DE FENOMENOLOGIE.

In de blog: filosofie en literatuur reacties: 111 pdf print

Uit een samenraapsel van allerlei teksten die her en der over onze vaste schijven verspreid lagen hebben wij geprobeerd een enigszins gestructureerd verhaal te componeren. Een verhaal dat handelt over de wijsgerige stroming die te boek staat als de Fenomenologie. Her en der en terloops zal er eerder wel eens van gerept zijn van deze stroming. Hap-snap, zeg maar. Maar als zodanig heeft ‘t nooit “gekopt”. Bij ons niet en ook niet bij anderen.

De aanleiding werd gevonden in een verhaal van Ilja Leonard Pfeijffer. Alwaar hij als romanschrijver (of romancier) als het ware in de huid kroop van een terrorist. Nee wacht, niet “als het ware”; hij deed het echt. Wij zagen in deze (stijl)figuur een link met de fenomenologie. Waarvan Edmund Husserl (1859 – 1938) als de geestelijk leider wordt beschouwd. Vandaar een nadere kennismaking met deze wijsgerige stroming. Zoals gebruikelijk onder de reacties, die wat lay-out betreft enigszins vriendelijker is voor onze WORD-tekst.


Tags
geen tags

Reacties (111)

   

Husserl schreef meerdere boekwerken. Allemaal onder de hoofdtitel IDEEN ZU EINER REINEN PHÄNOMENOLOGIE UND PHÄNOMENOLOGI-SCHEN PHILOSOPHIE. Wij putten uit zijn ERSTES BUCH: ALLGEMEINE EINFÜHRUNG IN DIE REINE PHÄNOMENOLOGIE.

Daar, in dat eerst deel, geeft hij een soort geloofsbelijdenis af. ’t Is overgenomen in het Duits. Dat u niet schrikt. Maar aan vertalen durfden we ons niet te wagen.

Natürliche Erkenntnis hebt an mit der Erfahrung und verbleibt in der Erfahrung. In der theoretischen Einstellung, die wir die “n a t ü r l ic h e” nennen, ist also der Gesamthorizont möglicher Forschungen mit einem Worte bezeichnet: es ist die Welt. Die Wissenschaften dieser ursprünglichen* Einstellung sind demnach insgesamt Wissenschaften von der Welt, und solange sie die ausschlieβlich herrschende ist, decken sie die Begriffe “wahrhaftes Sein”, “wirkliches Sein”, d.i. reales Sein, und - da alles Reale sich zur Einheit der Welt zusammenschlieβt - “Sein in de Welt”.
Jeder Wissenschaft entspricht ein Gegenstandsgebiet als Domäne ihrer Forschungen, und allen ihren Erkenntnissen, d.h. hier richtigen Aussagen. Entsprechen als Urquellen der rechtsausweisende Begründung gewisse Anschauungen, in denen Gegenstanden des Gebietes zur Seldstgegebenheit und mindstens partiell zu o r i g i n ä r e n G e g e b e n h e i t kommen. Die g e b e n d e Anschauung der ersten, “natürlichen” Erkenntnissphäre und aller ihre Wissenschaften ist die natürliche Erfahrung, und die o r i g n a i r gebende Erfahrung ist die W a h r n e h m u n g, dat Wort in dem gewöhnlichen Sinne verstanden. Ein Reales originär gegeben haben, es schlicht anschauend “gewaren” und “wahrnehmen” ist einerlei. Originaire Erfahrung haben wir von der physischen Dingen in der “äuβeren Wahrnehmung”, aber nicht mehr in der Erinnerung oder vorblickende Erwartung; originäre Erfahrung haben wir von uns selbst und unseren Bewuβtseinszustanden in der sog. inneren oder Selbstwahrnehmung, nich aber von der Anderen und von deren Erlebnissen in der “Einfühlung”. Wir “sehen den anderen ihre Erlebnisse an” auf Grund der Wahrnehmung ihrer leiblichen Äuβerungen. Dieses Ansehen der Einfühlung ist zware ein anschauender, gebender, jedoch nicht mehr o r i g i n ä r gebende Akt. Der andere und sein Seelenleben ist zwar bewuβt als “selbst da” und in eins mit seinem Leibe da, aber nicht wie dieβer bewuβt als originär gegeben.

• Er werden hier keine Geschichten erzählt. Weder an psychologisch-kausale, noch an entwicklunggeschichtliche Genesis braucht und soll bei dieser Rede van Ursprünglichkeit gedachtet werden. Welcher sonstige Sinn gemeint ist, das werd erst später zu reflektiver und wissenschaftlicher Klarheit kommen. Von vornherein fühlt aber jeder, daβ das Frühersein der empirisch-konkreten Tatsachenkenntnis vor jeder anderen, z.B. jeder mathematisch-idealen Erkenntnis keinen objektiven zeitlichen Sinn haben müsse.

Zo, ’t is maar even dat u het weet.

Hieronder wordt e.e.a. vanzelfsprekend vlees en bloed gegeven. Dat spreekt.

   

Even tussendoor, of toch tussen vlees en bloed geven.

Steven, bij herlezing van ‘waarheid – feit – werkelijkheid’ heb ik nog eens hartelijk gelachen met je toevoeging op 22 juli 16:05. Hilarisch die zoektocht in de supermarkt met ‘petje – op – wereld’ en ‘petje – af – woord’. Van woord naar wereld of/en andersom is natuurlijk wel belangrijk.
Ook in ‘Waarheid valt altijd te toetsen’ komt de fenomenologie zijdelings ter sprake en je blog ‘Het terrein van de wijsbegeerte’ van 25 mei had maar één echte bijdrage, die van jezelf. Later volgende daar nog twee outlet aanbiedingen.

Fenomenologie geeft aandacht voor het gebeuren dat ‘de mens’ en ‘de wereld’ creëert. Natuurlijk bestaat onze planeet en haar mensachtige wezens al miljoenen jaren maar ooit is er een relatie begonnen waarbij mens en wereld een verhouding aangingen. Nietzsche zou zeggen, een ‘Menselijk al te menselijke’ verhouding.
Verschijnselen, intentionaliteit, ervaring, zintuiglijkheid, taal en dergelijke zijn tal van begrippen die herschikt werden naar belangrijkheid in die verhouding.

‘De dingen voor zichzelf laten spreken’ was het plan, maar dat is anders gelopen. De intentionaliteit van een bewust subject werd in vraag gesteld, de verhouding ‘taal en ding’ bracht verschuivingen, en wat is nu toch dat ‘Dasein’ vroegen niet-heideggerianen zich vertwijfeld af. Tevens namen de exacte wetenschappen het voortouw in het ‘zeggen van de waarheid’ over de wereld.

Is de filosoof na jaren lang geknecht te zijn door religie nu alleen nog naprater van de wetenschappen? Wie vraagt er nog naar de verhouding van mens en wereld?

   

Ja, die " ‘waarheid – feit – werkelijkheid’. Daar heb ik 't in de richting van dit forum laten afweten. Maar zelf ben ik wel verder mee gegaan. Mijn hemel, wat een naspeuringen. Waarbij ik wel overal niet gebuurt heb? 't Steekt niet nauw. Ja, en soms zit je ook met je handen in het haar. Wie heb ik er wel niet bij gesleept? Een hele vleet. En er is genoeg.
De huidige gedachte is: met die hoeveelheid ongestructureerde bende kan ik dit forum niet belasten. Eerst moet de stofkam er door.

Dat met die fenomenologie, dat zit anders. Daarvan had ik nog teksten op de plank liggen. In een volgende post zal ik daar dit forum mee vermoeien. Of verblijden?

   

“Hieronder wordt e.e.a. vanzelfsprekend vlees en bloed gegeven. Dat spreekt.”

Wat doen we eerst, het vlees of het bloed? Met “vlees” bedoel ik een soort uitleg van het fenomenologische jargon. Hun termen, zeg maar. Het “bloed” staat dan voor een levendige woordenwisseling aangaande de fenomenologie. We gooien een geldstuk. Kruis is vlees, munt is bloed. Het werd munt.

Een samenvatting van een discussie die wij rond de eeuwwisseling met een zekere Arnoud (verder A) op een ander medium mochten voeren. Wij zijn S.

A.
Uit mijn verhaal volgt m.i. scepticisme tav de fenomenologische methode,
aangezien het aantoont dat we geen 'grip' hebben op onze bewustzijnsinhouden. We onthouden ze slecht, en kunnen veranderingen ervan slecht detecteren.
S.
Maar elk "bewustzijn van ..." hoeft toch ook niet gericht te zijn op
"onthouden"? Grip hebben op de wereld kan best plaatsgevonden hebben
zonder dat we achteraf tot een goed verslag in staat zijn. Tja, en
vaak is zo'n verslag ook niet nodig voor het dagelijkse reilen en
zeilen. (Of het moet zijn dat het relevant is in verband met een
delict of zo, waarvan de politie de juiste toedracht wil weten.) Een
verslag opleveren dat de werkelijke feiten weerspreekt toont heus niet
aan dat de fenomenologie niet deugt. Integendeel, zou ik zeggen.
A.
Fenomenologie levert dan geen resultaten op. De reflectie tast in het duister.
S.
Ja, dat kan ook een uitkomst zijn. Iemand heeft een bepaalde taak naar
volle tevredenheid uitgevoerd, maar als hem daarna gevraagd wordt de
zaken op een rijtje te zetten, dan staat hij met een mond vol tanden.
Zoiets kan, ja.
Trouwens reflecties hoeven ook niet altijd datgene wat specifiek
gebeurd is te beogen. Ik heb al eerder een soort opsomming van Husserl
gegeven van "hoe men in de wereld kan staan". Gewoon waarnemend,
oordelend, hallucinerend, ijlend, in emotie etc. Ook zo'n opsomming,
die afziet van het wat van de waarneming, het oordeel etc., is het
resultaat van reflectie.
A.
Dennett moemt zijn methode heterofenomenologie (zie CE).
S.
Ik heb intussen die uiteenzetting over de heterofenomenologie gelezen.
Het perspectief van de derde persoon.
Dennett zegt tot zover voor mij niet zoveel nieuws. Wat me wel opvalt
is dat hij (net als jij) voortdurend maar valt over dat
eerste-persoons-perspectief en over die introspectie. Hij maakt een
karikatuur van de fenomenologie.
Dat hetero- kende ik vanuit een andere begripstegenstelling t.w.
heteronomie versus autonomie. Heteronomie betekent dan zoveel als
"onder vreemde wet". Mensen denken vrij of autonoom te kunnen
handelen, maar dat is niet zo. Ze verkeren onder God's wet o.i.d.
Dennett gebruikt in zijn tekst één keer het woord
"autofenomenologisch". Daar bedoelt hij gewoon fenomenologisch mee; of
beter: zijn (voor)oordeel over wat fenomenologisch is. "Eigen
fenomenologie" ben ik ook nog een keer tegengekomen.

Dennett haalt de literatuur erbij, een wereld van fictie waarin een
lezer gewoon mee kan gaan. Dan maakt hij een overstap naar de
experimentator. Die laatste moet doen ALSOF het subject een
voortbrenger is van fictie; hij moet zich het subject a.h.w.
voorstellen als een theoreticus. Op die manier is de experimentator
ook af van de lastige vraag wat nou precies de verhouding is tussen
datgene waar het subject zich bewust van is en de werkelijke wereld.

Maar, maar. Zo gebeurt het toch altijd al min of meer? Stel even dat
die experimentator geen experimentator is maar een gewoon medemens (A)
van het subject (B). Man, vrouw, vriend, collega, maakt niet uit. Die
twee maken b.v. een wandeling, en ze praten wat. A gaat er dan toch
van uit dat B deelgenoot is van dezelfde wereld als hij (of zij)? Dat
hij of zij voor wat betreft zijn of haar waarnemingen is aangewezen op
hetzelfde "veld"? Dat gebeurt als vanzelfsprekend m.i..
Nou schakelen we een derde persoon in, een waarnemer (experimentator
eventueel; C). C rust B uit met hetzelfde model als hijzelf hierboven
had. Hij veronderstelt dat A met B overweg kan omdat A de opmerkingen
van B (over het landschap b.v.) ziet als fictie, zodat hij/zij (A)
zich niet hoeft bezig te houden met lastige vragen als ....
Is dit nu een juiste aanname van C? Werkbaar is het wel; 't is een
soort model, zou je kunnen zeggen. Of, om het in termen van Dennett te
zeggen, A's autofenomenologie (van zijn/haar omgang met B) wordt door
C getransformeerd in een heterofenomenologie waarbij dat
"alsof”-karakter wordt binnengesmokkeld.
Nu de fenomenologie. Doet B alsof? Nee, volgens mij niet. Dat "alsof"
is een heterofenomenologische reconstructie van C - vanuit de derde
persoon. In zijn/haar normale omgang met B kent A zichzelf niet als
iemand die "alsof" doet. Hij/zij heeft het met B over de uitbottende
bomen, de blauwe lucht, de nestelende meerkoeten enz. Niets "alsof".

Nu kan er natuurlijk iets gebeuren. Wat zeg ik, er moet iets gebeuren.
Want in die (gedachte-)experimenten is ook altijd iets aan de hand.
Daarvoor waren ze tenslotte bedacht.
Wat bijvoorbeeld als de medewandelaar B in het landschap geen melding
meer maakt van bomen e.d., maar opeens fabrieken en schoorsteenpijpen
gaat zien? De luisteraar zal z'n wenkbrauwen fronsen en vervolgens
"iets" gaan denken over het bewustzijn van de spreker. Op dat moment
zal dat "alsof"-model een nuttige functie kunnen vervullen

Ik maak dit soort opmerkingen omdat ik in het relaas van Dennett sterk
moest denken aan de attributietheorie (ook wel eens in dit forum aan
de orde geweest). In de index kom ik trouwens geen verwijzing naar dit
onderwerp tegen.
In de attributietheorie (vnl. Heider) wordt het subject - evenals bij
Dennett - opgevoerd als een naïef wetenschapper, die behept is met een
soort theorie over z'n buitenwereld (waaronder de anderen). In de
proefopstellingen wordt de pp een taak gegeven zodanig dat de pp denkt
dat de uitkomsten (zijn oordelen b.v.) er iets toe doen. Hij weet
meestal niet dat hij zelf het onderzoeksobject is. Dat geeft
natuurlijk verreweg de beste resultaten (fenomenologische inzichten
zijn hier niet vreemd aan). In een bekend onderzoek van Heider blijkt
b.v. dat subjecten gedrag van figuurtjes (cirkeltjes, kegeltjes,
vierkantjes) in een tekenfilmpje antropomorfisch beschrijven (d.w.z.
uitgerust met een bewustzijn). Dat werkt het makkelijkst of zo. Verder
meende ik me te herinneren dat het verschijnsel dat in de psychologie
bekend stond als cognitieve dissonantie door de attributietheorie kon
worden geannexeerd met de naam "zelf-attributie". En bij het onderzoek
naar die zelfattributie wordt de geldigheid of waarheid van die
attributie tussen haakjes gezet; het gaat er in eerste instantie om hoe
het tot stand komt en van welke faktoren het afhankelijk is.

De fenomenologie heeft het woord hetero.. niet nodig omdat ze het
verschijnsel in haar beschrijvingen van het "zijn met de ander" a.h.w.
al heeft meegenomen. Het zijn met de Ander wordt gekenschetst als
conflict. De Ander is me in principe vreemd. Het is het andere. En
daaronder moeten alle praktische mogelijkheden begrepen worden, zowel
overeenstemming, consensus als oorlog. Herinterpretatie van
beschrijvingen van het subject door de ander (of die ander nu een
huisgenoot, een vreemdeling of een experimentator is, dat maakt niet
uit) zijn in de fenomenologie al bij aanvang gegeven. En zo'n
herinterpretatie kan ook door een verscheidenheid aan motieven zijn
ingegeven. Wetenschappelijke motieven, slechte motieven, motieven die
het beste met de ander voor hebben, noem maar op.

Nu kunnen er in dat herinterpreteren ook allerlei fouten sluipen. Een
Nederlands psycholoog (Linschoten in Idolen van de psycholoog) geeft
daarvan een aantal mooie voorbeelden. Die Linschoten lijkt een beetje
op Dennett vind ik (inclusief de aversie tegen de fenomenologie). Maar
voordat ik voorbeelden geef vraag ik eerst maar eventjes of je ooit
van de man gehoord hebt.

A.
Ik heb dat in het verleden reeds uitgelegd. Het voordeel van de methode is dat er ook gebruik kan worden gemaakt van reguliere wetenschappelijke methoden: manipulatie van de hersenen, meten van hersenactiviteit, meten van toestanden van het oog (zie exp. boven) etc.. En dat dit gecombineerd kan worden met fenomenologische verslagen.

S.
Ik weet niet wat fenomenologische verslagen zijn. Ik hou me maar een
beetje van de domme.

A.
van een proefpersoon (pp). Het gaat dan niet om de verslagen op zich, maar om het verband van die verslagen met de vastgestelde feiten over de hersenen en de
waargenomen omgeving van de proefpersoon.
Zou u hier nader op in willen gaan? Het is een zeer essentieel punt. (zowel het
scepticisme over de Fenomenologische methode, als de heterofenomenologie)

S.
Doe ik. Maar geef mij eerst even de gelegenheid die bladzijden van
Dennett te lezen (hfdst 4).
Zie hierboven.

A.
OK

S.
Trouwens "De hersenen gebruiken de omgeving daardoor als
een extern geheugen"? Het brein is een computer, nietwaar? Of beter:
de computer staat model.

Er heeft wel eens iemand beweerd (wie weet ik niet meer) dat de
modellen die men voor de mentale processen opvoert de stand van zaken
in de techniek van het tijdvak weerspiegelen. Freuds model van het
bewustzijn is gebaseerd op datgene wat men toen wist van hydraulica
(pompen e.d.). Ja, en nu zijn het computers. CPU, extern geheugen, de
devices, etc.. Geen bezwaar hoor. Maar het blijft een model.

A.
Ik ken de lijn van argumentatie (Coolen e.d.), maar ik word niet overtuigd door
dit historicitische argument. Waar het om gaat is of de hersenen voorspeld en
gemanipuleerd kunnen worden mbv een model. Dat bepaalt of het model goed is.
De hersenen (niet in zijn geheel, maar per onderdeel) blijken met redelijk, en
progressief, succes nagebootst te kunnen worden met neurale netwerken (of
parallel distributed processing). Historie is niet relevant. Met klokken
(Descartes), stoommachines (19e eeuw) is het niet gelukt om hersenen te adequaat te beschrijven.
Voor achtergrondinformatie kan ik u "The computational brain" en "The engine of reason The seat of the soul" van Churchland aanraden.
Als een model goed beschrijft, dan is het niet slechts een model. Het wordt dan
de beschrijving van de werkelijkheid. Het model van de hersenen als parallelle
computer levert veel resultaten op. (Zie lit.)

S.
Dat ben ik dus niet met je eens. Je haalt volgens mij twee dingen door
elkaar:
a. het model (een hulmiddel bij het opzetten en uitvoeren van
wetenschappelijke experimenten; maar ook voor het vastleggen van
resultaten);
b. een toepassing;

A.
Nee, ik haal het niet door elkaar. Ik ken het onderscheid. Ik heb mij wel eens met b. bezig gehouden. De boeken die ik u aanraadde gaan over a.

S.
Toch blijf ik bezwaren aantekenen tegen de zin:
Als een model goed beschrijft, dan is het niet slechts een model. Het wordt dan
de beschrijving van de werkelijkheid.
Het waterloopkundig laboratorium kan wellicht perfect simuleren wat er
onder bepaalde omstandigheden met de dijken e.d. gebeurt, maar het is
niet de werkelijkheid.
Het macro-economisch model van het Centraal Planbureau kan misschien
uitstekend vertellen wat een renteverhoging betekent voor
investeringen, werkgelegenheid en koopkracht. Maar zo'n model is niet
de economische werkelijkheid.
En dat geldt ook voor de computermodellen van hersenen en/of
bewustzijn.

Wat wel kan dat is die modellen op één of andere manier die
werkelijkheid gaan bepalen.
De simulaties van het waterloopkundig laboratorium dicteren a.h.w. wat
er allemaal moet gaan gebeuren en welke prioriteiten er gesteld moeten
worden - wil men rampen voorkomen.
Het CPB-model geeft voor bepaalde scenario's (b.v. een verslechterende
wereldeconomie) richtlijnen voor regering en overheidsinstanties hoe
te handelen - wil men werkgelegenheid etc. zoveel mogelijk op peil
houden.
Ja en nu die hersenmodellen? Ik moet dan aan die AI-mensen, zoals Van
de Herik denken; en aan datgene wat ze ons allemaal voorspiegelen. Ach
en je ziet het toch ook om je heen. Taken die vroeger door mensen
werden ingevuld worden nu door automaten/machines overgenomen. En die
dingen worden steeds slimmer. Over dertig jaar - v/d Herik - spelen
robotten een interessantere voetbalwedstrijd dan gewone voetballers.

A.
Heeft u nog andere bezwaren? Heeft u nog andere redenen om te menen dat de hersenen niet als PDP-computer kunnen worden opgevat?

S.
Geen enkel bezwaar.

Maar terug, dat kan ook. Vanuit de resultaten van de reflectie de
natuurlijke wereld "herstellen" - beschrijvend, wel te verstaan. Niet
iedereen is die kunst machtig. Goeie schrijvers kunnen het. (N.B.
fenomenologie is verwant met literatuur; Sartre schreef, Camus ook.)

A.
U begrijpt dat ik niet eens ben met dat 'herstellen'. Ik zie het als
'creeren' dat als doel 'herstel' heeft.

S.
Ik bedoel precies hetzelfde; herstellen staat tussen aanhalingstekens.

A.
Wat ik wilde (en wil) zeggen, is dat je er nooit zeker van kan zijn dat je
herstelt of iets nieuws creeert.
Mevrouw Mercroft (iets met croft in ieder geval) heeft onderzoek gedaan naar
geheugen. het blijkt dat mensen boomsterke herinneringen kunnen worden
aangepraat, die helemaal niet gebeurd zijn.

S.
Dat soort experimenten ken ik. Er zijn er heel veel van. Moest niet
ene Wagenaar uit Leiden destijds als deskundige naar Israel i.v.m. het
proces tegen Demjanjuk (Demjunak)?

A.
Ik vertel niet alleen wetenswaardigheden om u te informeren; het is ook als kritiek bedoeld, op de pretenties van de fenomenologie.

S.
De fenomenologie zou dat soort verschijnselen ook helemaal niet
ontkennen.

Na wat onduidelijkheden komen opeens de qualia opduiken.

A.
qualia

De term is ooit door Betrand Russell bedacht. Sinds intentionaliteit
materialistisch verklaard kan worden (Davidon (Actions and Events), Dennett
(Intentional Stance)), zijn qualia het laatste mysteriebolwerk geworden. De
andere problemen zijn detailproblemen geworden. Alle fundamentele discussies
behelzen qualia.
Goede intoducties zijn: Philosophy of mind van Bechtel, Philosophy of mind van Kim. Er zijn er meer.

S.
Waarvan akte.

A.
Hou het netjes aub.

S.
Dat is jouw punt. Nu mijn punt: lees dat artikel (N.B. het is geen fenomenologisch verhaal; het komt uit jouw ... afijn, school mag ik niet zeggen.)

A.
Ik was al bezig. Maar, wat moet ik er over zeggen?

S.
Twee punten:
1. Perspectivalness; kom ik nog wel op terug.

Zie ook hierboven.

2. Hogere-orde eigenschappen (functionele eigenschappen) zijn niet
definieerbaar in natuurwetenschappelijke termen. Dat is een bewering
van het "token physicalisme".
Is "token physicalisme" symbolisch fysicalisme? En wat betekent dat
precies?

A.
Token fysicalisme is een materie-geestidentiteitstheorie. Bechtel (p 107):
'They maintain that every token of a mental event is a token of a neural event, but do not require that types of mental events be equated with types of neural events.
Thus the Token identity Theory holds that (a) every time I am in a particular mental state, that mental state is identical to a brain state, but (b) on other occasions when I am in the same mental state I may be in a different brain state.'
Type fysicalisme verwerpt b. Die theorie heeft echter geen aanhangers meer, dacht ik.
Donald Davidson is een token identity fysicalist (met als toevoeging dat er geen
psychofysische bridging laws kunnen zijn.) Dennett moet niets hebben van
Identiteitstheorien. Zijn ontologie is verder onduidelijk.

S.
Kan functionalisme beschouwd worden als een soort noodverband omdat
men qua materie (zo noem ik dat maar even) nog niet diep genoeg kan
kijken?
A.
Ik bedoel dat het een verfijning is van de gezond-verstandkennis en -opinies. Er
wordt niets essentieel nieuws gevonden. Het is herbevestiging van het gezond
verstand. In 'Introduction to Phenomenology' zegt Sokolowski dat fenomenologie trivaliteiten herbevestigt met ze te beschermen.
Soms is het ook mooipraterij: 'De vrouwelijke stem is een vurige Spaanse
danseres, die haar dans begeleidt met castagnetten...' etc.
Soms zie ik het al van ver aankomen: 'De nacht is avontuur...' 'Pijn is een nare
ervaring...' Ik ben het er niet mee oneens, maar ik heb ook niets nieuws geleerd.
Onderzoek, en toch ook fenomenologisch onderzoek, moet toch leiden tot nieuwe kennis, of inzichten, of in ieder geval iets nieuws? (een nieuwe manier van hoe je de wereld kan zien?)

Zie hieronder.

Het is eigen aan de methode dat haar resultaten nooit veel kunnen afwijken van
common sense, het gezond verstand, de dagdagelijkse beschrijving, de methodes
en theorien van beschrijving die wij hebben geleerd tijdens onze opvoeding en
vorming.
Kent u fenomenologische beschrijvingen die radicaal afwijken van
dagdagelijkse beschrijvingen?

S.
Ja, die ken ik. Frappante beschrijvingen. Vooral juist vanwege een
omkering van wat het gezond verstand genoemd wordt. Of anders gezegd:
het ter discussie stellen van zaken die je gewoonweg gewend bent voor
lief te nemen.

A.
Ik ken ze niet. Ik verneem ze graag van u.

S.
Een paar voorbeelden. Ik begin (1) met een tekst die ik al eens een
keer eerder - in verband met een andere discussie - heb gepost. Het
voorwoord van La transcendance de l'ego van Sartre.
"
Pour la plupart des philosophes l'Ego est un "habitant" de la
conscience.
Certaines affirment sa présence au sein des "Erlebnisse", comme
une principe vide d'unification. D'autres - psychologues pour
la plupart - pensent découvrir sa présence matérielle, comme centres
des désirs et des actes, dans chaque moment de notre vie psychique.
Nous voudrions monter ici que l'Ego n'est ni formellement ni
matériellement dans la conscience: il est dehors, dans le monde;
c'est un être du monde, comme l'Ego d'autrui.
"
A.
Oh jee Frans. Normaliter heb ik iemand in mijn nabijheid die dat gestudeerd heeft; helaas nu niet. (wat kunnen die jongelui van tegenwoordig eigenlijk. Alleen praatjes verkopen.)

