After Trump

In de blog: Filosofische overpeinzingen reacties: 47 pdf print

Na alle ontzetting over de verkiezing van Trump (en wellicht binnenkort de overwinning van Wilders c.s.)rijst natuurlijk de vraag: hoe voorkom je dat populisten, extremisten, anti-democraten etc. op binnen het demokratische bestel de macht grijpen? (Zoals Hitler dat al eens eerder deed) Een veel gehoorde oplossing is: laat iedereen maar eens examen doen vóórdat hij mag meedoen aan een stemming (referendum of verkiezing of wat dan ook). Dat is een typisch elite-standpunt dat de verhoudingen in de maatschappij alleen maar verder op scherp zet. Er moeten toch betere manieren zijn? Wat suggesties:

  1. Beter onderwijs is vrijwel altijd een oplossing die op de lange termijn werkt. Meer specifiek: leerlingen moeten leren te discussiëren over standpunten van hunzelf en anderen, zonder anderen te beledigen uiteraard. Daar komt in het huidige onderwijs veel te weinig van terecht. Spreekbeurten hebben meestal betrekking op feitelijke informatie die "verkondigd" wordt. De topic zou juist moeten zijn om een mening te verkondigen en die proberen te argumenteren (met feiten en logica).

  2. Het nadeel van de vorige suggestie is dat dit verbale begaafdheid eist van de leerling. Maar het probleem is nu juist dat de doelgroep die bevattelijk is voor populisme en extremisme die verbale begaafdheid mist. In de anonimiteit van Twitter en Facebook kunnen ze ongehinderd verrot schelden en bedreigingen uiten. Als je ze echter aan een tafel in een café zou uitnodigen om te praten dan kun je ze vaak snel van de onredelijkheid van hun standpunt overtuigen. Alleen wie doet en durft dat?

  3. De wereld is gecompliceerd en met name de "onderklasse" voelt zich onmachtig om daar invloed op uit te oefenen. Bestaanszekerheden worden bedreigd door globalisering en immigratie van vreemdelingen die feitelijk ook tot die onderklasse behoren. Doordat handelingsperspectief ontbreekt is het nodig om meer mogelijkheden te creeëren op kleine schaal: met name de eigen woon- en leefomgeving. Geef meer verantwoordelijkheid aan buurtbewoners om de kwaliteit van hun eigen leefomgeving te verbeteren. Ik ben tegen referenda zoals die tot nu toe worden georganiseerd, maar op kleine schaal, zodat iedereen de consequenties kan begrijpen, zou dat heel goed mogelijk kunnen zijn.

  4. De waardering van ambachtelijk handwerk is schandelijk laag (in Duitsland is dat mijns inziens al beter), tot uiting komend in lage lonen en weinig goede scholing. Respect hebben voor goed handwerk, moet veel meer konkreet tot uiting komen in bv. prijzen, wedstrijden, tentoonstellingen en media-aandacht. Volgens mij kwam die beroepstrots in de middeleeuwen met het gildesysteem beter tot zijn recht.


Tags
geen tags

Reacties (47)

   

Trump lijkt me nou typisch iemand die de motivatie om te leven uit heel andere zaken haalt dan een nobele inborst of edele denkbeelden.

Maar wat maakt het uit waar je de motivatie om te leven vandaan haalt? Denk je dat je kan dwingen dat iedereen dat haalt uit leergierigheid?

   

Het lijkt me dat 2, 3 en 4 allemaal kunnen opgelost worden door 1.

   

Met inachtneming van dat prachtige blog “De gedachten zijn vrij” met haar weldoordachte formuleringen hieronder mijn gedachten.

“It’s the economy stupid!”

Let op, indachtig “De gedachten zijn vrij”, dit is geen ad hominem maar een citaat.

De dominante liberale economische pletwals die sinds 30? – 40? jaar het politiek beleid onderbouwt brengt een disruptieve stroom opgang die vooral de lagere en middenklasse desoriënteert. En zij doet dat zo grondig dat, ondanks sociale correctie, de armoedegraad in onze landen toch hoog is. Meer nog, die disruptieve economische pletwals calculeert netjes dat het failliet van landen als Griekenland of Portugal nodig (!) is om ons, in het Noorden wat rijkdom te geven. Mondiaal is die verdeeldheid van arm en rijk nog strenger opzettelijk ingecalculeerd.

Dit alles is o.a. één van de grote voedingsbodems voor het opkomend populisme.
Hoe nu omgaan met deze krachten, die boven onze en de hoofden van landelijke politiekers heengaan?

