Constructies

In de blog: Wereldvreemd reacties: 30 pdf print

De wereld van de techniek bestaat autonoom naast de wereld van de natuur. De techniek kent zijn eigen methoden en materialen. En de techniek is gemaakt voor mensendoelen. De natuur daarnaast heeft geen behoefte aan de mens. De mens is dan wel uit de natuur voortgekomen, maar is niet een noodzakelijk onderdeel ervan, hooguit een zeer recente toevoeging. Dat wil zeggen: recent vanuit het perspectief van de natuur. En vanuit de natuur bezien, betekent de mens eerder een last dan een lust.

Er is een behoorlijke overlap tussen het domein van de natuur en het domein van de techniek. Mensen gebruiken technische hulpmiddelen bij het verbouwen van gewassen en het fokken van dieren. Mensen gebruiken natuurlijke materialen als hout in hun bouwsels. En mensen verfraaien die bouwsels vaak met producten van de natuur, zoals bloemen. Maar de modus operandi van de techniek en die van de natuur verschillen aanzienlijk.

Natuur en techniek zijn twee aparte werelden. Maar als ik zeg dat die werelden elk hun eigen regels hebben, is dat een antropomorfisme. De natuur werkt niet volgens regels. Er is niet iets naast de natuur dat de natuur haar wetten voorschrijft. De techniek, daarentegen, is gebaseerd op het denken in regels. Dat is voor ons zo vanzelfsprekend, dat we die regels vaak niet eens onderkennen. Regels als: een technisch bouwsel bestaat uit onderdelen, een object is van een bepaald type, een activiteit bestaat uit een netwerk van oorzaken en gevolgen. En dan zijn er nog regels voor de sterkte van constructies, voor het energiegebruik, voor de vorm van de producten en de manier om in een technisch proces in te grijpen. Een technisch product is het resultaat van een ontwerp, en een ontwerp is een collectie van schema's en beschrijvingen, van regels over hoe het product moet worden samengesteld en waaraan het product moet voldoen. Daarnaast kent zo'n product ook nog een handleiding, een collectie regels voor het hoe het te gebruiken.

Naast de wereld van de natuur en de wereld van de techniek kennen we nog een derde wereld: de wereld van de natuurwetenschap. De natuurwetenschap bestaat niet uit een collectie van tastbare objecten, zoals de natuur en de techniek, maar is een collectie van theorieën, die elk weer uit wetten bestaan, regels, waaraan de fysische natuur wordt verondersteld te voldoen. De regels van de natuurwetenschap lijken op de regels van de techniek. Ze bestaan uit logische expressies en wiskundige vergelijkingen. Maar in tegenstelling tot de techniek heeft de mens geen zeggenschap over de uitvoering van die regels. De natuurwetten zijn door de mens opgesteld op basis van observaties. Het zijn geen voorschriften maar beschrijvingen. En als er observaties opduiken die er in strijd mee zijn, dan zullen de regels moeten worden aangepast.

Natuur en techniek worden verondersteld aan natuurwetten onderworpen te zijn. Maar bepaalt de natuurwetenschap ook inhoudelijk het karakter van natuur en techniek? Wordt wat de natuur en de techniek doen volledig bepaald door wetenschappelijke wetten? Of zijn die wetten slechts een medium dat vrijelijk kan worden gebruikt om bepaalde resultaten te bereiken? Met andere woorden: zijn de natuurwetten regulatief of constitutief? Het feit dat de natuurwetenschap de uitgangspunten levert voor zulke verschillende werelden als die van de natuur en die van de techniek wijst er al op dat die natuurwetenschap de vorm en het functioneren van de natuurlijke en de technische objecten niet volledig bepaalt. Vaak zijn er in de natuur en in de techniek objecten met vergelijkbare functies, die hun functie op verschillende manieren vervullen. De producten van natuur en techniek bezitten een zekere autonomie, met mogelijkheden tot het zelf bepalen van hun vorm en hun modus operandi. Zowel de natuur als de techniek zijn rijk aan vormen, een diversiteit die ook geldt voor objecten met de zelfde functie, zoals huizen in de techniek en nesten in de natuur. De natuurwetten hebben dus blijkbaar een regulatieve functie.

