Overpeinzingen bij de overgang

In de blog: De Neo-Cynicus reacties: 36 pdf print
In de bundel Anthropologie de la guerre verscheen een nawoord van Alain Badiou met als titel: La malaise des fils dans la 'civilisation' contemporaine. Graag ontsluit ik in dit artikel een eigenzinnig, ietwat te cryptisch omschreven, aspect van waar het - naar mijn bescheiden mening - om draait in Badiou's artikel.
Je moet Badiou's artikel echter helemaal niet hebben gelezen om mijn artikel te bekijken. Wees wel gewaarschuwd: omwille van enige luiheid en weinig tijd wegens teveel arbeid, zal mijn artikel mogelijk soms te persoonlijk of te actualiserend, soms te abstract of te historiserend overkomen. Beschouw dit als een uitoefening van dichterlijke vrijheid in Belgisch Surrealisme.
Dit impliceert natuurlijk niet dat er geen grondige redactie aan te pas is gekomen. Onderaan vind je immers wat referenties naar enkele externe bronnen - kwestie van evenzeer traditionele gelaagdheid te hanteren aangaande dit nogal gekunstelde 'document' (waarop overigens geen copyright rust), zodat een mini-inventaris van de erin bewaarde citaten beschikbaar is voor toekomstige lezers.

Inleiding over de inleiding

Ik had een grandioos plan. Het was al half uitgedokterd in mijn hoofd. Ik zou een prachtige inleiding schrijven aangaande een fenomeen dat zich in verschillende historische periodes op gelijkaardige, maar ook diverse manieren heeft getoond. Ik zou het hebben gehad over de wijze waarop mensen een symbolische geladenheid en gelaagdheid ervaren aangaande best banale feiten eigen aan de systeeminterne logica van geïnstitueerde tijdscycli.

Concreet voorbeeld: wat maakt een eeuwwisseling zo bijzonder? Waarom was bijvoorbeeld de milleniumwende ‘iets’ van betekenis? Puur rationeel gezien (en dus onmenselijk) was de milleniumwende louter een voorbeeld van systeemnumerieke feiten, die op zich weinig tot geen wortel hebben in de chronometrie van de aarde (waarbij concepten als een dag, een maand, een jaar, nog enigszins met aardse ritmes te maken, omwille van haar plaats en beweging in de kosmos). Maar de omschakeling van 1999 naar 2000?

Ik probeer dit fenomeen nog wat scherper te stellen. Net zoals je bij het resetten van je kilometerteller van je wagen (“het springt weer op nul”) geen speciale gebeurtenis verwacht of beleeft, net zo zou je denken dat men ook ten aanzien van zoiets als een milleniumwende geen symbolische geladenheid kan legitimeren. Het is nu eenmaal louter een effect van een numeriek tien-delig telsysteem. Dit effect is onderscheiden van andere tijdscycli die wél nog enigszins geworteld zijn in (maar helaas niet meer als zinvol beleefd worden als) geochronometrie en die min of meer toch nog geoperationaliseerd wordt ter ordening van de maatschappij op sociaal vlak (bv. de rol van het ‘op-tijd-zijn’ in termen van de kalender en de klok) en individuele zelfbeleving (bv. de rol van ‘leef-tijd’ in termen van jaren, dagen, uren, …). Maar een overgang van 1999 naar 2000 is zelfs niet eens dat: het blijft simpelweg gewoon een omschakelcumulatie van momenten, een ‘reset’ door de systeeminterne logica van een telsysteem, die het mogelijk maakt om … verder te tellen. Binnen andere niet-westerse telsystemen is dit systeeminterne ‘feit’ bovendien niet eens van tel. Desalniettemin was de milleniumwende ‘iets’, althans voor zij die erbij waren. Wat?

Tot zover de beschrijving van mijn nooit geschreven inleiding. Mijn strategie inzake deze ‘inleiding’ zou fenomenologisch van aard zijn geweest: de representant van dit psycho-sociaal fenomeen in het wetenschappelijk verantwoorde wereldbeeld zou ik even tussen haakjes plaatsen. Daarbij zou ik ingezoomd hebben op de wijze waarop men doorheen de geschiedenis rondom dit fenomeen maatschappelijke cycli kan analyseren die op verschillende, maar toch gelijkaardige manieren angst, vrees en verlangen; conservatisme en progressivisme; reëel en/of imaginair cultuurverval en -herstel opwekken.

Hierbij zou ik bovendien gebruik hebben gemaakt van een prachtig boek aangaande deze thematiek. Ik las en becommentarieerde dit boek fanatiek voorafgaand aan de milleniumwende. Ik had net het hele boek herlezen, nakomend aan de milleniumwende. Helaas verloor ik recent dit boek, toen ik zwaar aan het feesten was tijdens de overgang naar het Nieuwe jaar 2016 (vraag me niet waarom ik het mee had op de feestplaats). Bijgevolg kan ik momenteel deze ‘inleiding’, vol met verwijzingen en referentie naar talloze overtuigende citaten en argumenten aangaande deze thematiek, niet neerschrijven. Hoogstens suggereren lukt (misschien). Het is zeer onwaarschijnlijk dat u op het spoor komt van wat ik ooit zou geschreven hebben. Tot zover deze ‘inleiding’.

Suggestie tot nuance

Maar waarom dan toch deze gesuggereerde inleiding omschrijven? Kon ik niet gewoon een andere intro bedenken? Deze suggesties zijn mijn inziens wel van belang, aangezien ze misschien één van de laatste middelen zijn om iets op te wekken dat had kunnen zijn, maar het niet is geworden, zonder veel erg.

In wat volgt ga ik op gelijkaardige wijze dieper in op de manier waarop zogenaamde 'millenials' (idealiter: mensen die 18 jaar werden in 2000, zogenaamd volwassen tijdens de overgang) een psycho-sociologische stempel ingedrukt kregen als ‘Generatie Y’ en hoe zij daarmee kunnen omgaan. Breder opgevat is het bereik van deze stempel “de groep die geboren is tussen de late jaren zeventig en midden jaren negentig (nee, preciezer wordt het niet als het over generaties gaat) en die zich nu in het publieke domein manifesteert”, in de woorden van Dominic van den Boogerd, directeur van het internationale kunstenaarsinstituut De Ateliers in Amsterdam.

Mijn vraagstelling is de volgende: zijn deze 'millenials' nog te omschrijven als ‘verschrikkelijke kinderen’, zogenaamde kinderen van de laatmoderniteit, die vanzelfsprekend, en zonder er veel erg in te hebben, geen nood tot erkenning zouden aanvoelen ten aanzien van zoiets als erfenis, erfgoed, tradities, terwijl ze zichzelf evident wel als bevrijd moesten zien van die ‘beperkingen’ ter emancipatie van de individuele vrijheid, drijvend op vloeibare waarden. Laten we er - omwille van het dramatisch effect van deze tekst - van uitgaan dat Herman De Dijn zonder enige nuance opteert voor een bevestigend antwoord: ja, de ‘millenials’ waren nog steeds ‘verschrikkelijke kinderen’. Vervolgens probeer ik deze positie te nuanceren en sommige alternatieve aspecten van diens positionering tegenover elkaar te plaatsen.

Verschrikkelijke kinderen

Herman De Dijn besprak het boek De verschrikkelijke kinderen van de nieuwe tijd. Over het antigenealogisch experiment van de moderniteit van Peter Sloterdijk. Sloterdijk’s boek kadert in zijn poging om (in de woorden van De Dijn) de systeemtheorie van Niklas Luhmann te dynamiseren tot een theorie van de evolutie van de cultuur als fundamenteel bepaald door de mogelijkheid (onvermijdelijkheid?) van ‘kopieerfouten’, niet alleen in de biologische, maar ook in de maatschappelijk-culturele sfeer.

In de maatschappelijk-culturele sfeer leidt de mogelijkheid van ‘kopieerfouten’ tot zoiets als “eigensoortige ‘monsters’, de ‘verschrikkelijke kinderen van de moderne tijd’, die lak hebben aan doorgave van het patrimonium, aan erfopvolging, met alle gevolgen van dien.” Dit staat in schril contrast met het oude lidmaatschap aan ‘echte’ tradities in pre-antieke zin: “culturen die onwetend zijn van zichzelf, gekenmerkt door een horror vacui en die zich zo goed als mogelijk probeert exact te kopiëren.”

Aan dat pre-antieke stadium komt volgens Sloterdijk een einde met de grote godsdiensten, denkbeelden (cf. de grote Griekse literatuur) en filosofieën van de succesvolle grote beschavingen en hun patriarchale cultuur. De Dijn: “Hier begint al het ‘verval’ (om het Heideggeriaans te zeggen) en duiken figuren op die de ‘verschrikkelijke kinderen’ van de moderne tijd voorafschaduwen: Oidipous, Socrates, Jezus, Alexander.” En tenslotte: “Vanaf het einde van de Middeleeuwen, maar vooral sinds het begin van de Moderne Tijd, defileren een stroom van ‘verschrikkelijke kinderen’: het gaat om kunstenaars, ontdekkingsreizigers, imperialisten, revolutionairen, en natuurlijk niet te vergeten ook ondernemers, managers en financiers.”

Diagnose

Wat De Dijn voornamelijk lijkt te interesseren aan dit boek is de wijze waarop Sloterdijk hierin “een eigen interpretatie van de malaise van de moderniteit” voorstelt. Hij lijkt Sloterdijk’s interpretatie samen te vatten als volgt: met de moderniteit werd in het spoor van de ‘verschrikkelijke kinderen’ een specifieke ordening van de maatschappij, met name “de orde van de culturele legitimering door erfopvolging”, drastisch verlaten.

Wat was nu het gevolg van de aansporing van deze kinderen die de traditie verlieten? Men zou kunnen zeggen: er ontstonden ‘verlaten kinderen’, die vruchteloos op zoek gingen naar hetgeen hen verliet/zij verlieten. Die zoektocht toont zich in een maatschappelijke dynamiek waarin een stevige legitimiteit wordt gezocht voor de fragiliteit van de maatschappelijke orde. Door het verlaten van die pre-moderne orde ontstond volgens Sloterdijk dan ook “een mondiale dynamiek van toenemende fragilisering ondanks toenemende versteviging”.

De Dijn duidt die dynamiek zelf (tussen haakjes) als een “(versteviging onder meer via de monetarisering, die helaas onderdeel is van het suïcidale financiële kapitalisme)”. En hij verduidelijkt deze invulling verder met een nogal pessimistische ondertoon: “Illusoire eisen en spanningen worden (zoals de schuldenbergen van de verschillende landen) op later afgewenteld. Niemand wil nog geconfronteerd worden met de reële gevolgen van de anti-discriminatoire politiek, de gelijkheidswaan, de eindeloze emancipatieprojecten, het altijd maar toenemende ressentiment. De afgrond lijkt onontkoombaar.”

Therapie

Met Sloterdijk vraagt De Dijn zich vervolgens af: “Wat nu?” De Dijn stelt vooreerst de vraag naar de rol van de middeleeuwse recuperatie van de legitimiteit in termen van de erfzonde-idee: “Een terugkeer (het herstel van de christelijke erfzonde-idee) is niet mogelijk (noch wenselijk).” Vervolgens herneemt hij Heideggers vraagstelling (met een vraagteken): “Alleen een god kan ons nog redden ? ”, zonder echt een duidelijk antwoord te formuleren (al maakt hij later wel een bedenking die een mogelijke richting suggereert, waarover dadelijk meer).

Sloterdijk zelf verbindt zijn nieuwe, dynamische cultuurwetenschap met een nieuwe, ‘realistische ethiek’ “die moet ingaan tegen deze moderne ethiek van de eindeloze opdrijving.” De malaise van de moderniteit heeft volgens Sloterdijk dan ook te maken met de ‘corruptie’ die het (juiste?) doorgeven van symbolische erfgoederen buiten spel zet.” Een kritische analyse op basis van een ethisch oordeel over deze corruptie zou volgens Sloterdijk al een stap in de goede richting zijn om de malaise van de moderniteit te overleven. Zelf heb ik, in alle bescheidenheid, gelijkaardige kynische analyses gemaakt in deze richting: wat betreft het bovenstaand tussen haakjes geplaatste “(juiste?)” verwijs ik daarom door naar mijn Oneigentijdse meditatie over het fenomeen ‘K3’ (inzake een hedendaags gejustificeerde overdracht in markttermen) en mijn Aandacht voor de beleving van het wonder in 'K3' (inzake een overdracht buitenom die hedendaagse justificatielogica). Mijn inziens kan men ten aanzien van dit fenomeen van ‘K3’ ten minste één aspect van de “corruptie” aan het werk zien (bv. als een geseculariseerde aflatenhandel).

Natuurlijk zijn er tal van andere analyses mogelijk inzake deze aspecten van "corruptie" (bv. doping-schandelen, matchfixing in de sport, C02-uitstoot-fraude, maar ook: sluipende reducties van 'objectiviteit' tot het smaakoordeel in TV-programma's als 'Komen eten' (overvloedig aangetoond door Bart Verschaffel in De mythe van de straat: over het begrip 'publieke ruimte' en (cultuur)politiek ), stille reducties van 'authenticiteit' tot een inschattingsvermogen in termen van marktwaarde in TV-programma's waarin men per wedstrijd 'oude rommel' goedkoop opkoopt, verbindt met een verhaal en duur verkoopt, enzovoort). Hiertegenover zou Sloterdijk een "realistische ethiek" plaatsen.

Kracht van overgang

Wat betreft die “realistische ethiek” waaraan Sloterdijk wil bijdragen, ga ik met De Dijn akkoord dat dit wat vaag blijft. In Sloterdijk’s (en uit mijn vernoemde kynische) analyses heerst voornamelijk een affect van (machteloze) woede en sarcasme. Dit sluit mijn inziens echter niet uit dat men misschien zeer voorzichtig kan suggereren – zoals ook Sloterdijk doet - dat er tegenwoordig toch ook “voorboden [zijn] van een lokale bekering tot postindividualistische beginselen van fatsoen en moraal”.

Maar of dit terug een erkenning van erfenis impliceert, zoals De Dijn zich expliciet bedenkt in zijn boekbespreking, is een vraagstelling die voor mij te ver gaat. Of beter gezegd: ze suggereert reeds een vraagstelling die niet in het hoofd opkomt van zij die ermee in vraag worden gesteld. Deze bedenking komt te snel, is te direct en is – mogelijk (onvermijdelijk?) - niet eens van tel.

Waarom die aanmaning tot voorzichtigheid? De voorboden zijn voorboden, ze verdienen het om nog onbevraagd te rijpen, zoekend, incategoriseerbaar, in overgang. Ze verdienen het echter ook om het niet te moeten worden. Om uiteindelijk geen voorbode te blijken. Ze kunnen misschien inderdaad als voorboden aanzien worden van een alternatief, maar ze moeten dit potentieel in principe niet noodzakelijk vervullen. Het is natuurlijk niet verboden, en zelfs misschien gewenst vanuit de spiegel van het verleden. Maar het is geen vereiste, geen verwachting, geen belofte. Hun verfrissend initiatief zou veeleer geboren moeten worden in een overgave die vanzelfsprekend zou moeten zijn.