Onderwijs! Natuurlijk, degelijk onderwijs wordt in het spoor van louter efficiëntie door managers verziekt en de leerkracht - overstelpt met ‘papierwerk’ – komt amper aan haar fundamentele opdracht: degelijk onderwijzen. (Kort door de bocht maar dat gaat wat sneller.)

Zou scholing en ‘verbale begaafdheid’ de begeerten en verlangens van mensen naar een betere samenleving brengen? Ik vermoed dat het dat doet, alleen is de vraag wat iedereen verstaat onder een ‘betere samenleving’. De zeer sterke verbale hoger opgeleide ‘Le Pens – De Winters – De Wilders – De Trumps – De Scrutons – De Wevers …’ zijn overtuigd dat hun maatschappelijk project een ook ‘betere samenleving’ brengt. (Voor alle duidelijkheid, ik ben zelf links atheïst maar zonder racisme.)

Rechts komt met een discours dat verwijst naar een nostalgisch verleden ‘toen alles nog goed was’ in ‘onze’ gesloten gemeenschap. De tijd dus vóór de liberale mondiale disruptie.
En velen ‘goed en minder goed verbale begaafden’ horen de klanken van dat discours graag. Welke begeerten en verlangens die klanken specifiek moeten vervullen is moeilijker in te schatten, maar algemeen wel te begrijpen

Maar wat blijkt, U komt ook met zo’n nostalgisch verlangen om respect voor verloren waarden! Bijvoorbeeld van handarbeid. Mooi, maar denk eraan dat het huidige economisch systeem handarbeid nooit gewaardeerd heeft en reeds lang uitbesteed aan robotten of naar ‘arme loonlanden’. Minachting voor het ‘simpele’ bandwerk is duidelijk onderdeel van het systeem. Daarvoor organiseert het zelfs structurele werkloosheid zodat er steeds een grote groep bereid is voor nog lagere lonen het ‘vuile werk’ te doen.
Is jouw oproep voor ‘middeleeuwse gilden waardering’ in verhouding tot de hierboven geschetste structurele verwoesting niet wat mager en zeker naïef?
Ik kan begrijpen wat u bedoelt, echt. Maar serieus nemen?

Ook ‘lokale verantwoordelijkheid’ geven is een ingebouwde valkuil van het neoliberale.
(Lees eens ‘De vermoeide samenleving’ van Byung-Chul Han. Of alles van slavoj Zizek!)

Laat er geen misverstand over bestaan, mijn denken is geworteld in de ‘linker marge’ en ik deel uw bezorgdheid. Maar met onderwijs gaan we de verschroeiende ravage niet tegenhouden!

   

Ik wilde "Eis het onmogelijke" van Zizek gaan lezen, of kan ik beter met een andere beginnen?

   

Doen, het boek heeft korte hoofdstukjes en gaat in de breedte. Zeker doen.

   

Aurora,

Hier een kort stukje uit ‘Demanding the Impossible’ van Zizek omdat het aansluit bij jouw blog en hierboven bij LeonH.

“So back to the point: I don’t like this approach wich says that we have two extremes and we have to find a balance, because this principle, for me, is too abstract. For example, we may say that some countries have no democracy and, on the other hand, some have too much democracy. You can always say that we need balance.
But the real revolution, for me, is when you change the balance itself: the measure of balance.”

   

Past het hier, om deze gedachten over "balans" verder uit te werken?
Mogelijk dat je de verkiezing van Donald Trump kan zien als een verstoorde balans? Maar is dat eerlijk? Is er niet juist een reclaiming van de boze burgers, naar het midden toe?
"make America great again", of "make Brittain great again", in hoeverre wijkt een dergelijke gedachte af van wat ik in het blog lees "waardeer de goede dingen".
Balans is een goed ding, als je het begrijpt zoals het kan zijn. Dus niet, inderdaad, wij een beetje minder democratie en zij een beetje meer, maar wel wij een beetje minder welvaart en zij een beetje meer. En daarin ligt het moeilijke denken, dit is namelijk helemaal niet abstract. Het betekent minder auto, minder huis, minder vakantie, minder uit eten, minder uit, maar op zich NIET minder kwaliteit van leven. Ik ben echter bang dat niemand het zo ziet, of te makkelijk afdoet als "abtract" of "niet concreet". God ja, het betekent, die balans, concreet, voor sommige mensen ook echt lijden (als ze niet kunnen verkwisten). Dus?