Wil je het denken achter de natuurwetten begrijpen, kijk dan naar de computer. Een computer is een bedacht apparaat. Het is vervaardigd volgens strikte regels, die in een formeel ontwerp zijn vastgelegd. Een de handelingen die een computer kan verrichten zijn strikt gereglementeerd. De computer is aan strenge wetten onderhevig. Maar kan zo'n computer dan ook maar één ding? Is het voor een computer onmogelijk om ons voor verrassingen te stellen? Nee, net zo min als het voor de wiskunde onmogelijk is om ons voor verrassingen te stellen. Als wiskundigen een cirkel definiëren, definiëren ze impliciet het getal pi. Maar ze hebben dan geen zeggenschap over de waarde van dat getal. Wat dat betreft is een computer een platonisch instrument. De consequenties van zijn design zijn niet te overzien en de resultaten van zijn handelen zijn niet bij voorbaat er in gebouwd. Een computer kan, hoe streng gereglementeerd ook, ons behoorlijk voor verrassingen stellen.

Mensen construeren een eigen wereld in de vorm van de techniek. En ze eigenen zich de rest van de wereld toe door middel van natuurwetten. Daarbij gebruiken ze de zelfde middelen als ze gebruiken bij de constructie van technische artefacten: onderdeel-geheel relaties, oorzaak-gevolg relaties, object-klasse relaties en klasse-subklasse relaties. Maar de natuur is zo niet geconstrueerd. Bij onze pogingen de natuur in een menselijke ordening te dwingen, stuiten we voortdurend op uitzonderingen op onze regels. Als er ergens sprake zou zijn van het boek van de natuur, dan blijft dat toch voor ons gesloten. Maar de natuur zelf heeft geen behoefte aan zo'n boek.


Reacties (30)

   

Het lijkt me eerder zo dat techniek eigen is aan levensvormen die (zoals hun grootste aantal) er in slagen hun omgeving aan te passen. Ik denk aan mollen die grangen graven, vogels die nesten bouwen, bevers die dammen bouwen, eekhoorns die vorraden aanleggen, aan terieten die termietenheuvels aanleggen en aan de predatoren die technieken ontwikkeld hebben om de techniek van de termieten te vlug af te zijn (chiimps, miereneters, etc...)

Ik zou eerder stellen dat techniek is hoe talrijke organismen het meeste voordeel tracht te behalen uit de omgeving.

Het bijzondere aan de mens is zijn uitputtend vermogen. Ik zou de uitleg eerder zoeken in een malthusiaanse redenering, eerder dan in het wezen van techniek.

Zo is het zeer de vraag of de mens uiteindelijk sterker zal blijken dan bvb. muggen, om maar wat te zeggen.

   

Dat laatste ben ik met je eens. Maar wat jij "techniek" noemt bij bevers en termieten, is puur instinctief, en vernieuwt zich niet autonoom, los van de natuurlijke evolutie. De menselijke techniek, daarentegen, evolueert veel sneller dan de mens, en kenmerkt zich door het gebruik van niet-natuurlijke (synthetishe) materialen als metaallegeringen, kunststoffen, glas en keramiek, en gebruikt niet-vernieuwbare hulp- en energiebronnen.

   

-Ik zou niet durven beweren, dat alleen de mens 'techniek' zou hebben of gebruiken ; overigens, wat is techniek ?
-Maar dat ook diersoorten een zekere techniek hebben, en dat zelfs in de natuur ook aan techniek gedaan wordt .
-Maar het is zeker, dat volgens ons inzicht, de menselijke technieken exponentieel groter zijn dan die elders in de natuur .
-En de wetten, die de mens toepast steunen ook op de rede, net zoals de wetten van de natuur op enige logica geschoeid zijn . -Valère De Brabandere-

   

Waarde Valère,
Zoals deze twee woorden al een flauwe cirkelredenering bewerkstelligen ligt het woord mensenhanden mi besloten in het woord 'techniek' - texere - timmeren. Met alle respect maar dat zie ik een boterbloem of een bliksemflits toch nog niet zo snel doen.