Dit onderscheidt mijn positie bijgevolg ook waarschijnlijk van een al te strategische, zogezegd zelfbewuste zelfbeschikkingsdrift inzake de particuliere organisatie van de erkenning van erfenis. Het is niet aan mij besteed om meer tijd en ruimte (die het evenwel verdient, maar die grootschalig buiten proportie dreigt te treden) te besteden aan een zogenaamde ‘kracht van verandering’ waarin alleen een Vlaamse god ons nog kan redden. Maar dan nog blijft de vraag: wat nu? Misschien biedt een poging tot slogan een uitweg. Bijvoorbeeld, wat geeft volgend sloganesk concept te denken: ‘de kracht van overgang’. Naar mijn gevoel zijn zij die volwassen worden in en/of op een grensovergang, bijvoorbeeld doorheen een milleniumwissel of rondom een taalgrens, getuige van die kracht. Of zoals Bruno DW (broer van) het aangaande die taalgrens formuleert: "(..) (D)e meerwaarde van België (is) evident. Die ligt in de subtiliteiten van de praktijk: het compromis dat we elke dag weer moeten maken met een andere taalgroep. Die ervaring in de dagelijkse omgang met evenwichten en complexiteiten is een geweldige troef, die we niet zomaar uit handen moeten geven."

Iets 'naar de maan helpen'

Misschien kan men ‘volwassen worden’ aan de hand van zulk een 'milleniale' getuigenis een alternatieve (niet: exclusieve) legitimiteit bieden (een beetje zoals het 'wassen' van de maan): men blijft volwassen worden wanneer men gevoelig blijft voor én zich blijvend oriënteert als zijnde in overgang. Volwassend zijn betekent in dit geval hoopvol getuigenis kunnen (mogen maar niet moeten) afleggen van de herinnering aan en van de milleniumbug als grondmutatie (‘kopieerfout’) in een systematisch aanstormende cultuur van herstel. Een millenialgetuigenis die men misschien diplomatisch kan verwoorden vanuit een gevoeligheid voor de noodzaak tot het instandhouden van dat overgangsperspectief; een suggestief openhouden van hetgeen ertussenvalt, gevoelig voor de méontologische incategorie van het 'niet-meer' en het 'nog-niet'? Y2K forever!

In zekere zin ontwaar ik een kans (en een risico) tot zulk een millenialgetuigenis ten aanzien van het particularisme dat heden ten dage de stap van het ethieke naar het politieke verlangt (de geradicaliseerden) en vreest (de gematigden). Dit particularisme is mijn inziens symptomatisch voor een verlaten volk dat door gehoorzame herdershonden en een blaffende herder geleid lijkt naar zogezegd groenere velden. Terwijl de denkmentaliteit van deze - met alle respect - ‘kudde’, mogelijk veeleer getuigt van een overwegend, maar als dusdanig miskende, ‘groene’ tonaliteit van vergrijsd eindigheidsbesef. Bovendien zou zulk een getuigenis mijn inziens niet noodzakelijk leiden tot een wat afstandelijk ironische mentaliteit à la Baudrillard, waarin men de ondergang van de Titanic (zij het België, zij het de menselijke soort op planeet Aarde) vrolijk observeert en analyseert.

Over kynisme en idealisme

Ik ga nog even kort in op deze stelling dat een miskende ‘groene’ tonaliteit van vergrijsd eindigheidsbesef niet noodzakelijk moet leiden tot een soort leedvermaak ten aanzien van de ondergang van hetgeen men (n)ooit tracht te redden. Hieruit zou namelijk een al te cynische houding blijken, die zich aan de redbaarheid niets gelegen laat. In plaats van het ‘leedvermaak’ van de redder die zijn redding moest opgeven omwille van weerstand uit het verleden en in zijn nadagen nageniet van de ondergang vanuit een superieur ‘I told you so’ - gevoel, is het waarschijnlijk beter een soort zelfbespottend, maar wel oprecht, idealisme te hanteren en te beleven zodat een zinnige omgang mogelijk is met zulke grote doelstellingen (de redding van de Mensheid én de Aarde, jawel!).

Die houding van zelfspot was volgens Jos Decorte een "houding waarin je een stelling of opvatting des te meer waar mag noemen naarmate ze haar eigen onvermogen om de waardheid te vatten tentoonspreidt". Die zelfspot moet men volgens Guido Vanheeswijck echter niet meteen louter begrijpen als wat men, in navolging van Sloterdijk's omschrijving van Diogenes van Sinope, een kynische houding zou noemen. Men zou deze zelfspot veeleer moeten ingeschakeld krijgen in een idealisme. Anders dan de kynicus gelooft de idealist niet dat de hoogste idealen onvermijdelijk moeten leiden tot uitbuiting en vernietiging. Hij aanvaardt dit dilemma niet voetstoots als een onvermijdelijk lot van zij die de de Grote Beloftes uit de Grote Verhalen najagen. Anderzijds blijft zulk een idealist ook gevoelig voor het gevaar van het utopisch geloof in de realiseerbaarheid van al te grote doelstellingen vanuit een historische kennis aangaande wat zulke geloofstelsels voor kwaad hebben aangericht.

Het is natuurlijk de vraag (en dit is een vraag jegens de aanhangers van het zelfbespottend idealisme) of men met die idealistische houding een 'realistisch' (in de zin van Sloterdijk) onderscheid kan maken tussen:

Enerzijds, het idealisme van de post-Belgische Vlaming die nederig in het besef van zijn eindigheid de dwaasheid van de hoogmoed en de onbenulligheid van de ijdelheid van een unionistisch België beleeft (maar wiens eindigheidsbesef al te onkritisch manipulatief wordt ingeschakeld in een cynische ‘I told you so’-verrottingstrategie van bepaalde politieke de-investeerders jegens de Belgische natiestaat en diens eenheidsgevoel).

En anderzijds, het idealisme van de post-moderne groene rakker die nederig in het besef van de eindigheid van zijn soort de dwaasheid van de hoogmoed en de onbenulligheid van de ijdelheid van een menselijke al te menselijke duurzaamheid beleeft.

Indien dat onderscheid niet plaatsvindt, vervalt men mijn inziens al snel in redeneringen waarin de taalparticularist zichzelf als de laatste van diens soort beleeft of waarin de groene radicaal zichzelf vereenzelvigt met de post-apocalyptische natuur, met alle utopische gevolgen van dien. Mogelijk - naar mijn bescheiden mening - biedt wat meer kynisme, dan wel onder de vorm van een pharmacologie van het subject (zie - op het einde - van mijn: De ecologische wende tot het subject? ), in dit geval meer 'realistisch' onderscheidingsvermogen, niet zonder de kracht van de overgang onmogelijk te maken, ingeschakeld in een oprecht en nederig idealisme. Dit lijkt mij een handig perspectief om de overgang te helpen van het eerstgenoemde idealisme naar het laatstgenoemde idealisme. Want daar hoort het mijn inziens thuis (te komen). Met de voeten op de grond. Maar daarom niet op 'mijn' grond, omwille van 'mijn' taal of dergelijke andere politieke recuperaties van 'Jemeinigkeit'.

Vergroening van het eindigheidsbesef

De (machteloze) woede en het sarcasme à la Sloterdijk kan men mijn inziens nederig aanwenden ter erkenning van de angst en vrees voor het einde, evenwel gepercipieerd in (de volgens mij rechtmatige) termen van een ecologische kwestie. Hoe? Middels een - minstens suggestieve - deconstructie van de exclusiviteit van de claim op die erkenningsdrift, om zo een alternatief voorstelbaar te maken waarin die claims niet gelijkoorspronkelijk lijken te zijn aan de apostolische succesie van een vergrijsd eindigheidsbesef en/of een neo-liberale utopie van radicaliseerbaar (taal)particularisme.

Het is volgens mij dan ook hoog tijd voor een vergroening van de erkenning van het particuliere eindigheidsbesef, echter - stapje hoger - niet van ‘een’ volk, maar van ‘het’ volk genaamd ‘mensheid’. Ik heb hier in het verleden reeds over gepubliceerd (Wikipedia zou hier schrijven: "Bron: ?"). Dit impliceert echter niet alleen een gedegen analyse van het speciesisme (overtuigd voortbouwend op én kritisch afwijkend van de conceptualisering die men met Burms, De Dijn en Visker zou hanteren). Het waarschuwt - overgangsgewijs - ook alvast voor de angst en vrees voor en van de rookie-status van deze ‘groene-sterfelijken-omwille-van-de-sterfelijkheid-van-het-groen’: het zijn immers altijd ergens nog maar ‘groentjes’, nat achter de oren; min of meer, maar nooit volkomen “voorboden van een lokale bekering tot postindividualistische beginselen van fatsoen en moraal”.

Deze voorboden ervaren het als vanzelfsprekend dat ze zich niet vervallen (noch erdoor bedreigd) voelen tot een vergoddelijkt (taal)particularisme, waarin verval gekleurd wordt door een manipulatief geloof in de noodzaak van een cultuur van herstel ten aanzien van de overgeërfde Belgische zonde. Of anders verwoord: ze lopen niet in de pas van een beweging die hen orienteert richting een zogezegd seculier, post-Belgisch geloofstelsel waarin men de erfzonde van de zogenaamde ‘historische schuld van de franstalige Belgen’ verbindt aan het eindigheidsbesef ten aanzien van ‘België’, en waarmee men dusdanig een catharsis-effect strategisch op het oog heeft om zieltjes te winnen in het stemloket.

‘Zij’ voelen zich bijgevolg niet op hun gemak in een maatschappelijke dynamiek waarin men de verboden (lees: politiek-incorrecte) vruchten plukt van een Vlaanderen dat haar passionele sterfelijkheid ontkent in de koele moord op België, met voorbedachte rade. Slechte vlamingen (zij die noch geradicaliseerd, noch gematigd, noch waal zijn en die niet noodzakelijk in Brussel wonen) vallen zo ertussen. Zij passen niet in het Historische schema van het niet-meer België, maar nog-niet Vlaanderen. Zij lijken geen legitieme stem te hebben in deze maatschappelijke dynamiek. Je hoort ze voornamelijk op blogs en op Facebook, die non-plaatsen zonder zichtbare lichamen, barstend van ongeciviliseerd activisme.

Zelf schreef ik ooit – ook op zo’n non-plaats - in De ecologische wende tot het subject reeds over “een conceptualisering binnen een kader dat aansluiting mogelijk maakt tussen de ecologische notie van equilibrium, de psychoanalytische notie van thanatos en de existentialistische notie van seinzumtode.” Om te komen tot zoiets als Een viertal milieureflecties over het Zum-(her)aussterben-sein van de menselijke soort als een waardig afscheid van de menselijke soort op Aarde. Waardig ouder worden met het levenseind van de menselijke soort als uitgangspunt. Terwijl zulk een uitgangspunt in De Dijn’s ogen niet als de ‘ware’ christelijke verhouding tegenover de natuur beschouwd kan worden. De Dijn: “De christelijke verhouding tegenover de natuur is zoals gezegd een harmonische, niet-eenzijdige verhouding. Daarom is ze noch optimistisch, noch pessimistisch ten aanzien van de natuur. Ze bestaat niet in de verwachting dat, als we allen ‘volgens de natuur’ gaan leven, het paradijs op aarde zal worden gerealiseerd. Evenmin is er de verwachting dat door toedoen van de mens de prachtige planeet aarde ‘naar de maan’ zal gaan en dat die mens dus maar beter kan worden afgeschaft.”

Maar mijn standpunt is nooit geweest dat men ‘de mens’ maar moet afschaffen, Nietzsche-style. Veeleer motiveert me vermoedelijk de vraag naar de duiding van hoe ‘de mens’ - zonder het goed en wel te beseffen - verslaafd kan geraken, aan talige identiteitsfixatie en aan speculatief oliegeld en daarom dringend dient te ontnuchteren. Zoniet, dan toont die ‘pharmacologie van het subject’ zich in tal van andere contexten, waarin het niet thuishoort, met ontnuchterend (maar om de verkeerde redenen) desastreuze gevolgen. Ik meen dan ook dat men het eindigheidsbesef van de unieke mens, dat zo typisch christelijk is, niet los kan koppelen van het eindigheidsbesef van de unieke menselijke soort (een groene insteek, misschien wel met een stoïcijnse voorgeschiedenis). 'Laudato Si', anyone?

Houdt men deze ontkoppeling wél in stand, dan duikt dit eindigheidsbesef op in allerlei plaatsen waar het niet kan verschijnen als zichzelf en wordt het een makkelijke prooi voor jagers en verzamelaars die zich op de savanne bevinden waar de macht van het getal en het eigenbelang woekert tot in het hoogste schuldig verzuim. En dan wordt het risico groter dat we eindeloos en onbewust blijven groeien – onder de noemer van een ‘cultuur van herstel’ - doorheen een verslaving aan en door de angst voor een onmogelijke en onwenselijke terugkeer van de erfzonde-idee (bijvoorbeeld onder de noemer: ‘islam’) .

De bittere boodschap van het rechtse christo-eurocentrisme

Zelf verwoordt De Dijn de christelijke verhouding tegenover de natuur als een alternatief voor “de manisch-depressieve cyclus van optimisme en pessimisme”. De Dijn: “Dat alternatief wordt geboden door het perspectief van de hoop. Binnen de hoop is het mogelijk ook in het donkere uur, wanneer nergens nog een uitweg te bespeuren valt, toch te blijven proberen, te doen wat men nog kan doen, wetend dat de dingen hoe dan ook nooit echt helemaal in onze macht zijn.”

Aangezien het ‘donkere uur’ mijn inziens reeds ver in het verleden ligt en de toekomst groeiend een suïcidale duisternis op de rand van een onontkoombare afgrond openbaart (zelfs niet meer als Lichtung), een toekomst die bovendien populistisch kankererend beleefd wordt als een militaristische oproep tot deblokkering van obstakels (zogezegd geïncarneerd in stromen van klimaatvluchtelingen) voor de zogenaamde machtsclaim van de Christelijke natuur van de Europese cultuur (hierover zo dadelijk meer), aarzel ik te geloven in De Dijn’s perspectief van de hoop.

