alleen met mensen. En als ik met een machine wil praten pak ik mijn koffiezetter wel. Die kan weliswaar ook niet denken, maar produceert wel goede koffie - en zonder drab.

   

Even een kort plempje, tussen alle kommer en kwel.

Tanden

Half één. Tijd voor een welverdiende nachtrust, zou je zeggen.
Niet dus. Want Poek en ik waren net gezellig spinnend aan het wegzakken toen er een soort stem uit het duister tot ons kwam die zei: “Waar zijn je tanden?”
Waarop mijn tong meteen op onderzoek uitging, en tot de conclusie kwam dat het een terechte vraag was. Want waar tanden hadden moeten zitten zat, je raadt het al: een loze, lege ruimte, een zwart gat. Wel niet zo groot als die in het heelal, maar toch alarmerend genoeg om het licht aan te doen.
Waar zijn mijn tanden? Op de wastafel? Nee. Op de toilettafel? Nee. In de keuken dan… Nee. In de studeerkamer, naast de computer? Er staat me vaag iets bij van een vastgeplakt blokje kaas… Nee. Kàn ook niet, trouwens, dat was gisteren. Ergens op de vloer?
Poek komt kijken waar ik blijf, en samen controleren we zorgvuldig de 121 vierkante meter vloeroppervlak die ons huis rijk is. Tevergeefs.
“Kom nou maar naar bed,” zegt Poek, “Morgen komt Eulàlia, en die heeft ‘m zó.”
“Ja, de vogels die jij achter de bank verstopt,” zeg ik, “maar een kunstgebit….”. En loop toch maar achter haar aan naar de slaapkamer. Een zielig oud wijffie achter een rollator.

De volgende ochtend heeft Eulália ‘m inderdaad zó gevonden: achter de bank.
“Had je dat verdomme nou niet even kunnen zèggen?” roep ik verwijtend.
Poek kijkt met haar groene ogen terug, met een blik die op zich welsprekend genoeg is.
Moet ik haar vogels maar niet jatten.

   

waarom is dit forum zo gehoorzaam aan onze cultuur ???

   

ik ben vrij zeker dat er hier geen filosofen zijn vaarwel

   

enkel politiekers

   

G2,

Wat bedoel je met "onze cultuur"?
Wat bedoel je met "gehoorzaam aan onze cultuur"?

   

"ik ben vrij zeker dat er hier geen filosofen zijn vaarwel"

Er zijn überhaupt maar weinig filosofen, wereldwijd. Maar would-be filosofen des meer.

   

In zekere zin bestaat het verwoeste Hiroshima nog steeds, nl in de harten van hen die het nieuwe nooit gezien hebben en het ook nooit zullen zien. Die moeten ook nooit een ander beeld van Hiroshima leren kennen.

Het beeld is een symbool, een vereeuwiging. We hadden het meer op wielen moeten zetten en de wereld rond laten rollen. Opdat nu eindelijk eens begrepen wordt dat het woord Hiroshima niet een stad aanduidt maar een toestand is van hun wereld en dat ook zij in Hiroshima wonen.

Alleen geregistreerde gebuikers mogen comments plaatsen

Aanmelden of Registreer plaats een reactie