   

-Ja, net zoals er misschien meerdere ( meer dan 3 of 4) dimensies zijn ; zijn er misschien ook meerdere vormen en gradaties van bewustzijn, I.D. of zelf van 'techniek' : wat dit dan ook maar moge betekenen ... -Valère De Brabandere-

   

Het zou kunnen, ik laat mijn gedachten er eens over gaan, als u het niet erg vindt.

   


Wederom een rijpe pennenvrucht. Zelf kwam ik ook uit bij Malthuse die hier ongetwijfeld nog uitgebreid ter sprake gaat komen. Maar mijn eerste gedachten gingen weer uit naar David Hume, eenvoudigweg omdat de man, hopelijk tijdelijk, zijn hoofdkwartier in mijn hoofd heeft gevestigd. Hume heeft een tweebenige vork gefabriceerd, een poot kan staan in de dorre noodzaak en eentje in de modderige contingentie. Natuurlijk begrijp ik dat Hume niet echt een techneut was en in extensie een vork bedacht en gemaakt heeft en niet in de laatste plaats omdat de goede man het technische hulpmiddel ongetwijfeld gezien zal hebben als niets minder dan een idea. Achter dit gegeven zit een impressie dat de dingen der techniek vaak samenvallen met de werking in de natuur (Hume was natuurfilosoof pur sang dat tenslotte weer de voorganger was van de moderne natuurkunde). Ze vallen samen in het gebied van de ideas. Niemand hoeft dit ongezien te geloven want zelf een kind begrijpt dat een vork een instrument is, door mensenhanden gemaakt, dat zaken in tweeën (Hume) of in drieeen (Neptunus) kan delen, eenzelfde proces als gegeven in de natuurwetten met dien verstande dat de natuur vorken heeft met oneindig veel tanden, daarbij indachtig bv de CERN als vork met haar oneindig vele kwantumtoestanden.
Uiteraard ben ik het eens met de stelling dat techniek mensenwerk is en de natuur geen behoefte heeft aan de mens, waarvan Hume zelfs zou beweren dat die niet eens bestaat en de natuur zit al helemáál niet te wachten op een bundle of perceptions omdat deze in tegenstelling tot de mens beslist niet uit is op erkenning.

ps natuur en techniek verhouden zich vaak net zo als rangtelwoorden tov een priemgetal

   

techniek is mensenwerk? Hoe noem je het als een aap met een stok roerend in een mierennest zo de mieren weet je vangen om op te eten of hoe noem je het wanneer een bever met takken en twijgen een dam bouwt in het water? Dat heet dus niet 'techniek'?

   

Door zowel mens/natuur als de computer te beschouwen als 'een stuk techniek' zonder dit verder te specificeren, bijvoorbeeld door ook het verschil aan te geven tussen biologische-, mechanische- en elektro-techniek, begeef je jezelf wederom in de vage wazige wereld waarin je zo graag lijkt te willen (blijven) vertoeven. Ik geloof best dat je jezelf een 'hele filosoof' vindt zo en zelfs dat er altijd mensen zullen zijn die dit ook van jou vinden, maar ik heb eigenlijk het idee dat dit gewoon je standaard repertoire is en dat je dit soort dingen al vele malen eerder verkondigd hebt. Ook de vorm lijkt steeds hetzelfde, met iets dat er op het eerste gezicht uitziet als een aanlokkelijke (zij het wat abstracte) stelling of vergelijking, maar wat (zeker bij jou) steevast eindigt in het soort filosofische prietpraat waarin je gemakkelijk verdwaalt en waarbij je eigenlijk constant op zoek bent naar de uitgang en/of de weg terug uit de bomen van het bos dat je niet meer ziet.