Mijn aarzeling neigt zelfs tot verzet wanneer ik er goed georganiseerde en gïnformeerde blogs en websites op nalees die zogezegd de bittere citroen proberen door te slikken vanuit een standpunt dat gedeeld wordt door "een kring van vrije mannen van verschillende leeftijden, uit diverse lagen van de maatschappij met een gemeenschappelijk doel: het bewaren, kennen en dienen van de christelijke beschaving van Europa". Voor alle duidelijkheid: ik verbind De Dijn niet met deze kring, maar stel me wel vragen bij verbintenissen die deze kring evoceert. Voor een klaar en onderscheiden positionering van deze stroming, check zeker en vast: Waarover men niet spreekt ) van Siger.

Enkele voorbeelden van de richting waartoe deze kring neigt. Lees maar mee:

"Het Europa van nu is het continent van de chaos en de willekeur. Waarin oude waarden zijn afgeworpen zonder dat er nieuwe waarden aan het licht treden. Het grootste verlies is het gemeenschappelijke antwoord op de vraag: ‘wat is de mens’? Het is het verlies van een mensbeeld dat beantwoordt aan de realiteit van ons wezen en onze natuur. De totale beslaglegging op de menselijke geest door genoemde krachten heeft de menselijke geest gecorrumpeerd. De afwezigheid van staatsmanschap en spiritueel leiderschap, van een moedige christenheid en een vitale tegencultuur van instituties en sociaal weefsel maken dat het zinloos is terug te verlangen naar oude tijden of naar herstel, of zelfs behoud van onze cultuur. De schade is te groot."

En nog:

"Het gezond verstand is verduisterd. En de waarheid is bitter geworden. Wat rest is het zoeken, het vinden en bewaren van de kern – de nucleus – van onze cultuur. Door het vrijwaren van een kern kan het evenwicht voor een ontwrichte beschaving opnieuw kan worden gevonden. Dit vrijwaren is het zaad voor een nieuwe en vruchtbare toekomst. Het vruchtbaar maken geschiedt door het ontleden van de structuren, het ontmaskeren van de machten, het toepassen van de kern in confrontatie met moderne evoluties." In de oefening van het goede leven – van de bonum commune – hanteren we de orde van het leven zoals onze voorouders deze kenden; die van man en vrouw, goed en kwaad, van vader, moeder en kind. Van God en mens, van volk en persoon, van Europa en natie. Tegenover de moderniteit verwerpen we de kunstmatige schijnorde van publiek en privaat, van kerk en staat, van massa en individu. Deze schijnorde ontneemt de mens het primaat van het leven en chanteert de mens met het primaat van politiek en economie. Maar een leven waarin verschillen kunstmatig zijn, en politiek en economie de agenda bepalen, is de dynamiek geweken. Zo’n wereld wordt niet alleen een dorp, maar ook een machine. Deze wereld willen wij niet. Wij verwerpen de wereld waarin ouders hun kind in de steek laten, het huwelijk een vodje papier is, waarin kinderen hun ouders minachten, waarin ons rijke verleden op scholen en academies wordt voorgesteld als nachtmerrie ( sic )."

Tenslotte:

"Onze missie wordt gedreven door dankbaarheid. Dankbaarheid aan onze voorouders. Aan hen die offerden voor onze rijke beschaving. Daarom handelen wij. En we doen dit met de vaste overtuiging dat niets onomkeerbaar is. En dat elke omwenteling klein begint."

Hiervan gaan mijn kynische tenen krullen! Zelf heb ik de steeds de kaart van ondankbaarheid uitgespeeld, maar wel omwille van de kracht van overgang (zie hiervoor mijn: Voorbij Marcel Gauchet's historische analyse van het individu ) ter vergroening van het vergrijsde eindigheidsbesef. Bovendien lijkt bij deze christelijke kring met rechtse neigingen het perspectief van het zelfbespottend idealisme mijn inziens compleet verdwenen. Zij hopen voornamelijk op de totale realisatie, bewaarbaarheid en bewaakbaarheid van hun, blijkbaar bij voorbaat gedoemde, utopie.

Met de 'hoop' in het achterhoofd dat deze stroming niet zonder meer samenvalt met De Dijn's vraagstelling aangaande de kwestie of 'alleen een god ons nog kan redden', 'bidt' ik dat zijn bevestigende antwoord inzake de vraag “Zijn ‘millenials’ nog te omschrijven als ‘verschrikkelijke kinderen’?”, nog valt te nuanceren. En wat mij betreft, met een nuance in een andere richting (hopelijk) dan de richting ingeslagen door de vernoemde kring. Sta me volgende schets toe aangaande alternatieven van (niet: voor) die richting. Ik besluit met enkele cryptische overpeinzingen bij de overgang.

Anarchivalisme

Men zou zich kunnen afvragen of de problematisering van de retentie van de evidentie eigen aan het verleden binnen een cultuur van herstel noodzakelijk te maken heeft met anti-traditionalisme. Dit is niet mijn positie: ik ben van mening dat men niet zonder tradities kan (als onvermijdelijke conditie), maar niet noodzakelijk omwille van een cultuur van herstel, maar voornamelijk omwille van een meta-cultuur van tegenstelling.

Dit accent ontbreekt mijn inziens in een recent artikel, genaamd: Het heden van het verleden – Over ervaring en traditie, erfgoed en canonisering. Hierin omschrijft Rudi Laermans, socioloog aan de KULeuven en luhmanniaan van het eerste uur, een positie en een oordeel waarin ik mij grotendeels, maar ergens ook helemaal niet, kan vinden. Het lijkt mij dat Laermans verdedigt dat een cultuur van herstel zonder problemen is, zolang er sprake is van traditionele meta-niveaus. Alleen zo zou het particularisme ingedijkt kunnen worden en zou oplaaiend onkritische nostalgie gekanaliseerd kunnen worden zonder uitbarstingen.

Bovendien zou de traditionele gelaagdheid (en daarmee ook de kanalisering van oplaaiende onkritische nostalgie) volgens Laermans bedreigd worden door hedendaagse anti-traditionalistische, maar toch herstellende bewegingen die voornamelijk aan de hand van het internet invulling voorzien aangaande de gaten in de ervaring van evidentie. Deze antitraditionalistische elementen van deze bewegingen ziet Laermans als oorzaak en gevolg van een economiserende instrumentaliteit van het verleden omwille van het heden. Alleen dankzij de traditionele gelaagdheid kan deze beweging op het juiste pad terechtkomen.

Om dit standpunt te duiden hanteert Laermans volgende distinctie: het “digitaal geheugen” zou in conflict zijn met het “traditioneel opslaggeheugen”. Leest u even mee:

“Dat is het beslissende verschil tussen een digitaal geheugen en een traditioneel opslaggeheugen. Het laatste kent een duidelijke scheiding tussen geheugen en metageheugen, de bewaarde artefacten of documenten enerzijds en de catalogus of inventaris anderzijds. Juist dit onderscheid verdwijnt binnen het internet en de virtuele kopieën van materiële archieven.”

Als analyse van de voornoemde kring, kan ik Laermans' oordeel wel smaken. Wat betreft zijn toepassing van die analyse op hedendaagse kunstenaars, smaakt zijn oordeel al bitterder. Wat verder kan men namelijk lezen: “De hedendaagse kunstenaar laveert tussen erfgoedregiem en ‘anarchief’”. Hij schrijft, visualiseert of componeert met digitale middelen, maakt gebruik van het internet en heeft tegelijk een door een canon gevormd idee, hoe fragmentair ook, van het artistieke verleden. Met zijn ‘anarchivalisme’ correspondeert een open zee van informatie, een gigantisch verleden dat nauwelijks wordt getemd door de gekende canon en elke seconde verandert door de toevoeging van nieuwe bits en bytes."

Volgens Laermans mist de hedendaagse kunstenaar door diens tekort aan traditionele gelaagdheid – bovendien zonder canonieke tempering van diens informatiebereik- en manipulatiedrift - een welbepaald aspect van de retentie van de evidentie eigen aan het verleden. Dat aspect is de wijze waarop het verleden “weerstand” biedt. Laermans: “De anarchivalist negeert de mogelijkheid dat het verleden weerstand biedt, dat het zich niet laat actualiseren of inlijven in het heden.”

“Het digitale ‘anarchivalisme’ maakt de gearchiveerde sporen van verleden disponibel vanuit een logica die uiteindelijk slechts weinig verschilt van de dominante economische idee van nut of gebruikswaarde: het verleden wordt functioneel geciteerd. Daarbij geven subjectieve intenties, zoal niet een regelrecht effectbejag, de doorslag. ‘Anarchivalistisch denken’ is supermarktdenken – en het resultaat zijn kunstwerken die zich – met meer of minder reflexiviteit – als regelrechte pastiches tot het verleden verhouden.”

Post-Internet-Art

In zekere zin kan ik wel akkoord gaan op basis van Laermans’ argumenten in zijn artikel. Maar anderzijds vind ik het geen vanzelfsprekend oordeel. Sommige auteurs (waaronder mezelf) zijn soms simpelweg lui (maar daarom niet onverschillig (!) ) ten aanzien van de noodzaak van het onderscheid tussen artefact en inventaris. Bijgevolg: Mag het nog, ja!? Mag men nog lekker kunst bedrijven met tekst op het internet? Of moet ook daar het verleden weerstand kunnen bieden? Maar hier moet men geen solipsistisch vrijheidsideaal in lezen. De botsing openbaart aspectuele posities, ook in dit geval. Veeleer gaat het me ook om volgende veronderstelling in Laermans' positie: wat maakt dat het internet, waarin het onderscheid tussen artefact en inventaris meer vervaagt dan verschilt, geen alternatieve vorm zou kunnen geven aan dat onderscheid? Men zou kunnen antwoorden: de bijdrage tot die vormgeving is onwaarschijnlijk omwille van de hoogstwaarschijnlijk imaginaire status van het discours en diens publiek (maar wat is het verschil tussen 'virtueel' en 'imaginair'?)

Ik vind het dan ook evident om op te merken dat men uit het verleden ook nog alternatieve stemmen kan laten verschijnen ten aanzien van die negatie van de weerstand eigen aan het verleden (een negatie zogezegd werkzaam in het 'anarchivalisme' van 'verschrikkelijke kinderen'). Zo geeft Dominic van den Boogerd, directeur van het internationale kunstenaarsinstituut De Ateliers in Amsterdam, in zijn artikel Generatie Y, traditie X een alternatief van (niet: voor) Laermans oordeel aangaande de 'millenials'.

In dit artikel heeft Van den Boogerd het over ‘de sociologie’, (lees: Laermans): “De sociologie heeft hen een naam gegeven: Generatie Y, ook wel de millenials genoemd. Daarmee doelt men op de groep die geboren is tussen de late jaren zeventig en midden jaren negentig (nee, preciezer wordt het niet als het over generaties gaat) en die zich nu in het publieke domein manifesteert. Ze heet Y omdat ze de opvolger is van generatie X. Waar generatie X kon dralen, is generatie Y allang begonnen. Kunstenaars van de millenial-generatie reizen al op jonge leeftijd de wereld rond. Zij benutten kansen die zich in binnen- en buitenland aandienen. (…) Mobiliteit is alles; aanpassingsvermogen een kwaliteit. Kunstenaars wonen in meerdere steden, zijn goed georganiseerd en staan doorlopend in contact met hun stakeholders. Een tentoonstelling wordt op de laptop ontworpen en via WeTransfer afgeleverd bij de kunstinstelling. Meer dan de voorgaande heeft deze generatie een neus voor ondernemerschap.”

Welnu, ook in zijn artikel geeft Van den Boogerd een kritische visie op de wijze waarop deze Generatie Y omgaat met de traditie in al diens verloren vanzelfsprekendheid in digitale tijden van “Cultureel ondernemerschap”. Maar anders dan Laermans geeft hij bovendien aan dat deze generatie ook al moet omgaan met Post-Internet-implicaties: “De introductie van het web ging gepaard met een droom: vrije toegang tot informatie, democratisering van kennis, empowerment van iedere computergebruiker. Die droom is inmiddels vervlogen.” Bovendien ontstond ondertussen sinds 2008 zoiets als ‘Post-Internet-Art’: “Post-Internet-Art brengt tot uitdrukking hoe de wijze waarop wij informatie tot ons nemen en in omloop brengen door technologische ontwikkelingen diepgaand is veranderd, wat zijn weerslag heeft op ons gedrag, ons zelfbeeld, onze manier van werken.“

Deze melding van Post-Internet-Art nuanceert mijn inziens toch enigszins het ietwat harde oordeel van Laermans aangaande de diagnose van de hedendaagse kunstenaar en diens symptoom van totale negatie van de weerstand van het verleden aangaande diens hedendaagse retentie van de evidentie. Verschilt de hedendaagse kunstenaar, net omwille van zijn voeling met hetgeen in Post-Internet-Art geopenbaard wordt, dan niet sterk van de kring van bloggers die zich bezig houden met rechts christo-eurocentrisme, en die geen aarzeling vertonen aangaande het "medium en diens weerslag op ons gedrag, ons zelfbeeld, onze manier van werken", waarin ze zich voornamelijk bevinden? Ik heb hier ooit al eens over gepubliceerd, ondermeer in: Een filosofische tip voor 2011.

Misschien maakt het daarom volgende kritische opmerking mogelijk: in welke mate lijdt Laermans zelf aan een blinde vlek, eigen aan het 'oud-Europese' medium van de canon, inzake de wijze waarop hedendaagse zelftechnologieën ook, alternatief, vorm geven aan die weerstand van het verleden? Waarom kan een meta-cultuur van tegenstelling niet uitgebreid worden tot aan diens grenzen, bijvoorbeeld op non-plaatsen waar men (on)bewust weerstand biedt door te spelen met de grenzen van het pre-internet archief, waarin, luhmanniaans gesteld, elke gelaagdheidsstructuur ook steeds als een element kan geobserveerd worden door een ander systeem?

Ook wil ik nog meegeven dat Van den Boogerd het ergens ook opneemt voor de Generatie Y ten aanzien van de evidentie van kunstzinnige creativiteit tegenin de ‘evidence-based’ kenniseconomie van de kunstgeschiedenis, meer eigen aan het academisme. In welke mate vormt die ‘evidentie van kunstzinnige creativiteit’ vanzelfsprekend de beste weerstand tegen een verleden dat min of meer (on)verantwoordelijk kan gesteld worden voor het ontstaan van een dominantie van ‘evidence’ in een nostalgische cultuur van herstel, blind voor diens ondemocratische technologische imperatief en ongevoelig voor de waardigheid van de evidentie in het onbereflecteerde (en onvermijdelijk ook onkritische?) scheppingsproces?

Van den Boogerd’s (ietwat individualistische) antwoord: “Ieder heeft zijn eigen perspectief op de traditie. De collectieve overlevering is versnipperd in duizend-en-één erfenissen, in traditie-op-maat, in MyTradition. Anderzijds geeft hij vervolgens ook conservatief aan: “Daarmee lijkt ook het historisch besef geërodeerd. Het geeft natuurlijk te denken dat de kunsthistorische kennis van de aanstormende generatie grote hiaten vertoont, vooral wanneer men zich, zonder het te beseffen, op platgetreden paden begeeft. Onwetendheid is geen verdienste. Kennis van het eigen vakgebied is een vereiste.”