S.
Dat vond ik een frappante omkering (de laatste zin).

A.
Uh, ja. Ik geloof dat ik het begrijp. Maar helaas: er is geen Ego! Het 'ik' is
slechts een abstractie,

S.
Dat is ook precies wat bovenstaande regels zeggen.

A.
het centrum van narratieve zwaartekracht (Dennett), een
simplificatie van een zeer complex systeem, mens.
En bovendien, volgens mij is dat tekstfragment slechts bellettrie, mooischrijverij.
Ik word er niets wijzer van.

S.
Belletrie? Welnee, het is een inleiding, een zakelijke inleiding.

Magie en emotie (2) van dezelfde auteur. Ik moet het uit m'n hoofd
doen want ik kan het boekje niet meer vinden.

Voor S. is de emotie een magische transformatie van de wereld die op
één of andere manier onverdraaglijk is geworden. Hij bespreekt er
verschillende. Bijvoorbeeld de woede. In de woede is degene die
woedend is "bij" een object in de wereld. Wacht ... even iets anders
uitleggen.
Stel je bent bezig met een legpuzzel - intensief, het slokt je
helemaal op. Op een gegeven moment is dat ding voor 95% af. De foto is
bijna volledig zichtbaar. Is het nu niet zo dat jij je als puzzelend
subject uitschakelt? Zodanig, dat niet jij het bent die vanuit de open
plekken naar de stukjes moet zoeken, maar dat het a.h.w. die open
plekken zijn die om die stukjes vragen? Ja toch? Dat wordt m.i.
bedoeld met de ongereflecteerde, natuurlijke instelling.

Nu terug naar die woede. Daar is het niet anders mee. Ook daar
verschijnt een object in de wereld waar nog iets mee moet gebeuren.
Maar nu is het een rotkop die nog een fikse dreun nodig heeft om
volledig te zijn.
Volgens S. is dit de primaire woede. De uitspraak "goh, wat ben ik
kwaad" is secundair en veel minder fel. Deze uitspraak toont aan dat
men al weer bij zichzelf is - er heeft reflectie plaats gevonden.
(Mijn moeder zei vroeger: als je kwaad bent op iemand, dat moet je 'm
een brief schrijven, dan gaat het wel over.)

A.
Dit bedoel ik ermee dat de fenomenologische reflectie een herbevestiging van de
common sense is.

S.
Nee, common sense zou het juist "in" de woedende persoon zoeken.

A.
Vooral het feit dat uw moeder al wist hoe woede werkt, spreekt
boekdelen. Ik ga er gemakshalve van uit dat uw moeder geen afgestudeerd fenomenologe is.

S.
Ach, je hebt verstandige en onverstandige moeders. Laat ik zo maar
zeggen.

(3) Merleau Ponty over het verschijnsel tijd. Ook hier wel eens aan de orde
geweest.
(4) M.P. in een essay over de film.

A.
Ik heb een Nederlandse vertaling van fenomenologie van de waarneming. Ik zal eens over de tijd gaan lezen.

S.
En eigenlijk nog veel meer. "Het zijn voor Anderen" van Sartre, met
ook vele - zoals ik het maar noem - omkeringen. Neem b.v. het begrip
gelijktijdigheid. Omdat tegenwoordig de tijd bijna van elke muur op je
afkomt denk je bijna dat het een natuurverschjnsel is. Maar de
oorsprong van die gelijktijdigheid is gegeven met het feit dat we "met
anderen zijn".
(Van Heidegger, trouwens, kan ik geen voorbeelden oplepelen. Ik was
niet zo gek op die man.)

Nederland heeft ook wel beoefenaren van de fenomenologie gekend. Ik
heb het dan niet over Bakker of Strasser of Kockelmans (allemaal
dominee of priester). Zij hebben gewoonweg de buitenlanders uitgelegd
en samengevat. Nee ik bedoel mensen die het op zich hebben genomen om
langs fenomenologische lijnen bepaalde verschijnselen te beschrijven.
Mij staan de namen Buytendijk en Langefeld bij. Geen enkele van die
beschrijvingen hebben echt veel indruk gemaakt. Vooral Langefeld
schijnt een geweldige ouwehoer geweest te zijn die uren over een
kolenkit o.i.d. kon doorzagen. (Het enige goeie verhaal betrof, dacht
ik, zoiets als de fenomenologie van de autorijder; van wie het was
weet ik niet meer.)

Ja en tenslotte hebben we nog ene Dennett die op blz. 26 van CE een
prachtige beschrijving geeft van de oorsprong van zijn gedachten.

A.
Fenomenologie interesseert mij voornamelijk als radicaal alternatief voor het
naturalisme, de natuurwetenschappen. Bij Dennett wordt de fenomenologie getemt en gedomesticeerd door het naturalisme. Dat is ook interessant, maar de scherpe kantjes zijn er af. De fenomenologie is dan niet meer fundamenteel, en kan in principe worden vervangen door een puur natuurwetenschappelijke aanpak, zoals computationele neurobiologie.

Kent u goede fenomenologische studies met fenomenologische beschrijvingen?

S.

Ze zijn genoemd, dacht ik.

Die Dennett ga ik uitlezen. Als ik het boek zou moeten labelen (ik
weet, het is misschien wat te vroeg) dan schaar ik het onder wat ik
zou willen noemen "ontnuchterende psychologie" (net als Linschoten van
hierboven). Er wordt veel naar het rijk der fabelen verwezen. Vaak
terecht.

Waar ik dus bezwaren tegen heb dat is dat die experimenten die Dennett
- en niet alleen hij - ten tonele voert allemaal voorbijgaan aan het
feit dat ze een modaliteitswisseling hebben toegepast. Ze laten een
persoon waarnemen (en er is altijd met ontzettend veel aandacht voor
gezorgd dat de pp ook gewoon, echt, spontaan "waarneemt" (dit zou op
zich al veel moeten zeggen)) en plaatsen hem daarna in een situatie
alsof hij geoordeeld zou moeten hebben. Maar fenomenologisch is
waarnemen heel iets anders dan oordelen.
Ach, kijk gewoon eens naar die spelletjes op de TV. Je hebt twee teams
of twee individuele spelers. Die krijgen een filmpje te zien. Daarna
komen er vragen. Welke kleur had de onderbroek aan de waslijn? Hoe
vaak trok de boerin aan haar linker oor? Hoeveel kerktorens waren er
te zien aan de horizon. Weet ik 't. Hoe zijn die quiz-spelers het
filmpje ingedoken? Als passieve waarnemers? Gewoon kijken? Nee! Ze
weten dat er straks allerlei idiote vragen kunnen opduiken. Dus gaan
ze opletten.

Steven Wende.

   

Het jargon (het “vlees”)
Nu kunnen we hier wel met een hele lijst met begrippen op de proppen komen die fenomenologisch zijn geijkt. Maar dat werkt natuurlijk niet. Het zou dor en vervelend worden. Als Sartre b.v. romans schrijft dan grijpt hij ook niet steeds terug op het lexicon (de technieken?) van de fenomenologen. Het zou “het beeldende” te kort doen. En dat is wat een romanschrijver voor ogen staat: beeldend overkomen. En laten we wel wezen: deze hele exercitie is begonnen met een schrijver; Ilja Leonard Pfeijffer. Het zou trouwens fout, zelfs grotesk zijn om het fenomenologie-latijn te beschouwen als een receptenboek voor de literator. Dat werkt niet. Misschien hooguit een keertje als grap

Wat doet een fenomenoloog? Hoe staat hij tegenover de verschijnselen, de fenomenen?
Hij neemt ze voor lief. Hij beoordeelt ze niet. Hij doet een stapje terug. “Einklammern” heet dat, tussen haakjes zetten. Technischer: eidetische (soms transcendentale) reductie.
In de meeste analytisch wetenschappen en/of filosofieën wordt een grens (een breuklijk?) getrokken tussen Mens en Wereld. Of tussen IK en Wereld. Dat ligt bij de fenomenologen anders. Onder welke noemers verschijnen de polen van de breuklijn? Noëma versus noësis. Het “wat” tegenover het “hoe”.

De apriori’s van Kant (tijd, ruimte en de 12 categorieën van het verstand) volstaan dus niet? De apriori’s die de wereld van menszijde in de epistemologische steigers zetten. Er komen vanuit de fenomenologische hoek nog meer schragende stutten aan bod. Die zullen we niet epistemologisch mogen noemen. Toch? Dat klinkt veel te kaal en veel te sober en veel te hard. Het gevoelsleven komt daarmee niet aan z’n trekken. Het echtpaar noëma-noësis heeft nog veel meer huwelijkse voorwaarden in petto. Het “wat” (noëma) kan gepaard gaan met een diversiteit aan “hoe” (noësis). Het “wat” zal er altijd zijn, omdat het levend bewustzijn immanent z’n gerichtheid draagt. Dat zei de leermeester van Husserl al: intentionaliteit.
Waar kan - om ’t toch nog even systematisch te houden - het gevoelsleven z’n gading halen. Bij de stemmingen. Die zijn een beetje onderverdeeld zijn. Je hebt b.v. grondstemmingen. Die “onthullen” de metafysische proporties van de wereld. De angst, de walging (verveling) en de schaamte.

Goed, dit was een voorschot. Er staat een belangrijke voetbalwedstrijd op mij te wachten. Uitgebreide of sterk genuanceerde opmerkingen kunnen later nog geplaatst worden. Maar het forum mag zelf ook het voortouw nemen.

   

Henri Bergson zegt ergens in ‘Hoe verandering wordt waargenomen’:
“Als onze zintuigen en ons bewustzijn een onbeperkt bereik zouden hebben, als in de dubbele richting van de materie en de geest, het vermogen om waar te nemen oneindig zou zijn, zouden wij er geen behoefte aan hebben te begrijpen en ook niet om te redeneren. Begrijpen is een noodoplossing voor als het niet mogelijk is waar te nemen en redeneren is bedoeld om leemten in de waarneming op te vullen of het bereik uit te breiden.”

Zou dit geen mooie definitie zijn van de mens? De mens is het dier dat uit zelfbehoud het begrijpen heeft uitgevonden.

Nietzsche begint zijn opstel ‘Over waarheid en leugen in buitenmoralische zin’ met:
“In de een of andere uithoek van het in talloze zonnestelsels flonkerend uitgegoten heelal was er een planeet waar schrandere dieren het kennen uitvonden. Dat was de meest hoogmoedige en leugenachtige minuut van de wereldgeschiedenis, maar toch niet meer dan een minuut. Na enkele ademtochten van de natuur verstarde de planeet en de schrandere dieren moesten sterven.”

Van zulke zinnen warmt het hartje van Ursula!
Gilles Deleuze is een Franse denker die o.a. Spinoza, Nietzsche, Bergson, Sartre en Heidegger gelezen heeft met vooral oog voor de ruimte van die zintuiglijkheid tussen subject en wereld die deze voorgangers onderzochten. Wie daar nu interessant op verder werkt is bijvoorbeeld Brian Massumi.

Ik moet natuurlijk niets vooropstellen maar het zou leuk zijn als andere bijdragen allereerst positief willen meedenken, zodat er een mooi overzicht van de rijkdom van de fenomenologie komt. Daarna kunnen we tegenbedenkingen beter kaderen.

   

"Van zulke zinnen warmt het hartje van Ursula!
Gilles Deleuze is een Franse denker die o.a. Spinoza, Nietzsche, Bergson, Sartre en Heidegger gelezen heeft met vooral oog voor de ruimte van die zintuiglijkheid tussen subject en wereld die deze voorgangers onderzochten. Wie daar nu interessant op verder werkt is bijvoorbeeld Brian Massumi."

Van Deleuze heb ik wel 's iets gelezen. En ook hier wel 's over bericht. Kweenie, kweenie.

Als ik

https://www.youtube.com/watch?v=lHeKJKBqz70

of

https://www.youtube.com/watch?v=etzQqy7a0TQ

bekijk dan ...
Nou ja, kijk zelf maar.

   

Steven,

Ik hoop dat jij die Stevensusersname niet bent maar dat die toevallig een voornaam gelijk heeft.
Als iemand met een debiel filmpje wil aantonen dat hij niet weet wat aan te vangen met het begrip rizoom, dat hij zich dan maar belachelijk maakt. Hij begrijpt het niet en ziet zelfs de groteske overdrijving van Deleuze niet.
Het andere filmpje heb ik na tien minuten uitgezet. Heb jij dit volledig gevolgd, waarom? Zonder kennis van Deleuze weet je niet wat daar verteld wordt en klinkt dit natuurlijk onbegrijpelijk.
Maar waarom kom je met deze filmpjes af? Kan jij evalueren welke inbreng zij hebben? Diskwalificeer je nu aan de hand van die filmpjes het denken van Gilles Deleuze? Ik zou zeggen, lees hem eens de volgende twee jaar en kom dan zelf met opmerkingen want dit is zelfs gewoon intellectueel oneerlijk. Ik verwacht van jou beter.

Laten we, toch voor dit fenomenoblog wapenbroeders blijven.

   

"Laten we, toch voor dit fenomenoblog wapenbroeders blijven."

Da's goed hoor. Wellicht valt er zoiets te schrijven als "De fenomenologie van de postmoderniteit."

Want Deleuze en zijn kompaan Guattari mogen toch tot die stroming worden gerekend? Ja, en aan dat Postmodernisme is reeds een Blog gewijd. Mijn opmerkingen ga ik hier niet herhalen. Beide heren worden trouwens ook in verband gebracht met een zekere Lacan. En die Lacan was een bedrieger.

Peter Sloterdijk hoort ook bij het POMO. Die kwam nog enigszins redelijk over. Hij presenteerde samen een zekere Saffranski in de late uurtjes op het ZDF een filosofisch kwartet. Daar stak ik niet zo veel van op. Vooral die (soms giechelende) pedante Safranski irriteerde me mateloos. En wat hij zei? "Dat kan ik ook wel", dacht ik. Ik heb alleen niet het lef.

Al met al is het niet zo eigenaardig dat er lieden zijn die doorslaan van al dat PM.

Nog iets verder terug in de historie. Een schitterend ongeluk, gepresenteerd door die man met dat ooglapje, Wim Kayzer.
Die Kayzer gaf soms draaien aan de verhalen van zijn gesprekspartners, die ik niet vertrouwde. Het leek wel alsof hij die verhalen herinterpreteerde naar een eigen (hogere?) wijsbegeerte. Bij een laatste plenaire bespreking zat b.v. Freeman Tyson een beetje verrast te kijken en te antwoorden
op de vragen van Kayzer. Stephen Gould gaf Kaizer te kennen (toen Kaizer hem een keer opzocht) dat hij een hopeloze romanticus was.

De laatste keer dat ik die Kaizer op het scherm zag was in een interview met Coetzee. De Zuidafrikaanse schrijver van Nederlands afkomst, die de Nobelprijs voor de literatuur in de wacht had gesleept.
Het was een knullig interview. En alle knulligheden (geen bril bij de hand; dan maar een bril ophalen een verdieping lager in het hotel, ook niet goed, dan maar de bril van de interviewer; weet ik het) bleven gewoonweg "staan" in de uitgezonden film. Waarom moet dat? Je kunt toch knippen? Is het een methode om een zogenaamde diepzinnigheid aan de man te brengen?

Nee Ursula, je zal van goeie huize moeten komen als je dat PM aan mij wilt slijten. Maar weten doe je dat nooit, natuurlijk.

   

Het jargon ("oud vlees")

Eén post over Spinoza en de fenomenologie omdat weinig mensen hem nog lezen, laat staan met aandacht voor zijn affectiones. Laat dit een ‘eye-opener’ zijn voor wie niet thuis is in zijn werken.

In hoofdstuk twee van de Ethica, achter stelling dertien, beschrijft Spinoza wat men 'zijn kleine fysica' noemt. Zijn leer der affectiones.
Een modus van de uitgebreidheid, met andere woorden een lichaam, staat in verhouding met andere modi der uitgebreidheid. Deze laatste modi zijn bergen, bomen, lucht, dieren, aarde, mensen, kortom de hele wereld. Een lichaam wordt door deze wereld met affecties aangedaan. Dit is een zintuiglijke ervaring die de wereld waarde geeft. De affecties die vanbuiten komen, van de wereld dus, worden door het lichamelijk herinneringsspoor naar intense affecten omgezet. Deze affecten zijn krachten bevorderend of krachten verminderend en veroorzaken blijheid* of droefenis. Voor Spinoza gebeurt dit allemaal zonder dat iets 'ik' zegt. Dit zijn primaire emoties. Die emotie/krachten verhoging of verlaging ervaart het lichaam door verschil en herhaling en hierdoor ontstaat tijd.
De Geest - Spinoza spreekt niet over een subject maar over de Geest of het Gemoed - die Geest verwoordt vervolgens dit alles naar woorden en begrippen. Het spreekt! Later vormt zich via een zelfbewustzijn een 'ik'. Het zegt dan bijvoorbeeld, ik wil.
Spinoza zal dit alles samenvatten met de uitspraak: "We verlangen niet naar het goede. We noemen goed waar we naar verlangen."

Dit is de relatie van Benito en de fenomenologie. Voor niet kenners van de zeventiende eeuwse Bard een nieuwe kijk en een directe link met het moderne subjectloos denken.

*Blijheid en droefheid zijn ervaringen die als het ware achter onze rug gebeuren. Er is nog geen ik dat kan zeggen ‘ik ben blij’. En het is niet de blijheid zoals wanneer uw thuisploeg nog eens gewonnen heeft.
Tot zover een oude aanzet van de fenomenologie die bijvoorbeeld door William James is overgenomen.

   

Het jargon ("oud vlees")

Het geloof aan woorden en grammatica.

“Laten we voorzichtiger zijn dan Cartesius, die in de valstrik van de woorden bleef hangen. Cogito is weliswaar slechts een woord maar het betekent iets veelvoudigs (menig ding is veelvoudig, en wij vallen er plomp op aan, op goed geloof dat het één ding is). In dat beroemde cogito zit 1. het denkt, 2. ik geloof dat ik het ben die hier denkt, 3. maar ook als wij aannemen dat dit tweede punt onbeslist blijft, als kwestie van geloof, bevat het eerste ‘het denkt’ nog een geloof: namelijk dat ‘denken’ een activiteit is waarbij een subject, of op zijn minst een ‘het’ gedacht moet hebben: en verder betekent het ergo sum niets! Maar dat is het geloof aan de grammatica, hier worden al ‘dingen’ en hun ‘activiteiten’ vastgelegd, en wij zijn ver van de onmiddellijke zekerheid verwijderd. Laten we dus ook dat problematische ‘het’ weg en zeggen wij cogitatur als feitelijke toestand zonder er geloofsartikelen in te mengen: dan bedriegen wij opnieuw onszelf, want ook de lijdende vorm bevat geloofregels en niet alleen ‘feitelijke toestanden’: in summa, juist de feitelijke toestand laat zich niet zuiver benoemen, het ‘geloven’ en ‘menen’ ligt in cogito of cogitat en cogitatur besloten: wie garandeert ons dat we er met ergo niet iets van dat geloven en menen uit lichten en dat overblijft: er wordt iets geloofd, bijgevolg wordt iets geloofd - een vals gevormde sluitrede! Ten slotte, men zou altijd al geweten moeten hebben wat ‘zijn’ is om een sum uit het cogito te kunnen halen; evenzo zou men al moeten weten wat weten is: men vertrekt van het geloof aan de logica - aan het ergo vooral -, en niet alleen maar van de benoeming van een feit! - Is ‘zekerheid’ mogelijk in het weten?
Is onmiddellijke zekerheid niet een contradictio in adjecto misschien? Wat is het kennen in relatie met het zijn? Voor degene die voor al deze vragen kant-en-klare geloofsregels in petto heeft, heeft de cartesiaanse voorzichtigheid echter geen enkele zin meer: ze komt veel te laat. Vóór de vraag naar het ‘zijn’ zou het vraagstuk van de waarde der logica uitgemaakt moeten zijn.”
“Eerst beelden – te verklaren hoe beelden in de geest ontstaan. Daarna woorden, toegepast op beelden. Ten slotte begrippen, pas mogelijk als er woorden zijn - een bundelen van vele beelden onder iets niet visueels, maar hoorsbaar (woord). Het kleine beetje emotie dat bij het ‘woord’ ontstaat, dus bij het aanschouwen van gelijksoortige beelden waarvoor één woord bestaat - deze zwakke emotie is het gemeenschappelijke, de grondslag van het begrip. Dat zwakke gewaarwordingen als gelijk aangenomen worden, als dezelfde gevoeld worden, is het fundamentele feit. Dus de verwisseling van twee zeer contiguë gewaarwordingen bij het constateren van die gewaarwordingen; - indruk primordiaal: een soort ja zeggen de eerste intellectuele activiteit! Een ‘waar achten’ aan het begin! Dus te verklaren: hoe een ‘waar achten’ is ontstaan! Wat ligt er voor sensatie achter ‘waar’?”

Heerlijk om lezen hoe Friedrich Nietzsche met een fileermes door ons denken gaat op zoek naar een “Herwaardering van alle waarden”.

   

Het jargon (het "vlees")

Over de tijd.

Met het cogito heeft Descartes de secularisatie of verwereldlijking van de tijd teweeggebracht: het ik denk is een daad van onmiddellijke bepaling die een onbepaald bestaan impliceert (ik ben) en die het bepaalt als bestaan van een denkende substantie (ik ben een ding dat denkt).
Het Zelf bevindt zich in de tijd en is voortdurend onderhevig aan veranderingen: het is een passief of liever vatbaar zelf dat in de tijd veranderingen ondergaat. Het Ik is een daad (ik denk) die mijn bestaan (ik ben) actief bepaalt, maar het uitsluitend in de tijd kan bepalen, als bestaan van een passief, vatbaar en veranderend zelf dat zich uitsluitend van de activiteit van zijn eigen denken een voorstelling maakt. Ik en Zelf zijn dus van elkaar gescheiden door de lijn van de tijd die ze alleen met elkaar verbindt op voorwaarde van een fundamenteel verschil. Mijn bestaan kan nooit bepaald worden als dat van een actief, spontaan wezen, maar alleen als een passief zelf dat zich een voorstelling maakt van het Ik - dat wil zeggen de spontaneïteit van de bepaling - als Ander die het beïnvloedt (paradox van de innerlijke zintuiglijkheid).
Ik ben van mezelf gescheiden door de vorm van de tijd, en toch ben ik één, omdat het Ik noodzakelijkerwijs die vorm beïnvloedt door zijn synthese te bewerkstelligen en omdat het Zelf noodzakelijkerwijs door de vorm wordt beïnvloed als de inhoud van die vorm. De vorm van het bepaalbare zorgt ervoor dat het bepaalde Zelf zich de bepaling voorstelt als een ander.

Daarom is de titel van Heideggers hoofdwerk 'Zijn en Tijd'.

Steven, kan jij iets dergelijks over Sartre brengen? Of misschien willen anderen dit wel doen?

   

Iets over Sartre?
Ja, iets persoonlijks. Iets wat je niet verder moet vertellen. Ik was nog geen 20 toen een film of toneelstuk op TV mij tot een Ommekeer bracht. Misschien is Ommekeer iets te zwaar uitgedrukt. Beter: een sluimerende ongelovigheid werd wakker.
Het ging - als ik mij goed herinner - om "Huis clos"; achter gesloten deuren. Van Sartre. Het liet zien dat in de vermeende gelukzaligheid van het Hiernamaals het "aardse" gedonder en gesodemieter gewoonweg doorgaat. Het herneemt zich?

   

-En toch moet ook de puurste materialist toegeven, dat ook materie soms kan denken, rationeel zijn en finalistisch kan handelen,...; wat dat ook moge zijn of wezen..., is ook'materie' daar niet vreemd aan ...
- En zo is de rede niet van de werkelijkheid, en de werkelijkheid niet van de rede gescheiden...; " er is meer..." .

   

Valere,

Meer zelfs, het is net de materialist die beweert dat de materie kan denken.

   

Dag Valère,

Hoe vreemd het ook klinkt, voor Spinoza heeft elk ding in de uitgebreidheid een conatus. Wat is dit? Elk ding heeft een innerlijke drang om in zijn bestaan te volharden. Een ‘bewustzijn’ dat handelt zoals we ook zien bij de kleinste dieren. Ergens - maar ik vind niet direct waar - zegt Spinoza dat dit ‘denken’ zelfs geldt voor een steen. Dit is vooral een consequente aanname vanuit zijn uitgangspunt. Alleen zal dat steenbewustzijn een andere kwaliteit hebben dan de menselijke conatus.
Inderdaad zijn rede en werkelijkheid vreemd verbonden.

   

Zomaar een paar lukrake voorbeelden.

Werner Heisenberg, Physik und Philosophie. Blz. 148 over Gauβ. De ervaring van het tijdruimtelijke continuüm?

“Der naturgegebene Ausgangspunkt für die physikalische Deutung des mathematische schemas der allgemeinen Relativitätstheorie is wieder die Tatsache, das die Geometrie in kleinen dimensionen nahezu euklidisch ist. Die Theorie nähert sich der klassischen Theorie in diesem Gebiet an. Daher gibt es hier eine eindeutige Verbindung zwischen den mathematischen Symbolen, den Messungen und den begriffen der gewöhnlichen Sprache. Trotzdem kann in ganz groβen dimensionen eine nichteuklidische Geometrie die physikalisch richtige sein. Tatsächlich ist schon lange Zeit, bevor die allgemeine Relativitätstheorie entwickelt wurde, die Möglichkeit einer nichteuklidischen Geometrie im wirklichen Raum bei den Mathematikern diskutiert worden, besonders von Gauβ in Göttingen. Als Gauβ sehr genaue geodätische Vermessungsarbeiten an einem Dreieck ausführte, das aus drei Bergen: dem Brocken im Harz, dem Inselberg in Thüringen und dem Hohen Hagen bei Göttingen gebildet wird, soll er auch sehr sorgfältig geprüft haben, ob die Summe der drei Winkel im Dreieck tatsächlich 180 Grad beträgt. Er hat eine Abweichung von der Euklidischen Geometrie für möglich gehalten, die dann der Abweichung von der Eukldischen Geometrie bewiesen hätte. Tatsächlich konnte er aber innerhalb der Genauigkeit seiner Messungen keine Abweichungen finden.

Hij hield dus wel rekening met die “fantastische” mogelijkheid van het niet-euclidische. Al ver voordat Einstein het in een wet wist vast te leggen.