   

Het appel van Donald Trump is ‘terug naar vroeger toen het goed was.’ En dit sluit blijkbaar aan bij wat velen verlangen, ongeacht hoe ieder dit appel concreet ingevuld ziet.
Alleen, betwijfel ik of dit nostalgisch verlangen zinvol ingevuld kan worden zoals Trump, en in het verlengde daarvan Europees rechts, dit aangeeft. Meer van ‘het-oude-hetzelfde’ zonder verantwoording voor negatieve aspecten, bvb opzeggen van klimaatovereenkomsten.
Tot nu toe is het kapitalisme juist sterk geweest in het dynamisch en creatief omkeren van negatieve zaken, zoals auto’s ombouwen naar elektrische aandrijving omdat fossiele brandstoffen schaars worden. Maar elke dynamische aanpassing stelt wel niet het alleen winstmakende aandrijvende systeem in vraag, het voedt het. Alles kan ingezet worden voor winst, zelfs alternatieve strategieën, maar de balans wordt niet verstoord.
Dus?

   

Op zich denk ik dat neo-liberalen heel goed opgevoed worden vanuit de gedachte aan win-win situaties, en hoe dat voor elkaar te krijgen.
Op een gegeven moment komt echter het punt waarin dat niet meer goed mogelijk is, waarin je, vanwege de rechtvaardigheid, moet gaan zeggen win-lose, en jezelf dan aan de verliezende kant.
En dat is zodanig een onmogelijkheid (die je wel kunt eisen natuurlijk) dat het psychologisch gewoon niet kan lukken. Vanuit die situatie verder beredeneerd, met de psychologische onmogelijkheid, kan je zeggen dat de enige mogelijkheid die wel geaccepteerd kan worden is lose-lose.

   

Nou, bij win-lose komt het er dan op aan de 'lose' ideologisch zo voor te stellen als winst! (Zonder mensen voor de gek te houden.)
Dat is de enige manier om bvb 'consuminderen' als win op te vatten en ervoor te zorgen dat mensen het zo ook echt werkelijk zien.

Wie veertig jaar geleden had gezegd dat café's ooit rookvrij zouden zijn werd voor gek verklaard. Je moet mensen niet onderschatten LeonH, lichte dwang helpt!
We rijden minder snel, niet door de verkeersborden, maar door wegen smaller te maken bvb.

Zeer concrete ingrepen doet mensen van ideeën veranderen. Niet eerst idee voorstellen en dan aanpassen verwachten, nee, het moet andersom! Aanpassen en de ideeën volgen wel. Je weet wel, het marxistische onderbouw - bovenbouw.

   

Duidelijk.

Seculiere mensen zijn toch niet vatbaar meer voor ideologie?

   

Seculariteit IS ideologie!

   

Een ideologie die denkt geen ideologie te zijn. Ze zijn dubbel gefopt als ze niet beter nadenken!

   

Die balans is in ieder geval een multi-balans: er is binnen een maatschappij immers een veelheid aan culturen, stammen, corpora, netwerken, etc. Met elk hun eigen mores, gewoonten, overtuigingen. Die culturen hebben de neiging uit elkaar te groeien, naarmate ze elkaar minder nodig hebben. Helaas zijn die wederzijdse relaties niet gebaseerd op onderling respect, maar juist gericht op uitbuiting, onderdrukking, discriminatie, etc., waardoor die groepen nog verder uit elkaar groeien totdat er een clash komt in de vorm van een revolutie. Mijn vraag is nu of je dit kunt voorkomen door meer respect voor elkaar op te brengen.
Of is de Homo sapiens daar niet toe in staat?

   

Als veel ratten in een kooitje zitten gaan ze vechten. Ideologisch kan je tegen de ratten zeggen dat vechten niet goed is, maar de echte oplossing is het kooitje groter maken.

Respect voor de medemens is een ideologie die gefaciliteerd moet worden door de omgeving.

   

"Mijn vraag is nu of je dit kunt voorkomen door meer respect voor elkaar op te brengen."
Wat denk je? Het Christendom en andere godsdiensten hebben goedbedoeld dat ook gevraagd aan hun gelovigen. Het resultaat ken je.

"Helaas zijn die wederzijdse relaties niet gebaseerd op onderling respect, maar juist gericht op uitbuiting, onderdrukking, discriminatie, etc."
Als er geen motief is om respect te hebben is er geen respect. Vriendelijk vragen helpt niet.
De Homo sapiens is daar alleen toe instaat onder dwang.