Tenslotte rondt Van den Boogerd traditioneel (ondertussen) af met: “Kunstenaars schrijven hun eigen geschiedenis. Zij genieten het voorrecht van een onverantwoorde omgang met de kunst van het verleden, ontspannen, nieuwsgierig, dwars door categoriale scheidslijnen heen, en vrij van dogmatiek.”

Cryptische vragen zonder conclusie

Valt deze Post-Internet-Art-omschrijving van de Generatie Y, van kunstenaars die volwassen werden in of rondom de milleniumwissel, te rijmen met Sloterdijk’s eigensoortige “monsters”, de “verschrikkelijke kinderen van de moderne tijd”, die lak hebben aan doorgave van het patrimonium, aan erfopvolging? En wat als zij door zulk een vraagstelling gewekt, getransformeerd en gelouterd kunnen (mogen maar niet moeten) worden? Hoe ontsnappen zij aan verbitterde boodschappen, losgekoppeld van zelfbespottend idealisme omtrent de vergroening (begrepen als: de 'jeugd van tegenwoordig' én als 'naïeve treehuggers')? Kunnen zij (on)bewust toch volwassend mondig zijn ten aanzien van de vergrijzing van het eindigheidsbesef binnen een nostalgische cultuur van herstel, die blind lijkt voor diens ondemocratische technologische imperatief? Hebben zij ‘iets’ te zeggen? 'Iets' in digi-taal? Zoiets als een ongeschreven inleiding tot een Groot Verhaal over een mogelijke (onvermijdelijke?) groene overgang als alternatief eindigheidsbesef ter - futiel, maar niet fataal - uitstel van de Ge(n)ocide?

Meer actueel: biedt die digitale kracht van de overgang ter vergroening van het vergrijsde eindigheidsbesef een hoopvol perspectief op een gedeelde meta-cultuur van tegenstelling, waarin men ooit zonder veel erg en vanzelfsprekend genoeg de zin 'Nur noch ein Gott kann uns retten' kan horen in de bede "Inshallah" én omgekeerd? En wat gebeurt er als de elektronische incarnatie van dat hoopvol perspectief 'stopt met werken' door een energiecrisis die het internet lam legt? Zal dit perspectief die 'nacht' overleven? Of is de traditionaliserende incarnatie in het mystieke lichaam van bijvoorbeeld een Ecokerk duurzamer voor dit hoopvol perspectief? Maar smoort de vergrijzing dan de vergroening niet in de kiem?

Met vriendelijke groet,

De Neo-cynicus

aka

Andreas Lauwers

Post Scriptum:

Ik ben een maandje weg naar Ethiopië, tot later!

Bronnen:


Reacties (36)

   

Voor wie de tekst van Badiou wil lezen, hij staat in de laatste 'Witte Raaf'. Gratis te krijgen in cultuurhuizen, galeries en andere plaatsen.
Jouw tekst ga ik omzetten naar 'word' en eens rustig lezen, niet van het scherm.

   

Andreas,

Alweer een boeiende tekst. Je beschikt over een scherpte die niet vermindert door breedheid. Ikzelf moet me noodgedwongen beperken tot telkens één doorgevoerde schets. Ik zie de verbanden maar zal wel nooit de kunst machtig zijn alles neer te schrijven zoals ik het denk, zonder uit te waaieren en op te lossen. Misschien omdat de feiten samengevoegd te onthutsend zijn. Ik moet selecteren en hopen dat de lezer mijn verschillende stukjes samenbrengt zoals ik ze samen zie, en er ook onthutst door wordt.

Een mooie waarneming is de ontwarring van zelfspot en cynisme. Cynisme (gebruik je Kynisme om het klassieke en moderne begrip te scheiden?) wordt vandaag dikwijls als zelfspot begrepen. Als Jos Decorte en Herman De Dijn trachten zelfspot in het hokje van de christelijke deemoed te persen (interpretatie voor mijn rekening) plegen ze revisionisme. Kynisme is spot, geen zelfspot. Alexander was de risee en Diogenes de realist. Een komediant kan met zichzelf spotten, een denker die spot met zichzelf had beter gezwegen.

Over je (gelukkige) aarzeling in de "hoop" van De Dijn te geloven: zijn hoop is niet anders dan de verwachting van boven gered te worden als beloning voor lijden, gejammer en gebeden - allemaal dingen die geen beloning verdienen en ook nooit beloond zullen worden. Hier breng ik graag Sartre op: we kunnen (nee, we hebben geen keuze, we moeten) hopen omdat we in deze wereld geworpen zijn en ertoe veroordeeld zijn te handelen. Leg even de negatieve (en voorbijgaande) effecten van de moderniteit opzij en kijk naar alle emancipaties van individuen de laatste eeuwen, die zich steeds verder ontvouwen: de mens bevrijdt zichzelf door de bittere noodzaak te overleven. Niemand weet of we bevrijd zullen worden, maar als we bevrijd worden zal dat door onszelf zijn.

   

Gebelgd door de Belgen wens ik mij eventjes te verstouten te struikelen over een zinsnede die mij niet valt te bevallen.

"... plegen ze revisionisme ..."

Plegen? Dat doe je met een misdaad. En niet met "revisionisme". Trouwens met geen enkel "isme".

Hij pleegt "conservatisme"? Hij pleegt "Neo-liberalisme"?
Wat moet we ons daarbij voorstellen?

Goed, "plegen" heeft ook een positieve connotatie. Dan hebben we het over verplegers en verpleegsters. Die doen hun plegende plicht.

   

Een "*isme" kan best een misdaad zijn, en dus gepleegd worden. "racisme plegen" is een courante Nederlandse uitdrukking.

En nu over de inhoud? Nee natuurlijk. Hoe haal ik het in mijn hoofd.

   

“Je moet Badiou's artikel echter helemaal niet hebben gelezen om mijn artikel te bekijken. Wees wel gewaarschuwd: omwille van enige luiheid en weinig tijd wegens teveel arbeid, zal mijn artikel mogelijk soms te persoonlijk of te actualiserend, soms te abstract of te historiserend overkomen. Beschouw dit als een uitoefening van dichterlijke vrijheid in Belgisch Surrealisme.”

Fascinerend, zo’n zin. Prachtig.
Het doet me denken aan een column van Hugo Brandt Corstius (Stoker, Piet Grijs, of welk pseudoniem dan ook) waarin hij bepleit om België maar weer ’s binnen te vallen. Hij bedacht een viertal redenen om het niet te doen. Maar die redenen werden in het korte bestek van de column allemaal naar de prullenmand verwezen. Conclusie: wel doen.

“omwille van enige luiheid en weinig tijd wegens teveel arbeid”

Dat zouden we toch niet moeten durven willen te annexeren? Is ’t wel?
Waarom niet?
We zoeken het eventjes op.
Ziehier:
http://taaladvies.net/taal/advies/vraag/600/

De Luiheid staat voorop.
Die moet genoeg gedaan worden. Dat staat ‘r toch? Op z’n Italiaans: “Dolce far niente”.
Maar in dezelfde zin is er gelijktijdig “teveel arbeid”.
Hoe te rijmen?
Of is hier mogelijkerwijs wellicht misschien “sprake” van de onnavolgbare (surrealistische?) Belgische humor?

Zo ja, dan kan eveneens de introductie van de Neo-Cynicus op begrip worden gebracht. “Andreas heeft een vriendin en geen rijbewijs.”

   

"Omwille" is mooi Nederlands. Ik zou niet direct weten welk algemeen Nederlands woord het goed zou kunnen vervangen. Dat het vreemd klinkt in de beleving van een Nederlander (nadruk op "neder") is toch niet ter zake? DIE zou het beter als een opportuniteit zien, zoals Merkel. Of is het Nederlands zo rijk dat het zich kan veroorloven de grenzen te sluiten?

   

Ha, mag ik ook even meedoen?
Niemand die d'r normaal gezien over struikelt, maar "omwille" is inderdaad een beetje vreemd.
"Omwille" gebruik je normaal in de betekenis van "met het oog op", "ter wille van".
Dat was hier niet de bedoeling vermoed ik.

   

Het hangt er allemaal van af hoe de schrijver "luiheid" opvat. Klaarblijkelijk is die door hem gewild. so what, calvinisten?

Maar hoe is het mogelijk dat iemand daar een hele tekst met gemene kantjes aan wijdt?

Als Nederland Vlaanderen annexeert vlucht ik naar Syrië, al is het alleen maar omwille van de walgelijk gesuikerde mayonaise.

   

Grappig hoe een artikel van Alain Badiou “La malaise des fils dans la 'civilisation' contemporaine” aanleiding is tot een blog dat zegt dat je de brontekst, vanwaar alles dus start, niet gelezen moet hebben. En hoe dat vervolgens leidt tot een inbreng van iemand die de strekking van Badiou’s schrijven totaal omkeert door aan te sluiten alleen bij die blogtekst.

Via Alain en Andreas naar S waarbij S’ inhoud diametraal omgekeerd staat ten opzichte van de originele brontekst. Wat een googeltruc!

Dit is het einde van dat lang en complex artikel.

“… Het is juist de verbrijzeling die dit subject aan het individu teruggeeft. En ten slotte ontmoeten we er – nee, niet de reactieve mythe van de ‘mensenrechten’ en het einde van alle geweld (dat nooit iets anders is dan de heerschappij van politiegeweld en onophoudelijke oorlogen), maar het ‘nieuwe geweld’, het geweld waarmee de zonen – tot vreugde van de echte vaders – de nieuwe wereld bevestigen die ze willen creëren.
Nee, wij leggen ons niet meer neer bij de kleurloze onderworpenheid van het verdienstelijke lichaam, met de smoes dat de perverse en geofferde lichamen door barbaarse politie zijn omsingeld. Overigens is er voor ons geen enkele mogelijkheid om aan ons ‘onbehagen in de cultuur’ te ontsnappen – toch niet door deze te enge, te illusoire deur. Het is niet waar dat het lichaam van de zonen overgeleverd is aan wat Jacques Lacan de ‘goederendienst’ noemde, een dienst die het subject verhindert zijn plicht te doen, namelijk te geschieden als subject. Het plaatselijke werk van de waarheden dat door de filosofie geüniversaliseerd wordt, zal leiden tot genade, vernietiging en nieuw geweld. Lang leven de zonen!”

Badiou toont (doorheen al zijn boeken trouwens) dat “de mens bevrijdt zichzelf door de bittere noodzaak te overleven. Niemand weet of we bevrijd zullen worden, maar als we bevrijd worden zal dat door onszelf zijn” een grote leugen is!

Je zou voor minder lachen op een filosofieblog.

Gelukkig is Steven nog grappig met zijn hint naar het rijbewijs van Andreas.

   

Is dat de U. die beweert het werk van onze Gilles, Antonio, Jean en Samuel te kennen die nu meent dat S. op straffe van de schandpaal niet mag afwijken van onze Alain?

Waarom al dat zielige gedoe toch altijd weer? Nee, laatste keer dat ik zo'n vraag stelde aan S. W. kreeg ik een 11-punten plakkaat op mijn deur, dus vergeet die vraag maar.

Lees eens: http://www.elsewhere.org/pomo/ maar herlaadt regelmatig. Of deden jullie dat al?

Of lees (als je de kans hebt, ga hem kijken) "Herr Biedermann und die Brandstifter" van onze Max. We lijken er midden in te zitten.

Stop die pinnigheid toch en maak het interessant voor de mensen. Er moeten toch ergens hanteerbare ideeën te vinden zijn die verder gaan dan dat monotone name dropping en woordjesneuken.

   

""Waarom al dat zielige gedoe toch altijd weer? Nee, laatste keer dat ik zo'n vraag stelde aan S. W. kreeg ik een 11-punten plakkaat op mijn deur, dus vergeet die vraag maar.

Lees eens: http://www.elsewhere.org/pomo/ maar herlaadt regelmatig. Of deden jullie dat al?"

Welja Siger, dat lazen we. En het is alsof de Duvel ermee speelt. Want wij hebben een heel verhaal gewijd aan die Eco.
Dat verhaal staat hieronder te lezen. Eigenlijk zou het geplaatst moeten worden binnen het blog "Post-fenomenologie". Maar goed, dat blog ligt in de buurt. Bovendien is de tekst niet vreemd aan het POMO, dat in genoemd blok de scepter zwaait. Veel leesplezier.

ECO-lijsten.

Eco haalt z’n lijsten weg uit de middeleeuwen, de literatuur en de kunst. Wat hij daar aantreft is meestal soepje-ratjetoe; alles loopt door elkaar heen. Er is nauwelijks systematiek te ontwaren in die lijsten of enumeraties of opsommingen. Hemellichamen worden gesprokkeld bij delen van het menselijk lichaam, emoties en passies worden in eenzelfde mixer geklutst, werktuigen van allerlei soorten mogen eveneens op één hoop worden gegooid. En er zijn nog veel meer hutspotsels. Hoe dan ook, de mensen van de Mensheid waagden zich aan dit soort exercities, vertelt de geschiedenis.
Zou Eco, de semioticus of semioloog, z’n relaas niet hebben moeten willen ijken aan de verzamelingenleer? Of aan de taxonomie? Of aan het rubricerend classificeren? Of aan de inzichten die ten grondslag liggen aan de moderne database-inzichten (evoluerend van plat naar hiërarchisch naar relationeel naar object-geöriënteerd naar event-geöriënteerd, ewdmz)?
Of, van de andere kant, zouden er in het verleden - o.a. in de middeleeuwen - ook niet al steekhoudende systematieken & rubricaties & taxonomieën hebben bestaan?
Van wanneer stamt Carolus Linnaeus?
Achttiende eeuw.
Goed, dat is geen middeleeuw. Maar toch al wel een tijdje terug. Hij werd zo’n beetje als de grondlegger van de taxonomie beschouwd. Taxonomie en Linnaeus werden althans meestal in één adem genoemd. Vanaf die tijd raakten we bekend met boomstructuren, waarin stap-voor-stap, van boven-naar-beneden onder-verdelingen tot stand kwamen. Bij Linnaeus heten de treden b.v. rijk, stam, klasse, orde, suborde, geslacht, soort.
Hoe dan ook, laat ik maar overstappen naar mezelf. Dat zat de hele tijd al in m’n gedachten. Ik wou er eerst - uit een soort bescheidenheid - geen gewag van maken. Maar het blijkt valse bescheidenheid. Want ik ben zelf al meer dan 15 jaren met lijstjes in de weer. Ik noem ze echter geen lijstjes, maar tabellen. (De Bekoring van de tabellen?) Een lijstje telt maar een enkele kolom, terwijl een tabel veel meer kolommen kan bezitten. Entiteit - attribuut, weet uu.
Op dit moment ben ik in het bezit van zo’n 200 tabellen. Die tabellen kunnen onderling met elkaar communiceren. Dat spreekt. EA wordt aangevuld met R. EAR = Entiteit-Attribuut-Relatie. Die communicatie mag in dubbele enigheid, in tweetallen, drietallen, viertallen, vijftallen, .... 200-tallen. (Een berekening van de aantallen laat ik aan “straks” over. Het is ongeveer een 1 met milljarden nullen; 2^200-1)
Die communicatie moet conform de werkelijkheid zijn, zo spreekt de datamodellering. Maar wat doe ik nu? Ik doe het omgekeerd. Zo deer ik - surreëel natuurlijk - de werkelijkheid. En dat was precies mijn nobele postmoderne bedoeling. Om tot dichtkunst te geraken. Maar her en der kunnen de surreële vondsten ook gloren of opdoemen in proza. De grens tussen poëzie en proza wordt in het huidige tijdperk immers niet meer zo scherp getrokken als vroeger.