Je lijkt mij hier weer eens (slechts) te jongleren met grote woorden en begrippen en hosselt ze op onnavolgbare wijze door elkaar waardoor het misschien interessant lijkt op het eerste gezicht, maar daarvoor mist het toch echt een oog voor detail dat voor de nodige diepgang kan zorgen. Je geeft gewoon geen, niet genoeg, of niet de juiste voorbeelden op de juiste plaats, bij wat je allemaal beweert, waarmee je je ideeën zou kunnen verduidelijken en/of waaraan wij jouw ideeën nu eens echt zouden kunnen toetsen. Zo behoudt je weliswaar alle ruimte voor jezelf om lekker lang door te blijven zwetsen, maar het is ook een beetje eigen aan de filosoof wellicht, waarbij het dan weer 'de filosofie' en 'de geïnteresseerde lezer' is die hier het meest onder te lijden heeft denk ik; er is geen doorkomen meer aan joh, op een gegeven moment, al die filosofische bespiegelingen uitmondend in de vele lijvige boekwerken der filosofie.

Ieder z'n meug natuurlijk, maar als ik meer over de werking en/of techniek van een computer zou willen weten of uitdragen, dan ging ik mij (serieus) verdiepen in de elektro-techniek. Ter verduidelijking zou ik daarbij wellicht de buizenradio als startpunt nemen, aangezien de transistor de ruggegraat lijkt te zijn van de elektro-techniek als ook van je processor / computer.
Het observeren / bestuderen van zo'n knoert van een transistor in een glazen buis lijkt immers heel wat gemakkelijker om tot het gewenste begrip over wat een transistor is te leiden dan om je PC-kast open te maken en je processor op die manier proberen te doorgronden, om maar eens iets te noemen.

Mocht het allemaal wat 'kort door de bocht' klinken van mij, dan komt dit wellicht mede omdat ik momenteel opgesloten zit in een psychiatrische kliniek op basis van een rechtelijke machtiging die 'zeer kort door de bocht' uit de lucht op mijn dak is gevallen. Lang leve de rechtstaat en lang leve de vrijheid van meningsuiting o.i.d.
Tevens leert deze ervaring me echter maar weer eens dat filosofisch zwetsen lang niet zo schadelijk dan wel onverdraaglijk is als het gezwets van die lui hierbinnen, waarbij het gewauwel van de leiding / begeleiding nauwelijks onderdoet voor dat van de patiënten; hetgeen hun situatie in veel gevallen enkel maar lijkt te verslechteren overigens.

   

Het is niet uit medelijden dat ik reageer en ik ben ook al geen techneut maar het is soms nuttig als een ieder de ogen gebruikt die hij heeft om te zien wat hij kan of wat men hem toestaat te zien, of slechts een klein gedeelte van wat hij zou willen zien, wanneer het al niet louter toeval is, hand in hand met de filosofen, tot een oplossing te komen van gegeven problematische denkwijzen.
Zelf heb ik keer op keer de plaats bezocht waar het filosofisch bouwwerk moest verrijzen. Ik zeg u eerlijk, ik houd niet van modern maar de plek is magistraal. Van hieruit zie ik de zee en zie ik zoet water stromen naar de nog aan te leggen boomgaard.