Een leuk (fenomenaal?) uitstapje van Heisenberg

De vriend van mijn dochter is cameraman. ”Nou” zegt Floor “als we samen naar een film of documentaire kijken dan let hij nauwelijks op de inhoud. Nee, hij geeft commentaar op het camerawerk.” Beroepsdeformatie (een beetje een DIK woord, trouwens) geeft ook aan hoe je in de “wereld” staat?

Maar ook zo iemand als Gerrit Zalm merkte eigenaardigheden op, toen hij binnenkwam bij het CPB (Centraal Plan Bureau). Blz. 61 van De romantische boekhouder.

“DE SOBERHEID VAN HET CPB”

“De soberheid van het CPB is spreekwoordelijk en te herleiden tot Tinbergen en Drees. De echte CPB’ers schrijven met potlood, dan kun je fouten uitgummen. Ze schrijven ook aan twee kanten van een bladzijde, het is anders zonde van het papier …”

En zo gaat dat nog een tijdje door. Smakelijk om te lezen. “In wat voor wereld leven deze mensen?”, zou je je met de fenomenologie kunnen afvragen. Ja, en om dat duidelijk te maken moet je niet bij artikelen aankloppen uit het tijdschrift Econometrica. Waar b.v. een nieuwe schatter wordt geïntroduceerd, waarvan met formules wordt aangetoond dat ie robuust is. D.w.z. bestand tegen afwijkingen in de assumpties, zoals “normaal verdeeld” of Gauβ-verdeeld. Maar bij een min of meer rake (romantische?) beschrijving.

En hoe stonden Don Juan en Blauwbaard in de wereld?

Nou, dat mag u zelf uitvogelen. Of nalezen. ’t Liefst in geschriften die het verhalend doen en het zonder psychoanalytische termen weten te stellen.

Om je wetenswaardigheden op te doen kun je undercover gaan, je vermommen, iets-met-incognito. De Duitse journalist Günter Wallraff vermomde zich als Turkse bouwvakker om aan den lijve te ondervinden hoe gesnauw en vernedering smaakt. “Ik Ali”, schreef hij na zijn ervaringen. Hier en daar kreeg hij kritiek op zijn “methode”.

Goed, dit waren de mensen. Maar je kunt je ook identificeren met dieren. Dat stel je je b.v. voor hoe het is om een hond te zijn. Doeschka Meijysing deed dat. Of hoe het is om een tor te zijn. Kafka deed dat. Andersom kan ook. Dan worden dieren mensen. De fabeltjeskrant brengt dat heel erg leuk in beeld. Kinderen zijn er verzot op. En de ouders ook; vooral als ze zien dat het hun kinderen aanspreekt. ’t Is educatief. Het plantenrijk zou je ook nog kunnen aanspreken. Een brandnetel, die graag steekt. Ik zeg maar wat.
Maar buiten flora & en fauna heb je ook nog de materie; de dingen. Die zou je ook een ziel kunnen geven. In of met “Ik ben een deur.” zou je de zielenroerselen van de deur uit de doeken kunnen doen.

Om dat een beetje uit de verf te laten komen, dien je je wel enigszins te documenteren. In het geval van een deur is dat niet zo moeilijk. Een kind kan de was doen.

In het geval van een klok of een uurwerk wordt het wat lastiger. Je zult toch enige kennis moeten opdoen van de onderdelen van de klok; de anatomie of de structuur zeg maar. En ook hoor je weten hoe die onderdelen op elkaar inwerken; het functioneren zeg maar. Maar iedereen weet dat klokken en uurwerken de dragers van de tijd zijn. En de Tijd is uit de wijsbegeerte niet weg te denken. Vandaar.

Wat zou u zeggen van een vuistdikke roman met als titel “Ik ben een deeltje”? Documentatie is te vinden in het boekwerk van Gerard ’t Hooft “De bouwstenen van de schepping”. Wij hebben al enkele passages gespot die uitstekend van pas zouden kunnen komen voor een fenomenologische ommezwaai.

(Hoe heette dat boek ook alweer waarmee Connie Palmen haar entree maakte in de literaire wereld. O ja: De Wetten. Daar komt ook natuurkunde in voor.)

Vanuit didactische en pedagogische en onderwijskundige overwegingen wordt met deze procedure ook een uitgelezen recept aangeboden. De dorre stof gaat leven. Wij weten niet of Dhr. Klifman, die hier wel ’s komt om over onderwijszaken te spreken ook wel ’s buiten z’n eigen Blog-bijdragen treedt. Zo ja, dan mag hij onze suggestie oppakken. Hoewel men - schijnt het - in het Onderwijs de oren te veel laat nijgen naar efficiency is onze suggestie geen weggegooid geld. Je koopt er twee (taal en natuurkunde) voor de prijs van één.

   

“Maar je kunt je ook identificeren met dieren.”

Inderdaad. Bij Deleuze heet dit ‘dier worden’. Niet dat je een dier nadoet, dat je gaat blaffen als een hond bijvoorbeeld. Maar dat het gemeenschappelijke – in de idee van common notion bij Sp – een kracht wordt.
Hier een voorbeeld van het ‘bij worden van de orchidee’!
Wat doet een orchidee die zijn bestuiver niks te bieden heeft, maar wel snakt naar bevruchting? Hij bedenkt een slim trucje om insecten om te tuin te leiden. De orchidee Dendrobium sinense lokt hoornaars met een bijengeur, zo ontdekte wetenschappers. Orchideeën zijn meesters in het verleiden van insecten. Zo’n tienduizend van de in totaal dertigduizend soorten heeft zijn bestuiver eigenlijk niets te bieden. De meeste van deze bloemen lokken insecten door de geur van een heel aantrekkelijke bloem of een potentiële partner te verspreiden. Op het Chinese eiland Hainan groeit de orchidee Dendrobium sinense. Het is nog onbekend door welk insect deze bloem bestoven wordt en welk trucje nodig is om de bestuiver te lokken. Een team van Duitse en Chinese wetenschappers bestudeerde acht populaties van de orchidee in een nationaal park op Hainan. Veruit de meeste insecten die op de bloem afkomen zijn hornaars, maar ook een aantal bijen, wespen en vlinders voelen zich tot de orchidee aangetrokken.
Opdracht gelukt door gezamenlijke kracht.
Zo spreekt Deleuze over ‘vrouw worden’, ‘maatschappij worden’ enzo meer.

(Kijk eens, een les in Sp en Del!)

   

O, ’t Hooft maakt tussen de formules door ook wel ’s een (fenomenologisch?) uitstapje. Luister.

“Laat ik Veltman introduceren met een kleine anekdote (sic; SW). Dat hij goed thuis is zowel in de theorie van de zwaartekracht als in de perikelen van de techniek, demonstreerde hij toen hij eens als één der laatsten in een overvolle lift stapte. Toen men op het knopje drukte ging er en belletje rinkelen en een lichtje branden: overbelast! (cursief; SW). Omdat Veltman de zwaarste persoon was in de lift en ook als een der laatsten vielen weldra alle ogen op hem. Maar Veltman voelde niet dat hij uit moest stappen. “Als ik “ja” zeg, drukken!” zei hij. Hij zakte door zijn knieën en maakte een voor zijn gestalte onverwachte luchtsprong. “JA, riep hij, en de lift vertrok. Toen hij neerkwam was de motor van de lift kennelijk al voldoende op gang om de reis te kunnen voortzetten.”

   

Mooi, Kuifje zou hetzelfde bedacht hebben! Bobby zou mee springen terwijl Jansen en Janssen verbaasd opkeken.

   

Nou ga ik toch geloven, Vrouwe Ursula, dat u het één en ander niet goed begrijpt. De schellen vallen bijna van m’n ogen. Je ZIT erop en je ZIET ’t niet. ’t Hooft leeft niet in de wereld van Kuifjes of Asterixen & Obelisken. Hetgeen dus wil zeggen dat hij datgene wat hij een anekdote noemt korzelig vertelt. Niet zoals het in een strip of in een tekenfilm wordt verbeeld. Dat is namelijk zijn “wereld” niet. En over het verschil in “werelden”, daar ging ’t hier juist over. En als je het daarover wilt hebben dan moet je zelf “neutraal” blijven en geen voorkeur uitspreken. Want dan ben je niet in de huid gekropen van persoon-in-kwestie.

Maar ik begrijp ’t wel, hoor. Dankzij mijn fenomenaal inzicht in de fenomenologie.
Toen Veltman en ’t Hooft de Nobel-prijs mochten delen kwamen er journalisten op hen af. Die gingen bij hun interviews nauwelijks in op de natuurkundige details. Nee, die probeerden te insinueren dat Veltman en ’t Hooft niet door één deur met elkaar zouden hebben kunnen gaan. In wat voor wereld leven journalisten eigenlijk? Aan jou de beurt.

   

PM. Een wijsgerig schrijven teruggebracht naar twee letters. En dan vanuit die twee letters ‘diene en gene’ als bedrieger aanduiden. Waw.

Over Deleuze en Guattari.

Deleuze heeft een aantal boeken in ‘traditionele stijl’ geschreven over filosofie. Met traditioneel bedoel ik dat hij opzoek ging naar centrale thema’s bij voorgangers, die vergeleek met andere of gelijksoortige thema’s, er diepgaand op in ging en tot een besluit kwam. Gelukkig telkens wel met een bijzondere insteek.
Deleuzes interesse ligt bij het ontstaan van subject en object, bij de zintuiglijke ervaring van het zijn. Vandaar zijn grote voorliefde van Spinoza in de manier zoals ik hier al ergens beschreven heb en zijn aandacht voor de fenomenologie.

In 1968 komt zijn eerste ‘meer gewaagde’ boek uit: ‘Herhaling en verschil’, let op de nog traditionele titel. Deleuze wil niet meer over de fenomenologisch zintuiglijke ervaring schrijven, hij wil zintuiglijk schrijven. Het ‘onderwerp’ vermengt zich in zijn schriftuur en wordt tenslotte zelf zijn stijl in ‘Mille Plateaux’ uit 1980. In de nasleep van de creatieve ’68er jaren en in de geest van Spinoza’s ‘common notions’ schrijft hij dit boek samen met Felix Guattari. Met twee, omdat 1 + 1 drie geeft en geen twee! ‘Drie’ staat hier voor de ‘gemeenschappelijk idee’, een kernbegrip bij Spinoza. Zij gaan aan de slag met en door dit begrip. Ze schrijven niet meer afstandelijk ‘over’ dat begrip maar brengen het in praktijk. En ze zijn vertrokken op avontuur.

Laat ik een vergelijk maken. Na het Classicisme in de schilderkunst komen Romantiek en Realisme. De Classicistische voorstelling of representatie verschuift stilaan van inhoud maar ook van voorstelling en uitdrukking. En plots zijn daar de Impressionisten! Wat een stijlbreuk in onderwerp, canvaspreparatie, verfopbreng, schilderen in open lucht, vervormen van figuren, nadruk op de zintuiglijkheid van licht en materie enzo meer.
Zie je het al voor je? De klassiek geschoolde kunstkenner (of filosofielezer) weet niet wat hij ziet! Hij begint te mokken want ‘dit gaat te ver’. Hij moppert dat dit schandalig is en ‘imPressionisMe’ wordt een scheldnaam, bah roept hij verbouwereerd. Hij stoot in het museum een passant aan en begint een verhit betoog dat dit ‘PM’ – hij verhakkelt ‘pression men ballen’ – toch maar bedriegers zijn! Hij verlaat rood aangelopen de zaal, de passant verbaasd achterlatend. Deze laatste kijkt verrast want hij vindt die nieuwe schilderstroming net een verademing en zo verfrissend. Bij Monet zindert de zintuiglijkheid letterlijk van zijn doeken, dat kunnen voelen is toch prachtig denkt hij bij zichzelf. Wanneer de passant verder wandelt kan hij alleen maar lachen bij zoveel onbegrip van die gefrustreerde ‘kenner’ van daarnet.
(En dan moeten abstractie en expressionisme nog ontstaan!)

Vervolgens laten Deleuze en Guattari de teugels los en schrijven niet meer over het theater van de representatie maar schrijven theatrale presenties met geëvoceerde affecten. Het ‘toneel van de representatie’ zijn al die boeken die nog netjes en braaf classicistisch spiegelend over de wereld schrijven, of dat toch pretenderen.

Deleuze en Guattari slaan een andere weg in en laten de lezer verbouwereerd achter. Wie niet mee is is gezien. Mokken dat dit vals en allemaal niet juist is, is hetzelfde als de impressionisten, expressionisten, dadaïsten en andere tisten de levieten lezen.

“En die Lacan was een bedrieger.” Zes woorden en de zaak is afgehandeld! Komaan, kunstkenner!
Lacan heeft grandioos theater gespeeld, dat is juist. Met een egomanie die in zijn voordrachten zeker breed geëtaleerd werd. Maar… Als je hem leest zie je dat hij slechts vier of vijf opvattingen naar voor brengt, maar wel belangrijke inzichten. Meer nog, hij schrijft prachtig in die impressionistische stijl. Je moet er van houden om door de woorden de weinige parels te zien, en het kost tijd. Ik zou zeggen, hou je er niet van? Leg zijn boeken gewoon opzij maar ga niet bevooroordeeld zeuren.

Socal en Brickmont hebben als ‘kunstkenners’ laten zien waar de PM’ers in de fout gaan. Tevens toonden ze zelf waar ze er niets van begrijpen en dan begonnen Soc en Brick oeverloos te zeuren. Tot groot jolijt van degene die geen letter van deleu, gua, lac, derri, fouc, baudri en wie nog gelezen hebben. Vaak hebben ze zelfs soc&bric niet gelezen maar even gegoogeld. Kijk, dat vind ik nu eens charlanterie van de hoogste graad.
Maar in de wondere wereld van Deleuze vermei ik me graag.

   

"Met twee, omdat 1 + 1 drie geeft en geen twee!".

Jaja. Die fenomenologie van de Postmodernist komt steeds dichterbij. Waarbij ik die twee filmpjes b.v. niet als incident beschouw. Maar als structureel. 't Zullen wel late uurtjes worden. Maar ik vermei me graag in dat soort geschriften. (schotschriften, misschien?)

   

Bespaar jezelf die late uurtjes. Als je de 'Impressionisten' niet smaakt, ga naar de zaal met de Hollandse 17de eeuwse landschapschilders of naar de zaal van de Renaissance!
Lust je Deleuze niet, mij goed, geen probleem. Stoort 1 +1 geeft drie je als omschrijving van het 'gemeenschappelijk idee bij Sp'? Of kan je er maar op één manier naar kijken, geen probleem. Ik moet jou niet overtuigen.
Schrijf liever iets moois over de fenomenologie zou ik zeggen.

   

Nog even een voorbeeld van de identificatie met een ding.
Willen Jan Otten “Specht en zoon.”

“…
Wat kan er in ’s hemelsnaam tragisch worden aan iemand die alleen maar draagt?
Zo noemen ze ons in vakkringen. De dragers.
Op wat voor drager werk jij het liefst, vraagt de ene schilder soms aan de andere.
…”

Hier is een onbeschilderd doek aan het woord.
Waarom dit voorbeeld, waarde Ursula?
Omdat jij over schilderkunst rept.

Wordt in jouw tekst mijn stellingname tegenover het PM metaforisch (“bij wijze van spreken”) verbeeld met een voorliefde voor Hollandse 17de eeuwse landschapschilders of Renaissance?
Waar haal je dat vandaan?
Van Nergens, neem ik aan!

En de houding die ik zou moeten overnemen? Het impressionisme?
Waar haal je dat vandaan?
Ook van Nergens, neem ik aan.

Bovendien, als je in lijn wilt lopen met de moderniteit, dan is dat Impressionisme helemaal zo nieuw niet meer. Er hebben nieuwere stromingen het licht laten zien. Deconstructivisme. Surrealisme.

In mijn alkoof hangt een tweetal Margrittes. Dat was een surrealist uit België. Er was nog een andere bekende surrealist. Dahli uit Spanje. Margritte heeft mijn voorkeur. Omdat m.i. Dahli iets te uitbundig (overdreven?) schildert. Klokken die hun ingewanden tonen e.d.. Margritte doet het soberder.
Om de hoek hangt er eentje van een man in pak - van achteren gezien - die in de spiegel kijkt. Maar de man ziet z’n eigen rug. Kijkt hij de spiegel in rug? Kijkt de spiegel hem in het gezicht?
Op het plankje voor de spiegel ligt een boek. Een uitnodiging Ik mag er zelf een titel voor reserveren. Mijn fris gekochte lettertang laat ik de letters
Uno, nessuno e centomila produceren. Die letters plak ik op de reproductie.

Daarna ga ik zitten en overdenk m’n eigen POMO-inval.

   

Van Nergens kwam de gedachte dat als je ergens niet van houdt, neem dan gewoon iets anders. Houd je niet van vis, neem op restaurant dan simpelweg iets beter. Impressionisme, Hollandse landschappen of Barok, maakt niet uit. Ga om met de dingen die je verrijken en vermijd wat je ergert.

Waarom nam ik het Impressionisme? Omdat het de start is van verrassende nieuwe onverwachte tegendraadse en andersdenkende stromingen, kortom de moderniteit.

Magritte maakt fascinerende doeken. Heb je zijn museum in Brussel al bezocht? Zeker doen.
Jij hebt ‘La reproduction interdite’ uit 1937 tegen de muur hangen, mooi. Met het boek ‘Adventures D'Arthur Gordon Pym’ van Edgar Allan Poe en vertaalt door Charles Baudelaire erop afgebeeld.

Deleuze schrijft ergens dat de affectiones als het ware achter onze rug om gebeuren. Zou Magritte dat gelezen hebben? Michel Foucault heeft nog gecorrespondeerd met René over ‘de pijp’ en er een boekje van gepubliceerd.

Er is een boekomslag van Pirandello’s ‘Uno, nessuno e centomila’ met een man naast een spiegel wiens gezicht gewoon netjes reflecteert in de spiegel. Je wil toch niet de aandacht richten naar Lacans ‘spiegelstadium’? Een subtiele dubbele verwijzing naar je POMO ingreep! De spiegeling van Magritte die reflecteert bij Luigi in een omkering naar …. Ja, naar wat? Een beschouwing van het subject?

Steven, je bent een echte POMO!

   


Steven,

Boeiend allemaal, dit vind ik leuk. Maar ik grijp nog even terug naar je dialoog tussen A en S.
S zegt dat een model niet de werkelijkheid is. Wat denk je van het volgende. Waarom denk ik dat jij, afgezien van individuele verschillen, net zo'n mens bent als ik? Dat komt omdat omdat ik mijzelf als model van jou voorstel, dunkt mij. Jij bent dat model niet, vanwege die individuele verschillen, maar je kunt toch niet ontkennen dat ik werkelijkheid ben. Stel dat mijn model van jou, ofwel ikzelf, exact al jouw persoonlijke eigenschappen zou hebben, dan mag je volgens mij zeggen dat 'dit model'/'ik' een tweede instantie van jou is/ben, ofwel dan 'is dat model'/'ben ik' de werkelijkheid die jij bent.
Maar feitelijk is ieder model werkelijkheid, ook wanneer het ergens een onvolmaakte afspiegeling van is.
Ik wou maar zeggen dat een werkend model van een brein eveneens een brein is. Een brein is een brein.
Ik had het in dit verband willen hebben over de wet van identiteit (P=P) en over vermeende categorieverschillen; dat verhaaltje had ik al klaar voor je eerste reactie, maar laat ik dat nog even bewaren.
(Wat kunnen jullie toch mooi schrijven!)

   

“Wat kunnen jullie toch mooi schrijven!”

Dank je wel Bert. Wat ben je toch een aller beminnelijkste man. Ik zal de complimenten ook doorgeven aan Ursula - want die bedoel je natuurlijk ook.

“Waarom denk ik dat jij, afgezien van individuele verschillen, net zo'n mens bent als ik?”

Op z’n boerenfluitjes, dus met het gezonde verstand zou ik zeggen: dat komt door de opvoeding, dat komt door socialisatie. Aan de wolvenkinderen die ooit in India zijn aangetroffen, was dat vreemd.
Maar goed, dat zal je met je vraag niet bedoeld hebben. Daarom lijkt ‘t me wat dat betreft beter om eerst je “verhaaltje” over Identiteit en vermeende categorieverschillen af te wachten. (Als je trouwens met die categorieverschillen doelt op de “category-mistake” (het woord “vermeend” lijkt daar op te wijzen) dan wordt ’t een lastige discussie, vrees ik. Die de kans loopt uit te komen op de tegenstelling Descartes-Spinoza. Maar goed, daar hebben we Ursula voor.)

Dan de tegenstelling model-werkelijkheid zoals ik die opvoerde in mijn discussie met Arnoud. Ja, daar ging ’t over het waterloopkundig laboratorium en het Centraal Plan Bureau. Natuurlijk hebben die een fysiek, dus “werkelijk” bestaan. Maar ze zijn “bedoeld” om te simuleren. “What if”-vragen kunnen gesteld worden. En ook beantwoord. En zeker, zeker, aan die modellen kan worden geschaafd en geslepen zodat ze fijnzinniger worden. Dan komen dat soort begrippen als ex-ante en ex-post om de hoek kijken. En verder zal ook onderhoud gepleegd moeten worden. Als Den Haag nieuwe bouwwerken in z’n centrum plaatst dan zal Madurodam moeten volgen. Toch? En dat geldt ook voor het CPB. Als de regering of parlement in al hun wijsheid nieuwe wetten accepteert, dan zullen die wetten - als mechanisme - ingebouwd dienen te worden in het macro-economische model. Toch?

En met dat brein van Swaab zit ’t nog weer ietsjes anders. In zijn korte inleiding geeft hij een aantal voorbeelden. Je hebt het boek zelf. Dus ik ga ze hier niet noemen. Het verschil met planbureau en laboratorium is dat “verbeteringen” worden ingebouwd en dus direct kunnen functioneren. Zoiets?
Ahum, Bert, een tijdje terug toen ik hier nog een jonkie was heb ik een Blog-bijdrage ingestuurd met als titel “Jos de Mul”. Dat verhaal ging over een alleraardigst boekwerkje van De Mul. Geheten “Kunstmatig van nature”. Daar zou je misschien ook nog iets aan kunnen hebben.

http://filosofieblog.nl/blog/filosofie-en-literatuur/3727/jos-de-mul/

   

“Een gevoel is de hoedanigheid waarin wij in onze betrekking tot het zijnde en daarmee ook tevens in onze betrekking tot onszelf aantreffen: de wijze waarop wij ons tegelijkertijd met betrekking tot het zijnde dat wij niet zijn, en het zijnde dat wij zelf zijn, gestemd vinden. In het gevoel openbaart zich de toestand – en houdt deze zich open – die aangeeft hoe wij ons steeds terzelfder tijd tegenover de dingen, tegenover onszelf en tegenover de mensen staan die met ons zijn. Het gevoel is zelf deze voor zichzelf open toestand waarin ons Da-sein vibreert. De mens is geen denkend wezen dat ook nog wil, waarbij zich bovendien naast denken en willen, zij het ter verfraaiing, zij het ter verlelijking gevoelens scharen, maar de staat van het gevoel is het oorspronkelijke, evenwel zo, dat daar denken en willen mede toe behoren. Belangrijk is nu alleen te zien dat het gevoel het karakter heeft van het openen en het openhouden en derhalve ook al naar gelang zijn aard die van het sluiten.”
MH.

En dan te bedenken dat de bijdragen aan dit blog tot nu toe nog maar inleidingen zijn. Hoe de fenomenologie nu bekeken kan worden moet nog groeien.

   

Wat denk je Steven, buiten Bert was er niet veel inbreng van anderen op het blog.
Wij twee hoeven het niet draaiende te blijven houden, toch was het leuk in jou even een compagnon de route te hebben.
Grappig omdat jij eigenlijk met ‘twee schrijft’. Was Andries een beetje jaloers met je ‘scheef schrijven’ met mij? En kon hij zich inhouden als hij over je schouder meekeek naar woorden als POMO?

Om ‘de Ouden’ achter te laten ga ik stukken uit ‘De egotunnel’ van Thomas Metzinger eens herlezen. We zien wel hoe het blog verder loopt.

   

Nee, mijn alter-ego is een zwijgzaam mens. Hij zegt niet zo veel. Maar als hij iets zegt dan weet ik dat het raak is. En dan trek ik ’t mij ook altijd aan. (Somtijds meld ik dat hier ook wel ‘s.) Hij ziet ook wel dat ik ’t mij aantrek. Maar nog nooit heb ik bij hem mogen constateren dat hij daarmee dacht iets van een “gelijk” te hebben binnengehaald. Triomf is hem nier besteed.
Dat POMO heeft hij gelezen, ja. Maar hij wist allang wat het betekende. Dat jij daar nu een andere “wending” aan probeert te geven is ‘m ook niet ontgaan. Het leverde een suggestie op. “Je kunt ’t gebruiken, Steven. In je roman “Verzonnen zinnen”, waar het Postmoderne niet vreemd aan is. Toch?”

   

De start van "verzonnen zinnen" is hier te vinden.

http://filosofieblog.nl/blog/filosofie-en-literatuur/3753/verzonnen-zinnen/

   

“Je ZIT erop en je ZIET ’t niet.” 17 december 13:16
Zo zie je maar dat er nooit staat wat er staat.

Ik ken geen ’t Hooft of Veltman en heb geen weet van hun Nobel-prijs! Echt niet. Moet ik mij nu schamen?

Dus jouw tekstregels kan ik niet kaderen zoals jij die reeds in jouw hoofd gekaderd hebt. Ik kan nergens ‘opzitten’ want er is niets om op te zitten, jij zat blijkbaar ergens op waar ik geen weet van heb. Ik had zelfs niet door dat iemand iets korzelig vertelde.

Schellen vallen van iemands ogen omdat de dingen plots anders zijn dan die iemand het zichzelf voorstelde. Maar dat zegt meer over die man of vrouw! Ik herkende jouw verzonnen zinnen niet!

Nu begrijp ik misschien waarom ‘Verzonnen zinnen’ jou fascineert.
Naar Word omgezet is dat blog van 8 mei 2014 25 bladzijden A4 en heeft 15.655 woorden. Ene Galmier heeft driftig meegepend en ik hoop dat veel mensen het gelezen hebben.
Maar mij zegt het niet veel en ik heb het dan ook niet uitgelezen.

En via journalisten is het nu mijn beurt? Eugh …

   

Ja, die namen. Bert komt wel ’s met namen, Siger ook; en er zijn anderen.
Omdat we allemaal beschikken over een computer annex Wiki kun er dingen worden nagezocht. Soms zijn personen in kwestie zelfs op film beschikbaar. Dus, als er iemand met een voor jou onbekende naam komt opdraven dan zoek je ’t op. Om in elk geval een soort kader te hebben, een referentiepunt; zodat je iemand een beetje kunt plaatsen. En heel soms koop je een boek, zoals mij is overkomen met b.v. ene Marcus Gabriel.
Ja, en het kan ook voorkomen dat je de aangehaalde persoon juist wel kent. Hij/zij is aanwezig in je boekenkast.
Dat laatste is natuurlijk het mooiste. Dat overkwam zekere Spinoza - jou niet onbekend.