Tweehonderd stuks dus. (Intussen al meer.) Hoe ik te werk ben gegaan is beschreven in een stuk documentatie. Op een gegeven moment was ik zo in de ban van het experiment en het uitproberen dat ik - heel postmodern - de draad kwijtraakte. Tijdens een stevige nachtrust gaf een heldere droom mij te kennen iets op m’n schreden terug te moeten keren. Ik zou - zo vertelde mij de droom - een soort plan moeten noteren. In dat plan zou vooral het achterliggende gedachtegoed expliciet moeten worden gemaakt. Nou was dat plan er natuurlijk reeds al wel - anders had ik niet aan de slag kunnen gaan. Maar het had alleen nog maar hele vage contouren. Het moest scherper op last van mijn nachtelijke ingevingen. Zo is er een informatieplan tot stand gekomen met functionele en technische ontwerpen. Afgerond is het nog niet, maar de contouren worden wel steeds scherper. Met deze constructie ben ik Eco naar mijn stellige overtuiging toch wel een stuk of wat denkstappen vooruit of voorbij. Want Eco start bij het onsystematische. Ik bij het systematische, die ik met mijn toepassing omver kan gooien. Afijn, lees het plan maar. Daar staat een hele hoop in.

Eco is, zoals reeds opgemerkt, een semioticus of semioloog. Hij is een aanhanger, misschien wel adept, van Charles Peirce. In zijn literatuur en in zijn lijstwerk merk je dat trouwens niet. Aan Peirce wordt niet of nauwelijks gerefereerd. Erger nog: je merkt nergens dat Eco het gedachtegoed van Peirce hanteert, laat staan de baas is. Nou is Peirce zeer zeker een lastige jongen. Hij is de meest Europese wijsgeer van Amerika en daarmee - natuurlijk en vanzelfsprekend - ook de top-één van de Amerikaanse denkers. Maar in de romans van Eco komt dat niet over/voor het voetlicht.
Misschien wellicht in z’n wetenschappelijke artikelen?
Nee, ook niet. In wetenschappelijke kringen schijnt Eco trouwens niet overal even serieus te worden genomen.
Je ziet ’t ook wel beetje in z’n verhaal over de toverlijsten.
Vooral in het laatste hoofdstuk, nummertje 21. Dat hoofdstuk duurt maar liefst twee pagina’s. Daaruit is te vernemen dat Eco de verzamelingenlogica - zoals hij dat noemt - niet echt meester is. Hij rept van “normale verzamelingen” en “niet-normale verzamelingen”. Dat onderscheid is ons, bij de Ommekeer, niet bekend. ’t Is trouwens wel zo dat we ooit ‘s van de paradox of de klassefout van Russell menen gehoord te hebben. Iets met een dorpskapper uit Sevilla, dacht ik te weten.
M’n bedenkingen tegen Eco had ik al eerder, d.w.z. voor nummertje 21. Dat was bij nummertje 17, geheten “De chaotische opsomming”. Daar maakt hij een onderscheid tussen conjunctief en disjunctief. Om onverklaarbare redenen heeft dat iets uit te staan met de dichter Rimbaud. Maar Rimbaud of geen-Rimbaud: het onderscheid dat Eco tracht te maken raakt kant-noch-wal. Of anders gezegd: hij slaat volledig de plank mis.

Een conjunctieve opsomming verenigt zaken die van elkaar kunnen verschillen, doch coherentie verkrijgen omdat ze door eenzelfde persoon worden gezien of in eenzelfde context worden geplaatst. Een disjunctieve opsomming daarentegen brengt een versplintering tot uitdrukking, een soort schizofrenie: men ziet zich gesteld voor een reeks van verschillende zaken, zonder in staat te zijn die ook maar enige eenheid te verlenen.

Ziehier.
Conjuntie, Eco, heeft te maken met slechts één woordje. En dat woordje luidt “en”. Disjunctie, Eco, heeft eveneens te maken met slechts één woordje. Oftewel “of”. Je zou die woordjes ook connectieven of logische operatoren kunnen heten, maar laten we het gewoonweg eenvoudig houden.
Als je “of” gebruikt dan mag je veel bij elkaar verzamelen en sprokkelen. Dan krijgt je mestvaalten en ratjetoes en ... enzovoort. Alle tangen en (of?) alle varkens op een hoop, zeg maar.
Heeft dat coherentie?
Het heeft slechts coherentie voor zover het incoherent is. OK, ze kunnen door eenzelfde persoon worden gezien.
Prima.
Maar in eenzelfde context worden geplaatst?
Ja, ja, ja, we hebben ons al ’s vaker kwaad gemaakt over context. In dit geval betekent het toch gewoon UoD? Universe of Discourse? Expliciet maken waar je het over hebt, of over wilt hebben? Het zou in ’t onderhavige geval “tastbare dingen” kunnen heten.
Als je “en” gebruikt dan mag, of moet, je veel minder bij elkaar brengen. Je maakt “schoon schip”, zeg maar. Tangen en varkens overlappen elkaar niet. Je houdt dan de zogenoemde nul-verzameling over.

V ∩ T = ø

Dat is een verzameling die geen enkel element bevat. Hoe jij, Eco, dat in verband weet te brengen met versplintering en schizofrenie ... het ontgaat me volledig. Misschien zou je ’s moeten proberen om de verzameling versplinterden en schizofrenen te kruisen. Wie weet wat je dan overhoudt.

Toch klopt hier iets niet in mijn redenering. Ik krijg een onbestemd gevoel. Dat gevoel - zo heb ik met vallen&opstaan geleerd - is een goede raadgever. Empirisch bleek ’t veelzeggend. Hopelijk mag dat in dit geval ook weer blijken. Zodat ik dat gevoel een stapje mag laten promoveren op de ladder van de corroboratieve versterking.
Wat zegt dat gevoel na explicatie?
Dat dagelijks taalgebruik en logica zich niet altijd met elkaar verstaan. (Is de dagelijksheid onlogisch? Is de logica wereldvreemd?)
In de alledag mag je zeggen “en”. En daarmee bedoelen dat je optelt (conjunctie?) en steeds minder uitsluit. “Ik verzamel postzegels en suikerzakjes en sigarenbandjes.” Dus zowel postzegels als zuikerzakjes mogen binnenkomen. Er is hier geen logica van toepassing onder het geding van voorwaarden e.d..
Maar onder de proplog betekent “en” iets anders. Binnenkomst is alleen toegestaan als “iets” zowel een postzegel als een suikerzakje als een sigarenbandje is. Iets tussen aanhalingstekens om te kennen te geven dat er een hogere soortnaam aan de orde is.
Hoe mag de naam heten?
Hoe mag de titel zich sieren?
Om het Peirceaans te vragen, wat schuilt er voor betekenis in de verzamelde postzegel(s)? Wat schuilt er voor betekenis in een toegevoegde suikerzakje? Wat schuilt er voor betekenis in de verzamelde sigarenbandjes. Representeren ze iets? Zijn ze representerend? Vertegenwoordigen ze iets? Zijn ze vertegenwoordigend? Duiden ze iets? Zijn ze duidend? Kenschetsen ze iets? Zijn ze kenschetsend? Gaat het überhaupt wel om representatie, vertegenwoordiging, duiding of kenschets-ing? En zijn de beoefenaars überhaupt wel representatoren, vertegenwoordigers, duiders of kenschetsers?
Kan het onderscheid, dat Peirce in het leven roept tussen icoon, index en symbool verhelderende opklaringen leveren.?
Nou, ik denk van niet. Eco heeft ’t volgens mij ook niet gedacht. In de verste verte niet, dacht ik te kunnen denken.
Ik doe gewoonweg een stap terug. Ik stap over naar iets triviaals. Te weten het collector’s-item.
Welja, collector’s-item. Datgene wat de suikerzakjes, de postzegels en de sigarenbandjes verbindt is het begrip of de term “collector’s-item”. Daarmee wordt die overbekende context het meest effectief en het efficientst ingevuld. Suikerzakjes, postzegels en sigarenbandjes moeten gezien worden in de context van het verzamelen.
Het is niemand verboden om meerdere collecties aan te leggen. De praktijk van de huidige tijd geeft dat ook onverbloemd te kennen. Hele assortimenten worden maar liefst naar huiskamer, schuur of zolder gesleept. De verzamelwoede heeft zich weten te verheffen tot verzamelkoorts. Gek is dat niet. Want er valt heel veel te verzamelen. Men kan te kust en te keur. Je zou je kunnen aansluiten bij b.v. Jopie Huisman of Stiefbeen & Zoon. Of bij de lijsten van Eco?

Laat ik de draad eventjes weer oppakken bij het alledaagse en het gewone taalgebruik, dat zo zou vloeken met de formele logica. “En” in het gewone taalgebruik betekent (“betekent”) plus en optelbaar. Het sluit in. Terwijl “of” in het alledaagse uitsluit - i.t.t. de formele proplog.
U bent lid van drie verenigingen. De postzegelclub, de priemgetallenclub en de palindromenclub. Binnen al die clubs hebt u clubgenoten. Verder maakt u natuurlijk ook nog ’s deel uit van een vriendenkring, een familiekring en een werkkring, waar vrienden, familieleden en collega’s verkeren.
Er valt op een gegeven moment iets te vieren.
U gaat nodigen.
Wie?
Alles? Dat oppert u richting echtgenote.
“Da’s erg veel”, riposteert ze. “Bovendien heb je mijn blokfluitkluppie nog niet genoemd.”
U geeft haar gelijk. ’t Was erg veel. Aan de andere kant, 25 jaar was en is ook niet niets. U kwam er trouwens goed uit. Hoe zou u anders ... 25 lange jaren? Wel hebt u moeten besluiten om, ondanks uw kast van een huis, de wijk te nemen naar een goed gefaciliteerde gelegenheid.
Ziehier de gegevens. Hoe het feest in al zijn feestelijkheden is gevierd, en hoe b.v. de priemers zich hebben weten te verstaan met de filatelisten en met de palindromers doet hier verder niet ter zake. Daar zou eventueel een kort verhaal mee kunnen worden belast. Nee, hier gaat het om de selectie van de genodigden. De beslissing is op en gevallen. Uitgenodigd worden de filatelisten en de palindromers en de priemers en de blokfluiters en de familie en de vrienden en ...
Dit en is dus insluitend. Als voegwoord kan het gewoonweg een diversiteit, een bont pluimage, binden of overkoepelen. Dit in tegenstelling tot of. Als u wilt besluiten dat het partijtje exclusief voor één van de clubs zou moeten gelden, dan gebruikt u of. Of die of dat of zus of zo. Om vervolgens te (kunnen) kiezen.

Soms mag proplog ook predikaten-logica genoemd worden. Heeft dat voordelen? Kun je vanuit die kenschetsing misschien eventueel een beter zicht krijgen op de essentie van de ongerijmdheid tussen alledaagse logica en formele logica?
’s Proberen?
Predikaten ga je niet vanuit het niets, dus onverdroten, hanteren en/of gebruiken. Dat schept chaos. Elke logica - alledaags, in debat, formeel - streeft toch wel een zekere orde na. In het geval van de predikaten heb je altijd een “van”. Vooral in de alledaagsheid van de alledag kan een predikaat het niet stellen zonder “iets” waarvan het predikaat is. Dat “iets” is elders al ’s te berde gebracht (onder Popper, dacht ik me te kunnen herinneren). Dat “iets” kreeg daar de naam “entiteit”; in de alledag gewoon een “ding”. Alleen dingen - entiteiten, dus - kunnen predikaten verduren.
Neem eerst maar ‘s de gewoonste dingen. Dat zijn de tastbare entiteiten. Je zou ze nog kunnen specificeren en indelen. Maar dat is intussen al zo vaak (te vaak?) gebeurd en gedaan. Daar wou ik me maar niet meer aan wagen.
Hoe noemt zich het meest voor de hand liggende predikaat? Qua soort, bedoel ik. ’t Eerste wat me te binnen schiet is het adjectief of het bijvoegelijk naamwoord. In mijn eigen databees heb ik er een flink aantal geënumereerd. 1663 stuks. Ze zijn ook geoormerkt a.d.h.v. kenmerken; in 21 kolommen.
Nu zou je die kenmerken ook weer predikaten kunnen heten. Dan kom je in een soort spagaat terecht. Een predikaat kent op die manier zelf ook weer predikaten? Maar omdat een predikaat geen entiteit is moet het - om aan de gestelde voorwaarde te voldoen - eerst tot ding gemaakt worden. Het moet eerst worden genominaliseerd of geëntiteitiseerd. Met behulp van b.v. het achtervoegsel “heid” of “schap”. Maar ook daar zijn reeds de nodige woorden aan gewijd. ‘k Wil liever niet in herhaling (ver)vallen.
Nu de nijpende vraag van het gemaakte onderscheid tussen enerzijds proplog en anderzijds predikatenlogica.
De proplog heeft ’t over (beter: bestaat uit) stellingen, beweringen, uitspraken, soms ook statements - zijnde proposities. Die kunnen W (waar) of O (onwaar) zijn. De waarheidstabel behandelt ze meestentijds in tweetallen, en noteert ze als p en q. Waarvan p nu p is, en q q, dat wordt er meestal niet bij vermeld. Omdat het zo ontzettend, ontzettend vanzelfsprekend is. Als met p beweerd wordt “het regent”, ja dan kun je met je parapluie-op na-, aan- of invoelen dat ’t om het weer gaat. Dat weer hoef je niet te noemen. Niet omdat het niet noemenswaardig zou zijn, maar omdat ‘t ... afijn. Als iemand de kroeg binnenkomt met de bewering “het regent”, dan komt een vraag als “heb je het over het weer?” toch enigszins merkwaardig over. Of niet? Zoiets geldt niet alleen voor het weer, maar voor elke vanzelfsprekende context (jazeker: “context”) van b.v. arbeid, sport&spel, huis-tuin-keuken, winkelen, rituele ceremonies, het verkeer, en enzovoort. Feiten, gebeurlijke feiten, dragen daar een bijna natuurlijke naam, die geen contextuele explicatie van node heeft. Hooguit voor een beginneling, die nog moet worden ingewijd. Maar het zou te ver gaan om een “beginneling” in het weer uit te leggen dat aan het weer aspecten zijn te onderkennen, die behartigd worden door b.v. Beaufort, Celsius en het hygrometrische weerhuisje.
Als p is geïllustreerd met en aan de hand van van een voorbeeld - zijnde het weer - dan mag q niet achterblijven. Q beweert dat Jan een parapluie draagt. Als hij dat niet doet dan is q O; doet hij dat wel dan is q W.
In het geval van p kon er een context, een referentiekader benoemd worden. Het Weer. Maar hoe zit het nu met q? Wat is in het geval van q het kader? Anders gevraagd: hoe dient q algemener te worden gemaakt? Zodat q als een voorbeeld gezien kan worden. Want het algemene was bij p ook in het geding. Met p had je weliswaar niet het totale weer te pakken; slechts een enkel aspect. Maar dat p met het weer te maken had en heeft is overduidelijk.
De uitspraak “Jan draagt een parapluie” telt twee naamwoorden. Eerstens Jan. Nou, Jan is een mens. Het eerste naamwoord moet dus in het kader van “mens” worden gezien. Toevallig is uit de verzamelingen mensen het exemplaar Jan getrokken. Maar het had net zo goed Xerxes of Antigone kunnen zijn.
Het tweede naamwoord is parapluie. Onder welke noemer weet zoiets als een parapluie zich te hoeden? Jan mocht worden ingeruild tegen Piet of Klaas of Marie. Waar mag parapluie tegen worden ingeruild?
Is een parapluie een kledingstuk?
Zo ja, dan mag op de plek van parapluie ook een trui of een borstrok worden ingevuld. Maar ...
Is er een ander woord voor paraplui?
Jazeker. Dan heet ’t regenscherm. De paraplui beschermt tegen de regen. De parapluie valt onder de beschermingsmiddelen? Tja, gut, dat is wel heel erg algemeen uitgedrukt. Het leidt naar b.v. veiligheidsartikelen, ook wel disposables genoemd - die staan tot ons aller (Jan, Marie, Piet, Xerxes, Antigone, Klaas, Piet zijn/haar) beschikking.
Wat kan er allemaal ter bescherming worden aangewend? Veel. Maar er dient een beperking te worden aangebracht. Het beschermende moet kunnen worden gedragen. De alarminstallatie thuis mag er niet toe gereknd worden. Het ding moet dus aan twee voorwaarden voldoen: Draagbaar en Beschermend.