   

sterkte

   

Hey!
Dieren die speciale technieken ontwikkeld hebben, zoals bevers die dammen maken, vogels die nesten bouwen, en nog zovele anderen... Wie is daar nu zeker van dat het zuiver instinctief zou zijn? Waarmee men dan wil zeggen, dat ze er ziet zouden hebben over nagedacht. Ik durf aannemen, en voel me vrij zeker, dat het gewoon zoals bij mensen, technieken zijn die ze aangeleerd hebben gekregen van hun ouders, maar dat het beslist met een, weliswaar lagere vorm misschien van techniek te maken heeft. Waarom zouden dieren slechts instinct hebben, en mensen verstand? Waarom zou er geen zgn. gradatie van verstandelijkheid kunnen zijn bij dieren? Bonobo's, dolfijnen, chimpansees, en noem maar op... Hun verstand is minder dan bij mensen, maar voor mij hebben ze iets meer dan instinct, namelijk een zekere mate van verstand!. En waarom dan niet die bevers, en vogels,...
Ik vind dat zo hautain van de mens dat hij zichzelf verstand toe-eigent, en niet aan dieren...
De constructies door mensen gemaakt zijn uiteraard veel ingenieuzer dan die van dieren, maar de dieren hebben hun eigen constructies. Zij zijn op weg van 'weinig" weten en kunnen, naar 'meer' weten en kunnen, steeds op die weg van de evolutie.
Ik meen te moeten aanzien dat wat dieren, sommige weliswaar, construeren echt niet zo simpel is. En net zoals de blogger in zijn inleiding zei, de mensen komen weliswaar vanuit de natuur, maar de dieren ook, en net als de mensen, zijn die dieren voor de natuur niet meer nodig eens ze er zijn, en net als de mens vanuit de natuur bezien eerder een last zou zijn, zijn sommige, om niet te zeggen de dieren in 't algemeen eveneens een last voor die natuur. Juist doordat die dieren ook constructies maken, eenvoudiger dan die van de mens, maar evenzeer zijn ze soms een in-de-weg voor de natuur.
Bovendien, die dieren die dan toch constructies maken, doen dat op dezelfde manier als mensen, zij denken er ook over na, of misschien hebben ze gewoon vastgesteld dat sommige dingen hun tot nut waren, en zijn dat gaan namaken en dat leidde tot hun constructies, die dammen, die nesten, enzovoort.... Maar het zijn ook producten van hen, niet van de natuur, dus evenzeer doordacht door hen met de mate van denken die zij hebben. En mogelijk zullen hun nakomelingen, als het doorgeefproces lang genoeg kan blijven duren, tot ingenieuzere constructies komen dan nu, en die eerder vergeleken moeten worden met wat de mens na zijn lange leerperiode heeft kunnen doen.
( nog even een probeersel van me... hahaha! )
Greetz
Jive1

   

Ik denk ook dat er continuiteit is tussen de verschillende soorten. Er zijn maar heel weinig dieren waar we zeker van kunnen zijn dat ze op puur instinkt (in de zin van onbewust automatisme) draaien. Elk dier met leergedrag ontstijgt het blinde instinkt, en dat is ook vastgesteld bij sommige insecten en zelfs bij sommige eencelligen.

Maar het blog is wel correct in dat mensen vandaag bezig zijn hun vitale omgeving te vernietigen aan een voor mensen ongeziene schaal. Maar bijvoorbeeld schimmels en bacteriën doen regelmatig hetzelfde met hún omgeving. Ik heb het misschien al eens gezegd, maar anaërobe bacteren hebben lang geleden de misschien grootste milieuramp ooit veroorzaakt door de atmosfeer van de aarde (voor henzelf) te vergiftigen met zuurstof.

Daarmee ontken ik de waarde of de strekking van het blog niet.

   

De voornaamste drijfveren bij diergedrag zijn de instincten. Voortplanting is puur instinctief, nestbouw bij vogels is puur instinctief, vogeltrek is puur instinctief. Dieren kiezen er ook niet voor om roofdier of prooidier te zijn. Wat blijft er dan nog over aan aangeleerd gedrag?

   

Je zal toch niet ontkennen dat dieren gedrag kunnen leren?

Beken je je tot cartesiaans dualisme?

   

Gedrag KUNNEN leren is nog wat anders dan niet van instincten afhankelijk te zijn. En ik betwijfel of insecten, laat staan eencelligen, tot leren in staat zijn. Hofstadter gebruikt in "Gödel, Escher, Bach" nou juist het stereotype gedrag van de wespensoort sphex om te laten zien dat het niet zo is.