Maar nu komt er een dringende vraag. Waarom mag de één wel met namen/boekwerken komen en de ander niet? Waarom hoeft de één niet na te zoeken en een ander wel? Da’s “Quod licet Iovi, non licet bovi.”

Nog even terugkomend op dat POMO. Dat kennen we allebei.
Ik vond het “je reinste koeterwaals”. En - van m’n hart geen moordkuil makend - heb ik alhier mijn gal wel ‘s gespuwd.
Maar je kunt ook van de nood een deugd maken. De nood ten goede keren? Als een Koeter de Waal. En Koeter denkt “laat ik ’t ook eens proberen”. Nooit geschoten is altijd … .

Ach, en niet alles is “verzonnen” hoor. D’r is hier wel ’s gewag gemaakt van de hoeveelheid columnisten die ons land telt Heel vaak zijn dat lieden die literair en/of wijsgerig zijn angehaucht. Wat let Koeter om hun uitspraken een rol te laten spelen in een POMO-exercitie? In feite “citeer” je dan de stukjesschrijver.

Maar goed, nu geef ik iets prijs van m’n productie-procedé. En dat hoort eigenlijk niet. Mea culpa.

   

Waarom hoeft de één niet na te zoeken en een ander wel? Da’s “Quod licet Iovi, non licet bovi.”

Deze heb ik opgezocht!
‘Wat Jupiter is toegestaan, is het rund nog niet toegestaan.’

Soms voel ik me en rund. Vandaar.

   

Usrsula,

[Soms voel ik me en rund.]
Dat is geen schande. Om mijn naamgenoot Adriaan te parafraseren: ik ben ieder dier wat ik ooit geweest ben. Weliswaar had hij het over 'mens', maar een mens is ook maar een dier.
Wat namen noemen betreft vind ik dat eerder een zwakheid als je daarmee begint. Als je iets denkt te begrijpen zou je het ook in je eigen woorden moeten kunnen zeggen. Namen noemen kan helpen bij het oplossen van misverstanden over wat die namen ooit beweerd hebben.
Het gaat over het wat en niet over het wie.

Nog even terugkomend op het onderwerp: materie heeft massa en voor zover we weten bestaat er een zwaartekrachtrelatie tussen alle massa. Daaraan kan zich geen enkele materiële entiteit onttrekken. Een geïsoleerd atoom is daarom een even praktisch als metafysisch begrip dat afbreuk doet aan de realiteit. Het gebruik van dit soort begrippen in een filosofische redenering maakt deze tot een drogredenering in de reële wereld.
Chemie (en technologie in het algemeen) werkt dankzij een zekere tolerantie voor storende invloeden maar filosofie mag daar niet blind voor zijn op straffe van inconsistentie. Echter, zodra filosofie daar ook rekening mee gaat houden is het technologie geworden.
Ik kan me best voorstellen dat een filosoof graag wil dat zijn beweringen op de gewone wereld betrekking hebben, maar wanneer hij uitsluitend van zuiver metafysische begrippen uitgaat toont hij slechts aan dat hij het over een imaginaire wereld heeft waarin je kunt zeggen wat je wilt, ook al gaat het alle kanten op.
Dat is precies de reden waarom filosofie faalt bij het accumuleren van kennis omdat de divergerende conclusies die filosofie oplevert zoiets als voortschrijdend inzicht onmogelijk maakt.
Tenminste, dat is in mijn eigen woorden hoe ik het begrijp en daar hoef ik verder geen namen bij te noemen. Echter, bij manier waarop ik dit zeg voel ik mij soms een rund vergeleken bij de manier waarop jij en Steven de dingen formuleren. Als jullie het met het bovenstaande eens zijn, ben ik benieuwd hoe jullie dit zouden zeggen. Even echter ben ik nog meer benieuwd te horen waarom jullie het daar niet mee eens zouden zijn. Mij dunkt dat de waarde van taal eerder gelegen is in wat er overgebracht wordt dan hoe dit gebeurt.

   

Bert,

[Het gebruik van dit soort begrippen in een filosofische redenering maakt deze tot een drogredenering in de reële wereld.]
Volledig mee eens.
Alleen heb ik al meermaals aangegeven het zinsveld van filosofie niet gelijk te willen stellen met het zinsveld van ‘de reële wereld’ (wat dat ook mag zijn). Anders wordt filosofie zoals jij terecht aangeeft technologie. Filo kan niet concurreren of samenspreken met techno omdat ze over twee verschillende werelden spreken.

[Ik kan me best voorstellen dat een filosoof graag wil dat zijn beweringen op de gewone wereld betrekking hebben,]
Nee, het filosofische zinsveld gaat juist NIET over ‘de gewone wereld’.
Filosofie fronst zelfs haar wenkbrauwen bij zo’n begrip ‘gewone wereld’. De filo gaat over de denkwereld en is meer dan ‘slechts uitsluitend zuiver metafysische begrippen’. Het is meer dan ‘een imaginaire wereld’ waarin je ‘kan zeggen wat je wilt’ en met het scheermes van Ockham gaat het niet alle kanten op.

Dit alles heb ik al meermaals aangegeven maar gaat er op deze site moeilijk in. (Vandaar het niet in kapitalen hierboven.) Filo moet ook niet teveel pretentie hebben.

Waarom namen noemen? Omdat we op een filosofische site schrijven en deze namen referenties zijn die andere kunnen aanzetten iets op te zoeken of te kaderen. Meer niet. Ik schrijf ook ergens dat dit nog maar inleidende stukjes zijn met oude filosofen en de overgang naar een hedendaagse fenomenologie nog moet gebeuren.

[Mij dunkt dat de waarde van taal eerder gelegen is in wat er overgebracht wordt dan hoe dit gebeurt.]
Kijk, deze zin geeft mooi het verschil aan tussen een functionalistische (reductionistische?) visie op taal. Een filosoof zou juist de aandacht vestigen op wat er naast communicatie gebeurt met taal. Bijvoorbeeld hoe je door te spreken een positiebepaling inneemt in de wereld. Hoe het misschien zelfs minder belangrijk is wat er overgebracht wordt! Maar hoe er door wat je zegt, je een verbinding en aansluiting zoekt met anderen. En hoe ‘taal’ en ‘zelf’ één zijn en hierdoor een ‘ik’ zich positioneert.

Vreemde dingen hé Bert?

   

Ursula,

[Vreemde dingen hé Bert?]
De dingen waarover jij het hebt zijn vaak te gewoon om vreemd te zijn. Ik bedoel dat op een enigszins ironische manier die absoluut niet kwaadaardig bedoeld is. Technologie is in het algemeen begrijpelijk, maar vaak te moeilijk om bekend te zijn en daarom is het ongewoon om het daarover te hebben. Ik vind het altijd merkwaardig dat veel mensen er zich in het openbaar niet voor schamen om op technisch gebied de volkomen ignoramus uit te hangen, terwijl zij wel de mond vol hebben over de meest onbegrijpelijke zaken, blijkbaar omdat je je daar nauwelijks een buil aan kunt vallen.
De 'ongewone' wereld is, voor mij althans, een stuk minder boeiend dan de gewone wereld en dat in toenemende mate. Als je het goed beschouwt biedt alleen de gewone wereld toegang tot al het mogelijke. Wat heb je er feitelijk aan dat de ongewone wereld toegang geeft tot het onmogelijke?
Maar ik kan het natuurlijk alleen maar hebben over mijn subjectieve ervaringen en daarom kunnen de subjectieve ervaringen van andersdenkenden, die ook deel van mijn gewone wereld zijn, die van mij alleen maar rijker maken. Dan heb ik het niet over vrijblijvend gezwets, maar over zaken die de mens blijkbaar kunnen raken en dan kan het overal over gaan zolang als het tenminste ergens over gaat.

   

Zo is het inderdaad.

   

Bert,

"De 'ongewone' wereld is, voor mij althans, een stuk minder boeiend dan de gewone wereld en dat in toenemende mate. Als je het goed beschouwt biedt alleen de gewone wereld toegang tot al het mogelijke."

Mooi.

   

Bert,

Laat je niet tegenhouden om zonder namen te noemen iets over de fenomenologie te vertellen vanuit de gewone wereld. Jij kan de overgang maken naar hoe die dingen nu bekeken kunnen worden.
Laat je niet tegen houden zou ik zeggen.

   

@Steven,

Denk je dat er op deze site nog meegedacht wordt of sluiten we af?

(Heb je ook gezien hoe een gluiperig onderdeurtje met een slijmerig complimentje zich als het vieze mannetje van Van Kooten en De Bie zich naar binnen manoeuvreerde?)

   

"Denk je dat er op deze site nog meegedacht wordt of sluiten we af?"

Nee, nog niet; wat mij betreft. Ik heb nog iets in de maakt voor Bert Morriën. Ik weet niet of dat vandaag afkomt. Anders maar morgen.

Ja, en of ik de inmenging van Siger als "gluiperig" en/of "slijmerig" moet zien? Kweenie. Hij krijgt me in elk geval niet zover dat ik zijn beproefde methode - poespas-verwijdering - ga naäpen.

   

Ursula,

Een kleine correctie indien u mij dit toestaat.

"Socal en Brickmont hebben als ‘kunstkenners’ laten zien waar de PM’ers in de fout gaan. Tevens toonden ze zelf waar ze er niets van begrijpen en dan begonnen Soc en Brick oeverloos te zeuren"

Het is "Bricmont", zonder "k". En het is "Sokal", met "k".
Verder begrijp ik niet waarom u het hebt over oeverloos zeuren. Sokal en Bricmont doen in hun boek drie dingen:

1) Een aantal passages analyseren waarin (Franse) denkers begrippen, stellingen etc. uit de wiskunde en de natuurkunde gebruiken. Zij tonen aan dat de natuur- en wiskundige betekenis van deze begrippen, stellingen etc. veronachtzaamd wordt door de denkers in kwestie. Indien de passages van deze denkers enige aanspraak op autoriteit of waarheid maken, dan komt deze aanspraak in geen geval van de wis- of natuurkunde. Indien men wil weten wat deze denkers bedoelden, zal men bovendien vruchteloos een aanknopingspunt zoeken in de wis- en natuurkundige betekenis van de gehanteerde wis- en natuurkunde. In één geval tonen Sokal en Bricmont zelfs aan dat de denker in kwestie hoogstwaarschijnlijk niets begrepen heeft van de wis- en natuurkunde in kwestie. Dit alles roept een interessante vraag op: waarom gebruikten deze denkers dan eigenlijk wis- en natuurkunde?

2) Bestrijden dat (wetenschappelijke) kennis een louter sociologisch fenomeen is, dat men met louter sociologische methoden kan beschrijven, verklaren etc.

3) Tussendoor: aantonen dat pittige, "onttoverende" uitspraken van denkers vaak een achterdeurtje hebben waarlangs de denker zich kan redden indien men de uitspraak kritisch analyseert. Het achterdeurtje is een betekenis die allesbehalve pittig en zelfs eerder banaal is, maar ook wel aannemelijk.

U mag dat zeuren noemen, maar ik zou het alleen zeuren noemen als ik dit alles al wist, als het allemaal al erg bekend was.

Verder treft het mij zeer dat dit boek aangehaald wordt in deze discussie. Je kunt het lezen als een bewijs met reductio ad absurdum dat een wetenschappelijke taal ongeschikt is om over bepaalde fenomenen te spreken. Op die manier bekeken is die fenomenologie nog zo gek niet.

Tenslotte zou ik nog een vraag willen stellen, ingegeven door het feit dat Vlaamse komieken zo ongrappig zijn. Wat is de rol van de lach in dit alles? Met enig talent kun je ongetwijfeld een gemeen nonsensrijm schrijven over de quantummechanica. Maar de QM zelf wordt daardoor niet aangetast. Als je daarentegen een onaardige parodie van de schrijftrant van Heidegger of Guattari of Deleuze op een podium brengt; dan valt het publiek uiteen in twee groepen, vermoed ik. De groep die denkt: "goed dat er eens gelachen wordt met die onzin", en de groep die verontwaardigd is, beweert dat men er niets van begrijpt enzovoort.

Waarom doet de lach in het ene geval pijn en in het andere geval niet?

Mvg,

Aliaspg

   

Ik had trouwens nog een vraag, die ik richt tot Steven W.

Zijn fenomenologische geschriften citeerbaar? De citeerbaarheid van teksten fascineert me. Zo bestaan er schrijvers van wie je gemakkelijk een zin kunt citeren die hun meesterschap aantoont. John Collier is een voorbeeld. Maar bij iemand als Dostojevski lukt dat niet goed. Als je een zin of zelfs een alinea van Dostojevski citeert, dan denkt de ontvanger van het citaat al snel: "nou, nou, wat zegt Fjodor hier?" Je moet 'm eigenlijk helemaal lezen (wat overigens een vreselijke opgave is).

Je kunt ook niet citeren uit een soap op tv als je wilt aantonen hoe goed hij is. Zulk citaat valt plat op z'n bek. Je moet die soap tientallen afleveringen volgen.

Is fenomenologie citeerbaar? Of moet je daar als citeerder meteen bijzeggen "als je dit niet snapt, is dat omdat je de hele Heidegger moet lezen, en bij voorkeur ook nog de commentaren van X, Y en Z"?

De vraag is ook enigszins gericht tot Ursula. Spinoza hanteerde blijkbaar een soort logico-deductieve axiomatische methode. Ik ken er ook zo één, de Euclidische meetkunde. Daaruit kan ik prachtige citaten halen.

"De drie hoogtelijnen van een driehoek gaan door één punt".
'A kwadraat plus B kwadraat is C kwadraat in een rechthoekige driehoek."
"Er bestaan oneindig veel priemgetallen."

Maar iedere keer als Ursula haar geliefde Spinoza citeert, krijg ik het gevoel dat ik hem eigenlijk helemaal moet lezen om iets met dat citaat te kunnen.

   

[De citeerbaarheid van teksten fascineert me. Zo bestaan er schrijvers van wie je gemakkelijk een zin kunt citeren die hun meesterschap aantoont.]

Dit vind ik voor mij een vreemde zin. Zelf zie ik het gebruik van een citaat als ondersteuning van een gedachtegang en niet zozeer als verwijzing naar meesterschap van de betrokken schrijver. Ik citeer iets omdat het gebald en kernachtig een idee versterkt weergeeft. Niet als autoriteit verwijzing, niet om te zeggen dat X dit of dat gezegd heeft en het dus waar is. Met een citaat neem ik een idee op en geen schrijver. (Hoewel ik ook weet dat dat indirect kan samen hangen.)

Verwijzen naar de persoon is veeleer gevaarlijk. Wie niet van X houdt heeft zijn mening al gevormd nog voor hij of zij het citaat gelezen heeft. Wie het gedachtegoed van X niet kent, volgt, of begrijpt kan het citaat zelfs niet vatten, begrijpen of plaatsen. En cruciaal is, wat betekent begrijpen?

Op een ander blog schreef je eens:
“Als je het een beetje vanop afstand bekijkt, zijn die tools van de filosofie trouwens niet zo spectaculair. In essentie gaat het om wat logico-verbale werktuigen, aangevuld met "waarnemingen" die vaak bestaan uit citaten van anderen, aangevuld met een soort "filosofische" interpretatie. Je hebt tegenwoordig ook experimentele filosofie, maar ik weet niet welk belang die heeft in het licht van de gehele filosofie.”
Zo is het. Een filosoof creëert een begrippenframe waardoor en waarin zich dingen tonen die alleen te zien zijn als je meedenkt in zijn frame. Sta je erbuiten dan zie je het niet. En de frames van sommige Franse denkers staan zeer ver van het ‘gewone’ kijken.
Ik zou zeggen, heb je er niets aan of heb je er geen voeling mee dan leg je het boek toch weg.

   

Aliaspg,

Over fenomeno, lezen en filo via Bricmont & Sokal.

Met zeven mijlslaarzen en in grove omschrijving wandelt mijn filopad van Spinoza naar Nietzsche via Heidegger naar een samenknoping bij Deleuze. Niet dat elkeen, of beter elke tekst, zomaar overloopt in de ander. Gecentreerd rond het affectieve draait elk van deze vier smurfen met hun eigen bewoordingen avontuurlijke en fascinerende rondjes. Meeslepend toch in mijn lezing! De kans is zelfs zeer klein tot onbestaande dat iemand anders hetzelfde leesparcours volgt of ervaart. En toch lees ik hen niet verkeerd of fout. Meer nog, we kunnen niet beter lezen of begrijpen dan we kunnen lezen of begrijpen. Elke herlezing geeft zelfs nieuwe onvoorziene verbindingen, vooral met neurobiologie.

Als Bric&Sok in ‘Intellectueel bedrog’ zich over Del&Gua buigen en in veertien voorbeelden de onvolledigheidsstelling van Gödel, de theorie van de transfiniete kardinaalgetallen, de meetkunde van Riemann, de kwantummechanica en andere termen aankaarten dan schrik ik even. Want die begrippen heb ik in mijn lezing van Deleuze niet nodig. Die groteske draaikolk verwijst zelfs niet naar wiskunde en natuurkunde maar brengen woorden in stelling binnen de context van Del&Gua.
Is het verstandig zo te schrijven, wetenschappelijk niet. Is het passend in hun experimenteel opzet, jazeker. Je kan veel bij Deleuze overslaan tijdens het lezen en toch alles begrijpen.
Ik moet je zelfs bedanken want bij herlezing verduidelijkte het me nog eens het verschil tussen differentiatie met T en differenciatie met C bij Deleuze.

Aliaspg, zoek eerst maar eens op wat hun opzet is. Je kan pas dingen wikken en wegen als je het opzet van iets of iemand kent, niet als het niet aan jouw (of Sok&Bric’s) verwachtingen voldoet.

   

Ursula, Steven,

Beetje druk bij mij, maar ik kom nog terug en ben benieuwd naar wat Steven in petto heeft. Siger kon al geen kwaad bij mij, maar jullie begrijpen dat hij nu helemaal niet meer stuk kan. Een beet je aardig zijn kan in deze tijd geen kwaad, dunkt mij.
Op een andere blog kwam de vraag aan de orde of "is materieel" een universele eigenschap zou zijn en als zodanig tevens noodzakelijk. Mijn opponent dacht dat dit een contingente, niet noodzakelijke eigenschap zou zijn. Letterlijk zei hij het volgende.
[
Het ultieme beginsel van het zijnsgeheel is dat alle uitspraken van de vorm 'Alles is dit' of 'Alles is dat' onwaar zijn. In formulevorm: Voor alle contingente eigenschappen P bestaat er een object x zodanig dat ~P(x).

De implicaties van dit zéér eenvoudige metafysische beginsel zijn werkelijk enorm en lijken inderdaad welhaast allesomvattend. Zo moet er bijvoorbeeld naast materie ook iets immaterieels zoals geest bestaan. Als er namelijk géén universele contingente eigenschappen zijn, dan volgt direct dat de contingente eigenschap 'materieel zijn' niet universeel is. Kortom, niet alles is materieel. Evenzo bestaat er iets materieels, want op grond van een analoge overweging is niet alles geestelijk. Idealisme faalt.
]
De terloopse en impliciete manier waarop 'is materieel' als contingente eigenschap uit de lucht komt vallen vind ik ongepast voor iemand die zich o.m. cum laude een doctorstitel filosofie op de hals gehaald heeft. Ik vind daar nog meer van. De bewering dat er "iets immaterieels" zou bestaan is exceptioneel en dient als zodanig onderbouwd te worden om geloofwaardig te kunnen zijn. De eigenschap 'is immaterieel' lijkt mij niet fenomenaal, want die mist de daarvoor benodigde waarneembaarheid. Zou die toch waarneembaar zijn, dan zou daar informatie=energie=materie mee gemoeid zijn en heb je een paradox. Daarom denk ik dat 'is materieel' een niet contingente, universele en noodzakelijke eigenschap is, fenomenaal! Gelukkig zwijgt het ultieme beginsel van het zijnsgeheel over niet contingente eigenschapen.
(
Zou ik misschien last kunnen hebben van arrogantie?
Wetenschap is voorlopig, als ik het mis heb en men zou met onweerlegbare evidentie voor iets immaterieels komen, moet ik dat wel aannemen. De natuur laat zich nu eenmaal niets voorschrijven. Toch ben ik niet bang dat dit ooit zal gebeuren, omdat ik niet geloof in het bestaan van harde contradicties. Bij kwantummechanische superpositie kan een systeem theoretisch tegelijkertijd in twee elkaar uitsluitende toestanden verkeren. Gelukkig is dit niet als fenomeen waarneembaar. Echter, wat moet je denken als een kwantumcomputer, die van dit theoretische principe gebruik maakt, blijkt te werken?
Google beweert al een 100 miljoen maal grotere snelheid met een rudimentaire kwantumcomputer aangetoond te heben.
Zie http://www.technologyreview.com/news/544421/googles-quantum-dream-machine/
Anderen zijn sceptisch. Jürgen Schmidhuber zegt bv. het volgende.
[General purpose quantum computation won’t work (my prediction of 15 years ago is still standing). Related: The universe is deterministic, and the most efficient program that computes its entire history is short and fast, which means there is little room for true randomness, which is very expensive to compute. What looks random must be pseudorandom, like the decimal expansion of Pi, which is computable by a short program. Many physicists disagree, but Einstein was right: no dice. There is no physical evidence to the contrary randomness.html. 
For example, Bell’s theorem does not contradict this. And any efficient search in program space for the solution to a sufficiently complex problem will create many deterministic universes like ours as a by-product. Think about this.]
Zie http://www.kdnuggets.com/2015/03/juergen-schmidhuber-ama-principles-intelligence-machine-learning.html
Aardig, nietwaar?
Ik ben vergeten waar ik het over had. Zal wel niet belangrijk geweest zijn.
)

   

Aliaspg,

Oei, namen verkeerd gespeld. Hoe slordig want het boek staat in mijn kast.
Ik kan je gelijk geven in je drie opmerkingen over het boek, alleen wil ik het kind niet met het badwater weggooien en daarom stoort mij niet (of minder) wat een ander wel stoort.
Zoals over de lach in het laatste, tenen kunnen lang zijn aan beide zijden. Waarom is een grap soms ongemakkelijk? Als een vriendin een mop vertelt over een Turk, een Marokkaan en een Nederlander dan is vooral het verhaaltje grappig. En ik weet dat zij geen raciste is. Hoor ik diezelfde grap in een bepaald café in het dorp dan klinkt die anders. Zo gaat dat ook met parodieën over 'de Martin van het Zwarte Woud'. Een bevriende heiderggeriaan mag best een grap maken, die doet dat niet om te beschadigen.
Daarom doet de lach soms wel en soms niet pijn.

   

Aliaspg,

Ik lees nu pas je bericht aan Steven waarin je het hebt over Spinoza.
Kijk uit want de deegrol is deze namiddag nog gebruikt om pizza te maken, dus hij ligt nog op het aanrecht!

   

In de laatste postjes wordt nogal de nadruk gelegd op “gewoon”. Terwijl het over fenomenologie ging. Hetgeen misschien de indruk doet ontstaan dat de benaderingen elkaar niet verstaan. En dat is volgens ons een foute indruk. Beslist niet de indruk die we zouden willen achterlaten. De fenomenologie beschrijft juist “het gewone”. Datgene waar men in op kan
gaan.
Wat kan zoal “datgene” zijn?
Heel veel. Te veel om op sommen, eigenlijk. Op globaal niveau: de arbeid, sport en spel en avontuur, de kunst, levensovertuiging. Maar je kunt verder specificeren. Homo Faber telt een hele hoop smaken. Homo Ludens eveneens. Homo Religiosos? Homo aestheticus?
Bij het uitvoeren van al die “bezigheden” zijn de mensen “in hun gewone doen”. De fenomenologie neemt ’t voor haar rekening om de wereld te beschrijven zoals die zich aan de “uitvoerder” voordoet. Soms kan die “uitvoerder” dat zelf niet onder woorden brengen of expliciteren. Omdat hij “in” zijn bezigheden zit. De workflow van de stappen in de arbeid zit ‘m in zijn lijf. Hij woont er in.
Als een “kennisingenieur” een deskundige in een bepaald vak moet “leegzuigen” om zijn kennis geïmplementeerd te krijgen dan dient hij zich de “inwoning” van vanzelfsprekendheden goed te realiseren. Hij moet zich niet met een kluitje het riet in laten sturen. Zoals zuchten, irritaties, “dat weet je toch?” De reactie moet zijn. “Dat weet ik misschien wel, maar de machine die ik straks moet instellen, die weet dat niet. Dus, voor de draad. Je moet tot in detail …”.
Sartre heeft ’t over conscience-non-thétique. Het niet-stellend-bewustzijn. Het vanzelfsprekend bij de dingen zijn van een rot-in-het-vak behoeft geen benoeming.
Om het “gewone” te kunnen beschrijven moet je ‘t eerst “ongewoon” maken? Met vragen als “wat doe je nu precies?”. Genoemde homo’s gaan er in op. Er wordt ze nu gevraagd om er buiten te gaan staan. En dat valt soms heel niet mee. De rivier van William James kan ’t water niet boven de eigen spiegel uit heffen.
Ja, en dan de fenomenologische beschrijvingen zelf. Daar zullen kwali-teitsverschillen op te merken zijn. De één beschrijft ‘t mooier dan de ander. De fenomenologie van de schrijver? Hij (de schrijver dus) zou ‘t ’s kunnen opschrijven; als hij in een writers-block beland is b.v..

Dus Bert Morriën en ook anderen: fenomenologie bedrijven betekent gewoonweg het “gewone” beschrijven.

   

Ach, nog even een lukraak vervolg..

“Niet de grote sociale of maatschappijkritische of politieke vraagstukken, ook niet de litteraire thema's, eerder die diepe eerder existentiële vragen die je jezelf in een hoekje van je kamer zit te stellen.”
Dat zegt Livinus. (Ergens te vinden onder een bijdrage van Klifman (Lezend in Biesta)).
Dat “hoekje van de kamer” resoneert dus met de stemming die “diepe eerder existentiële vragen” oproepen. En dat klopt ook wel. Want de fenomenologie vaart ook vaak onder de noemer “existentieel fenomenologische filosofie”.
Ja, dat “hoekje in de kamer”. Geen druk terras, geen festivalzaal, en ook geen stadion. De stemming zoekt a.h.w. de bijpassende omgeving. Zou zoiets een tropisme mogen heten?