D.B

of

D.P

Disposable en Portable.
Misschien mag of moet je, geheel in de geest van de tijd, i.p.v. draagbaar of portable ook wel spreken van mobiel. Het mobiele staat gaandeweg altijd tot je beschikking. Je hebt het bij je. Je bent uit- of toegerust. Zodat je in staat bent om ... eventueel. Immers, de wereld kan bol staan van de eventualiteiten van mogelijk te gebeuren feitelijkheden.
Aldus redenerend moet het mogelijk zijn een aantal soortgenoten van de parapluie te noteren. Handschoenen in diverse variëteiten - huishouding, laboratorium, wanten tegen het weer? Schoeisel, brillen, oordoppen, neuskapjes?
Enzovoort?
Zo gaat ’t toch wel een beetje leuven? Is het niet?
Me dunkt van wel.

Ik heb of ik ben enigszins, in zekere bepaalde mate, uitweidend uitgedijd.
Even terug.
Waar ging ’t ook alweer om?
O.a. om dat buitensluiten en dat binnensluiten.
In de dagelijkse taal sluit “en” binnen. In de formele, logische taal sluit “en” buiten. Bij “of” is ’t net andersom
Ik had mezelf met de opdracht opgezadeld om dat schisma te begrijpen. Want het is niet onbelangrijk. Om de dooie dood niet.
Wat behoort er eigenlijk tot de dagelijkse taal?
Is dat de taal van de metro, het terras, de kroeg, de verjaardag?
Jazeker, die zeker.
Maar hoe zit ’t met de taal van de postmodernisten, de culturalisten en de juristen? Proberen die zich ook niet met de alledag te verstaan? Hoe ronkend ingewikkeld ook uitgedrukt? Meestal wel, moet ik concluderen. Meestal wel.
.....

AFIJN Siger, zo gaat het nog tien bladzijden door. En dan nog. Dan is nog is er nog geen eind aangebreid. Het onderwerp is Onuitputtelijk (The Exhausted; Zie Gilles Deleuze)

Maar vooreerst lijkt het me genoeg. Dank voor je geduld.

   

'Publikumsbeschimpfung' van onze Peter is ook echt de moeite. Helaas niet meer opgevoerd sinds de zeventiger jaren, geloof ik. Het was lachen tot je een breuk had. Soms steekt de werkelijkheid de fictie voorbij.

   

Gezien in de jaren 1980 in Stuc in Leuven.
Door het Onafhankelijk Toneel, denk ik.
OT is intussen gesneuveld - subsidies verdwenen - maar weer opgericht.

   

Het ging mij om een herinnering van vroeger op school.

Dan stond je in een kring en iemand startte met een kort verhaal te vertellen in het oor van het meisje links. Dit tweede meisje vertelde op haar beurt hetzelfde verhaal verder in het oor van het volgende meisje en zo de kring rond. En het laatste meisje vertelde het verhaal vervolgens luidop en dan kreeg je een compleet andere vertelling dan hetgeen aan de bron lag.

Dat herkende ik nu, meer was het niet. Alleen heeft het nu consequenties omdat wat Badiou in al zijn boeken uitwerkt het tegenovergestelde is van wat S schrijft. En dat vond ik dan weer grappig.

Ik plaats dit in een apart tekstbalkje zodat S (of de woordjesneuker want al wa ge zegt zijde zelf) het weer niet kan wissen. Ha ha

   

Dus jij weet wat Badiou in al zijn boeken uitwerkt? Mag ik vragen hoe jij dat weet?

En waarom moet wat Badiou zegt door S. nageaapt worden, zoals op de speelplaats van de meisjesschool?

Ben jij van de gedachtepolitie of zo?

   

Ik weet dat omdat de toverfee met haar toverstaf mij betoverd heeft! Nu goed?

Hou toch op met je domme voor de hand liggende schrijfsels en vragen! Jij aapt al genoeg na.

Als we uitgaan met de meiden zijn we een gezellige groep. Maar als er weer zo’n zatte gozer te opdringerig is en ons lastigvalt dan heeft ie geheid een volle pint bier over zijn hoofd. Soms leggen we samen uit om een dure Belgische Trippel van Westmalle over zo’n kop te kieperen want we doen het wel in stijl!

En dan moet je dat beteuterd gezicht zien terwijl wij met ze’n vieren luidop door het café EIKEL roepen.

   

Ik zie dat ik je kwaad kan maken door te vragen naar je bronnen. Maakt veel duidelijk.

   

Oh ja, ik vergat te zeggen dat het een Franse toverfee is, mijn bron. Nu wel duidelijk?

Ik ben niet kwaad, ik vermaak me best met een flapdrol als jij. Heb je dat nog niet door?

   

Nee, dat zie ik niet zo. Je raakt alleen maar meer opgedraaid. Tot wild om je heen schelden toe.

Vergeet je niet dat jij hierboven schreef "al wa ge zegt zijde zelf"?

Neem me nu niet kwalijk, ik moet de kattebak verschonen.

   

Wild om me heen schelden? Dan zie je de schoonheid van het schotschrift niet - dacht ik al.

"Al wa ge zegt zijde zelf" begrijp ik best en ik besef de wederkerigheid maar dat houdt me niet tegen! Dacht je een slimme opmerking te maken hiermee, dat ik mezelf niet zou kennen? Ach ...

Groeten aan de kat en doei!

   

Steven,

Fijn dat http://www.elsewhere.org/journal/pomo/ je bekend is.
Ursula niet, blijkbaar.

   

Steven,

Taxonoom, plots zag ik het! Over Eco.

Je begon weer over ‘soepje-ratjetoe’, ‘alles loopt door elkaar heen’, ‘nauwelijks systematiek’, ‘dingen’ worden gesprokkeld bij het menselijk lichaam, emoties en passies’, ‘in eenzelfde mixer geklutst’, ‘hutspotsels’, ‘je ziet losse delen door de lucht schieten zonder patronen en weet niet wat er mee aanvangen.’ Dat is het! Daar wringt het.
Het begon me te dagen dat jij vooral belang hecht aan de contra-dictie en hierdoor geen vice-dictie vindt. Dat je vooral aandacht wil voor het negatieve, de afbraak. Zo van: ik ontwaar niets, dan is er ook niets!
Je schrijft dat je - heel postmodern - de draad kwijtraakte. Maar dat is juist niet postmodern! Pomo is connecties maken, vice-dictie, kracht en energie zoeken in een tijd dat de begronding ervan stevig in vraag is gesteld. Pomo is positief en speculatief.
“Eco start bij het onsystematische, ik bij het systematische, zodat ik met mijn toepassing meer omver kan gooien.” Aha, omver gooien want alles moet weer in een deugdelijke plooi vallen. De deugdelijkheid van de ‘behapping’, het ‘doe maar gewoon want…’, het brave en overzichtelijke. Gooi nog een blok hout in het haardvuur en vul de glazen nog eens.
“Suikerzakjes, postzegels en sigarenbandjes moeten gezien worden in de context van het verzamelen.” Mooi, zoek de ‘context’ eens verder, voorbij de grenzen. Het herkennen van het alleen gekende en het daarin nogmaals veilig bevestigen da’s saai.
“Predikaten ga je niet vanuit het niets, dus onverdroten, hanteren en/of gebruiken. Dat schept chaos.” Oogh, die chaos…! Help, sluit deuren en ramen want het gevaar dreigt.
“De proplog heeft ’t over (beter: bestaat uit) stellingen, beweringen, uitspraken, soms ook statements - zijnde proposities. Die kunnen W (waar) of O (onwaar) zijn.” Moet die waarheid aansluiten bij wat ik al ken? Daarvoor dient vaak de logica! Jan en het regenscherm!
En als afsluiter (The Exhausted; Zie Gilles Deleuze). Grappig. Maar, niet gelaten.

Elke vogel bekt of vogelt zoals hij gebekt is. En Steven, jij bent van een beter gehalte met steviger denkwerk.

Over een andere bekkentrekker. Of mij iets gekend is vraagt een of andere oelewapper? Vraagt zich zelfs af: “Dus jij weet wat Badiou in al zijn boeken uitwerkt? Mag ik vragen hoe jij dat weet?” Een onnozele vraag krijgt een onnozel antwoord. Of moet ik schrijven dat ik die ‘Fransen’ al jaren lees? Dat ik Badiou lees, volg op internet want daar staan uren filmpjes met voordrachten van hem. Dat je hem op internet kan zien discussiëren met anderen in verschillende panels. Dat ik met vriendinnen en kennissen over het werk van Badiou praat. Dat Zizek, iemand die ik ook al weer jaren …, dat dat een compagnon de route van Badiou is en je via zijn boeken ook de verschillen en gelijkenissen tussen beiden kan zien. Dat Badiou een boek over Deleuze geschreven heeft, en ja… ik heb dat ook weer…, zodat je ziet waar zij in verschillen. “Mag ik vragen hoe jij dat weet?” Ach, ik kan alleen maar lachen met zo’n bekrompen mannetje.
Nu, van mij mag iedereen filosofisch denken wat hij of zijn wil. Het huis van de filo kent vele kamers. Maar denken dat jouw kamer de ene echte ware is, ho maar. Daarom zie je mij nooit een stroming aanvallen. Ik hou niet van de Angelsaksische denkers (en nu bezondig ik me even met een grove veralgemening) en ga vervolgens over naar wat me wel begeestert. En het scheermes van Ockham ligt in de keuken.

Je moet je vijanden weten te kiezen want ze sterken je, maar zo’n lichtgewicht tegenstander die zijn bokshandschoenen geleend heeft… ach.
Dit is het laatste dat ik er dan ook over schrijf, ik heb er lol in en vermaak me maar het is het niet waard. S, F*ck Y.

   

Ursula,

Hoe je al die stelligheden over tal van auteurs te weten bent gekomen, is interessant omdat ik niet zomaar alles aanneem wat iemand schrijft. Het is gebleken dat zulks wat jou betreft niet overbodig is.

Je had nog nooit over De Waal gehoord en na enkele uren googelen meende je een afdoende exegese van zijn hele oeuvre gepleegd te hebben. Je snoeft met Deleuze maar blijkbaar weet je niet wat hij schreef, en boort de geniale Samuel Beckett de grond in zonder zijn werk te kennen (Deleuze schreef "l'Épuisé" en de grote schrijver Beckett schreef niets met de naam "The Exhausted"). Zijn er echt nog intelligente mensen die "Waiting for Godot" niet kennen? Je meent ten onrechte te weten, door enkel een boektitel te lezen, dat neuroloog Antonio Damasio de vrije wil afwijst en daarin Spinoza bijtreedt. Je spelt de naam van de Amerikaanse wiskundeprofessor Alan Sokal twee keer fout in één paragraaf en de naam van de Belgische professor theoretische fysica Jean Bricmont eveneens twee keer fout (met k), noemt hen ten onrechte kunstkenners, en schrijft dat ze er niets van begrepen hebben en oeverloos zeuren, zonder te beseffen dat hun gezeur, gepubliceerd in een toonaangevend pomo-magazine, net de hoax was die aantoonde dat er oeverloos gezeurd en comedie gespeeld wordt door mensen die dwepen met Deleuze, Lacan en consoorten.

Ik kan me dus echt geen zorgen maken omdat iemand die zo fake is zich tracht te redden door me een bekkentrekker, een oelewapper, een flapdrol enzovoort te noemen. Ik zou maar ongerust worden als het anders was. Mij maakt het niet uit, maar jouw geloofwaardigheid zou er wel bij varen als je wat meer inspanning zou leveren voor het begrijpen van teksten, en wat minder tijd zou besteden aan zinledige persoonlijke aanvallen die zich op den duur slechts tegen jezelf keren.

Als extraatje laten jullie je vangen door een automatisch gegenereerde tekst "over" Eco. Lees eens helemaal onderaan die "paper":

"The essay you have just seen is completely meaningless and was randomly generated by the Postmodernism Generator. To generate another essay, follow this link. If you liked this particular essay and would like to return to it, follow this link for a bookmarkable page.

The Postmodernism Generator was written by Andrew C. Bulhak using the Dada Engine, a system for generating random text from recursive grammars, and modified very slightly by Josh Larios (this version, anyway. There are others out there).

