Deze blog is bedoeld als een open vraag naar de lezer toe. De auteur is een veellezer die zijn gedachten uitstrekt over verschillende domeinen : wetenschap en techniek komen hierin aan bod, maar ook kunst, literatuur, en ethische vragen. Gezien het hier veelal gaat om gedachten in beweging, komt het er dus op aan de dialoog aan te gaan. Ik daag u dus uit om de open vraag te beantwoorden.
Deze blog is wat haastig: ik wil schrijven over Davidson's postuum gepubliceerde boek Truth and Predication, maar ik heb nog maar de eerste drie hoofdstukken uit.
Na die eerste hoofdstukken gaat Davidson ingaan op het probleem van predikaten, maar in de eerste drie hoofdstukken gaat het over waarheid: ja zeg, wat is waarheid?
De zaak-Muffinman gaat over Steven De Geynst. Die loopt het gevaar veroordeeld te worden tot 6 maanden cel met uitstel, omdat hij 2 zakken muffins gestolen uit de open afvalcontainer van een supermarkt. Nu deze 'Muffinman' in beroep is gegaan tegen de uitspraak, is er veel media-aandacht gekomen en is ook duidelijk dat er verwarring is over welke misdaad hier net gesproken wordt: diefstal, volksgezondheid, een moderne Robin Hood? Ik heb de indruk dat er enkele filosofische kwesties schuilgaan achter die verwarring. In deze eerste bijdrage wil ik daarom even ingaan op de zaak-Muffinman, en helder maken wat de verschillende vragen en problemen zijn die spelen in deze zaak en om dan in mijn ogen inderdaad te stoten op wat ik zal noemen, de filosofie van de vervaldatum.
Stel dat op Labor Day op onze snelwegen niemand omkwam of gewond raakte, en dat de reden van die opmerkelijke intoming van de roekeloosheid van de autobestuurders erin gelegen was dat iedereen plotseling ontdekte dat er een baby voor op de bumper vastgebonden zat. Dat zou toch geen manier zijn om het verkeer in kalmer banen te leiden, zelfs al zou het uitstekend lukken, want het zou een methode zijn waarbij het leven van onschuldigen direct in gevaar gebracht werd en waarin zij als middel gebruikt werden om autobestuurders zelfbeheersing bij te brengen.
--Paul Ramsey, die hier een verkeersanalogie toont voor het gaan dreigen met nucleaire wapens
G1000: blijkbaar is dit iets waar je niet omheen kunt. Ik heb voor- en tegenstanders gelezen, gezien en gehoord, maar blijkbaar niemand die niet op een manier is bewogen door het initiatief van 11 november 2011.
Voor zowel voor- en tegenreacties heb ik sympathie. Dat veel deelnemers aangeven dat het een fantastische, energieke ervaring was. Dat een kostprijs van 500.000 euro wel heel duur is voor een initiatief als dit. Dat enkel door burgers te laten meedenken zoals de G1000 doet, je weer doorleefde, maatschappelijk gedragen politiek krijgt. Dat de gekozen besluiten van de G1000 te vaag en algemeen zijn, en zelfs al maakt de G32 die besluiten concreet, de financiële beperkingen in de realiteit of de internationale context waarin België zich moet standhouden maken dat de dromen van de burgers uit de G1000 nooit werkelijkheid zullen worden.
Sinds kort is Spotify, een online muziekdienst, ook in België beschikbaar. Muziek streaming, ook van muziek die je in feite niet bezit, is ermee mogelijk. Het is internetradio, maar dan aangepast aan jouw smaak. De rekeningen betalen doet Spotify door reclame te tonen terwijl je luistert (dus net als een gewone radio), en dan kun je een tijdje lang gratis luisteren. Als je langer wilt luisteren, of van de reclame af, dan zul je moeten betalen - vergelijk het met betaaltv zoals Canal+ vroeger, of zaken zoals Prime en HBO.
De Vlaamse media is behoorlijk lovend over Spotify. Ik niet: toen ik hoorde dat ik enkel via facebook toegang kon krijgen tot Spotify was de liefde over.
Toch wel eens interessant om te lezen over de 'donkere kant' van Apple. Wie zoals ik opgegroeid is met Apple als een 'dure' underdog met klantvriendelijkheid en goede stabiliteit, die zaken als firefox ondersteunde waar Microsoft aan eigen producten bleef vastkleven, heeft misschien wel nood aan een nuancering van dat beeld zoals die hier gegeven wordt.