Als een kind een ander kind ziet spelen met een speelgoedje wil het dat ook. Dat is louter instinctief neuronaal spiegelgedrag. Leuk of niet, zo zitten we in elkaar. Die psychologische huishouding onder controle krijgen vraagt inzet en winstoplevering anders past we ons niet aan. Geen rekening houden met ‘hoe we zijn’ geeft slechte adviezen, dit zei Spinoza reeds!

Betekent dit dat we bij de pakken moeten blijven zitten, zeker niet. Maar dubbel nadenken is belangrijk want mensen kunnen anders reageren dan ratten.

   

Ik denk aan Salomon en de twist over de baby. Het zal mogelijk zijn psychologisch om de ander winst te gunnen ten koste van jezelf.

   

Beste Ursula,

k heb zo mijn bedenkingen bij instinctief neuronaal spiegelgedrag. Je hebt impulsaankopen maar ook grotere weldoordachte aankopen. Zo kreeg ik nooit echt de neiging om met barbies te spelen. Kinderen zijn nieuwsgierig en willen vaak iets doen omdat het wel wat lijkt. Kortom berekende impulsen in plaats van schrikreacties.

   

Spiegelgedrag heeft, zoals jezelf mooi aangeeft, niets te maken met ‘grotere weldoordachte aankopen’ en het zal je ook niet aangezet hebben ‘om met barbies te spelen’, kortom spiegelgedrag heeft niets te maken met ‘berekende impulsen in plaats van schrikreacties’.

Maar eugh… waarom breng je het dan allemaal dan ten berde?

   

Beste Ursula,

De combinatie van neuronaal met spiegelgedrag. "Dat is louter instinctief neuronaal spiegelgedrag. " Het probleem dat ik heb is met 'neuronaal'. Je kan een vriendje horen vertellen over een nieuw speeltje of film en dat ook willen doen. Het hebben van gelijkwaardige verwachtingen terwijl men neuronaal dingen anders beleven kan. Denk aan horrorfilms of wat men lust en niet lust en apathie bij zekere speeltjes besluiten niet de zenuwen wat te spiegelen maar de hersens.

   

Eskon,

Dan heb ik het niet goed uitgelegd. Het ging mij in “Als een kind een ander kind ziet spelen met een speelgoedje wil het dat ook” om dat opvallende gedrag bij zeer jonge kinderen. Het gevoel van identificatie tussen twee kinderen kan dan nog zo groot zijn dat er, bij wijze van spreken, een gevoel van éénheid ontstaat tussen beide kinderen. Net zoals wanneer één kind huilt het andere kind spontaan gaat meehuilen. Meer nog, het meehuilende kind wordt echt verdrietig!
Dit gebeuren, het vereenzelvigen, steunt op neuronale spiegelimpulsen. Later verdwijnt dit specifieke gedrag zoals jij aangeeft.

Zo zie je maar hoe in mijn tekstregel “Als een kind…” een hele gedachtegang vervlochten zit die verloren gaat als iemand die tekstregel leest zonder die context. Dat is ook het euvel van vele inbrengen hier en vandaar de vele misverstanden.
Maar ik begrijp je opmerking.

   

Ursula,
Je schrijft:
"Als er geen motief is om respect te hebben is er geen respect. Vriendelijk vragen helpt niet. De Homo sapiens is daar alleen toe in staat onder dwang".
Onder dwang respect afdwingen beklijft niet, ook al kan dat in een dictatoriale samenleving wel erg lang duren.
Als je kijkt naar hoe respect ontstaat, met name bij kinderen en pubers, dan valt op dat het vooral de peergroups zijn die bepalen wat respectwaardig is. En hier ontstaan meteen al belangrijke verschillen. Bij veel Marokkaanse jongens scoort studiegedrag bv. niet, terwijl dat bij de meisjes juist hoog scoort. Als je voortdurend in datzelfde kringetje verkeert, dan roesten die opvattingen vast en krijg je een ingebakken diversiteit aan meningen die maatschappelijk botsen. Logischerwijze zou dan het advies moeten zijn om er voor te zorgen dat je in je groei naar volwassenheid in diverse kringen vertoeft, om daarmee de betrekkelijkheid van opvatingen te ervaren.

   

Aurora,

Daar heb je gelijk in. Het eerste deel van mijn zin "Als er geen motief is om respect te hebben is er geen respect. Vriendelijk vragen helpt niet.” was voldoende. Met “De Homo sapiens is daar alleen toe in staat onder dwang" dacht ik eerder aan socialisatie. Bvb jouw dwang van de peergroups die niet als dwang ervaren wordt maar als ‘natuurlijk’.
En diversiteit in alles ervaren tijdens opvoeding is zeker verrijkend.