This installation of the Generator has delivered 13700294 essays since 25/Feb/2000 18:43:09 PST, when it became operational. More detailed technical information may be found in Monash University Department of Computer Science Technical Report 96/264: “On the Simulation of Postmodernism and Mental Debility Using Recursive Transition Networks“.

More generated texts are linked to from the sidebar to the right.

If you enjoy this, you might also enjoy reading about the Social Text Affair, where NYU Physics Professor Alan Sokal’s brilliant(ly meaningless) hoax article was accepted by a cultural criticism publication. "

   

Geeuw...

   

Leuk onderwerp. Er zijn natuurlijk allerlei visioen op te hangen aan zo'n overgang. Een overgang met drie nullen daar past echt alles in, terwijl een overgang met drie zessen toch meer gereserveerd is tot bijbelcode gerelateerde onderwerpen.

Het laatste millenniumwisseling valt voornamelijk samen met een crisis van de beschaving, waar die moeilijke kinderen misschien in het gat zijn gevallen van de kern van de overgang. Het zal toch altijd gaan om een ziekteverslag van de mensheid, waar ongeveer is de mensheid ziek geworden, wat hebben we daar los gelaten de erflaters? God?

Ik zie twee wijzen van aanpak, je zou kunnen kijken hoe het vorige millenniumwisseling verliep

of je zou de stier bij de twee hoorns kunnen vatten: god en de erflaters.

Zelf ben ik een kind van 68, ook een gevaarlijke overgang, flower power-nietsnutten, damslapers, seksuele revolutie. De bankdirecteuren van nu, zij aan wie we de crisis te danken hebben.

Je zou het ook goed in verband kunnen brengen met het waarnemen van de zwaartekrachtsgolven,
het alsmaar meer drijven richting de abyss, de grond van alle dingen, waar het leven zwaar is.

   

Kader,

Ben je je eigen positieve energie kwijt geraakt omdat sommige 'bankdirecteuren' (of anderen) hun jeugdidealen verloochend hebben? Je noemt ze flower power-nietsnutten. Misschien was en is ‘het systeem’ sterker gebleken en heeft het alle revolutionaire energieën ingekapseld in een marktmechanisme. De sterkte van het kapitalisme is dat het letterlijk alles kan in zich opnemen, zelfs alternatieve (gecommercialiseerde) levensstijlen. Elke weekendbijlage van een krant puilt uit van de ‘leuke hippe alternatieve’ dingen. Opgenomen, onschadelijk gemaakt en gecommercialiseerd.

Drijven naar de grond van alle dingen, moet dat zwaar zijn? Wat bedoel je hiermee?

   

in http://www.monclers-outlet.us.com/ a http://www.fashion-clothes.us.com/ song http://www.newbalance-outlet.org/ or http://www.vans-shoes.net/ scene http://www.marc-jacobs.us.com/ in http://www.rosherun.co.uk/ one http://www.nike-free-run.de/ place, http://www.nba-jersey.us.com/ then http://www.tommy-hilfiger.cc/ we http://www.thomas-sabo.com.de/ will http://www.adidasshoesca.ca/ remember, http://www.converse-shoes.net/ remember http://www.lacosteoutlet.us.com/ those http://www.longchamp-bags.us.com/ years http://www.polooutlets-store.net/ of http://www.nikeairmaxine.co.uk/ warm, http://www.adidas-superstars.nl/ remember http://www.hollister-clothing.in.net/ that http://www.adidas-shoes.cc/ no http://www.longchamps.us.com/ disturbance http://www.polos-outlet.net/ of http://www.mbt-shoes.us.com/ fame http://rayban.blackvfriday.com/ innocence.Years http://www.oakleysglasses2016.com/ the http://www.pandoracharms-canada.ca/ pace http://www.pradaoutlet.com.co/ driving http://www.airyeezy.us.com/ dust http://www.maccosmetics.net.co/ in http://www.chi-flatiron.us.com/ their http://www.nikeshoes.org.es/ trip, http://www.coach-purseoutlet.net/ in http://www.ralphs-laurens.co.uk/ contact http://www.jordan-shoes.com.co/ with http://www.eyeglasses-outlet.net/ all kinds http://www.michael-kors.cc/ of http://michaelkors.euro-us.net/ people, http://thunder.nba-jersey.us.com/ but http://www.oakley-sunglasses.mex.com/ also http://www.oakleyoutlet.ar.com/ learned http://eagles.nfljersey.us.com/ to http://hornets.nba-jersey.us.com/ package http://www.true-religion.com.co/ themselves, http://www.nike-rosheruns.nl/ learn http://nets.nba-jersey.us.com/ the http://www.designerhandbagsoutlet.net.co/ perfunctory, http://www.abercrombie-andfitch.ca/ learn http://www.oakleyoutlet.fr/ the http://www.cheapmichaelkors.us.org/ evolution http://www.michael-kors-outlet.us.org/ of http://www.adidas.us.com/ the http://oakley.blackvfriday.com/ various http://www.oakleys.org.es/ mask. http://www.timberlandshoes.net.co/ In http://www.converses-outlet.com/ such http://vikings.nfljersey.us.com/ performances http://www.nikefree-run.net/ gradually http://www.outlet-burberry.net.co/ numb, http://www.raybanoutlet.ca/ not http://coachoutlet.euro-us.net/ so http://raptors.nba-jersey.us.com/ pure http://www.coach-factory.in.net/ of http://www.rayban.co.nl/ heart, http://buccaneers.nfljersey.us.com/ blind http://www.raybans-sunglasses.co.uk/ running in http://hawks.nba-jersey.us.com/ contaminated http://49ers.nfljersey.us.com/ covered http://www.nikeair--max.fr/ vanity, http://www.long-champoutlet.com/ fame http://www.reebok.com.de/ and http://www.converse.net.co/ fortune http://ravens.nfljersey.us.com/ that http://www.oakleys-frame.com/ the http://www.nikefree5.net/ temptation http://www.nikeair-max.es/ rebirth http://www.ralphs-laurenpolos.com/ ridden http://www.cheap-raybanoutlet.net/ confrontation, http://www.pulseraspandora.com.es/ already http://www.adidas-schuheonline.de/ see http://www.adidassuper-star.de/ their http://www.burberryoutletonline.cc/ profile. In http://www.hermes-outlet.net.co/ fact, http://www.toms-shoes.net.co/ carefully http://falcons.nfljersey.us.com/ think http://www.mcmhandbags.com.co/ about http://timberwolves.nba-jersey.us.com/ it, http://longchamp.blackvfriday.com/ we http://coach.euro-us.net/ really http://www.dsquared2.us.com/ happy? http://www.nfljersey.us.com/ You are http://www.cheap-nike-shoes.net/ lost http://www.ray-bans.co.uk/ a http://www.nikeair-max.ca/ lot http://www.michaelkorsoutlet-online.ar.com/ of http://www.michaelkors-canadaoutlet.ca/ it? http://www.philipp-plein.us.com/ If http://colts.nfljersey.us.com/ life http://dolphins.nfljersey.us.com/ is http://www.toryburchoutlet-sale.us.org/ a http://www.oakleyoutlet.online/ drama, http://celtics.nba-jersey.us.com/ then http://airhuarache.shoesoutlet.cc/ who http://www.timberlands-paschere.fr/ is http://giants.nfljersey.us.com/ behind http://www.rayban-pas-cher.fr/ the http://www.valentino-shoesoutlet.us/ leader? http://www.mmoncler-outlet.com/ Vanity, http://www.uhren-shop.com.de/ fame http://www.coach-outletonline.net.co/ and http://chiefs.nfljersey.us.com/ fortune, http://www.pandora-charms.org.uk/ or http://www.the-northface.net.co/ excessive http://www.asicsgels.de/ doubts? http://www.puma-shoes.de/ We http://www.michaelkors.co.nl/ play http://www.insanity-workout.us.com/ outside http://bears.nfljersey.us.com/ the http://www.northfaceoutlet.com.co/ movies http://www.mcm-handbags.org/ as http://bucks.nba-jersey.us.com/ a http://pelicans.nba-jersey.us.com/ clown http://www.michael-kors.net.co/ plays http://www.cheapreplica-watches.com/ a http://www.christianlouboutin.org.uk/ variety http://www.cheapjerseys.mex.com/ of http://www.nike-huaraches.nl/ roles, http://www.jimmy-choos.com/ while http://www.vibram-fivefingers.in.net/ we http://www.canadagoosesonline.com/ watch http://www.tnf-jackets.us.com/ a http://www.mk-outletonline.us/ movie http://www.nike-schoenen.co.nl/ while http://www.nike-maxfr.com/ acting http://www.airhuarache.co.uk/ slowly http://www.katespadeoutlet.gb.net/ in http://www.toms-outlets.us.com/ a http://cowboys.nfljersey.us.com/ sluggish http://www.michael-korsbags.co.uk/ performance, http://www.tomsoutlet-online.net/ the http://www.kate-spade.gb.net/ sink http://www.burberry-outletstore.net/ in http://kings.nba-jersey.us.com/ the http://www.abercrombie-andfitchs.com/ fame http://www.mlb-jerseys.us.com/ and http://www.timberland-boots.com.co/ fortune. http://www.rayban-sunglasses.co/ That http://airmax.shoesoutlet.cc/ we http://www.coco-chanel.com.de/ are http://www.puma-shoesoutlet.com/ all http://www.pradahandbags.net.co/ vulnerable, http://titans.nfljersey.us.com/ society http://www.uggs-outlet.cc/ was http://www.ralphlaurenoutlet-online.in.net/ inadvertently http://www.hollisteronlineshop.com.de/ quietly http://www.nike-air-max.com.se/ sublimation http://www.michaelkors.so/ mutual http://www.michael-korssale.us.com/ assistance.As http://monsterbeats.co-om.com/ studies http://www.michaelkorsoutletonline.net.co/ continue http://broncos.nfljersey.us.com/ to http://www.pandorajewellery.com.au/ leave http://www.abercrombiehollister.nl/ and http://www.burberryoutlets.net.co/ suddenly http://www.the-northface.com.co/ find http://www.handbagsoutlet.net.co/ that we http://www.jordanrelease-dates.us.com/ are http://mavericks.nba-jersey.us.com/ older, http://www.thejoreseproject.com/ we http://trailblazers.nba-jersey.us.com/ have http://michaelkors.co-om.com/ to http://www.nike-rosherun.com.es/ down http://coach.blackvfriday.com/ to http://www.adidas.com.se/ earth http://www.truereligionjeans.net.co/ to http://www.rolex-watches.us.com/ face http://www.abercrombie-kid.us.com/ the http://bulls.nba-jersey.us.com/ future. http://www.michaelkorsoutlet.ar.com/ Our http://www.longchamp.com.de/ time http://www.co-aol.com/ to http://www.jimmy-chooshoes.com/ shake http://www.rayban.com.de/ hands http://packers.nfljersey.us.com/ with http://www.ralphlaurencanada.ca/ the http://www.mcm-backpacks.com/ campus, http://www.salomon-schuhe.com.de/ with http://www.maccosmetics.gr.com/ a http://pistons.nba-jersey.us.com/ payment http://www.cheapjerseys.us.org/ cards, http://www.burberryoutlet-2016.co.uk/ which http://www.juicycouture.com.co/ devoted http://www.uggs-boots.cc/ a http://www.christian-louboutinshoes.com.co/ blessing http://nuggets.nba-jersey.us.com/ to http://www.mizuno-running.net/ each http://grizzlies.nba-jersey.us.com/ other http://www.burberryhandbagsoutlet.com/ and http://www.timberlandbootsoutlet.us.com/ care. http://panthers.nfljersey.us.com/ We http://www.ugg-bootsclearance.com/ left http://www.versaceoutlet.us.com/ the http://www.uggsoutlet.com.co/ school http://www.coachblackfriday.com/ this http://www.barbour-factory.com/ tree, http://www.ralphlaurenonlineshop.de/ such http://www.abercrombie-and-fitch.us.com/ as http://www.swarovski-canada.ca/ patches http://www.rolexwatchesforsale.us.com/ of http://www.michael-korsoutlet.cc/ autumn leaves, http://www.cheap-jordans.net/ the http://www.nikestore.com.de/ separation http://www.coachhandbags2016.us.com/ of http://www.nikerosherun.us/ Li http://www.michael-kors-taschen.com.de/ song, http://www.christianlouboutinoutlet.net.co/ drift http://www.coachoutletstore.net.co/ in http://www.kate-spadeoutlet.net/ to http://www.uggboots.com.de/ corner http://clippers.nba-jersey.us.com/ the http://www.michael-kors-australia.com.au/ horizon. http://www.oakleysunglasses-canada.ca/ Whenever http://www.cheapshoes.net.co/ retrospect http://www.beats-headphone.com.co/ those http://www.mcm-bags.us.org/ years http://www.ralphslaurenoutlet.us.com/ time, http://www.vans-schuhe.com.de/ there http://www.christianlouboutinshoesoutlet.org/ will http://bengals.nfljersey.us.com/ always http://www.marc-jacobsonsale.com/ be http://www.to-coachoutlet.com/ a http://www.coachoutletstore-online.com.co/ few http://www.zxcoachoutlet.com/ drops http://www.longchamp.com.co/ of http://patriots.nfljersey.us.com/ tears http://www.nike-air-max.com.au/ Yingying, http://www.michael-kors-outlet-online.us.org/ it http://airmax.misblackfriday.com/ is http://warriors.nba-jersey.us.com/ bliss, http://www.nike-skor.com.se/ miss, http://www.omega-watches.us.com/ is http://www.nikestore.us/ unable http://www.pandorajewelry.top/ to http://www.adidasshoes.org.es/ let http://www.polo-ralph-lauren.de/ go http://mcmbackpack.co-om.com/ of some Love. http://www.hollister-abercrombie.com.se/ Today, http://www.tommyhilfigerca.ca/ the http://www.michaelkors-bags.com.co/ face http://heat.nba-jersey.us.com/ of http://www.burberry-outletonline.co.uk/ complex http://www.canada-goosesjackets.us.com/ society, http://www.levisjeans.com.co/ there http://www.wedding--dresses.co.uk/ is http://www.tommy-hilfiger-online.de/ always http://www.iphone-cases.net.co/ a http://celine.blackvfriday.com/ sigh http://www.bottegaveneta-bagsoutlet.com/ from http://www.poloralphlauren.cc/ the http://www.newbalancecanada.ca/ heart, that http://www.christianlouboutinshoes.jp.net/ we can http://www.chanel-bags.com.co/ not http://www.thenorth-faces.co.uk/ go http://www.truereligion-outlet.com.co/ back http://www.raybans-outlet.cc/ in http://www.ralph-laurensoutlet.co.uk/ time. http://lions.nfljersey.us.com/ There http://www.coach-factoryyoutletonline.net/ is http://texans.nfljersey.us.com/ always http://www.nike-schuhe.com.de/ a http://www.cheap-omega-watches.com/ call http://uggboots.misblackfriday.com/ from http://www.ferragamoshoes.in.net/ the http://www.giuseppezanotti.com.co/ depths http://www.raybans-wayfarers.net/ of http://www.barbour-jackets.us.com/ the http://www.hollisters-canada.ca/ soul, http://www.toms-shoesoutlet.us/ the http://www.celine-bags.org/ students http://www.cheap-uggboots.us.com/ of http://www.cheap-baseballbats.us/ those http://www.raybansocchiali.it/ years http://chargers.nfljersey.us.com/ you http://www.uggs-onsale.net/ been? http://www.cheapthomassabos.co.uk/ In http://www.uggs.co.nl/ those http://www.michaelkors.com.se/ years the http://www.soft-ballbats.com/ teacher, http://www.cheap-rayban.com.co/ there http://www.thenorthfacejackets.net.co/ is no http://www.truereligion-outlet.us.org/ added http://steelers.nfljersey.us.com/ a http://www.toms-outlet.net/ few http://www.calvin-kleins.cc/ gray http://www.swarovski-crystals.us.com/ hairs? http://www.replica-handbags.net.co/ Often http://www.christian--louboutin.in.net/ written http://www.coach-factoryoutlet.net.co/ into http://bills.nfljersey.us.com/ the http://www.nike-air-max.com.de/ mind http://www.chiflatiron.net.co/ thoughts, http://nike.shoesoutlet.cc/ not http://www.raybansoutlet.cc/ for http://www.oakleyoutlet.it/ lost http://www.nikeskoes.dk/ years, http://www.p90xworkout.us.com/ only http://www.giuseppe-zanotti.net/ for http://www.cheap-mlbjerseys.us.com/ those http://www.bcbg-maxazria.ca/ of http://www.ralph-laurenpolooutlet.com/ our http://www.poloralphlaurenoutlet.net.co/ youth.Now http://www.oakleys-sunglasses.top/ you http://www.yogapantscanada.ca/ and http://rams.nfljersey.us.com/ I http://www.nikeshoesoutlet.org.uk/ [wrote]In the http://www.longchamp-handbagsoutlet.us.com/ current http://76ers.nba-jersey.us.com/ society, http://www.tory-burchoutlet.net/ we are http://northfaceoutlet.co-om.com/ forced http://www.ugg-australia.com.de/ to http://www.oakley-sunglasses.cc/ hold http://www.hollisters.us.com/ down, http://www.nike-airmax.us.com/ often http://coach-outlet.tumblr.com/ cruel reality http://www.toryburchsale.com.co/ exceeded http://www.nba-shoes.com/ our http://www.cheap-rolex-watches.co.uk/ expectations. http://www.weddingdressesuk.org.uk/ With http://www.jordanretro.org/ the http://www.cheap-michaelkors.com/ expansion http://www.rolex-watches.cc/ of http://www.air-huarache.co.uk/ materialism, http://www.weddingdressessonline.ca/ secular http://www.nikefree-run.org.uk/ thin cold, http://jaguars.nfljersey.us.com/ our http://www.uggs-store.com/ hearts have http://www.scarpe-hoganoutlets.it/ been http://www.eyeglassoutlet.online/ changed http://www.nfl-jersey.us.org/ a http://www.newoutletonlinemall.com/ lot. http://www.michaeljordan.com.de/ We http://www.hollisterclothingstore.org/ have http://www.chanelhandbags.net.in/ their http://www.new-balance-schuhe.de/ own http://seahawks.nfljersey.us.com/ small http://www.burberryoutlet-sale.net/ home, http://www.cheap-oakleyglasses.org/ have http://www.prada-shoes.com.co/ their http://www.raybans.org.es/ own http://www.cheapnhljerseys.us.com/ children, http://www.rosheruns.us/ is http://www.ralph-laurenspolo.co.uk/ no http://www.nike-air-force.de/ longer http://www.oakley-outlet.net/ a http://www.designer-handbagsoutlet.us.com/ fantasy http://www.tommy-hilfigeroutlet.in.net/ for http://www.tommy-hilfiger.com.de/ us. http://www.burberry-bagsoutlet.net/ For http://www.raybans-sunglasses.org/ a http://www.thenorth-face.ca/ better start, http://suns.nba-jersey.us.com/ in http://www.barbours.us.com/ order http://www.michaelkorsbags.us.org/ to http://www.pandora.com.de/ share http://www.kate-spade.in.net/ the http://www.basketballshoes.com.co/ responsibility of http://www.burberry-handbagsoutlet.net.co/ shoulder, http://www.abercrombiefitchs.cc/ running in http://www.tommyhilfiger.net.co/ their http://www.rayban-pascher.fr/ dust. http://www.longchampoutlet.com.co/ The http://www.oakley.com.de/ pressures http://www.coco-chanels.us.org/ of http://pacers.nba-jersey.us.com/ life http://www.swarovski-australia.com.au/ make http://www.michael-kors.com.es/ us http://browns.nfljersey.us.com/ less http://www.ralphlaurenoutlet-online.us.com/ of http://www.newbalanceshoes.com.es/ Xu http://www.hogan.com.de/ memories, http://www.omegarelojes.es/ just http://www.thenorthfacejackets.fr/ occasionally http://www.cheap-jerseys.cc/ caused http://www.prada-handbags.com.co/ inner http://www.juicycoutureoutlet.net.co/ feelings http://www.rolexwatches-canada.ca/ changed.Finally http://www.michaelkors-outletonline.cc/ one http://www.air-max.com.de/ day http://raiders.nfljersey.us.com/ inadvertently http://www.nike-mercurial.in.net/ Looking back, http://www.air-maxschoenen.nl/ found http://redskins.nfljersey.us.com/ already lost http://www.michaelkors-uk.org.uk/ to http://www.uggsale.net/ when http://www.airmax-2015.org/ the http://www.retro-jordans.com/ road. http://www.burberry-outletcanada.ca/ Hundred http://www.ralphlauren-polos.com.co/ thousand http://www.supra-shoes.org/ turn http://www.burberryoutlet-sale.com.co/ back http://www.beatsbydrdrephone.com/ hard http://www.vans-shoes.co.uk/ self, http://www.mcmshandbags.com/ wandering http://www.nhl-jerseys.us.com/ blindly http://www.the-northfacejackets.us.com/ grasp http://www.thenorthface.com.de/ exactly what? http://www.coach-outletonline.ca/ How http://www.oakleysoutletonline.cc/ much http://www.bcbg-dresses.com/ have http://wizards.nba-jersey.us.com/ you http://www.asicsoutlet.us.org/ lost http://www.mk-com.com/ it? http://www.ralph-laurens.org.uk/ Should http://azcardinals.nfljersey.us.com/ time be http://www.ugg-bootscanada.ca/ able http://www.raybans-outlet.us.org/ to http://www.salvatoreferragamo.in.net/ stay a http://www.burberry-handbagssale.com.co/ while, http://www.oakley--sunglasses.com.au/ if http://www.barbour-jacketsoutlet.net/ you http://supra.shoesoutlet.cc/ can http://www.ugg-boots-australia.com.au/ allow http://www.christianlouboutin-shoes.ca/ yourself http://www.converse.com.de/ a http://www.ok-em.com/ quiet http://cavaliers.nba-jersey.us.com/ corner, http://www.ed-hardy.us.com/ deep thought, http://www.bottega-venetas.cc/ vanity http://lakers.nba-jersey.us.com/ Why? http://www.ferragamo.com.co/ Why http://jazz.nba-jersey.us.com/ joys http://www.burberryonlineshop.de/ and http://www.ray-bans.net/ sorrows? http://www.ugg-boots.us.org/ Valente PASSING, http://spurs.nba-jersey.us.com/ the number http://www.nike-outlet.us.org/ of http://www.tomsshoes-outlet.us.com/ old http://magic.nba-jersey.us.com/ time, http://www.beats-by-dre.com.co/ travel http://www.nike-freeruns.org.uk/ rush, http://www.newbalance-shoes.org/ mottled http://michaelkors.blackvfriday.com/ how http://www.polos-ralphlauren.us.org/ much http://www.lauren-ralph.co.uk/ time, http://www.prada.com.de/ ask http://www.toms-shoe.us.com/ the http://www.airjordans.us/ wind, http://www.tommy-hilfiger.co.nl/ the http://www.tory-burchsandals.in.net/ wind http://www.soccersshoes.us.com/ silent, http://www.oakleys-sunglasses.net/ ask http://www.swarovskijewelry.com.co/ clouds, http://www.nike-shoesoutlet.us/ rain http://www.michael-korshandbags.us.org/ fall, only http://www.toms--outlet.com.co/ that http://www.wedding-dresses.cc/ old http://www.hermesbirkin-bag.net/ song http://jets.nfljersey.us.com/ singing http://www.nike-factorys.us/ in the http://ralphlauren.blackvfriday.com/ dust.Time http://www.nike-roshe-run.de/ on http://www.raybans-sunglasses.com/ the http://saints.nfljersey.us.com/ walk, http://www.ralphlauren-au.com/ there http://rockets.nba-jersey.us.com/ are http://www.montres-pascher.fr/ many http://www.swarovski-online-shop.de/ stories http://www.barbour.in.net/ belong http://www.swarovskis-outlet.co.uk/ to http://www.oakleysoutlet.net/ us? Life http://www.soccer-shoesoutlet.com/ kept http://www.horlogesrolex.nl/ repeating http://www.ghdhairstraightener.cc/ rub http://www.airmax-90.org/ shoulders http://www.nike-shoescanada.ca/ and http://www.nike-tnrequinpascher.fr/ leave, http://www.instylers.us.org/ and http://www.babyliss-pro.us.com/ every http://www.cheapjerseys.com.co/ bloom http://www.coachoutlet-online.com.co/ cycle http://www.beatsbydre.com.co/ are http://www.hermes-bags.net/ validated http://www.montblanc-penssale.net/