Maar wat let je om de wijsbegeerte op te vatten als fenomenale “uitdaging”? Dan wordt ’t misschien “Die Welt als Wille und Vorstellung”? En zouden avontuurlijke graalridders wellicht als diepe zoekers bestempeld kunnen worden? Op zoek naar de verhouding tussen waarheid, feit en werkelijkheid. Bijvoorbeeld.
Wat te denken van de wetenschapper die zichzelf geen talenten toedicht, maar vaart op zijn nieuwsgierigheid?
En de schilder die het maar niet lukt om de zon in een schoenendoos te proppen.
En de boer? Hij ploegde voort.
Een peinzend hoekje.
En de wereldvrede? Daarvoor hebben we Verhofstadt. Was dat trouwens niet de man die door Brusselmans in een bordeel werd aangetroffen met de broek op z’n enkels?

En Bert Morriën? Die laat ons hier in de kou laat staan. Met die categorie-verschillen die “vermeend” zouden zijn. Nou moeten we het zelf oppakken. Met alle plezier overigens.

Het postmodernisme? Die de boel de boel laat. Sterker: er nog een schepje bovenop doet. Als iedereen zwamt (fantaseert) dan kan er nog wel een zwammetje (fantasietje) bij. Nietwaar, Dimitri Verhulst?

Komt dit in de buurt van "citeren", Aliaspg?

   

Ik dacht eerst "daar zijn bordelen toch voor"? maar bemerk wat later de verholen agressie. Waarom schrijf je zo'n zinnetje? Wat/wie valt er alweer te revancheren waar alleen jij van weet?

Dat is dan weer zo prettig aan Brusselmans: iedereen weet dat hij zijn verbeelding de vrije loop laat en smakelijke, goedaardige grappen maakt die nooit rancuneus zijn. Een enkeling daargelaten, die ijverig nota's neemt.

Ik denk trouwens dat Brusselmans Dirk Verhofstadt nooit genoemd heeft.

Dit als voetnoot. Nu verder met de fenomenologie.

   

" maar bemerk wat later de verholen agressie."

Nou, aan jou is geen psychoanalyticus verloren gegaan.

Ik ben gewoonweg even in de huid van Brusselmans gekropen. Meer niet. En dat doet Brusselmans zelf ook. In de Guggenheimer-trilogie speelt hij de patjepeeër.
Als Uitgever rekent hij genadeloos af met Claus.(Een goedaardige grap?) Je mag het werk ook herdopen in "The world according Guggenheimer".

   

Steven,

[Dus Bert Morriën en ook anderen: fenomenologie bedrijven betekent gewoonweg het “gewone” beschrijven.]
Dat vindt ik net zo problematisch als wanneer je zou mededelen dat we rechtsaf zouden moeten gaan.
'Gewoon' is een relatief, subjectief begrip, maar dat heb je zelf ook al aangegeven.

[En Bert Morriën? Die laat ons hier in de kou laat staan. Met die categorie-verschillen die “vermeend” zouden zijn.] Juist. Het ging over onderstaand verhaal wat ik al vóór jouw eerste reactie klaar had staan, maar waarvan ik niet zeker was dat het on topic was.
Volgens mij is het dat, want het gaat over het gegeven dat wij sommige dingen gewoon vinden, terwijl ze dat eigenlijk helemaal niet zijn. Bij nader inzien zou mijn verhaaltje nog wel wat verbeterd kunnen worden, maar daar heb ik van afgezien. Als het niks is, zou dat verloren moeite zijn.
==

Al vóór Steven zijn eerste commentaar op zijn eigen verhaal gaf was ik al naar Husserl aan het kijken, maar toen sneed Jan-Auke Riemersma de wet van identiteit aan, die bedrieglijk simpel stelt P=P en daar gaf hij een draai aan waarmee hij weer bij God uitkwam, maar dat terzijde.
P=P dus, echter er zijn geen twee fenomenen exact gelijk, dus met die wet moet omzichtig worden omgesprongen.
Gezien de hoeveelheid spelletjes die er bestaan om kinderen het abstracte P=P bij te brengen, worden we niet met deze kennis geboren, maar blijkbaar wel met het vermogen om dat te leren. Voor het brein is de correlatie tussen de linker en rechter 'P' weliswaar eenvoudig vast te stellen, maar in de praktijk zijn die twee niet 100% identiek en dat is waar die kleuters moeite mee hebben. Zo zijn drie willekeurige dingen volstrekt niet identiek met drie andere willekeurige dingen, geen wonder dat er enige overredingskracht voor nodig is om begrip te krijgen voor generalisaties van P=P, in dit geval van 3=3, om nog maar te zwijgen van 2x3=6 of 5/2=2,5 waarvoor enige jaren onderwijs nodig is.
Merkwaardig dat mensen zich vrijwel nooit realiseren dat ze dit soort dingen ooit geleerd hebben. Feitelijk is niets vanzelfsprekend, zelfs ons vermogen om deze dingen te kunnen leren. Gezien het feit dat gedemonstreerd is dat machines deze dingen ook kunnen leren, zou geconcludeerd kunnen worden dat hier geen mysterie aan ten grondslag ligt, of het zou het merkwaardige feit moeten zijn dat ook niet-biologische materie hiertoe blijkbaar in staat is, alleen maar door het bezit van aangetoonde intrinsieke fysieke eigenschappen die allerlei wetmatige interacties faciliteren.
Echter, ieder van die eigenschappen en wetmatigheden zijn mysteries op zichzelf. Blijkbaar zijn grote mysteries in termen van kleine, primitieve, fundamentele mysteries uit te drukken. Het lijkt mij dat die verzameling fundamentele mysteries 'wetenschap' genoemd wordt en dat lijkt mij tevens een merkwaardige conclusie.
Nemen we twee fenomenen onder de loep: mentale toestanden en de daarmee corresponderende fysieke toestanden in het brein. zoals die door neurologen aangetoond zijn.
Net zoals je het bij twee appels en twee peren blijkbaar over 'twee' hebt en niet over appels en peren, zo lijkt me het hier over 'toestanden' te gaan en niet over mentaal of fysiek.
Mijn ervaring is dat wanneer je het mentale aan het fysieke gelijkstelt, iedereen beging te mekkeren dat je dan een categoriefout maakt, maar als toestanden toestanden zijn, lijkt er geen sprake van een categoriefout te zijn.
In ieder geval dunkt mij dat die toestanden bepalend zijn, niet hoe wij die noemen. Dat we mentale en fysieke toestanden nog niet 1 op 1 op elkaar kunnen afbeelden komt omdat het niet over eenvoudige appelen en peren gaat, maar over een nogal complexe zaak. Dat neemt niet weg, dat er geen enkele reden is waarom zo'n afbeelding fundamenteel onmogelijk zou zijn.

   

Bert, jij houdt niet van namen noemen of citeren. Je moet de dingen met je eigen woorden kunnen zeggen zeg je. Daarom laat ik in het midden of het volgende een citaat is en zo ja, van wie. En zo nee ook van wie.

“Het identiteitsbeginsel luidt volgens een gangbare formule: A = A. Het beginsel geldt als de hoogste wet van het denken. Wat zegt de formule A = A? Het drukt de gelijkheid van A en A uit. Voor een vergelijking zijn minstens twee termen nodig. Een A lijkt op een andere.
Wil het identiteitsbeginsel dit uitspreken? Klaarblijkelijk niet. Het identieke heet in het Latijn idem, in het Duits das Selbe. Om het zelfde te zijn, is maar één ding nodig. Twee zijn er niet nodig, zoals bij de gelijkheid.
De formule A = A spreekt van gelijkheid. Ze brengt A niet als hetzelfde ter sprake. De gangbare formule voor het identiteitsbeginsel verbergt juist datgene wat het beginsel zou willen zeggen: A is A, dat wil zeggen elke A is hetzelfde.”

(Mentaal en fysiek als dezelfde toestanden bekijken, wie zei dat in de zeventiende eeuw? Nee nee, geen namen!)

   

Bert, even een zijsprongetje. Later kom ik wel weer in het gareel. Dat je je geen zorgen maakt.
Geheel terloops gebruik je de zinsnede "Bij nader inzien".
En daarbij had ik een directe en spontane associatie. Die moet er dan dadelijk maar uit. Die associatie heet "Voskuil. En Voskuil is een dankbaar voorbeeld van het thema alhier. Vooral zijn romancyclus Het Bureau. Te herdopen in "The world according Voskuil".

Jij doet je wel 's kennen als homo-logicus. (Kom ik later op terug). Maar ik laat mijn wel 's kennen als homo-systematicus. Wat in het geval van Voskuil zijn Bureau betekent dat ik er een aantal aspecten aan heb onderkend.
Aspecten, die je kunt laten functioneren als een soort kapstok waaraan je die paar duizend bladzijden kunt ophangen.

Ik kopieer, zonder te herschikken en te fatsoeneren, een stuk tekst van jaren terug. In de hoop dat je de "draad" oppakt.

"Pas in februari ’99 begonnen met Het Bureau. Dat had als voordeel dat je de - ik dacht - eerste vier delen zonder het doorbreken van de continuïteit in één keer kon lezen. Bij de latere delen moet je steeds weer je best doen een beeld op te roepen van de deelnemers aan de verhaal. Maar desalniettemin, op vijfentwintig bladzijden na vijfduizend pagina’s literatuur.
Zeven invalshoeken:
• de thuissituatie;
• de wetenschap; waaronder de voortschrijdende techniek;
• het literaire gehalte; de liefde voor sommige mensen; het cyclische, de herhaling. “Het jasje ophangen, z’n tas, z’n appel, de bureaustoel” - knippen en plakken?
• de organisatie-ontwikkelingen; OVA - kaasschaafmethode
• de automatisering;
• de persoon Koning; beslist niet extravert; Zo nu en dan zeg je tegen hem: vooruit man, doe zus of zo. Daaruit blijkt trouwens ook hoe je met hem bent ingenomen (Zie Camus over Dostojevski).
• De kantoorgebruiken; koffie, toespraakjes, werkbespreking etc..

Arjan Peters heeft de wandelingen in Amsterdam nagedaan (gebeurt dat met Nescio trouwens ook nog steeds?). Woonachtig in Enkhuizen is dat hier ter stede voor mij ook heel erg goed te doen. Langs het leugenbankje bij de visafslag.

De thuissituatie. Een beetje ontluisterend hier en daar. Wat een mens, die Nicolien. Hoe zit dat met die verhouding? Geen woord over lichamelijkheid. De lichamelijkheid is een ver-van-mijn-bed show. Erg? Welnee!

Wetenschap. Tja. Neerlandici, psychologen, sociologen, cultureel antropologen, geschiedkundigen. Wiskundigen of ander beta-soorten? Nee. Norbert Elias. Die Jo Daan. Jung.
Geschiedkunde. Niet meer “op zich”, maar analyse van de interpretaties van oudere geschiedkundigen. Dus de zienswijze dat allerlei volksgebruiken diep geworteld zouden zijn en zouden verwijzen naar de eigen aard van dat volk werd allengs verlaten. Men gaat inzien dat hele volksstammen die gebruiken later alsnog in het leven roept (midwinterhoorn). En dan zelfs in een vorm die vroeger nooit heeft bestaan. De paradox is dan wel: als het volk er kennelijk in gelooft dan maakt het zichzelf waar. Maar goed, dat soort dingen kom je meer tegen. Bassala. De Geschiedenis van de technologie."

Vooral van dat derde bolletje zijn prachtige voorbeelden te geven. Met de vraag: in wat voor wereld leeft die volkenkunde?

   

Ursula,

Als het eruit ziet als een eend, kwaakt als een eend vinden we het heel gewoon met een eend van doen te hebben. Als het onderhavige echt alle eigenschappen van een eend vertoont is de kardinale vraag of we dan met de èchte eend te maken hebben of alleen maar met iets dat er sterk op lijkt?
Het zou toch raar zijn om bij het eendenvoeren te discrimineren op echte en namaak eenden?
Is het mij vergund om Alan Turing te noemen die in de 20e eeuw zei: ik ben een machine, dus machines kunnen denken? Was dat ook niet een gewoon mens?

   

Ursula,

Als ik het over drie appels en drie peren heb, is er dan sprake van maar één drie of heb ik het dan over twee drieën? Mij dunkt dat het criterium is dat onderscheid te maken is en omdat dit hier niet het geval is bestaat er in het hele universum feitelijk maar 1 3.

   

Schrijf je dit om mij te overtuigen? Ik beaam je met hetgeen ik op 11:14 schreef.

   

Dat dacht ik al, maar wilde het zeker weten. Vóór je het weet praat je alleen maar strak langs elkaar heen.

   

Nog even terzijde terugkomend op materie: ik kom eigenlijk tot de conclusie dat materie een synoniem is voor het zijnde. Het zijnde is. Het zijnde neemt waar, is bewust en ageert en is verantwoordelijk voor alle fenomenen. Ik moet aannemen dat anderen mij vóór zijn geweest met deze constatering, want die ligt eigenlijk voor de hand. Materie is alleen maar een historische aanduiding voor wat is, net als het spreekwoordelijke fysische deeltje, wat niet is wat men daaronder in klassieke zin verstaat. De welgeteld 17 deeltjes van het standaardmodel lijken zulke zijnden te zijn, waaruit alle zaken - die we kennen en die we materie noemen - opgebouwd lijken te zijn.
Misschien komen er nog bij, misschien zijn ze niet elementair, dat hebben we maar af te wachten. Maar juist omdat materie en het zijnde synoniem zijn, blijf ik natuurlijk een materialist, omdat immateriële zijnden immers niet zijn.

   

Bert, dit is een flinke knuppel in het hoenderhok van de fenomenologie! Of eerder, je duwt de zijnsvraag, de vraag naar dat wat een zijnde als zijnde bepaalt ver van je af. Je doet alsof je geen weet hebt van de fenomenologie, of beter, dat de vraag naar de zijnsverhouding vrijblijvend gezwets is dat nergens over gaat.
Je staat met je twee voeten stevig in het zijnde en vraagt jezelf niet af, hoe ben ik hier gekomen? En als je de vraag toch stelt wil je ze beantwoorden met de wetenschap die zelf al geworteld is in dat zijnde en rondwaart in ‘zijnsvergetelheid’.
Wat een wereld van verschil.

   

Beste Ursula,

Mijn verwijzing naar Spinoza was niet als kritiek bedoeld, niet op Spinoza en niet op jou. Mijn excuses als het zo overkwam. Je mag de deegrol even laten rusten.

Overigens heb ik vandaag uitjes gesnipperd met mijn 19 centimeter lange en vlijmscherpe koksmes. En dat ligt ook nog op het aanrecht! Ik denk dat we samen een heel aardige maaltijd zouden kunnen koken. Zolang ik maar geen deeg probeer uit te rollen met mijn koksmes, en jij geen uitje probeert fijn te hakken met je deegrol.

Mvg,

Aliaspg

   

Nee, geen schrik. Ik vatte het niet op als kritiek. Maar ondertussen wordt er op deze site geroddeld dat ik een buitenechtelijke verhouding heb met Benito. Dus ik moet ook mijn rol spelen.
Groeten

   

Ursula,

[Je staat met je twee voeten stevig in het zijnde en vraagt jezelf niet af, hoe ben ik hier gekomen?]
Natuurlijk vraag ik mij dat af. Mij dunkt dat er heel wat afgevraagd moet worden om van die 17 primitieve zijnden naar de zijnden te komen die wij zijn en die we om ons heen zien. BIj een elektron of een foton, die zomaar uit energiefluctuaties tevoorschijn springen lijken we dicht bij de bodem van het hoe te zitten en daar vraagt men zich ook nogal het een en ander af omdat men die primitieve zijnden toch nog te mysterieus vindt en men bovendien weet dat er nog het een en ander ontbreekt. Kortom, zolang er zijnden zijn hoeft men zich niet te vervelen.
In ieder geval lijkt mij de definitie van een zijnde eenvoudig: een zijnde vertoont autonoom en individueel gedrag. Dat zou dus ook voor het getal 3 moeten gelden, dat ik hierboven noemde. Omdat er daar maar één van is, is het individueel en omdat wij het kennen vertoont het blijkbaar autonoom gedrag, want we behoeven het alleen maar op te merken.

   

Net zoals ik voorspelde: “En als je de vraag toch stelt wil je ze beantwoorden met de wetenschap die zelf al geworteld is in dat zijnde en rondwaart in ‘zijnsvergetelheid’.”

Eigenlijk vind ik dat wel mooi. Zoals Valère gepakt en gemazeld zit in de Platonische metafysica zit jij diep verankerd in de wetenschap waar subject en object al duidelijk vergrendeld zijn.

De titel van dit blog bevraagt de relatie tussen ‘logos en fenomeno’. De verhouding alvorens subject en object bestaan, of de verhouding die subject en object doen ontstaan.
Het blijven werelden van verschil maar dat is geen probleem. Elk zijn boeiende inbreng.

   

Bert, op 15 december 02:45 schreef je:

“Maar feitelijk is ieder model werkelijkheid, ook wanneer het ergens een onvolmaakte afspiegeling van is.”

De kracht van het denken is dat het formele constructies maakt van de zijnde en als dit denken vertrekt van ‘Niets is zonder grond’ dan bevraagt het zichzelf naar het beginsel van grond. Het vraagt vooral hoe in het ‘grijpen naar’ iets begrepen wordt door dat grijpen zelf, of hoe logos de fenomenen grijpt. (Hoe de wetenschap ‘grijpt’ stelt dit denken vast en laat dat vervolgens even terzijde.)

Is dit zinvol? Is dit boeiend? Voor de een niet en voor de ander wel. Maar zoals je zelf schrijft is de formele constructie werkelijkheid als model. Filo’s denkwereld.

Bert wat je zeker interesseert is hoe in het ‘grijpen naar’ iets begrepen wordt door dat grijpen, en hoe dit neurologisch bekeken wordt in onder andere embodied cognition. Hoe het lichaam de materiële link is naar het denkend in de wereld staan.

Straks ligt onder de kerstboom ‘Supersizing the mind’ van Andy Clark. (Dat heb ik toch laten inpakken in een mooi papiertje in de boekhandel.)

   

Over gezond verstand. (Uit Steven 11 december 17:48)

[Stel je bent bezig met een legpuzzel - intensief, het slokt je helemaal op. Op een gegeven moment is dat ding voor 95% af. De foto is bijna volledig zichtbaar. Is het nu niet zo dat jij je als puzzelend subject uitschakelt? Zodanig, dat niet jij het bent die vanuit de open plekken naar de stukjes moet zoeken, maar dat het a.h.w. die open plekken zijn die om die stukjes vragen? Ja toch? Dat wordt m.i. bedoeld met de ongereflecteerde, natuurlijke instelling.
Dit toont mooi dat een fenomenologische reflectie geen herbevestiging van de common sense is.]

Over oordelen.

[Waar ik bezwaar tegen heb is dat in experimenten zoals bijvoorbeeld bij Dennett - en niet alleen bij hem – dingen ten tonele gevoerd worden die allemaal voorbijgaan aan het feit dat ze een modaliteitwisseling hebben toegepast. Ze laten een persoon waarnemen en plaatsen hem daarna in een situatie alsof hij geoordeeld zou moeten hebben.
Maar fenomenologisch is waarnemen heel iets anders dan oordelen.]

Gewoon even herhaald omdat vroegere voorzetten vaak vergeten worden.

   

Dank je wel, Ursula. Welgemeende tranen schieten in mijn ogen. Warempel!. Ikzelf vond dit ook een paar van mijn betere zinnen. Trefzeker en de spijker op z'n kop. Maar dat dien je fatsoenshalve niet van jezelf te zeggen. Ik had er natuurlijk een fenomenologische mouw aan kunnen breien door de woorden in de mond van Andries te leggen; en vervolgens Andries te complimenteren. Maar dat had er toch "te dik" bovenop gelegen. Een "folie à deux"?
Nee, het is beter dat een "buitenstaander" zoiets zegt. Dus nogmaals dank.

Ja, en dan is nog iets anders. Dat heeft te maken met Bert. Ik plaats 't hier maar even, want Bert luistert heus wel mee.
De Bert, die ik aller beminnelijkst pleeg te noemen.
Ik heb hem beloofd nog te reageren op z'n teksten. En dat valt niet mee. Want ik vind dat hij toch behoorlijk in het foute spoor zit. En ik vraag me af - vooral in het licht van die vreselijke feestdagen - hoe ik dat nou zo netjes mogelijk kan en moet verwoorden. Ik ben al een stukkie op weg. Maar ik voel me verplicht e.e.a. nader uit te pluizen. Op dit moment heb ik halt gemaakt bij een fascinerende en raadselachtige zin. Die wil ik je niet onthouden. Hij luidt "de huidige koning van Frankrijk is kaal". Ahum, wij spelen tevens met de gedachte om een nieuw blog onder deze titel te starten.
Zou dat wat zijn? Geef 's advies.

   

Aha, good old Bertrand van Monmouthshire, Wales! (Ja ja, opgezocht.)
Dan kan je beter met een nieuw blog beginnen, misschien iets voor na de feestdagen.

   

Ah, die gouwe ouwe van de huidige koning van Frankrijk.

Een hele gemakkelijke! (ik maak natuurlijk een grapje).

De verzameling van de huidige koningen van Frankrijk is leeg.
De lege verzameling is een deelverzameling van alle verzamelingen, dus ook van de verzameling der kale venten.
Dus de verzameling van de huidige koningen van Frankrijk is een deelverzameling van de verzameling der kale venten.
Wie een huidige koning van Frankrijk is, is dus ook kaal.

Op een discussie over fenomenologie is bovenstaande redenering natuurlijk vloeken in de kerk, maar aardig is ze wel.

   

Wie een huidige koning van Frankrijk is, is bovendien gegarandeerd niet kaal!

Kom daar eens mee aan in de fenomenologie.

   

Waarom zou dit vloeken in de fenokerk zijn en hoezo 'kom daar eens mee aan in de fenomenologie'? Leg uit.

   

In mijn tongue-in-cheek opmerking beschouw ik de fenomenologie als een denken over de wereld "zoals ze zich aan ons voordoet".

In dergelijke wereld is de uitspraak dat de koning van Frankrijk kaal (en tegelijk niet kaal) is, vrij onzinnig. In de wereld zoals ze zich aan ons voordoet is er geen koning van Frankrijk.

In het beste geval zou je kunnen zeggen:

"Mocht Frankrijk nu een koning hebben, dan zou hij kaal kunnen zijn. Of niet kaal. Wie weet? Frankrijk heeft geen koning!"

In de wereld zoals ze zich aan ons voordoet, vindt de uitspraak "de huidige koning van Frankrijk is kaal" geen plaats.

Ursula, prettige kerst. Aangezien je een Meesteres der Deegrol bent, wil ik je toevertrouwen dat ik morgen voor mijn geliefde piadine ga maken, gevuld met cime di rapa gesauteerd met wat knoflook en veel olijfolie.

   

In de fenomenologiekerk kan alleen een geloofsgenoot vloeken! Ander geknor komende van buiten de massief eiken kerkpoort horen we wel maar stoort niet. Of anders gezegd, wat door een ander immanentieplan of kader gezien/gehoord/gevoeld/gedacht wordt geeft zeker een ander consistentieplan. Geeft het een betere kijk? Hangt af van je maatstaven. De wetenschap brengt een ruimtetuig naar Mars, prachtig. En een chirurg opereert vanachter een computer in Eindhoven een patiënt die fysiek in New York op de tafel ligt! Onvoorstelbaar. En dan? Andere denkbeelden, et alors?

Als licht hautaine Spinoziste kijk ik ernaar, krul mijn mond en ga vervolgens andere dingen doen. Weet je dat er iets verderop bij mij een man woont die reeds 27 jaar lang elke zomer naar dezelfde Franse camping gaat. Hij is niet helemaal kaal, maar toch. Hij voelt zich als 'een koning in Frankrijk' op zijn stekje in de Provence, zegt hij. Laat ik hem weten dat jullie hem zoeken?

En gedenk: “il n’y a pas de hors-texte”. Of iets bevattelijker gezegd: het zijnde kent atomen, het zijn niet. Het zijn als zodanig heeft geen zijnsatomen die als de basis zouden zijn van haar kwalitatieve essentie. Het zijn is een specifiek vlechtwerk van multipliciteiten die uit de leegte zijn geweven volgens formele totstandkomingen. Het is het blootstellen aan de taal van de mogelijkheden die het verschijnen biedt. (Dit lijkt mij de taak van de filosofie.)

De laatste alinea is een immanetieplan dat een consistentieplan doet verschijnen. Wie buiten deze kaders denkt ‘vloekt in de kerk’ en ‘snapt’ het niet. Denk aan je schrijven van 21 december 22:41 [Is fenomenologie citeerbaar? Of moet je daar als citeerder meteen bijzeggen "als je dit niet snapt, is dat omdat je de hele Heidegger moet lezen, en bij voorkeur ook nog de commentaren van X, Y en Z"?]
Zo is het inderdaad.

Mmm, piadina met raapsteeltjes! Lekker.

   

Tussen twee gerechten in … (de meesten staan toch buiten te roken)

[In mijn tongue-in-cheek opmerking beschouw ik de fenomenologie als een denken over de wereld "zoals ze zich aan ons voordoet".]

Het mooie is dat de fenomenologie later bemerkte dat de intentionaliteit van het subject geen keuze van hem of haar is maar dat het subject een krachtenveld is dat haar overkomt. Niets bleek zich voor te doen “zoals het zich aan ons voordoet”! Het voordoen of het consistentieplan waarin zich iets voordoet wordt bepaald door het onderliggend immanentieplan. De keuzes zijn existentiële bepalingen, het gaat niet om de expliciete woordelijke inhoud van de keuze, maar om de bestaanswijze van degene die kiest. Zoals Kierkegaard ergens komt te zeggen: een authentieke keuze is nooit de keuze voor dit of voor dat, ze is de keuze te kiezen wat als keuze wordt aangeboden.

Het immanentieplan is het geheel van coördinaten waardoor en waarin iets zich kan tonen of verschijnen. Wat zich toont in ‘de wetenschap’ is het gevolg van een onderliggend immanentieplan. Het gaat niet zozeer over ‘de meter en de kilo’ die gehanteerd worden om ‘de dingen’ te schatten maar om de gedwongen keuze deze maatstaven te kiezen.

Elk denken ontstaat uit haar coördinaten, of beter, het zijn de coördinaten die ongenadig de richting van mijn denkwereld sturen.
Of is dit post-fenomenologie?

   

“il n’y a pas de hors-texte”.

Ach, kijk 's. Daar was ik juist mee bezig. Er moet een God zijn.
In mijn antwoord op Bert Morriën, waar ik mij mee opgezadeld heb komt het begrip "deiktisch" voor. Dat begrip houdt zich bezig met tekst en maakt een onderscheid tussen het binnentekstelijke en het buitentekstelijke. Doe me een plezier en zoek het even op. Het buitentekstelijke refereert naar iets buiten de tekst zelf. Het binnentekstelijke doet dat niet. Misschien mag je het solipsistisch heten?
En mag je Deleuze deiktisch noemen?