Weer slecht uitgedrukt door mij.

   

Het een beetje vreemd om dit te lezen en dan te vergelijken met wat je leest op Amerikaanse blogs (beschaafde blogs, van mensen die met mes en vork spreken) of op de website van The New York Times.
Ook daar wordt i.h.a. bevestigd wat Ursula schreef ("It's the economy, stupid!") en wordt aangestipt dat dat Hillary - althans in haar campagne - te weinig voeling leek te hebben met de mensen die moeten leven in de rottige economische toestand in grote delen van de US.

Maar!

Veel vaker komt terug dat de Democraten in de US te veel de kaart van de "identity politics" getrokken hebben. Het aanspreken van mensen op dingen die hun "identiteit" zouden bepalen, zoals zwart zijn, gay, transgender, vrouw ... of op dingen als het recht op abortus. Op dingen die "divisive" zijn en die (hoewel dat misschien niet expliciet gebeurt) gedefinieerd kunnen worden als een tegenstelling met het behoren tot de WWC ("white working class").

Je zal maar een lid van de WWC zijn die net zijn baan verloren heeft, die geen fatsoenlijk pensioen noch een fatsoenlijke ziekteverzekering heeft, die de eindje aan elkaar probeert te knopen ... om dan te horen dat je per definitie een "white male privilege" geniet en het dus per definitie beter hebt dat een vrouw (zelfs al heeft ze een aardige baan bij een bank) of een zwarte architect in New York.

Dat een beetje, al maak ik er een karikatuur van. Lang niet iedereen die voor Trump gestemd heeft, is arm of blank.

Mij lijkt dat punt 1) over onderwijs wel relevant. Ik las een recensie van een boek in de NYRB. Een academicus is er op uit getrokken en heeft in Louisiana met mensen gesproken. Ze heeft deze mensen proberen te begrijpen en heeft daarover een boek geschreven.

Het is onbegrijpelijk.

Het boek voert iemand op die zingt in de kerk. Madonna heet ze. Ze gelooft dat "rapture" ("de opname van de gemeente", zeg maar het einde ter tijden, met de wederkomst van Jezus op aarde) nog voor deze eeuw is. Ze gelooft dat "the city of heaven" een kubus is met zijden van 2400 km (1500 mijl, om precies te zijn). Vervolgens klaagt ze dat de elite op haar neerkijkt en mensen zoals haar dom en wellicht ook "fat" vindt.

Er scheelt iets aan het onderwijs in de US.

   

[de kaart van de "identity politics" (…) dingen die hun "identiteit" zouden bepalen, zoals zwart zijn, gay, transgender, vrouw ... of op dingen als het recht op abortus. Op dingen die "divisive" zijn en die gedefinieerd kunnen worden als een tegenstelling met het behoren tot de WWC ("white working class").]

Ja ja, zeker. Plus zo’n ‘idenitiy politics’ verliest de gemeenschappelijke verbondenheid over de verschillen heen uit het oog! Teveel blijft iedere ‘identity’ in zijn of haar groep en blijft in die verdeeldheid steken. Er ontstaat geen gezamenlijkheid.

   

Het zoeken naar identiteit binnen een peergroup (of een andere sociaal maatschappelijke groep) is een heftig instinct: het geeft je immers een veilig gevoel. En hoe meer je je afzet tegen andersdenkenden, des te sterker voel je je verbonden met je peergroup. Maar anderzijds speelt ook angst om buitengesloten te worden een grote rol. En dat leidt weer tot pesten, onderdrukking en discriminatie. Hoe kun je in zo'n sfeer dan toch respect op brengen voor andersdenkenden?
Of concreter hoe kun je de opvoeding van kinderen zo inrichten dat ze zich thuis/veilig/gerespecteerd/weerbaar voelen in verschillende sociaalmaatschappelijke structuren?

   

“Het zoeken naar identiteit is een heftig instinct.”
Zeker, daar draait het hele denken van de psychoanalyse rond. Daarom komen zij, zeker in de Lacaniaanse versie, tot de meest doordachte en genuanceerde kijk op de mens. België mag blij zijn met de universiteit van Gent waar dit denken zorgvuldig gewikt en gewogen wordt. “Identiteit’ is trouwens een boek van Paul Verhaeghe. Een ander prachtboek van hem is “Liefde in tijden van eenzaamheid’.