   

Ohh, toch niet mijn gebbetje, die ik tot vier keer toe heb moeten overschrijven.
Ik moet even luchten.

   

"De voornaamste drijfveren bij diergedrag zijn de instincten. Voortplanting is puur instinctief, nestbouw bij vogels is puur instinctief, vogeltrek is puur instinctief. Dieren kiezen er ook niet voor om roofdier of prooidier te zijn. Wat blijft er dan nog over aan aangeleerd gedrag?"

Voortplanting draait puur om de lust bij het mannelijke geslacht en het is dan ook erg jammer voor veel mannelijke dieren dat bij het vrouwelijke geslacht een soort overdruk beveiliging zit "ingebouwd" bij veel soorten, die voorkomt dat er teveel energie "verspild" wordt aan deze zaken. (groeps)Verkrachting komt wel voor, maar dan enkel in het paarseizoen, vreemd genoeg.

Nestbouwers zijn zelf ook afkomstig uit een nest en hierin opgegroeid, dus wie zegt dat dit hen niet geleerd heeft hoe te handelen wanneer de paardrang de overhand krijgt in hun gedrag? Dit aangevuld met wat zij om zich heen zien gebeuren bij soortgenoten uiteraard.
Hoe meer nesten je gebouwd hebt, hoe ervarener de bouwer, en hetzelfde geldt eigenlijk voor de vogeltrek volgens mij. Rekening houdend met het jaargetijde en de windrichting zullen de meest ervaren vogels wel uitmaken wanneer het tijd is om te vertrekken waarschijnlijk, en iets wat eenmaal op gang gekomen is is moeilijk meer te stoppen, als betrof het hier een soort massahysterie.

Het opsplitsen van een (ontstane) kudde of school (vis) is veel moeilijker dan het samenvoegen tot een kudde van individuen. Het opvoed gedrag van struisvogels is in die zin interessant te noemen, aangezien er ieder jaar weer een tijd komt dat de zwerm vogels (met overredingskracht en/of geweld) opgesplitst dient te worden o.i.d.

   

Hey! Siger,
Daar raak je een voor mij zeer teer punt, de mens is bezig zijn omgeving te vernietigen, zo erg zou ik het wel niet stellen, maar hij is zijn omgeving zeker aan 't beschadigen. Waarom toch kan diezelfde mens, die echt wel goed ziet en beseft welke schade hij aanricht, en die er van overtuigd is dat dat moet ophouden, waarom toch kan die mens niet even tot besluit komen, dat er geen of maar zeer weinig mensen meer mogen bijkomen, en dus een halt stellen aan de geboorten van als maar meer kinderen. Ieder jaar komen er deze tijd ongeveer 80 miljoen mensen bij. Dat maakt dat er binnengoed 10 jaar 8 miljard zullen zijn, daar waar er nu 'nog maar' 7 miljard zijn, sinds onlangs...
Waarom kan die mens, die al zoveel beschadigd en zelfs vernietigd heeft, niet besluiten om echt wel paal en perk te stellen aan de bevolkingsaangroei? Dan wordt meteen aan alle grote problemen die hij al veroorzaakt heeft ook paal en perk gesteld. Want, geen aangroei van de bevolking, betekent, voorlopig nog, minder aangroei van milieuverloedering, minder nieuwe kansen tot ruzie en oorlog, minder wildgroei rond de steden, vermindering van migratie, geleidelijke vermindering van verkeerstoename, minder groeiend verbruik van grondstoffen en de betwistingen daarrond, en nog zovele andere zaken... Minder geboorten betekent ook minder problemen in 't algemeen!
Als hij dan al zoveel kapotgemaakt heeft, waarom dan absoluut willen houden aan die 'wildgroei' van de bevolking, en waarom niet een wereldwijde wet instellen die geboortebeperking als een 'must' maakt.....
Greetz
Jive1

   

Ik denk dat de verklaring ligt in het ontstaan van de landbouw. Zie ook Jared Diamond, Marvin Harris...)