Nog eventjes iets voor Bert. Ik zei dat je op een fout spoor zat. Dat is niet goed uitgedrukt. Het moet zijn: een spoor dat ik niet in de zin had. Maar goed, het houdt me wel bezig. Wat doe je me aan.

   

Il n’y a pas de hors-texte en het communisme.

Slavoj Zizek - nog een interessant filosoof – is geboren in ex-Joegoslavië. Onder het communistisch bewind heeft hij de nodige weerstanden gekend, o.a. tijdens zijn studentenjaren en een voor hem opgelegd beroepsverbod. Met vrienden schreef hij voor een tijdschrift waar zij wantoestanden aanklaagden en kende de herrie die dat meebracht met de gezagdragers. Hij ondervond al de negatieve kanten van het communisme en verdedigt het nergens. Toch hanteert hij in zijn teksten vaak het woord communisme. Juist om het begrip niet te laten opslokken door dit geconnoteerd verleden en om het waardevolle gemeenschappelijke of ‘het commune’ erin te redden. Ondertussen is Zizek gekend en vaak gevraagd voor interviews.
Nu komt het mooie. Telkenmale hij opnieuw - vooral in Amerika - door een interviewer bevraagd wordt over dat verschrikkelijke woord communisme (je ziet de interviewer al gruwen!) weet Zizek dat de journalist geen letter van zijn werk gelezen heeft. Vroeger was hij nog zo beleefd om uitleg te geven maar nu, zegt hij, is het een teken om snel een einde te maken aan het gesprek. Hij maakt korte metten met wie nog niet het fatsoen heeft zich degelijk voor te breiden!

Jacques Derrida, de beminnelijke man met zijn grijze lokken die steeds omzichtig zijn teksten formuleert werd ook eens verweten naar ‘de wereld’ te verwijzen in een tekst die hij schreef over apartheid. Schamper schreef iemand hoe ‘Monsieur - Il n’y a pas de hors-texte’ toch zo inconsequent kon zijn?
En toen! In prachtige zinnen fileert Derrida met een vilein giftig toontje nauwgezet het domme betoog van die ander en legt het stuk onbenul (mijn woorden) nog eens uit wat die uitdrukking kan betekenen. Er bij schrijvend dat als de ander ook maar enkele bladzijden in zijn oeuvre had gelezen dit niet nodig was geweest.

Steven, misschien heb jij geluk dat Jacques Derrida reeds overleden is. Ben benieuwd wat je aan het breien bent.

   

En mag je Deleuze deiktisch noemen?

Met vraagteken? Hoe schattig!
Steven, omdat het kerstmis is en we voor één blog wapenbroeders zijn mag het. (Je mag het vragen maar of Deleuze...)

   

Steven,

[Nog eventjes iets voor Bert. Ik zei dat je op een fout spoor zat. Dat is niet goed uitgedrukt. Het moet zijn: een spoor dat ik niet in de zin had.]
Oef, zou ik toch iets zinnigs beweerd hebben?
[ Maar goed, het houdt me wel bezig. Wat doe je me aan.]
Wat is er mis met bezig gehouden worden?
Ik heb trouwens nog meer op mijn lever, maar laten we eerst maar het jaar op een prettige manier vol maken en het nieuwe beginnen. Dat het maar een 'sweet sixteen' moge worden!

   

[Oef, zou ik toch iets zinnigs beweerd hebben?]

Eugh… oef? Wat bazel je nu?! Jij doet niets anders dan zinnige dingen beweren!
Meer nog, dank zij U ben ik nog dieper gaan doordenken op het Ik-loos of subjectloos denken. Of beter, een denken dat vooral aandacht geeft aan de onderliggende materiële affectieve impulsen die resoneren in gedachten. Een beetje gechargeerd gesteld: niet ik denk maar het lichaam denkt. En vervolgens zegt dat lichaam ‘ik’ en het doet vervolgens vanalles.
Iemand die jarenlang gepakt en gemazeld met de wetenschap rondkijkt schrijft zeker verstandige dingen.

   

Ursula,

[niet ik denk maar het lichaam denkt. En vervolgens zegt dat lichaam ‘ik’ en het doet vervolgens vanalles.]
Het doet mij wat dit door een ander te horen zeggen, de meeste mensen verklaren me voor gek. Blijkbaar kan ik het zelf niet goed genoeg zeggen. Blijkbaar is dit ook geen main stream wetenschappelijk idee, hoewel sommigen (Dennett, Metzinger) op hetzelfde spoor lijken te zitten en ik heb zelfs een onderzoeker gelezen die beweerde dat hij een rudimentaire kunstmatige 'ik' in elkaar geknutseld had. Het probleem is dat de betekenissen van woorden die met de persoonlijkheid te maken hebben verschoven moeten worden, net zoals de betekenis van iets als water in de loop van de wetenschappelijke geschiedenis verschoven is en uiteindelijk voor de meeste mensen onbegrijpelijk is geworden. Die houden dus gewoon aan de oude en natte betekenis vast en maken zich ook niet druk over wat 'nat' nu precies inhoudt. Breek me de bek niet open.

Ik heb hier op deze blog eerst nog wat achterstallig leeswerk te doen.

   

Ursula.

Ik hoop wel dat we het hier niet een beetje allemaal met elkaar eens gaan zitten te zijn. Je bewegen in een veld waar met scherp geschoten wordt is veel spannender, ofschoon ideeën daarbij kunnen sneuvelen. Maar dan waren het blijkbaar geen goede ideeën en daar is dus niets mis mee. Als het wel goede ideeën betreft, dan kunnen ze weer tot leven worden gebracht.

   

Bert,

Soms is het juist interessant om samen een idee uit te denken, aan te scherpen en te kijken waar het ons kan brengen. Vooral met gelijk denkende – Steven en ik zijn tijdelijk wapenbroeders – iets uit werken om het diepgang te kunnen geven. Niet direct tegenspraak – ik vind dat en ik vind dat en gij ziet dat verkeerd en gij begrijpt het niet en gij … - omdat dit vaak een naast elkaar praten is in het willen gelijk hebben. Denkers die diametraal tegenover elkaar staande denkkaders hanteren willen elkaar zelfs niet begrijpen, of beter, kunnen elkaar niet begrijpen.

Dus als het kan, even niet op elkaar met scherp schieten zoals je plastisch uitdrukt is een verademing.
Het is ook spannend iets sterk door te denken met anderen en dat gebeurt te weinig.

   

Ursula,

Hoe je het ook wilt noemen, waar het om gaat is dat je ook bij uitwerking en aanscherpen kwetsbaar bent en dat dit je niet moet beletten je aan die kwetsbaarheid bloot te stellen. Ik meen dat je dat trouwens zelf ook al had gezegd. Zijn we het alweer eens, pvd. Maar, ik ben van mening dat de entropie van de kosmos 0 is en dat dit de reden van ons bestaan is. Zo, dan hebben we tenminste wat om op te schieten of als we het daarover eens zijn, kunnen we dat uitwerken en aanscherpen.
Kan het toch interessant worden.

   

Misschien iets voor een ander blog? Mag jij nog geen blogs starten?

   

Nee, aanvraag stagneert nog steeds.
Die entropie is nog niet rijp genoeg voor een blog. De vraag is of de kosmos een open systeem is in thermodynamische zin. Ik denk dat die vraag impliceert dat er iets buiten de kosmos zou zijn en dat is per definitie onmogelijk. Het zou daarom best kunnen zijn dat die vraag niet goed genoeg is voor een overweging. Intussen mag je best een stukje van de kosmos als een open systeem zien en kijken wat er dan gebeurt en je afvragen of dat ook zo zou zijn voor alle andere stukjes van de kosmos. Maar nu nog niet.

   

Bert,

Is Steven nog beneveld door de glühwein, of ligt de kalkoen nog op zijn maag want die beloofde tekst blijft lang weg. Wat denk je? Of gaat het weer een tekst van meer dan twintig bladzijden A4 worden in een klein lettercorps?
Ben wel benieuwd wat hij uit de muts van de Kerstman tovert.

(Onze kleine schrijfsels gaan ook niet meer over het onderwerp.)

   


Nu naar mijn belofte richting Bert Morriën.

Hoe begon het?
En waar gingen de wegen zich scheiden?
Het begon met “Ik had het in dit verband willen hebben over de wet van identiteit (P=P) en over vermeende categorieverschillen; dat verhaaltje had ik al klaar voor je eerste reactie, maar laat ik dat nog even bewaren.”

Die “vermeende categorieverschillen” zijn voor iemand, die een beetje wijsgerig is ingesteld, vanzelfsprekend en natuurlijk interessant. Gefundenes Fressen. Om twee redenen.
In de eerste plaats omdat het een associatie oproept met de category-mistake. Zoals ook gemeld is naar Bert.
In de tweede plaats vanwege het bijvoegelijke “vermeend”.
Wat is vermeend?
Dat is “het lijkt zo”, maar bij nader inzien blijkt “het is niet zo”. Het blijkt alleen maar te lijken. Of lijkt het te blijken?
Als je eenmaal uit de min of meer losse pols aan het associëren bent dan kan er nog wel eentje bij. Want “vermeend” deed ons dadelijk denken aan “schijnbaar”.
Waarom?
Omdat aldaar eenzelfde “bij nader inzien” van toepassing blijkt te zijn. En waarmee heeft het schijnbare in de wijsbegeerte furore weten te maken? Met de paradox. Want een paradox herbergt een “schijnbare tegenstelling”. Dat is dus een tegenstelling die bij nader inzien niet opgaat. Die dus overkomen kan worden. Ahum, “getranscendeerd”? Bovendien hebben paradoxen binnen de filosofie een niet mis te verstane rol gespeeld

Wat hebben we in dit korte bestek zoal aan de orde laten komen?
Lijken, Blijken, Schijnen. En ook Zijn, toen we het over “is” hadden. Bij Bert eveneens als hij uitspreekt “ik kom eigenlijk tot de conclusie dat materie een synoniem is voor het zijnde. Het zijnde is. Het zijnde neemt waar, is bewust en ageert en is verantwoordelijk voor alle fenomenen”.

Waar komen we terecht als we al deze werkwoorden willen plaatsen?
Bij de Spraakkunst.
Die onderkent in het taalkundige deel onder de werkwoorden het zogenaamde koppelwerkwoord. Daar zijn er negen van. Zijn, worden, blijven, blijken, schijnen, lijken, heten, dunken en voorkomen. In zinnen (ook Verzonnen Zinnen), die redekundig ontleed kunnen worden, spreekt men van een Naamwoordelijk deel en een Werkwoordelijk deel. Dat werkwoordelijk deel huisvest een koppelwerkwoord.

Wat doet “koppelen” eigenlijk? Tja, een verbinding leggen. En die verbinding kent in de taalkunde dus negen smaken. Waarvan “zijn” er maar eentje is. Die is gereserveerd voor de Wetenschap? De andere kunnen geclaimd worden door de fenomenologie, de dichtkunst of de literatuur?

WAT wordt er gekoppeld?
Da’s natuurlijk de hamvraag. En omdat we hier vertoeven op een filosofisch forum dienen de termen een wijsgerig kaliber te hebben.
Dus:
Bewustzijn - wereld;
Res Cogitans - Res extensa;
Geest - materie;
Of wat u verder aan bipolariteit nog mocht invallen.
Tjagut, waar een wil is daar is een weg.
Dus het Bewustzijn kiest het pad naar de Wereld.
Het Denken wil zich uitbreiden. ’t Liefst via het ranonkelse struikgewas van het empirisch-cyclische “trial&error”. In Wetenschap. Zodat het Denken in het ultieme geval kan Denken “slechts” en “louter” een verzameling deeltjes te Zijn.
En de Geest zoekt ’t verruimend op de boulevards van het materiële?

Mocht dat allemaal te moeizaam zijn, dan kiest u gewoonweg de uitgestippelde loopbaan van een Heilig Geschrift. Alle rituelen en feestdagen liggen daar voor het oprapen. Neem uw gemak ervan.

Terug naar mijn “In de eerste plaats omdat het een associatie oproept met de category-mistake.”
Die “category-mistake” gaan we nu wat verder uitpluizen.
Waar komen we terecht?
Bij Ryle.
Luister.
“The term "category-mistake" was introduced by Gilbert Ryle in his book The Concept of Mind (1949) to remove what he argued to be a confusion over the nature of mind born from Cartesian metaphysics. Ryle alleged that it was a mistake to treat the mind as an object made of an immaterial substance because predications of substance are not meaningful for a collection of dispositions and capacities.
The phrase is introduced in the first chapter.[2] The first example is of a visitor to Oxford. The visitor, upon viewing the colleges and library, reportedly inquired “But where is the University?"[3] The visitor's mistake is presuming that a University is part of the category "units of physical infrastructure" or some such thing, rather than the category "institutions", say, which are far more abstract and complex conglomerations of buildings, people, procedures, and so on. Ryle's second example is of a child witnessing the march-past of a division of soldiers. After having had battalions, batteries, squadrons, etc. pointed out, the child asks when is the division going to appear. 'The march-past was not a parade of battalions, batteries, squadrons and a division; it was a parade of the battalions, batteries and squadrons of a division.' (Ryle's italics) His third example is of a foreigner being shown a cricket match. After being pointed out batsmen, bowlers and fielders, the foreigner asks: 'who is left to contribute the famous element of team-spirit?'

Wat een belabberde voorbeelden. Kan dat niet beter?
Waarom moet het trouwens überhaupt aan de hand van voorbeelden? Je kunt toch ook het Principe van de “mistake” uit de doeken doen? Alleen aan de hand van voorbeelden te werk gaan (“ostensive” heet dat) is toch een beetje een zwaktebod. Je doet zulks wanneer het begrip, waar het om draait, nog geen duidelijke contouren heeft. Maar in het geval van Ryle is daar geen sprake van. Het gaat gewoonweg om de boomstructuur van een klassificatie. Zoals de taxonoom Linnaeus ons bijvoorbeeld (sic) wel eens heeft voorgeschoteld. De naam van een klasse en de namen van de subklassen mogen niet op één hoop worden gegooid.

We stappen over van Ryle naar Quine. Dat doen we op aandringen van John Searle, in (of “met”?) zijn boekwerk “Speech acts”. Searle laat beide actoren aan het woord. Ze hebben met elkaar van doen. En als Searle ze in eenzelfde context opvoert, wie zijn wij om dat te verbieden.

“To be assumed as an entity is, purely and simple, to be reckoned as the value of a variable.”
Dat zei Quine.
En die Quine is een innemend mens. Je kunt ‘m op film nazoeken in interviews. ‘t Is geen man van “flux-de-bouche”. Hij maakt geen theater, zoals Markus Gabriel of Emanuel Rutten dat doen.
Het is goed om even te weten in welk kader Quine zijn opmerking maakte. Dat frame heette “ontological commitment”. Gecommiteerd aan de Zijnsleer? Begaan met het Zijnde?
Ontologie is een lastig begrip. We hebben er ons wel eens aan gewaagd. En in onze zoektocht naar Waarheid-werkelijkheid-feit houden we ons daar nog steeds mee bezig. Niet dat we zelf een antwoord hebben, dat niet. ‘t Is meer een soort historische analyse waarbij aan de hand van een scherp criterium de spelers in veld op een lijn kunnen worden gezet. Zodat ook hun denkbeelden uit de verf kunnen komen. Galileo Galilea kon ontologisch worden genoemd (“het boek van de natuur …”). Einstein eveneens (dat met die dobbelbeker). En bij dit illustere tweetal voegt er zich nog eentje. Dat is Bert Morriën met het standpunt “ik ben van mening dat de entropie van de kosmos 0 is”.
Wanorde kan Bert zich dus niet voorstellen. Nogmaals “ik kom eigenlijk tot de conclusie dat materie een synoniem is voor het zijnde. Het zijnde is. Het zijnde neemt waar, is bewust en ageert en is verantwoordelijk voor alle fenomenen”.
De materie heeft dus de regie. Willens en wetens - immers “bewust” en “verantwoordelijk”.
“Maar juist omdat materie en het zijnde synoniem zijn, blijf ik natuurlijk een materialist, omdat immateriële zijnden immers niet zijn.”
Niet zijn? O nee? Ze hebben (materieel) gestalte gekregen. Moet ik ze opsommen? Volgens mij is dat al wel ’s gedaan. Ach, één voorbeeld kon volstaan. Een kerkgebouw. En Marx? Het geestelijke kan zich laten kristalliseren. Van bovenbouw naar het aardse. Soms “te”. Waarom dacht je dat Luther heibel maakte met de papen?
Marx was trouwens ook het materialisme toegedaan. Maar een ander materialisme dan dat van Bert.

Maar goed, met dat verhaal (in progress) wil ik dit forum hier eigenlijk niet vermoeien. Eigenlijk vermoei (vermei?) ik mezelf er al voldoende mee. Het ging nu enkel om de link met het “ontologische”. Op welke Zijnsleer pin je je vast. En dat “vastpinnen” veronderstelt een soort geijkte grootheid. ( wie of wat ijkt er eigenlijk?)

Verder met Quine.
Die heeft bovenstaande mening ook wel ‘s anders uitgedrukt.
“Insofar as we adhere to this notation (of quantification), the objects we are to be understood to admit are precisely the objects which we reckon to the universe of values over which the bound variables of quantification are to be considered to range.”
(“Insofar”, ja. ‘t Lijkt Sartre wel. “Dans la mesure de …” en ”En tant que …”. In onderhavig geval is het niet het Nietende. Maar de “quantification”. Even tussendoor.)
De range omvat de reikwijdte. ‘t Is een scala dat aan alle diversiteit van “objects” onderdak biedt. I.p.v. “objecten” zou je misschien beter van “entiteiten” kunnen spreken. Om een aantal redenen is dat handiger. Want aan een entiteit beklijven attributen of kenmerken. En over die attributen komen we wellicht nog te spreken.
Zo kunnen we ook nog even bij Frege buurten (ook aangehaald door Searle). Die heeft ‘t over begrippen. Volgens Gottlob Frege kan een begrip pas een begrip zijn als het variatie ten toon spreidt in zijn meetbare grootheid. De smaak zou niet te proeven zijn als er buiten “smerig” niet ook “goddelijk” zou voorkomen.
Wat Quine doet met zijn twee manieren van uitdrukken noemt Searle parafraseren. Overstappen van het ene notatiesysteem op het andere notatiesysteem. Maar toch hetzelfde zeggen. Het “bij wijze van spreken” kent “met andere woorden” dus meerdere varianten. Er zijn vergelijkingen, er zijn metaforen, er zijn analogieën, allegorieën, paralellen, quantifications. En Bert kent “synoniem met”.

Bert doet nog meer rare dingen. Dat die dingen “raar” zijn, daar heb ik een tijdje over moeten doen om dat goed “in the picture” te krijgen. Om het expliciet te maken. Het begint met een zeurderig gevoel van “hier klopt iets niet”. Maar echt de vinger erachter krijgen, da’s lastig.
De aanleiding is te vinden in een tweetal korte uitspraken.

1. P = P;
2. Er is maar 1 3;

In het eerste geval is er sprake van een letter. Daar hebben we er 26 van. Bert kiest voor nummertje, 16. Soit. Het had misschien ook nummer 24 kunnen of mogen zijn. Maar “X” wordt vaak geassocieerd met de “onbekende”, en zou als zodanig misverstanden kunnen oproepen.
Hoe dan ook, P wordt gebruikt om de wet van de Identiteit kort neer te zetten.

In het tweede geval is er sprake van een cijfer. Of een getal? Bert geeft de voorkeur aan “getal”. Met die keuze roept Bert een hele hoop ellende over zichzelf (en ons) af die in het kader van de Fenomenologie tot eindeloze beschouwingen kunnen leiden. Husserl, de Vader van de Fenomenologie, was van-huis-uit een wiskundige. Dus hij zou zich erover uitgelaten kunnen hebben.
Wij, als wijsgerige speurneuzen, hebben dat natuurlijk nagezocht. En, ja hoor, het komt voor. Moeten we het hier citeren. Nee toch?
Maar afgezien van Husserl geeft het begrip “getal” zelf al moeilijkheden zat. Je hebt vele smaken in die getallen, die je allemaal in verzamelingen kunt huisvesten. Hele getallen, natuurlijke getallen t/m imaginaire getallen.
Allemaal hoogst interessant. Maar in dit kader? Neu!

We beperken ons tot de morfemen. In de woordelijke taal zijn dat de letters (26 stuks). In de wiskundige taal zijn dat de cijfers (10 stuks).

Maar ‘t is voldoende om ons gevoel van “hier klopt iets niet” de contouren van een gestalte te geven.
Want Bert gunt de “P” iets wat hij de “3” misgunt. Je mag het ook andersom zeggen. Bert misgunt de “P” iets wat hij de “3” gunt.
Het is asymmetrisch, in elk geval.
De wet van de identiteit (P=P) niet zou gelden?
Kom nou toch, met je fratsen. Nou? Fratsen? Laten we er toch eventjes naar kijken.
Bert laat de P voor het =-teken (links) door iets anders representeren dan de P na het =-teken (rechts). En omdat het ene qua gerepresenteerde niet precies het andere is, deugt P=P niet? Het symbool “=” moet vervangen worden door “≈”?
Maar misschien komt ‘t door de “entiteiten” die Bert aan een vergelijking onderwerpt.
“P=P dus, echter er zijn geen twee fenomenen exact gelijk, dus met die wet moet omzichtig worden omgesprongen. Gezien de hoeveelheid spelletjes …”
Dat zegt Bert
De entiteiten betreffen hier dus “fenomenen”. Gebeurtenissen die geschieden binnen een bepaald tijdsverloop?
Eigenlijk komt dat goed uit. Want de Blog-bijdrage heet De Fenomenologie. Er zit dus iets in. Een in de fik gestoken takkenbos P kent een ander verloop dan een in de fik gestoken takkenbos P’. Als je ‘t onleed tot in de kleinste deeltjes, bijvoorbeeld.
In de plaats van die takkenbos zou je ook voor een veldslag kunnen kiezen. Of b.v. voor een “dertigjarige oorlog”.

Tja, gut guttegut, we opperen maar wat in Opperland. Want nog steeds kunnen we niet precies vatten waarom die P niet aan zichzelf gelijk zou kunnen - of zelfs zou moeten - zijn. Zou ‘t misschien - nog een poging - te maken kunnen hebben met het feit dat P een letter is? En dat de Letteren tot het domein behoren van de alpha’s? Alwaar b.v. de litteratuur kan floreren? Het zou raar zijn als een zinsnede “hij was zichzelf niet meer” zou worden afgerekend op grond van logische criteria. Toch?

Hoe dan ook, hoe dan ook. Met “P” lijk je meer bokkesprongen te mogen en te kunnen maken dan met “3”. Want daar is er maar eentje van. Bovendien lijkt die “3” te behoren tot het domein van de βeta’s. Een domein waar Bert zich wel thuisvoelt, naar onze inschatting.

Bokkesprongen, ja.

Bert zegt ‘t iets anders. “P=P dus, echter er zijn geen twee fenomenen exact gelijk, dus met die wet moet omzichtig worden omgesprongen.” Maar wij noemen het een bokkesprong. Vooral vanwege het feit dat hij er een eend bijsleept. En ook omdat de ontologische wereld van Bert, waar het mentale en het fysieke gelijk zijn gesteld en waar dus ook geen categoriefouten meer kunnen worden gemaakt, nog even op zich moet laten wachten. De bokkesprongen zullen dus nog een tijdje moeten mekkeren. Maar er is hoop. En die hoop wordt ons ingegeven door 3.
Of is er misschien ook nog een andere hoop? Een beetje een macabere “hoop” wellicht. Ingegeven door de stelling “want stof zijt gij en tot stof zult gij wederkeren”. Dan hebben we het natuurlijk over de DOOD. En die schijnt onomkeerbaar te zijn. Behalve in Nederland. Want als je daar de DOOD omkeert staat er weer een DOOD op.
Afijn, terug naar Aard. Terug naar de 3 van Bert. Wat zeg ik? De drie?
Daarnet maakten we een uitstapje naar de taalkunde. Toen we het over koppelwerkwoorden hadden. Dat gaan we nu nog een keer doen. We pakken het Lidwoord (rare naam trouwens; maar goed). Je hebt “bepaalde” lidwoorden (“het” en “de”). En je hebt het “onbepaalde” lidwoord “een”. Doorgaans is er in het alledaagse taalgebruik sprake van “een”. (De alledag is trouwens meestal doorgaans; maar dit terzijde.)
Maar je kunt ook even een uitstapje maken. De “alledag” links laten liggen en je afvragen wat nou toch wel de appel tot appel maakt.
Dit soort exercities hoeft niet beperkt te blijven tot vruchten. Je kunt ook Getallen nemen. Bert Morriën heeft alhier een voorzet gegeven.
“Als ik het over drie appels en drie peren heb, is er dan sprake van maar één drie of heb ik het dan over twee drieën? Mij dunkt dat het criterium is dat onderscheid te maken is en omdat dit hier niet het geval is bestaat er in het hele universum feitelijk maar 1 3.”
Heeft Bert het hier over DE drie? Of over EEN drie?
We geven zelf het antwoord. Het is DE.
Getallen kunnen ook dienen als kenmerken. Dan leveren ze zich uit aan andere entiteiten. Een Getal kan “op zich” ook ergens voor staan. Dat heet “nominaal”. Voor een fenomenale voetballer is 14 gereserveerd. Iedere voetvalliefhebber in Nederland weet wie en wat er dan bedoeld wordt. 14 wordt een begrip? Ach, en je hebt een gekkengetal en een ongeluksgetal. Even getallen en priemgetallen. En nog meer.
Stel dat Bert een dobbelbeker hanteert met slechts een enkele steen. Hij gooit. ’t Is drie. Wat heeft hij nu te pakken? EEN 3 of DE drie?
Aan kaarten kunnen soortgelijke vragen worden gesteld. Er is gedeeld en je hebt een aas. EEN aas; dus ongespecificeerd. Dan wordt er troef gekozen. En die keuze bepaalt of jij DE aas hebt. Of niet, natuurlijk.

Waarde Morriën, beste Bert.
Ik stop er vooreerst mee. Stoppen, ja. Want we hebben nog meer op onze lever. Met die eigenaardige teksten van je heb je trouwens wel bewerkstelligd dat onze feestdagen danig zijn verpest. Maar dat mag je ook ten goede keren. Om de simpele reden dat wij de pest hebben aan die feestdagen.
We hadden nog een aantal zaken open staan.
- Die kale koning met in het kielzog “de kleren van de keizer”.
- De attributen die aan entiteiten kunnen beklijven. In deze context komen we uit bij een zekere Codd. Daar moet jij - gezien jouw achtergrond - van gehoord hebben. Mocht dat niet zo zijn? Geef dan even een seintje.
- WVTTK; Wat Verder Ter Tafel Komt.