“Hoe kun je in zo'n sfeer dan toch respect op brengen voor andersdenkenden?”
Vraag is of dat moet? Vooral afhankelijk van wat die ‘andersdenkenden’ denken!
Ik heb geen respect voor vrouwenbesnijdenis of andere onzin die ‘andere culturen’ belangrijk vinden. Of een kastensysteem georganiseerd om iedereen in het gareel te laten lopen. Nee, die andersdenkenden verdienen geen respect en moet bestreden worden met alle inzet!
Voor een fundamentalisme zoals dat van bvb de Amish kan ik enigszins respect opbrengen omdat zij anderen niet willen bekeren. Hoewel, hoe zit dat met de dwang in de groep?

“Of hoe kun je de opvoeding van kinderen zo inrichten…”
Inrichten klinkt zo instrumenteel, niet?
Gewoon liefhebben en je gewone leven leiden dat met vallen en opstaan zal plaatsvinden. Fier zijn op wat samen lukt, ontgoocheld zijn met wat samen mislukt. En opnieuw beginnen…
En Samuel Beckett lezen!

   

Respect opbrengen voor anderen? Dat hoeft zeker niet, in ieder geval niet voor mensen die zėlf geen respect voor anderen kunnen opbrengen.
Gesloten groepen, waar je geen "last" van hebt, zoals de Amish en de zwarte kousen in de Bible Belt in Nederland kun je nog enigszins tolereren. Maar als je daar middenin woont is dat wel erg moeilijk!
Qua opvoeding denk ik dat het belangrijk is dat je kinderen en pubers leert dat er niet één waarheid is, maar dat er vele manieren zijn om tegen de werkelijkheid aan te kijken.

   

Een onderdeel van die andere manieren om tegen de werkelijkheid aan te kijken is denken dat er maar 1 goede manier is om tegen de werkelijkheid aan te kijken. Het gaat er dan niet alleen om te weten dat er zo gekeken wordt, maar waarom er zo gekeken wordt, anders kan je geen verbinding maken met dat soort mensen.

   

.??? Één goede manier?? Waarom denk je dat er maar één goede manier is? En welke dan wel?

   

Ik ga er van uit dat jij de manier om te zeggen dat je op vele manieren naar de werkelijkheid kan kijken (en dat dat goed is) als enige manier ziet om naar de werkelijkheid te kijken. Mensen met minder analytisch vermogen kiezen een ander uitgangspunt, en dan is de vraag naar het waarom belangrijk om verbinding te houden. Je kunt dan beter niet van je eigen superieure standpunt uitgaan, dat wordt namelijk niet door iedereen geaccepteerd.

   

Als je verbinding wil krijgen met mensen die er anders over denken, moet je beginnen met het respecteren van andere opvattingen. Op basis van wederzijds respect kun je dan een discussie proberen aan te gaan.
Niks superioriteit dus.

   

Aurora,

voel je niet direct aangevallen, en veel mensen hanteren het uitgangspunt "dat er vele manieren zijn om tegen de werkelijkheid aan te kijken".
Maar, die uitspraak gebeurt reeds vanuit één waarheid! Vanuit één manier!

LeonH verwijst scherp naar een onderliggende ideologie die reeds in je uitspraak verweven zit. Het gaat niet om jouw ‘superioriteit’, maar om die van de uitspraak in het algemeen.

Een vergelijk. Het multiculturele respect voor de eigenheid van de Ander, IS JUIST een manier om de eigen superioriteit te bevestigen via dat ‘geen eigen culturele waarden tegenover die van de Ander te willen stellen’.
Want, dit laatste kan alleen de weldenkende overwegende liberaal en die anderen nog niet!

Heb je’m?

   

precies, en waarom zou je anders een bepaalde visie willen onderwijzen, als je niet uitgaat van de superioriteit er van?

   

Tja, dat is een soort meta-argument, waarmee je alles kunt doodslaan. In feite zeg je hiermee dat "de ander" niet in staat is, maar zich ook niet wil verplaatsen in het standpunt van een ander, laat staan daar respect voor op te brengen.
Dan houdt alles op toch?

   

Aurora,
"Dan houdt alles op toch?"

Je kan het ook anders bekijken. Door dat soort meta-argumenten ga je beter letten op de verdoken 'unknow knonws' die meeklinken in alles wat er gezegd wordt!

Meer nog, dan begint het pas - het denken!

   

het is zeker niet bedoeld als punt van denken waar alles ophoudt.
Uitgaande van een zekere vaste diversiteit qua mensen en opvattingen (dus meningen en tegenmeningen) is het dus conflictverhogend om onderwijs uitgaande van 1 uitgangspunt te geven (ook al is dat alleen liberaal/geëmancipeerd/verlicht).