Ik lees een inleiding over het werk van Empedocles, die schijnbaar veel woordspelingen, metaforen en dus gewoonweg dichtwerk in zijn teksten gebruikt. Onder andere hiermee wil hij duidelijk maken dat de taal veel verborgen ladingen bevat, en dat het goed is mensen daar gevoelig voor te maken. (Dat komt overigens meer voor bij pre-socratici, en bijgevolg is het bij Heidegger weer opgedoken.) Interessant is de commentaar over de betekenis van 'de Bol' in het werk van Empedocles. Dit heeft iets weg van 'de Kosmos', maar dan in een virtuele, abstracte manier. Het is door volgelingen van Plato uitgelegd als 'de idee van de kosmos' of iets dergelijke, maar dat klopt volgens de commentaar niet:
Maar hoewel deze gedachte wel kan zijn geïnspireerd door wat Empedokles over de Bol heeft gezegd, staat ze ver af van wat Empedokles heeft bedoeld. Bij Empedokles is de eenheid tussen Bol en kosmos veel groter ...
In principe is een politiestaking illegaal, het antwoord zou dus nee moeten zijn. Maar om voor de hand liggende redenen is het erg moeilijk die regel ook in de praktijk te kunnen handhaven.
There is incomparably more Art express'd in the structure of a Doggs foot, then in that of the famous Clock at Strasburg.
Robert Boyle, in zijn aanval tegen de 'toevalsfilosofie' van 17de-eeuwse Epicuristen.
Rudolf Boehm markeert de 'enige' overgeleverde zin van Anaximander als het moment van besef dat de dood een noodzakelijk iets is in een leven van (elke) mens. Daarvoor was dood wel aanwezig maar meer een toevallig verloop: je werd geveld door ziekte, oorlog, iets dergelijks. Maar bij Anaximander is er geen toeval meer aan:
Waaruit echter de dingen het ontstaan vinden, daarheen gaat ook hun vergaan volgens de noodzakelijkheid; want ze betalen elkaar straf en boete voor hun laagheid, na de vastgestelde tijd.
Boehm wijst spitsvondig op het feit dat alleen deze zin is overgeleverd, en nogmaals overgeleverd, door de tijdgenoten van Anaximander en mensen daarna. Boehm verklaart dit overigens als een 'voor wat hoort wat'-proces.
Wie heeft er onnodige wonden? Wie heeft er fletse ogen? Zij die blijven zitten bij de wijn, en die diep in het mengvat gaan turen. Kijk niet hoe rood de wijn is, hoe hij je toelacht in de beker, hoe hij vlot naar binnen glijdt. Later bijt hij als een slang en spuit hij gif als een adder. Dan zien je ogen vreemde dingen en spreekt je hart verdorven taal. Dan ben je als een man die midden in zee ligt, als een man die boven op de ra ligt, die zegt: "Ze hebben me geslagen, ik voelde geen pijn; ze hebben mij afgeranseld, ik merkte er niets van! Als ik wakker word ga ik er weer opuit!"
(Salomon's) Spreuken 23, v.29-37
Alles wat ik in de filosofie onderzoek, kan ik terugvinden in de volgende parafrase
De mensheid ontwikkelt door zich te 'belichamen' in de tweelingsystemen van
denk-vormen, gedragen door taal en andere semiotische systemen die erdoor zijn mogelijk gemaakt, en
materiële vormen, verwezenlijkt door de 'opwerking' van materie en haar transformatie in gereedschap, omvattingen, en gecontroleerde processen van alle soorten.
Beide werken een spel uit van naderbij brengen dat tezelfdertijd afstanden schept.
Het is om die reden dat ik mijn brood zoek bij Ernst Cassirer, de "laatste filosoof van de cultuur" en als dusdanig vader van een filosofie rond denkvormen die geen reductie brengt naar de wetenschap (zoals de Weense kring probeerde), of naar taal of de directe, intense levenservaring (zoals allerhande continentale filosofie en procesfilosofie). Het is om die reden dat ik Cassirer gebrekkig vind en wil aanvullen in de aspecten van de filosofie van technologie. Heidegger gaf hier de ...