Tot mensen door het einde van de ijstijd hun heil zagen in intensivering door landbouw, was de kost van kinderen hoog genoeg om tot een stabiele bevolking te leiden. Door landbouw werden kinderarbeid en kinderen batig. Meer kinderen betekent dat er meer land bebouwd moet worden in de volgende generatie, wat leidde tot hongersnood, oorlog etc..., allemaal dingen waar meer kinderen een voordeel bieden.

   

Het is beslist niet zo dat de natuur zich niets aantrekt van de techniek, techniek daarentegen weet niets van de natuur en haar werking. Maar sla ik een roestige spijker in een oude beuk, dan weet de boom zich aan te passen, likt haar wonden, zoals stamcellen een nieuwe huid aan kunnen leggen. Techniek is horkerig terwijl de natuurwetenschappen er steeds meer toe neigen te beseffen dat het leed dat de spijker de boom aandoet hele luchtstromen in het ongerede kan doen raken of invloed heeft op het stijgen en dalen van wolken. Het primaat ligt bij de natuurwetenschappen maar techniek brengt de harde euro's bij elkaar om natuurwetenschappelijke theoriën te verifiëren of te falsificeren.
Eén kort rokje maakt nog geen lente.

   

Het is beslist niet zo dat de natuur zich niets aantrekt van de techniek, techniek daarentegen weet niets van de natuur en haar werking. Maar sla ik een roestige spijker in een oude beuk, dan weet de boom zich aan te passen, likt haar wonden, zoals stamcellen een nieuwe huid aan kunnen leggen. Techniek is horkerig terwijl de natuurwetenschappen er steeds meer toe neigen te beseffen dat het leed dat de spijker de boom aandoet hele luchtstromen in het ongerede kan doen raken of invloed heeft op het stijgen en dalen van wolken. Het primaat ligt bij de natuurwetenschappen maar techniek brengt de harde euro's bij elkaar om natuurwetenschappelijke theoriën te verifiëren of te falsificeren.
Eén kort rokje maakt nog geen lente maar met een terras vol bibberende kippenvelbenen kom je toch een eind in de richting.

   

Ik kom er maar niet uit, zo'n dubbele reactie, heeft dat nou betekenis in het kader van Derrida en het herhalen of doe ik misschien niet genoeg mijn stinkende kantiaanse best om een beetje behoorlijk werk af te leveren. Qua repeteerwerk is het ook al niet te best gelukt, zie ik. Het punt is dat ik niet precies weet hoe ik me hieruit moet redden. Ik zou een van de twee bijdragen kunnen wegflikkeren maar is dat niet een weinig on-sarteriaans.
Zo herinner ik mij dat ik eens mijn heg knipte en ik halverwege dacht, is dat wel goed dat geknip, het is zo technisch, kan ik niet beter de natuur zijn gang laten gaan. Seizoenen lang zat ik met een half geknipte heg niet wetend welke filosoof te volgen. Ik heb overwogen mijn zeer lange heg niet langer elektrisch te snoeien maar dan maar handmatig met de schaar, niets hielp het blijft allemaal toch technisch dat geknip.

   

Was het Wittgenstein niet, die zei: der Welt ist alles was der Fall ist?

   

Kweetal schreef:

"De voornaamste drijfveren bij diergedrag zijn de instincten. Voortplanting is puur instinctief, nestbouw bij vogels is puur instinctief, vogeltrek is puur instinctief. Dieren kiezen er ook niet voor om roofdier of prooidier te zijn. Wat blijft er dan nog over aan aangeleerd gedrag?"