   

Leon,

Je zegt dat aan kinderen onderwijzen dat er ook andere standpunten zijn, er op neerkomt dat je je standpunt opdringt. Vind je dat zelf niet een beetje wringen? En dring jij niet je standpunt (dat er op wijzen dat er ook andere standpunten zijn neerkomt op je standpunt opdringen) op als je dat zegt?

   

Siger, dat het conflictverhogend werkt is logisch toch? Als je conflicten wilt, is dat aan jou. Maar de hele logica zit hem er in dat er ten allen tijden een aantal mensen is met een tegenmening. Dat het ueberhaupt niet mogelijk is dat op enig moment de situatie zo is dat iedereen dezelfde mening heeft. Dat wil dus zeggen dat hoe fantastisch goed, verlicht, vrij jouw mening en dus onderwijs is, het nooit geaccepteerd wordt door iedereen, en het is dan juist het summum van vrij, verlicht. etc. dat dit dan ook niet hoeft. Dat je als het ware accepteert dat achterlijkheid bestaat en beleden wordt, als het al achterlijkheid is, en niet gewoon "andere rationaliteit". Hoofdoekjes dus toestaan.

   

Het is niet neutraal "dat er andere standpunten zijn", het gaat er van uit dat dit goed is, en is dus een waardeoordeel. Mijn betoog gaat dus uit van de mensen met een tegenmening dat dit niet goed is, waarmee je dan in conflict komt als je dat zo onderwijst, of dat onderwijs opdringt.

   

Het is verder best als je dat zo onderwijst op openbare scholen, als er dan ook niet-openbare scholen kunnen zijn waar precies het tegendeel beweerd kan worden. Het gaat dus NIET om iedereen zo onderwijzen, of dat het achterlijke volk onderwezen moet worden op die manier.
Ik bedoel de mensen met een tegenmening blijken op slinkse wijze ook in staat tot het grijpen van de macht, en dan krijg je wraak...

   

Leon,

Het aantal foute aannames is niet meer te overzien. Ik heb nooit beweerd hoofddoeken te willen verbieden, ik heb nooit beweerd dat meningsverschillen moeten of kunnen verdwijnen, ik heb het nooit gehad over mijn mening opdringen, of gewild dat mijn mening door iedereen geaccepteerd wordt, enz.... enz....

ik kan het niet meer opbrengen je ook nog op al je daaruitvolgende redeneerfouten te wijzen, en het lijkt ook geen aarde aan de dijk te zetten.

Ik kan je alleen aanraden nog eens goed je eigen teksten te lezen. Als dat niet helpt, het zij zo.

   

Het (willen) aangaan van een discussie met andersdenkenden, mag op zich een elitair uitgangspunt zijn (wat niet hetzelfde is als een superieur uitgangspunt). Het omgekeerde: zo'n discussie uit de weg gaan leidt dan wel tot scheldpartijen, elkaar verketteren of nog erger: lichamelijk geweld.
Voor minder verbaal begaafden had ik dan ook een andere mogelijkheid gesuggereerd: zoals punt 3 en 4 van mijn inleidende tekst. Daar heb ik verder nog geen reaktie op gehad.

   

“Zoals punt 3 en 4 van mijn inleidende tekst. Daar heb ik verder nog geen reactie op gehad.”
(Zie mijn 26 november 2016 toevoegen 10:06)

Eerst iets over “Voor minder verbaal begaafden…”. Ik vind dit een zeer ongelukkige en denigrerende uitdrukking, zo ook onderklasse. Gelukkig heb je dat laatste tussen haakjes staan.)

‘Lokale verantwoordelijkheid’ geven is belangrijk maar kan een ingebouwde valkuil zijn van het neoliberale. Zeker in het werkproces is de verantwoordelijkheid meer en meer verschoven naar de werknemer zelf. Met als gevolg, meer burn outs omdat fouten of een falen alleen, en graag, bij de eenzame werknemer gelegd wordt.
Laat me het houden bij lees eens ‘De vermoeide samenleving’ van Byung-Chul Han, en zijn ‘De transparante samenleving. Die legt de perversiteit van dergelijke verschuivingen uit. Ik weet het, als antwoord is het mager.