   

Steven,

Uiteraard een goed 2016 gewenst!
Je lijkt het nieuwe jaar alvast goed begonnen te zijn, Dank voor de voor mij onnavolgbare wijze waarop je dat weer gedaan hebt.
Je bedoelt Codd van de RDB en misschien zie je een relatie tussen een RDB en het brein. Daar had ik ook wel eens aan gedacht, maar een RDB mist het lerende en reflecterende vermogen van het brein en dat laatste is essentieel voor de vorming van de essentiële 'strange loop' van Douglas Hofstadter, dunkt mij.
Maar laat je jezelf door mijn praatjes alsjeblieft niet van de wijs brengen. Misschien voor een andere keer.

   

Steven, als je Glühwein gedronken hebt heeft het niet veel schade aangebracht maar blijkbaar toch het denken beneveld.

Na een uitvoerige uitleg kom je tot je punt:
1. P = P;
2. Er is maar 1 3;

Want Bert gunt de “P” iets wat hij de “3” misgunt. Je mag het ook andersom zeggen. Bert misgunt de “P” iets wat hij de “3” gunt.

Maar Steven, klopt wel wat jij schrijft? Als voorstelling van identiteit klopt P=P niet, twee termen gelijkstellen is een vergelijking maken, geen identiteit opstellen. Ook P=P is inderdaad asymmetrisch!
P. Een P die alleen staat is identiek met zichzelf. Het = teken toevoegen is niet onschuldig. 1 is niet identiek aan 3 maar kan er wel een relatie mee hebben. Dewelke? Dat kan van alles zijn.
Daarom kan Bert schrijven: “P=P dus, echter er zijn geen twee fenomenen exact gelijk, dus met die wet moet omzichtig worden omgesprongen. Gezien de hoeveelheid spelletjes …”
En daar stemt Heidegger met zijn voordracht “Identiteit en differentie” mee in! (En laat dat nu de inzet zijn van die hele reutemeteut Franse ‘Differentie-denkers’.)
Je moet niet opperen in Opperland maar de constructie “P=P” beter bekijken en dan kan je precies vatten waarom die P in deze voorstelling niet aan zichzelf gelijk zou kunnen - of zelfs zou moeten - zijn. Met bokkensprongen heeft dit niets te maken.
Het stelt de vraagstelling over identiteit scherp, wat belangrijk is voor een Fenomenologie blog.

Misschien later meer.
(De analytische denkers in je voorbeelden hebben dit ook niet gezien.)

   

Het is "De analytische denkers" gegund een "eigen" wereld te hebben. De fenomenoloog beoordeelt niet, maar kruipt in de huid. Om te beschrijven wat "zo iemand" beweegt. Het zou de "beschrijver" trouwens niet misstaan om iets van de analytisch kost tot zich te nemen.

Als Joris Luyendijk de Engelse "bankwereld" beschrijft mag je er toch vanuit gaan dat hij zich enigszins heeft verdiept in die bancaire "producten".

   

Luyendijk zou gezien hebben dat 'peeispee' geen identiteit kan uitdrukken. Maar ik begrijp je wel, ben benieuwd naar het schrijven van Bert.
En de pest aan feestdagen? Kom nou!

   

De fenomenoloog beoordeelt niet, dat was oorspronkelijk wel de intentie. Maar logos speelde fenomeno parten en belangeloos aanschouwen bleek problematisch. Dat was de valse strik die Kant over de wereld legde en stevig aansnoerde. Meer nog, aanschouwen is oordelen! Dat aanschouwen niet waardevrij is heeft Nietzsche met het fileermes over vele pagina’s aangetoond. Soms gebruikte hij een hamer, maar meestal is hij een grandioos filoloog. Het zichtbare gaat niet naadloos over in het zegbare. Zonder zegbare is er geen zichtbare en sommige zeggen dat het zegbare het zichtbare voortbrengt! De dierenwereld functioneert prachtig met de dierentaal die instinctief veelzijdig en complex is. Meer hebben zij niet nodig om huizen (nesten en schutsels) te bouwen. De bij bouwt een hele geordende samenleving uit! Maar de mens? Is taal een scheiding of een brug naar de wereld? En is er een ‘tweeheid’ of is die geconstrueerd? Parmenides zag spraak en wereld als één, juister: “Hetzelfde namelijk is vernemen (denken) zowel als zijn.” Wat zegt dit?

En zo is de fenomenologie aanleiding geweest tot het differentiedenken van, pakweg, de jaren ’60. Verschillende immanetieplans geeft andere consistentieplans om het in hun woorden te zeggen.

   

Ursula,

[Zonder zegbare is er geen zichtbare en sommige zeggen dat het zegbare het zichtbare voortbrengt! De dierenwereld functioneert prachtig met de dierentaal die instinctief veelzijdig en complex is.]
De dierenvoorbeelden die je daarbij geeft suggereren dat die ook een soort taal gebruiken en de bijendans is daar een frappant voorbeeld van. Minder bekend is dat ook bacteriën met elkaar communiceren.
http://www.npowetenschap.nl/site/artikel/Bacteriebabbel/1425
Die communicatie gaat niet alleen tussen individuele bacteriën, maar ook tussen bacteriekolonies, vergelijk het maar met Douglas Hofstadters Myra Hoop, een communicerende mierenkolonie.
Je zou kunnen zeggen dat het begrip 'communicatie' hier een inflatie heeft ondergaan, maar dat geloof ik niet. Taal impliceert communicatie met de buitenwereld en met het wezen zelf wat die taal gebruikt, waarbij dat wezen niet eens biologisch van aard hoeft te zijn. Het wezen hoeft daar alleen maar voor te 'wezen'='zijn' dunkt mij. Het moet een zijnde zijn. Ik laat me niet verleiden ook maar iets te denken over het 'niet-zijnde', laat staan er wat over te zeggen.
Het wezen behoeft niet eens uitzonderlijk complex te zijn. Atomen wisselen informatie met elkaar uit, ook al wordt dat meestal niet in termen van informatie beschreven. Echter, uit de thermodynamica weten we dat informatie een onwaarschijnlijk geordende energieverdeling impliceert, ofwel een kleine entropie. Atomen vertonen een onwaarschijnlijke grote ordening van energie en bij het uitwisselen van fotonen verandert die ordening.
Ik denk dat het wezen van het zijn uitsluitend energie is. Stromende stralings-energie en draaikolkende deeltjes-energie. Zo bekeken worden Feynman diagrammen nogal wiedes.
Maar dat is nu (nog) niet aan de orde.

   
   

Dag Allen,

Dat zal het weer geweest zijn zeker? Kunnen we overgaan naar de postfenomenologie (?) of het structuralisme en beter het poststructuralisme waar de jongens en meisjes die wat beschimpend 'de Postmodernen' genoemd worden de wereld op hun kop gedraaid hebben. Tot grote ergernis van de schoolmeesterfilosofen die met het vingertje omhoog grienend zeiden: ‘Dat mag niet! Alleen verwijzen naar de Idee van de Idee want dat begrijpen we niet.’ En wat wij niet begrijpen bestaat niet zeiden ze vervolgens behoorlijk pomo!

Steven bedankt voor het tijdelijke ‘broeder/zusterschap’ en Bert voor de altijd boeiende bijdragen. Bert is nog de meest materialistische filosoof onder ons – ‘het’ denkt, niet ik denk! Prachtig.

   

Dat is een goed idee Ursula.
Eigenlijk zat er nog iets in mijn pen voor jou. En ook voor Bert.
In Bert z’n geval ging ‘t om Codd.
In jouw geval om slechts één dingetje. Te weten P=P.
In die P=P heb ik me enigszins vastgebeten. En dan gaat ‘t mijns ondanks toch wel in de uurtjes lopen. Dat is geen klacht en ook geen verwijt aan jou. Het levert evenwel teksten op, waarvan ik me afvraag of die hier - gezien de “vluchtigheid - wel plaatsbaar zijn. Maar “weg” zijn ze ook niet. M’n vaste schijf is geduldig, en er komt altijd wel weer ’s een moment dat ze aangesproken kunnen worden.

Nu dat idee van jou.
Ja, je kunt geen eigen Blog beginnen. Dat is de makken van deze applicatie, Maar goed, daar hebben we ons reeds genoegzaam over uitgelaten; dat gaan we niet nog een keer overdoen. Er is evenwel een andere mogelijkheid - een mogelijkheid die hier wel ’s vaker uit de kast of van stal is gehaald. Ik open een Blog voor jou. En onder de eerste reactie plaats jij het startverhaal. Natuurlijk ben je dan tevens de geestelijk leider van dat blog. De persoon, dus, die zo’n beetje de regie voert.
Ik start “jouw” bijdrage onder de titel “Postfenomenologie”. Is dat goed? En jij heet voor ’t gemak “Wenda Stevens”.

   

Mij dunkt dat de volgende vondst nogal opzienbarend is en daarom hieronder de volgende link.
http://www.kurzweilai.net/why-evolution-may-be-intelligent-based-on-deep-learning
Het gaat niet over Gaia, maar over het Hebbiaanse leerproces dat universeel lijkt te zijn.
Voor mij het laatste puzzelstukje wat op zijn plaats valt: de Heisenbergse onzekerheid van energie is informatie en het Hebbiaanse leerproces vormt daaruit de energetische informatiepatronen die wij waarnemen en waar wij deel van uitmaken. Dit lijk naadloos aan te sluiten bij het onderzoek van mensen als Gerard t’Hooft , Leonard Susskind en Herman en Erik Verlinde.

   

in http://www.monclers-outlet.us.com/ a http://www.fashion-clothes.us.com/ song http://www.newbalance-outlet.org/ or http://www.vans-shoes.net/ scene http://www.marc-jacobs.us.com/ in http://www.rosherun.co.uk/ one http://www.nike-free-run.de/ place, http://www.nba-jersey.us.com/ then http://www.tommy-hilfiger.cc/ we http://www.thomas-sabo.com.de/ will http://www.adidasshoesca.ca/ remember, http://www.converse-shoes.net/ remember http://www.lacosteoutlet.us.com/ those http://www.longchamp-bags.us.com/ years http://www.polooutlets-store.net/ of http://www.nikeairmaxine.co.uk/ warm, http://www.adidas-superstars.nl/ remember http://www.hollister-clothing.in.net/ that http://www.adidas-shoes.cc/ no http://www.longchamps.us.com/ disturbance http://www.polos-outlet.net/ of http://www.mbt-shoes.us.com/ fame http://rayban.blackvfriday.com/ innocence.Years http://www.oakleysglasses2016.com/ the http://www.pandoracharms-canada.ca/ pace http://www.pradaoutlet.com.co/ driving http://www.airyeezy.us.com/ dust http://www.maccosmetics.net.co/ in http://www.chi-flatiron.us.com/ their http://www.nikeshoes.org.es/ trip, http://www.coach-purseoutlet.net/ in http://www.ralphs-laurens.co.uk/ contact http://www.jordan-shoes.com.co/ with http://www.eyeglasses-outlet.net/ all kinds http://www.michael-kors.cc/ of http://michaelkors.euro-us.net/ people, http://thunder.nba-jersey.us.com/ but http://www.oakley-sunglasses.mex.com/ also http://www.oakleyoutlet.ar.com/ learned http://eagles.nfljersey.us.com/ to http://hornets.nba-jersey.us.com/ package http://www.true-religion.com.co/ themselves, http://www.nike-rosheruns.nl/ learn http://nets.nba-jersey.us.com/ the http://www.designerhandbagsoutlet.net.co/ perfunctory, http://www.abercrombie-andfitch.ca/ learn http://www.oakleyoutlet.fr/ the http://www.cheapmichaelkors.us.org/ evolution http://www.michael-kors-outlet.us.org/ of http://www.adidas.us.com/ the http://oakley.blackvfriday.com/ various http://www.oakleys.org.es/ mask. http://www.timberlandshoes.net.co/ In http://www.converses-outlet.com/ such http://vikings.nfljersey.us.com/ performances http://www.nikefree-run.net/ gradually http://www.outlet-burberry.net.co/ numb, http://www.raybanoutlet.ca/ not http://coachoutlet.euro-us.net/ so http://raptors.nba-jersey.us.com/ pure http://www.coach-factory.in.net/ of http://www.rayban.co.nl/ heart, http://buccaneers.nfljersey.us.com/ blind http://www.raybans-sunglasses.co.uk/ running in http://hawks.nba-jersey.us.com/ contaminated http://49ers.nfljersey.us.com/ covered http://www.nikeair--max.fr/ vanity, http://www.long-champoutlet.com/ fame http://www.reebok.com.de/ and http://www.converse.net.co/ fortune http://ravens.nfljersey.us.com/ that http://www.oakleys-frame.com/ the http://www.nikefree5.net/ temptation http://www.nikeair-max.es/ rebirth http://www.ralphs-laurenpolos.com/ ridden http://www.cheap-raybanoutlet.net/ confrontation, http://www.pulseraspandora.com.es/ already http://www.adidas-schuheonline.de/ see http://www.adidassuper-star.de/ their http://www.burberryoutletonline.cc/ profile. In http://www.hermes-outlet.net.co/ fact, http://www.toms-shoes.net.co/ carefully http://falcons.nfljersey.us.com/ think http://www.mcmhandbags.com.co/ about http://timberwolves.nba-jersey.us.com/ it, http://longchamp.blackvfriday.com/ we http://coach.euro-us.net/ really http://www.dsquared2.us.com/ happy? http://www.nfljersey.us.com/ You are http://www.cheap-nike-shoes.net/ lost http://www.ray-bans.co.uk/ a http://www.nikeair-max.ca/ lot http://www.michaelkorsoutlet-online.ar.com/ of http://www.michaelkors-canadaoutlet.ca/ it? http://www.philipp-plein.us.com/ If http://colts.nfljersey.us.com/ life http://dolphins.nfljersey.us.com/ is http://www.toryburchoutlet-sale.us.org/ a http://www.oakleyoutlet.online/ drama, http://celtics.nba-jersey.us.com/ then http://airhuarache.shoesoutlet.cc/ who http://www.timberlands-paschere.fr/ is http://giants.nfljersey.us.com/ behind http://www.rayban-pas-cher.fr/ the http://www.valentino-shoesoutlet.us/ leader? http://www.mmoncler-outlet.com/ Vanity, http://www.uhren-shop.com.de/ fame http://www.coach-outletonline.net.co/ and http://chiefs.nfljersey.us.com/ fortune, http://www.pandora-charms.org.uk/ or http://www.the-northface.net.co/ excessive http://www.asicsgels.de/ doubts? http://www.puma-shoes.de/ We http://www.michaelkors.co.nl/ play http://www.insanity-workout.us.com/ outside http://bears.nfljersey.us.com/ the http://www.northfaceoutlet.com.co/ movies http://www.mcm-handbags.org/ as http://bucks.nba-jersey.us.com/ a http://pelicans.nba-jersey.us.com/ clown http://www.michael-kors.net.co/ plays http://www.cheapreplica-watches.com/ a http://www.christianlouboutin.org.uk/ variety http://www.cheapjerseys.mex.com/ of http://www.nike-huaraches.nl/ roles, http://www.jimmy-choos.com/ while http://www.vibram-fivefingers.in.net/ we http://www.canadagoosesonline.com/ watch http://www.tnf-jackets.us.com/ a http://www.mk-outletonline.us/ movie http://www.nike-schoenen.co.nl/ while http://www.nike-maxfr.com/ acting http://www.airhuarache.co.uk/ slowly http://www.katespadeoutlet.gb.net/ in http://www.toms-outlets.us.com/ a http://cowboys.nfljersey.us.com/ sluggish http://www.michael-korsbags.co.uk/ performance, http://www.tomsoutlet-online.net/ the http://www.kate-spade.gb.net/ sink http://www.burberry-outletstore.net/ in http://kings.nba-jersey.us.com/ the http://www.abercrombie-andfitchs.com/ fame http://www.mlb-jerseys.us.com/ and http://www.timberland-boots.com.co/ fortune. http://www.rayban-sunglasses.co/ That http://airmax.shoesoutlet.cc/ we http://www.coco-chanel.com.de/ are http://www.puma-shoesoutlet.com/ all http://www.pradahandbags.net.co/ vulnerable, http://titans.nfljersey.us.com/ society http://www.uggs-outlet.cc/ was http://www.ralphlaurenoutlet-online.in.net/ inadvertently http://www.hollisteronlineshop.com.de/ quietly http://www.nike-air-max.com.se/ sublimation http://www.michaelkors.so/ mutual http://www.michael-korssale.us.com/ assistance.As http://monsterbeats.co-om.com/ studies http://www.michaelkorsoutletonline.net.co/ continue http://broncos.nfljersey.us.com/ to http://www.pandorajewellery.com.au/ leave http://www.abercrombiehollister.nl/ and http://www.burberryoutlets.net.co/ suddenly http://www.the-northface.com.co/ find http://www.handbagsoutlet.net.co/ that we http://www.jordanrelease-dates.us.com/ are http://mavericks.nba-jersey.us.com/ older, http://www.thejoreseproject.com/ we http://trailblazers.nba-jersey.us.com/ have http://michaelkors.co-om.com/ to http://www.nike-rosherun.com.es/ down http://coach.blackvfriday.com/ to http://www.adidas.com.se/ earth http://www.truereligionjeans.net.co/ to http://www.rolex-watches.us.com/ face http://www.abercrombie-kid.us.com/ the http://bulls.nba-jersey.us.com/ future. http://www.michaelkorsoutlet.ar.com/ Our http://www.longchamp.com.de/ time http://www.co-aol.com/ to http://www.jimmy-chooshoes.com/ shake http://www.rayban.com.de/ hands http://packers.nfljersey.us.com/ with http://www.ralphlaurencanada.ca/ the http://www.mcm-backpacks.com/ campus, http://www.salomon-schuhe.com.de/ with http://www.maccosmetics.gr.com/ a http://pistons.nba-jersey.us.com/ payment http://www.cheapjerseys.us.org/ cards, http://www.burberryoutlet-2016.co.uk/ which http://www.juicycouture.com.co/ devoted http://www.uggs-boots.cc/ a http://www.christian-louboutinshoes.com.co/ blessing http://nuggets.nba-jersey.us.com/ to http://www.mizuno-running.net/ each http://grizzlies.nba-jersey.us.com/ other http://www.burberryhandbagsoutlet.com/ and http://www.timberlandbootsoutlet.us.com/ care. http://panthers.nfljersey.us.com/ We http://www.ugg-bootsclearance.com/ left http://www.versaceoutlet.us.com/ the http://www.uggsoutlet.com.co/ school http://www.coachblackfriday.com/ this http://www.barbour-factory.com/ tree, http://www.ralphlaurenonlineshop.de/ such http://www.abercrombie-and-fitch.us.com/ as http://www.swarovski-canada.ca/ patches http://www.rolexwatchesforsale.us.com/ of http://www.michael-korsoutlet.cc/ autumn leaves, http://www.cheap-jordans.net/ the http://www.nikestore.com.de/ separation http://www.coachhandbags2016.us.com/ of http://www.nikerosherun.us/ Li http://www.michael-kors-taschen.com.de/ song, http://www.christianlouboutinoutlet.net.co/ drift http://www.coachoutletstore.net.co/ in http://www.kate-spadeoutlet.net/ to http://www.uggboots.com.de/ corner http://clippers.nba-jersey.us.com/ the http://www.michael-kors-australia.com.au/ horizon. http://www.oakleysunglasses-canada.ca/ Whenever http://www.cheapshoes.net.co/ retrospect http://www.beats-headphone.com.co/ those http://www.mcm-bags.us.org/ years http://www.ralphslaurenoutlet.us.com/ time, http://www.vans-schuhe.com.de/ there http://www.christianlouboutinshoesoutlet.org/ will http://bengals.nfljersey.us.com/ always http://www.marc-jacobsonsale.com/ be http://www.to-coachoutlet.com/ a http://www.coachoutletstore-online.com.co/ few http://www.zxcoachoutlet.com/ drops http://www.longchamp.com.co/ of http://patriots.nfljersey.us.com/ tears http://www.nike-air-max.com.au/ Yingying, http://www.michael-kors-outlet-online.us.org/ it http://airmax.misblackfriday.com/ is http://warriors.nba-jersey.us.com/ bliss, http://www.nike-skor.com.se/ miss, http://www.omega-watches.us.com/ is http://www.nikestore.us/ unable http://www.pandorajewelry.top/ to http://www.adidasshoes.org.es/ let http://www.polo-ralph-lauren.de/ go http://mcmbackpack.co-om.com/ of some Love. http://www.hollister-abercrombie.com.se/ Today, http://www.tommyhilfigerca.ca/ the http://www.michaelkors-bags.com.co/ face http://heat.nba-jersey.us.com/ of http://www.burberry-outletonline.co.uk/ complex http://www.canada-goosesjackets.us.com/ society, http://www.levisjeans.com.co/ there http://www.wedding--dresses.co.uk/ is http://www.tommy-hilfiger-online.de/ always http://www.iphone-cases.net.co/ a http://celine.blackvfriday.com/ sigh http://www.bottegaveneta-bagsoutlet.com/ from http://www.poloralphlauren.cc/ the http://www.newbalancecanada.ca/ heart, that http://www.christianlouboutinshoes.jp.net/ we can http://www.chanel-bags.com.co/ not http://www.thenorth-faces.co.uk/ go http://www.truereligion-outlet.com.co/ back http://www.raybans-outlet.cc/ in http://www.ralph-laurensoutlet.co.uk/ time. http://lions.nfljersey.us.com/ There http://www.coach-factoryyoutletonline.net/ is http://texans.nfljersey.us.com/ always http://www.nike-schuhe.com.de/ a http://www.cheap-omega-watches.com/ call http://uggboots.misblackfriday.com/ from http://www.ferragamoshoes.in.net/ the http://www.giuseppezanotti.com.co/ depths http://www.raybans-wayfarers.net/ of http://www.barbour-jackets.us.com/ the http://www.hollisters-canada.ca/ soul, http://www.toms-shoesoutlet.us/ the http://www.celine-bags.org/ students http://www.cheap-uggboots.us.com/ of http://www.cheap-baseballbats.us/ those http://www.raybansocchiali.it/ years http://chargers.nfljersey.us.com/ you http://www.uggs-onsale.net/ been? http://www.cheapthomassabos.co.uk/ In http://www.uggs.co.nl/ those http://www.michaelkors.com.se/ years the http://www.soft-ballbats.com/ teacher, http://www.cheap-rayban.com.co/ there http://www.thenorthfacejackets.net.co/ is no http://www.truereligion-outlet.us.org/ added http://steelers.nfljersey.us.com/ a http://www.toms-outlet.net/ few http://www.calvin-kleins.cc/ gray http://www.swarovski-crystals.us.com/ hairs? http://www.replica-handbags.net.co/ Often http://www.christian--louboutin.in.net/ written http://www.coach-factoryoutlet.net.co/ into http://bills.nfljersey.us.com/ the http://www.nike-air-max.com.de/ mind http://www.chiflatiron.net.co/ thoughts, http://nike.shoesoutlet.cc/ not http://www.raybansoutlet.cc/ for http://www.oakleyoutlet.it/ lost http://www.nikeskoes.dk/ years, http://www.p90xworkout.us.com/ only http://www.giuseppe-zanotti.net/ for http://www.cheap-mlbjerseys.us.com/ those http://www.bcbg-maxazria.ca/ of http://www.ralph-laurenpolooutlet.com/ our http://www.poloralphlaurenoutlet.net.co/ youth.Now http://www.oakleys-sunglasses.top/ you http://www.yogapantscanada.ca/ and http://rams.nfljersey.us.com/ I http://www.nikeshoesoutlet.org.uk/ [wrote]In the http://www.longchamp-handbagsoutlet.us.com/ current http://76ers.nba-jersey.us.com/ society, http://www.tory-burchoutlet.net/ we are http://northfaceoutlet.co-om.com/ forced http://www.ugg-australia.com.de/ to http://www.oakley-sunglasses.cc/ hold http://www.hollisters.us.com/ down, http://www.nike-airmax.us.com/ often http://coach-outlet.tumblr.com/ cruel reality http://www.toryburchsale.com.co/ exceeded http://www.nba-shoes.com/ our http://www.cheap-rolex-watches.co.uk/ expectations. http://www.weddingdressesuk.org.uk/ With http://www.jordanretro.org/ the http://www.cheap-michaelkors.com/ expansion http://www.rolex-watches.cc/ of http://www.air-huarache.co.uk/ materialism, http://www.weddingdressessonline.ca/ secular http://www.nikefree-run.org.uk/ thin cold, http://jaguars.nfljersey.us.com/ our http://www.uggs-store.com/ hearts have http://www.scarpe-hoganoutlets.it/ been http://www.eyeglassoutlet.online/ changed http://www.nfl-jersey.us.org/ a http://www.newoutletonlinemall.com/ lot. http://www.michaeljordan.com.de/ We http://www.hollisterclothingstore.org/ have http://www.chanelhandbags.net.in/ their http://www.new-balance-schuhe.de/ own http://seahawks.nfljersey.us.com/ small http://www.burberryoutlet-sale.net/ home, http://www.cheap-oakleyglasses.org/ have http://www.prada-shoes.com.co/ their http://www.raybans.org.es/ own http://www.cheapnhljerseys.us.com/ children, http://www.rosheruns.us/ is http://www.ralph-laurenspolo.co.uk/ no http://www.nike-air-force.de/ longer http://www.oakley-outlet.net/ a http://www.designer-handbagsoutlet.us.com/ fantasy http://www.tommy-hilfigeroutlet.in.net/ for http://www.tommy-hilfiger.com.de/ us. http://www.burberry-bagsoutlet.net/ For http://www.raybans-sunglasses.org/ a http://www.thenorth-face.ca/ better start, http://suns.nba-jersey.us.com/ in http://www.barbours.us.com/ order http://www.michaelkorsbags.us.org/ to http://www.pandora.com.de/ share http://www.kate-spade.in.net/ the http://www.basketballshoes.com.co/ responsibility of http://www.burberry-handbagsoutlet.net.co/ shoulder, http://www.abercrombiefitchs.cc/ running in http://www.tommyhilfiger.net.co/ their http://www.rayban-pascher.fr/ dust. http://www.longchampoutlet.com.co/ The http://www.oakley.com.de/ pressures http://www.coco-chanels.us.org/ of http://pacers.nba-jersey.us.com/ life http://www.swarovski-australia.com.au/ make http://www.michael-kors.com.es/ us http://browns.nfljersey.us.com/ less http://www.ralphlaurenoutlet-online.us.com/ of http://www.newbalanceshoes.com.es/ Xu http://www.hogan.com.de/ memories, http://www.omegarelojes.es/ just http://www.thenorthfacejackets.fr/ occasionally http://www.cheap-jerseys.cc/ caused http://www.prada-handbags.com.co/ inner http://www.juicycoutureoutlet.net.co/ feelings http://www.rolexwatches-canada.ca/ changed.Finally http://www.michaelkors-outletonline.cc/ one http://www.air-max.com.de/ day http://raiders.nfljersey.us.com/ inadvertently http://www.nike-mercurial.in.net/ Looking back, http://www.air-maxschoenen.nl/ found http://redskins.nfljersey.us.com/ already lost http://www.michaelkors-uk.org.uk/ to http://www.uggsale.net/ when http://www.airmax-2015.org/ the http://www.retro-jordans.com/ road. http://www.burberry-outletcanada.ca/ Hundred http://www.ralphlauren-polos.com.co/ thousand http://www.supra-shoes.org/ turn http://www.burberryoutlet-sale.com.co/ back http://www.beatsbydrdrephone.com/ hard http://www.vans-shoes.co.uk/ self, http://www.mcmshandbags.com/ wandering http://www.nhl-jerseys.us.com/ blindly http://www.the-northfacejackets.us.com/ grasp http://www.thenorthface.com.de/ exactly what? http://www.coach-outletonline.ca/ How http://www.oakleysoutletonline.cc/ much http://www.bcbg-dresses.com/ have http://wizards.nba-jersey.us.com/ you http://www.asicsoutlet.us.org/ lost http://www.mk-com.com/ it? http://www.ralph-laurens.org.uk/ Should http://azcardinals.nfljersey.us.com/ time be http://www.ugg-bootscanada.ca/ able http://www.raybans-outlet.us.org/ to http://www.salvatoreferragamo.in.net/ stay a http://www.burberry-handbagssale.com.co/ while, http://www.oakley--sunglasses.com.au/ if http://www.barbour-jacketsoutlet.net/ you http://supra.shoesoutlet.cc/ can http://www.ugg-boots-australia.com.au/ allow http://www.christianlouboutin-shoes.ca/ yourself http://www.converse.com.de/ a http://www.ok-em.com/ quiet http://cavaliers.nba-jersey.us.com/ corner, http://www.ed-hardy.us.com/ deep thought, http://www.bottega-venetas.cc/ vanity http://lakers.nba-jersey.us.com/ Why? http://www.ferragamo.com.co/ Why http://jazz.nba-jersey.us.com/ joys http://www.burberryonlineshop.de/ and http://www.ray-bans.net/ sorrows? http://www.ugg-boots.us.org/ Valente PASSING, http://spurs.nba-jersey.us.com/ the number http://www.nike-outlet.us.org/ of http://www.tomsshoes-outlet.us.com/ old http://magic.nba-jersey.us.com/ time, http://www.beats-by-dre.com.co/ travel http://www.nike-freeruns.org.uk/ rush, http://www.newbalance-shoes.org/ mottled http://michaelkors.blackvfriday.com/ how http://www.polos-ralphlauren.us.org/ much http://www.lauren-ralph.co.uk/ time, http://www.prada.com.de/ ask http://www.toms-shoe.us.com/ the http://www.airjordans.us/ wind, http://www.tommy-hilfiger.co.nl/ the http://www.tory-burchsandals.in.net/ wind http://www.soccersshoes.us.com/ silent, http://www.oakleys-sunglasses.net/ ask http://www.swarovskijewelry.com.co/ clouds, http://www.nike-shoesoutlet.us/ rain http://www.michael-korshandbags.us.org/ fall, only http://www.toms--outlet.com.co/ that http://www.wedding-dresses.cc/ old http://www.hermesbirkin-bag.net/ song http://jets.nfljersey.us.com/ singing http://www.nike-factorys.us/ in the http://ralphlauren.blackvfriday.com/ dust.Time http://www.nike-roshe-run.de/ on http://www.raybans-sunglasses.com/ the http://saints.nfljersey.us.com/ walk, http://www.ralphlauren-au.com/ there http://rockets.nba-jersey.us.com/ are http://www.montres-pascher.fr/ many http://www.swarovski-online-shop.de/ stories http://www.barbour.in.net/ belong http://www.swarovskis-outlet.co.uk/ to http://www.oakleysoutlet.net/ us? Life http://www.soccer-shoesoutlet.com/ kept http://www.horlogesrolex.nl/ repeating http://www.ghdhairstraightener.cc/ rub http://www.airmax-90.org/ shoulders http://www.nike-shoescanada.ca/ and http://www.nike-tnrequinpascher.fr/ leave, http://www.instylers.us.org/ and http://www.babyliss-pro.us.com/ every http://www.cheapjerseys.com.co/ bloom http://www.coachoutlet-online.com.co/ cycle http://www.beatsbydre.com.co/ are http://www.hermes-bags.net/ validated http://www.montblanc-penssale.net/