Voortplanting draait puur om de lust bij het mannelijke geslacht en het is dan ook erg jammer voor veel mannelijke dieren dat bij het vrouwelijke geslacht een soort overdruk beveiliging zit "ingebouwd" bij veel soorten, die voorkomt dat er teveel energie "verspild" wordt aan deze zaken. (groeps)Verkrachting komt wel voor, maar dan enkel in het paarseizoen, vreemd genoeg.

Nestbouwers zijn zelf ook afkomstig uit een nest en hierin opgegroeid, dus wie zegt dat dit hen niet geleerd heeft hoe te handelen wanneer de paardrang de overhand krijgt in hun gedrag? Dit aangevuld met wat zij om zich heen zien gebeuren bij soortgenoten uiteraard.
Hoe meer nesten je gebouwd hebt, hoe ervarener de bouwer, en hetzelfde geldt eigenlijk voor de vogeltrek en voor bouwvakkers volgens mij. Rekening houdend met het jaargetijde en de windrichting zullen de meest ervaren vogels wel uitmaken wanneer het tijd is om te vertrekken waarschijnlijk, en iets wat eenmaal op gang gekomen is is moeilijk meer te stoppen, als betrof het hier een soort massahysterie.

Het opsplitsen van een (ontstane) kudde of school (vis) is veel moeilijker dan het samenvoegen tot een kudde van individuen. Het opvoed gedrag van struisvogels is in die zin interessant te noemen, aangezien er ieder jaar weer een tijd komt dat de zwerm vogels (met overredingskracht en/of geweld) opgesplitst dient te worden o.i.d.

   

wij (mensen + dieren) hebben allemaal instincten, de mens moet veel leren, maar natuurlijk kunnen vele dieren eveneens leren en verandert hun gedrag door het leren. Het is geen of/of maar een en/en verhaal.
Verder zijn het inderdaad slechts gradaties van intelligentie; hoe intelligenter, hoe ingewikkelder de constructies kunnen zijn. En construeren doen we allemaal, mensen en dieren (en zelfs planten en bomen want die brengen vruchten voort die ze 'afwerpen' , dus wegwerpen) en alle constructies kunnen op een of andere manier ten nadele zijn van heel de ecologie. Elk zijnde is in wezen een bedreiging voor andere zijnden; gewoon al doordat je ruimte inneemt in de kosmos, want waar jij je bevind kan iets anders zich niet bevinden en ben je dus een belemmering voor de ander. Dat de mens als overbevolkte diersoort en met zijn vele constructies vervuilend en verstorend werkt voor de rest van de natuur is gewoon logisch. Die grote dinosauriërs zullen best ook wel verstoorders van het ecologisch evenwicht geweest zijn. Bij elk stap op de grond trapten ze wellicht menige insekten en plantjes dood.
Ik schreef al dat de mens in wezen dan nog het voordeel heeft dat hij met zijn verstand zijn impact op zijn omgeving kan inschatten en de gevolgen ervan voorspellen; dat kan geen enkele andere soort. Als we slim genoeg zijn en de politiek het mogelijk maakt, dan zullen er wetten volgen die ons impact zullen verkleinen. En zo niet, dan zal een natuurlijke selectie ons wel uitdunnen en kan de mensheid, als ze niet helemaal uitgeroeid is dan, terug kleinschalig opnieuw beginnen... Zo werkt de natuur toch? Zo werkt evolutie toch?

   

Was het niet Petrus van Beauvais, die begin dertiende eeuw, al repte over de diepere betekenis van constructiones. Alle constructies die God op aarde plaatse, werden door hem voor de mens geschapen (r 3-4)

   

weer zo'n ijdele reactie van de mens die denkt dat hij boven de natuur staat en mag en moet staan en alsof heel de kosmos om hem draait, dat heel het universum in functie van de mens bestaat.
Men leeft nog in de middeleeuwen wanneer men denkt dat de aarde het centrum van het heelal is en dat de zon, planeten en sterren rond de aarde cirkelen....

   

v

Alleen geregistreerde gebuikers mogen comments plaatsen

Aanmelden of Registreer plaats een reactie