Het nostalgisch verlangen om respect voor verloren ambachten! Mooi, maar denk eraan dat het huidig economisch systeem met het wegwerpprincipe handarbeid niet meer waardeert en reeds lang uitbesteed aan robotten of verschoven naar ‘arme loonlanden’. Minachting voor het ‘simpele’ bandwerk is duidelijk onderdeel van het systeem geworden!
Daarvoor organiseert het zelfs structurele werkloosheid zodat er steeds een grote groep bereid is om voor nog lagere lonen het ‘vuile werk’ te doen. Werkloosheid is structureel nodig in het kapitalisme, net zoals lage loonlanden.
De ambachtsvrouw is te duur en het respect hangt alleen nog samen met een koele berekening. Kleding op maat is enkel nog bij dure speciaalzaken voor de happy few, zelfs herstellingen of een rok laten inkorten kan je bijna nergens nog laten uitvoeren.

Is jouw oproep voor ‘middeleeuwse gilden waardering’ in verhouding tot de hierboven geschetste structureel ingebouwde economische verwoesting van het sociale milieu niet wat mager en zeker naïef? (It's the economy...)
Ik kan begrijpen wat u bedoelt, echt. Maar serieus nemen?

Toch zijn er kleine buurtactiviteiten die we moeten steunen, zeker. Of groepsaankopen en samenwoonprojecten die je meer en meer ziet. Mensen verbinden door dergelijke projecten is zinvol, al was het maar als verzet in de marge.

   

Beste A.B.,
>>>Een veel gehoorde oplossing is: laat iedereen maar eens examen doen vóórdat hij mag meedoen aan een stemming (referendum of verkiezing of wat dan ook). Dat is een typisch elite-standpunt dat de verhoudingen in de maatschappij alleen maar verder op scherp zet. Er moeten toch betere manieren zijn? <<<

Een examen … nee, dat zie ik ook niet zo. Maar … ik zie wel iets dergelijks als wenselijk en haalbaar.

Verkiezingen gaan over het vertegenwoordigd worden in de volksvertegenwoordiging, en in een democratie gaat dat via het stemmen op een partij naar keuze. De kiezer, hoger- dan wel lageropgeleide, wil haar/zijn individueel belang en verlangen zo goed mogelijk tot realiteit laten worden en stemt op een partij die belooft zich daar voor in te zetten. Helder.
Waar het fout gaat is dat het gros van de kiezers niet afgaat op de standpunten van het programma van de gekozen partij, maar op wat de aanvoerder ervan roept in de verkiezingsperiode. Eenmaal gekozen kan zo iemand soms heel andere beslissingen nemen of steunen dan overeenkomt met de belangen en verlangens van zijn kiezers – en al helemaal wanneer zijn programma op een a4-tje past.
Hoe kunnen wij (elite) een manier bedenken om de belangen en verlangens van ALLE burgers gelijkwaardig tot uiting te laten komen?
Door een stemwijzer te (doen) ontwerpen waarin alle belangrijke punten waarover de afgelopen regeerperiode in de Tweede Kamer is beslist, op een rij gezet staan, gevolgd door de keuzes die door de partijen hierbij gemaakt zijn. (Betrouwbaarder dus dan de doorsnee stemwijzer die afgaat op de partijstandpunten in hun programma’s).
Het wordt bekend gemaakt dat alle burgers zullen worden uitgenodigd om middels deze Stemwijzer 2.0 hun belangen en verlangens kenbaar te maken. Omdat deze procedure heel wat tijdrovender is dan het aankruisen van een hokje op een stembiljet, wordt het een forse onderneming, maar een betrouwbare weergave van wat er leeft in harten en nieren van de burgers, mag het wat kosten. Als je kijkt hoeveel geld er omgaat bij de huidige partijverkiezingen, kon deze manier behalve betrouwbaarder ook nog goedkoper blijken. Temeer omdat de uitkomst geldt voor alle verkiezingen gedurende een regeerperiode.

Zeker, lang niet alle burgers zullen gebruik maken van deze gelegenheid. Maar wie er geen prijs op stelt, kan zich er niet langer op beroepen dat hij/zij zich niet vertegenwoordigd voelt door de gekozen regering.

   

Het kan ook zo.

De nieuwe politieke partij GeenPeil wil van kamerleden 'levende stemkastjes' maken.

Per internetstemming laat de achterban weten wat hij van dit of dat wetvoorstel vindt. En al naar gelang het resultaat steken de afgevaardigden bij stemming in de kamer dan wel of niet hun hand op.

   

Aurora,

Ik vind je tekst erg interessant. Dat ik weinig gereageerd heb is misschien ook doordat ik het er grotendeels mee eens ben. Later misschien meer.

Alleen geregistreerde gebuikers mogen comments plaatsen

Aanmelden of Registreer plaats een reactie