http://knicks.nba-jersey.us.com/

   
   

Aol Support Phone Number @ http://www.aol.support-phonenumber.com/
Aol Tech Support Number @ http://www.aol.technical-supportnumber.com/
Outlook Tech Support Number @ http://www.outlook.technical-supportnumber.com/
Outlook Technical Support Number @ http://www.outlook.support-phonenumber.com/

   
   

His http://www.adidas.us.com/ world http://lakers.nba-jersey.com/ has http://www.burberry-outletstore.net/ always been black http://www.vans-shoes.net/ and white, http://www.tory-burch.us.org/ there http://www.instylers.us.org/ have http://coach.blackfriday.in.net/ been http://www.oakleys-2017.in.net/ no other http://www.toms-outlet.net/ colors, http://www.oakleys.org.es/ he http://www.cheap-rayban.com.co/ does http://www.polos-outlets.com/ not http://www.swarovski-online-shop.de/ allow http://www.cheap-nike-shoes.net/ the http://magic.nba-jersey.com/ emergence http://www.burberryoutlets.net.co/ of http://www.co-aol.com/ other http://www.ralphslaurenoutlet.us.com/ colors. http://www.michael-kors.cc/ But when http://www.ed-hardy.us.com/ she http://www.oakley-sunglasses.mex.com/ walked into http://www.christianlouboutinshoesoutlet.org/ his http://www.mcmbackpacks.in.net/ sight, http://www.nikeair-max.es/ she http://www.replica-handbags.net.co/ became http://www.pandorajewellery.com.au/ a rainbow http://www.michael-kors-australia.com.au/ of his http://www.michaelkorsoutletonline.net.co/ black and http://www.cheap-mlbjerseys.us.com/ white life, http://steelers.nfljersey.us.com/ adding http://www.airyeezy.us.com/ a lot http://www.ray-bans.net.co/ of http://www.nike-free-run.de/ bright http://www.burberry-bags.net/ colors to http://www.beatsbydre.com.co/ his http://jaguars.nfljersey.us.com/ monotonous http://eagles.nfljersey.us.com/ world. http://www.jordanrelease-dates.us.com/ White ink http://www.thenorthfacejackets.fr/ as http://www.oakley-outletonline.com.co/ its http://www.ok-em.com/ name, http://www.beats-by-dre.com.co/ if he http://www.cheapshoes.net.co/ came http://heat.nba-jersey.com/ to http://www.rolex-watches.net.co/ the http://www.ralph-laurens.org.uk/ world http://hawks.nba-jersey.com/ when http://www.ralphlaurencanada.ca/ like http://www.levisjeans.com.co/ a piece http://www.timberlandbootsoutlet.us.com/ of http://www.marc-jacobs.us.com/ white paper, http://www.giuseppezanotti.com.co/ then http://www.cheapjerseys.us.org/ the http://www.polos-ralphlauren.us.org/ color http://www.tommy-hilfigers.net/ can be painted on this http://www.tory-burchsandals.in.net/ white http://www.bcbg-dresses.com/ paper only http://www.toms--outlet.com.co/ black http://www.nikefree-run.org.uk/ ink. http://www.nikeairmaxnc.co.uk/ He http://raptors.nba-jersey.com/ sees http://www.valentino-shoesoutlet.us.com/ the http://panthers.nfljersey.us.com/ color http://www.michael-kors-taschen.com.de/ of http://www.airmax-2015.org/ pleasing http://www.michaelkorsbags.us.org/ eyes only black http://www.rolexwatches-canada.ca/ and http://coach-outlet.tumblr.com/ white, http://www.michaelkorsoutlet.ar.com/ and must http://chargers.nfljersey.us.com/ be http://dolphins.nfljersey.us.com/ the most http://www.hollister-clothing.in.net/ pure, http://www.underarmour.us.com/ can http://www.converse.net.co/ not http://www.nba-shoes.com/ be doped http://www.cheap-jerseys.cc/ with http://www.raybanoutlet.ca/ other http://www.tory-burchoutlet.com.co/ colors. http://www.adidasshoesca.ca/ His http://www.air-huaracheshoes.co.uk/ character http://www.north-face.com.co/ is calm http://patriots.nfljersey.us.com/ and http://www.mizuno-running.net/ decisive, http://texans.nfljersey.us.com/ said http://www.coachoutlet-online.com.co/ Fuji, http://timberwolves.nba-jersey.com/ never dragging http://www.salomon-schuhe.com.de/ his http://www.jimmy-choosshoes.com/ feet, http://www.coach-outletonline.net.co/ like http://www.cheap-michaelkors.com/ a person http://www.nikestore.com.de/ alone. Ji http://www.beatsbydrdrephone.com/ Ruhong and http://www.nikestore.us/ her http://www.plein.in.net/ name, lively and cheerful http://www.ralph-laurenspolo.co.uk/ character http://www.rayban.co.nl/ makes http://www.michaelkors.com.se/ people http://www.rayban-pascher.fr/ like to http://www.iphone-cases.net/ close, see http://www.coachfactory.cc/ her like http://www.katespades-outlet.in.net/ to http://www.timberlandshoes.net.co/ see the http://www.ralph-laurenoutletonline.in.net/ rain after http://www.oakleys.in.net/ the http://www.marc-jacobsonsale.com/ rain, http://www.coach-outletonline.ca/ bad http://www.wedding-dresses.cc/ mood http://www.cheapnhljerseys.us.com/ will http://www.longchamp.com.co/ be swept http://www.oakleysoutlet.it/ away. She http://broncos.nfljersey.us.com/ is a bit http://www.nike-skor.com.se/ confused, http://ralphlauren.blackfriday.in.net/ sometimes very dirty, like http://www.supra-shoes.org/ the http://www.airmax-90.org/ bright colors, http://wizards.nba-jersey.com/ more like http://www.pandoracharms-canada.ca/ lively. http://www.ralph-laurenpolosoutlet.com/ When http://www.burberryoutlet-sale.com.co/ the http://www.barbour.in.net/ white http://celtics.nba-jersey.com/ ink http://www.adidas-shoes.cc/ to http://cowboys.nfljersey.us.com/ hear http://www.longchamps.us.com/ the quarter of http://www.tomsshoes-outlet.us.com/ rainy http://www.true-religion.com.co/ smile, watching her http://redskins.nfljersey.us.com/ smile http://www.the-northface.ca/ in http://www.hermesbirkin-outlet.com/ front of him through, it http://www.chrome-hearts.in.net/ seems http://www.oakleys-frame.net/ that http://www.sunglasses-outlet.net/ there http://www.nikeshoesoutlet.org.uk/ is a http://www.long-champoutlet.com/ warm http://celine.blackfriday.in.net/ color http://lions.nfljersey.us.com/ of http://www.outlet-burberry.net.co/ light in http://www.horlogesrolex.nl/ his black http://www.the-northfaces.net.co/ and http://www.adidas-superstars.nl/ white http://www.bottega-veneta.in.net/ world, so http://www.rosherun.co.uk/ that http://www.tommy-hilfiger-online.de/ he was http://www.michael-kors.net.co/ at http://bulls.nba-jersey.com/ a http://www.nike-air-max.com.se/ loss, http://www.abercrombiefitchs.cc/ subconsciously http://www.tommyhilfigerca.ca/ want http://www.burberry-outletcanada.ca/ to http://www.burberrys-bags.net.co/ escape http://www.nhl-jerseys.us.com/ The Unexpectedly, http://www.christianlouboutin.org.uk/ when http://www.converse.com.de/ the http://www.nike-huaraches.nl/ white ink http://www.barbours.us.com/ once http://www.truereligions.net/ again to http://www.christianlouboutinoutlet.net.co/ see http://www.ralphlauren-polos.com.co/ the http://www.coach-factoryoutlet.net.co/ quarter http://michaelkors.blackfriday.in.net/ when http://www.longchamp-bags.us.com/ the http://www.puma-shoes.de/ rainbow, http://www.nike-air-max.com.de/ he is http://www.michaelkors.so/ to http://www.bcbg-maxazria.ca/ guide http://pacers.nba-jersey.com/ her http://www.ferragamoshoes.in.net/ internship http://www.the-northfaces.us.com/ predecessors, she in http://www.barbour-jackets.us.com/ the three months of http://www.the-north-face.org.uk/ internship http://www.ralphs-laurenpolos.com/ to follow http://www.nike-tnrequinpascher.fr/ him to http://www.cheap-rolex-watches.org.uk/ learn. After http://www.cheapjerseys.net.co/ three http://www.hollisterclothingstore.org/ months http://warriors.nba-jersey.com/ of http://www.ray-bansoutlet.in.net/ day and night, http://www.oakley--sunglasses.com.au/ white http://www.michaelkorsoutlet-online.ar.com/ ink http://www.pandora.com.de/ had http://www.nikefree5.net/ to admit http://www.louboutin.jp.net/ that http://www.airjordans.us/ he was http://bengals.nfljersey.us.com/ tempted for http://www.toms-outlets.us.com/ the quarter, http://www.coachblackfriday.com/ hoping http://hornets.nba-jersey.com/ that http://www.newbalance-shoes.org/ this http://www.oakleys-sunglasses.in.net/ rainbow can http://www.pulseraspandora.com.es/ be http://www.converses-outlet.com/ stationed in http://www.mcms-handbags.com/ his black and http://www.fendi-outlet.in.net/ white world. http://www.nike-rosheruns.nl/ In http://www.giuseppe-zanotti.net/ order http://www.converse-shoes.net/ to pursue http://www.tnf-jackets.us.com/ quarterly rainbow, http://vikings.nfljersey.us.com/ white http://www.abercrombiehollister.nl/ dumping http://www.toms-shoe.us.com/ ink http://pistons.nba-jersey.com/ willing http://www.christian-louboutins.in.net/ when http://www.abercrombie-andfitch.ca/ she http://www.raybanssunglasses.in.net/ came http://www.handbagsoutlet.in.net/ with http://www.christianlouboutin-shoes.ca/ the http://seahawks.nfljersey.us.com/ good http://www.michaelkors.co.nl/ driver, http://www.ray-bans-sunglasses.net/ in http://www.swarovski-crystals.us.com/ her http://mavericks.nba-jersey.com/ work when http://www.omegawatches.in.net/ faced http://www.tommy-hilfiger.co.nl/ with problems http://www.hogan.com.de/ to http://www.lauren-ralphsoutlet.co.uk/ help her solve, http://www.chiflatiron.net.co/ take http://www.hollisteronlineshop.com.de/ her to her http://www.ray-bans.co.uk/ favorite place, http://www.truereligion-outlet.us.org/ there http://www.vibram-fivefingers.in.net/ are http://www.pradahandbags.net.co/ many http://www.ralphlaurenonlineshop.de/ intimate http://pelicans.nba-jersey.com/ move, http://www.ralph-laurenoutletonline.com/ do http://rockets.nba-jersey.com/ a http://www.hollister-clothingstore.com/ lot of http://titans.nfljersey.us.com/ their own http://www.abercrombie-fitchs.com/ I http://www.newoutletonlinemall.com/ do http://www.coach-factory.in.net/ not http://www.nfljersey.us.com/ like http://longchamp.blackfriday.in.net/ to now http://www.dsquared2.us.com/ like http://rams.nfljersey.us.com/ the http://www.oakley.com.de/ matter, http://chiefs.nfljersey.us.com/ but http://www.burberry-outletonline.cc/ always http://www.cheapoakleyss.com/ did http://jazz.nba-jersey.com/ not http://www.nike-schuhe.com.de/ show her http://49ers.nfljersey.us.com/ mind. And the http://www.philipp-plein.us.com/ slow season Ru-hu http://www.omegarelojes.es/ to http://www.nike-mercurial.in.net/ these http://www.vans-shoes.co.uk/ considerate http://www.nikefreeshoes-inc.co.uk/ as http://www.calvin-kleins.in.net/ the http://www.polo-ralph-lauren.de/ concern http://www.coach-outlet.store/ of http://www.babylisspros.in.net/ the http://www.coachfactory.shop/ older generation, http://www.cheapreplica-watches.in.net/ from http://www.air-huarache.co.uk/ the http://www.true-religions.com/ beginning of http://www.christian-louboutinshoes.in.net/ the grudge to http://www.burberryoutlet-sale.net/ later http://www.nike-outlet.us.org/ accustomed http://www.burberry-handbagssale.com.co/ to, http://giants.nfljersey.us.com/ did not http://www.michaelkors-outletonline.cc/ find http://www.swarovskijewelrys.in.net/ themselves in http://www.rolexwatchesforsale.us.com/ a http://www.michael-korsbags.org.uk/ step http://www.mbt-shoes.us.com/ by http://www.vans-schuhe.com.de/ step into http://azcardinals.nfljersey.us.com/ the http://www.michael-korsbags.co.uk/ white ink weaving http://www.air-maxschoenen.nl/ into the network. http://www.cheap-raybansoutlet.in.net/ If http://www.bottega-venetas.cc/ it did http://www.adidassuper-star.de/ not http://www.burberry-outlets-online.co.uk/ happen http://www.tommy-hilfiger.in.net/ that http://www.oakley-outlet.net.co/ thing, http://www.michaelkors-canadaoutlet.ca/ perhaps http://www.juicycoutureoutlet.net.co/ Ji http://www.designer-handbagsoutlet.us.com/ Ruhong http://grizzlies.nba-jersey.com/ one http://www.abercrombie-andfitchs.com/ day http://www.prada-handbags.net.co/ did http://www.nike-schoenen.co.nl/ not http://www.dsquared2.in.net/ hear http://www.asicsoutlet.us.org/ the http://www.longchamp-handbagsoutlet.us.com/ white http://www.mk-com.com/ ink that http://coachoutlet.euro-us.net/ white http://www.rosheruns.us/ will http://www.adidasshoes.org.es/ not http://www.montblancpens-sale.com/ know that http://clippers.nba-jersey.com/ she http://cavaliers.nba-jersey.com/ has http://colts.nfljersey.us.com/ long http://www.burberry-outlets.org.uk/ been http://www.timberland-boots.com.co/ like http://www.nike-airmax.us.com/ white ink. That http://www.ralphlauren-au.com/ day, white http://www.polos-outletstore.net/ dumping ink http://www.michael-korsoutlet.cc/ to the http://www.oakleyoutlet.ar.com/ field http://www.swarovski-canada.ca/ on http://www.zxcoachoutlet.com/ business, quarter Ruhong to http://www.cheap-jordans.net/ a customer with the http://www.michael-korshandbags.us.org/ customer http://www.hermes-bags.net/ to negotiate http://www.toms-shoes.net.co/ work. http://www.tracksuits-store.com/ Had http://www.michaeljordan.com.de/ talked http://www.beatsheadphone.in.net/ very http://www.oakleyssunglasses.in.net/ well, http://www.burberry-handbagsoutlet.net.co/ but http://www.cheap-jerseys.mex.com/ in the http://kings.nba-jersey.com/ end in addition http://spurs.nba-jersey.com/ to http://www.tommy-hilfiger.com.de/ errors, so http://www.michael-kors.com.es/ quarterly http://www.soccer-shoesoutlet.com/ rainbow know what http://www.raybans-outlet.cc/ to http://www.oakleyoutlet.fr/ do. Her first reaction http://www.new-balance-schuhe.de/ was http://www.longchamp.com.de/ to http://michaelkors.euro-us.net/ call http://www.designer-handbags.cc/ the http://www.christianlouboutinshoes.jp.net/ white ink, http://raiders.nfljersey.us.com/ to his http://www.swarovski-australia.com.au/ help, http://coach.euro-us.net/ to hear http://browns.nfljersey.us.com/ his calm http://saints.nfljersey.us.com/ voice, http://www.barbour-jacketsoutlet.net/ get http://www.jordanretro.org/ the solution http://www.raybans-outlet.it/ after she http://www.nike-air-force.de/ immediately calm http://www.puma-shoesoutlet.com/ down, calmly solved http://buccaneers.nfljersey.us.com/ the problem. http://www.raybans-outlet.com.co/ After http://www.rayban-sunglasses.co/ a http://www.mlb-jerseys.us.com/ sigh http://www.nike-factorys.us/ of relief, http://packers.nfljersey.us.com/ quarter Ruhong http://www.rolex-watches.us.com/ found http://www.katespadeoutlet.gb.net/ that their http://www.hollisters-canada.ca/ dependence http://www.jimmy-chooshoes.com/ on http://www.soccers-shoes.net/ the http://www.abercrombie-and-fitch.us.com/ ink, http://www.celine-bags.org/ recalled three months http://www.the-northfacejackets.net.co/ since http://www.hugo-bossoutlet.com/ the http://www.adidas.com.se/ situation, she http://www.oakleys-outlet.in.net/ understood http://www.to-coachoutlet.com/ his http://www.cheap-michaelkors.in.net/ mind. http://jets.nfljersey.us.com/ When http://thunder.nba-jersey.com/ the http://www.longchampoutlet.com.co/ white http://www.scarpe-hoganoutlets.it/ ink http://www.nikerosherun.us/ came http://www.pandorajewelry.top/ back, http://www.truereligion-outlet.com.co/ Ji Ruhong http://www.pradaoutlet.com.co/ said to http://www.lacosteoutlet.us.com/ him http://www.truereligionjeans.net.co/ the http://www.nike-roshe-run.de/ first http://www.nikeshoes.org.es/ sentence http://www.newbalancecanada.ca/ is http://www.toms-shoesoutlet.us/ to http://www.oakleys2017.com/ express their http://www.thomas-sabo.com.de/ minds, http://www.givenchy.in.net/ and white http://www.hollisters.us.com/ dumping http://www.basketballshoes.com.co/ froze http://www.cheap-thomassabos.co.uk/ a http://bills.nfljersey.us.com/ few seconds after http://www.uhren-shop.com.de/ the http://www.nike-max.fr/ happy http://www.michaelkors-bags.com.co/ to http://www.rayban.com.de/ accept. http://trailblazers.nba-jersey.com/ Later, http://www.kate-spades.com.co/ Ji Ruhong http://rayban.blackfriday.in.net/ only http://www.p90xworkout.in.net/ know that the http://www.the-northface.com.co/ original white http://www.montres-pascher.fr/ ink has long http://www.barbour-factory.com/ been http://www.nike-rosherun.com.es/ eyeing http://www.ralphlaurens-outlet.co.uk/ her http://www.versaceoutlet.us.com/ prey, quietly cited her network, http://www.jordan-shoes.com.co/ the http://www.pandoras-charms.org.uk/ results http://www.air-max.com.de/ she http://bears.nfljersey.us.com/ was http://www.cheapmichaelkors.us.org/ stupid http://nets.nba-jersey.com/ to http://www.newbalanceshoes.com.es/ reckless, http://www.ralphs-laurens.co.uk/ but http://www.cheap-baseballbats.us/ she was willing to http://www.juicycouture.com.co/ be http://www.poloralphlauren.cc/ a http://www.woolrich-clearance.com/ love http://www.mcm-handbags.org/ fool, http://www.nikeshoes-outlet.com/ because http://www.oakleysunglasses2017.com/ she http://www.armani-exchange.in.net/ got a http://www.michael-kors.shop/ white dump http://www.nikeair-max.ca/ all Love. http://www.nike-shoes.dk/ When the http://www.raybans.org.es/ black http://www.nike-shoescanada.ca/ and http://www.asics-shoesoutlet.com/ white http://www.hermesoutlet.shop/ life http://www.prada.com.de/ in http://76ers.nba-jersey.com/ a http://www.michael-kors-outlet.us.org/ rainbow, http://www.ray-banssale.com/ his http://www.coach-outlets.net.co/ favorite color http://www.tommyhilfiger.net.co/ is http://www.nikefree-run.net/ no longer http://www.nike-air-max.com.au/ black and http://oakley.blackfriday.in.net/ white, http://www.hollister-abercrombie.com.se/ but http://www.oakleysunglasses-canada.ca/ the rainbow http://www.swarovskissale.co.uk/ rich http://www.mk-outletonline.us/ and colorful http://www.mcmhandbags.com.co/ colors, his http://www.adidas-schuheonline.de/ world http://ravens.nfljersey.us.com/ is http://www.retro-jordans.com/ no http://www.nfl-jersey.us.org/ longer monotonous. http://www.nba-jersey.com/ And she, http://www.rayban-pas-cher.fr/ for http://www.newbalance-outlet.org/ him to http://knicks.nba-jersey.com/ become http://www.salvatoreferragamo.in.net/ a http://www.thenorthface.com.de/ better http://www.poloralphlaurenoutlet.net.co/ person, will http://www.omega-watches.com.co/ bring http://www.mcm-bags.us.org/ him laughter, http://www.toryburchsale.com.co/ will give http://www.nikeair--max.fr/ him http://www.ferragamo.com.co/ support and encouragement, http://www.ray-banssunglasses.co.uk/ but also http://www.chi-flatirons.us.com/ when http://nuggets.nba-jersey.com/ he needs to give him alone http://www.prada-shoes.com.co/ space. http://bucks.nba-jersey.com/ Two http://www.reebok.com.de/ people together http://www.womenclothes.in.net/ for http://www.timberlands-paschere.fr/ each http://www.burberryonlineshop.de/ other's http://www.tomsoutlet-online.net/ world http://www.soft-ballbats.com/ to http://www.iphone-cases.in.net/ add http://www.canada-goosesjackets.com/ their own unique http://suns.nba-jersey.com/ colors, http://www.canada-gooses.net/ enrich each http://falcons.nfljersey.us.com/ other's http://www.kates-spade.com/ life.

   

The Lower price!
Free delivery!
Excellent quality!
www.adidasnmdsales.us Adidas NMD
www.yeezy-outlet.us Adidas Yeezy
www.running-shoes.top Running-shoes
www.asics.us.com Asics
www.nike-airmax90.com Nike Air Max
www.starboots.us StarBoots
www.coach-online.us Coach
www.michael-kors-bags.us Michael Kors
www.timberland-outlets.org Timberland

Alleen geregistreerde gebuikers mogen comments plaatsen

Aanmelden of Registreer plaats een reactie