http://knicks.nba-jersey.us.com/

   
   

Aol Support Phone Number @ http://www.aol.support-phonenumber.com/
Aol Tech Support Number @ http://www.aol.technical-supportnumber.com/
Outlook Tech Support Number @ http://www.outlook.technical-supportnumber.com/
Outlook Technical Support Number @ http://www.outlook.support-phonenumber.com/

   

QuickBooks is one of the best, efficient and the most flexible software. You might have heard that if someone is setting up any business, then QuickBooks is recommended to that person. It is the most efficient software and the example of this is that, like for setting up the number of clients and customers is the most time consuming task but with the help of QuickBooks you can do in just a few minutes. If in any case you can face some errors, then you can contact QuickBooks Phone Support Number for any help. And the main part of QuickBooks is point of sale with the help of this the work of transactions becomes very much easier and you can also track all the things, for any kind of help contact QuickBooks point of sale (POS) Support Number.
http://www.quickbooksphonesupportnumber.com/
http://www.quickbooksphonesupportnumber.com/quickbooks-pos-support-number.html

   

His http://www.adidas.us.com/ world http://lakers.nba-jersey.com/ has http://www.burberry-outletstore.net/ always been black http://www.vans-shoes.net/ and white, http://www.tory-burch.us.org/ there http://www.instylers.us.org/ have http://coach.blackfriday.in.net/ been http://www.oakleys-2017.in.net/ no other http://www.toms-outlet.net/ colors, http://www.oakleys.org.es/ he http://www.cheap-rayban.com.co/ does http://www.polos-outlets.com/ not http://www.swarovski-online-shop.de/ allow http://www.cheap-nike-shoes.net/ the http://magic.nba-jersey.com/ emergence http://www.burberryoutlets.net.co/ of http://www.co-aol.com/ other http://www.ralphslaurenoutlet.us.com/ colors. http://www.michael-kors.cc/ But when http://www.ed-hardy.us.com/ she http://www.oakley-sunglasses.mex.com/ walked into http://www.christianlouboutinshoesoutlet.org/ his http://www.mcmbackpacks.in.net/ sight, http://www.nikeair-max.es/ she http://www.replica-handbags.net.co/ became http://www.pandorajewellery.com.au/ a rainbow http://www.michael-kors-australia.com.au/ of his http://www.michaelkorsoutletonline.net.co/ black and http://www.cheap-mlbjerseys.us.com/ white life, http://steelers.nfljersey.us.com/ adding http://www.airyeezy.us.com/ a lot http://www.ray-bans.net.co/ of http://www.nike-free-run.de/ bright http://www.burberry-bags.net/ colors to http://www.beatsbydre.com.co/ his http://jaguars.nfljersey.us.com/ monotonous http://eagles.nfljersey.us.com/ world. http://www.jordanrelease-dates.us.com/ White ink http://www.thenorthfacejackets.fr/ as http://www.oakley-outletonline.com.co/ its http://www.ok-em.com/ name, http://www.beats-by-dre.com.co/ if he http://www.cheapshoes.net.co/ came http://heat.nba-jersey.com/ to http://www.rolex-watches.net.co/ the http://www.ralph-laurens.org.uk/ world http://hawks.nba-jersey.com/ when http://www.ralphlaurencanada.ca/ like http://www.levisjeans.com.co/ a piece http://www.timberlandbootsoutlet.us.com/ of http://www.marc-jacobs.us.com/ white paper, http://www.giuseppezanotti.com.co/ then http://www.cheapjerseys.us.org/ the http://www.polos-ralphlauren.us.org/ color http://www.tommy-hilfigers.net/ can be painted on this http://www.tory-burchsandals.in.net/ white http://www.bcbg-dresses.com/ paper only http://www.toms--outlet.com.co/ black http://www.nikefree-run.org.uk/ ink. http://www.nikeairmaxnc.co.uk/ He http://raptors.nba-jersey.com/ sees http://www.valentino-shoesoutlet.us.com/ the http://panthers.nfljersey.us.com/ color http://www.michael-kors-taschen.com.de/ of http://www.airmax-2015.org/ pleasing http://www.michaelkorsbags.us.org/ eyes only black http://www.rolexwatches-canada.ca/ and http://coach-outlet.tumblr.com/ white, http://www.michaelkorsoutlet.ar.com/ and must http://chargers.nfljersey.us.com/ be http://dolphins.nfljersey.us.com/ the most http://www.hollister-clothing.in.net/ pure, http://www.underarmour.us.com/ can http://www.converse.net.co/ not http://www.nba-shoes.com/ be doped http://www.cheap-jerseys.cc/ with http://www.raybanoutlet.ca/ other http://www.tory-burchoutlet.com.co/ colors. http://www.adidasshoesca.ca/ His http://www.air-huaracheshoes.co.uk/ character http://www.north-face.com.co/ is calm http://patriots.nfljersey.us.com/ and http://www.mizuno-running.net/ decisive, http://texans.nfljersey.us.com/ said http://www.coachoutlet-online.com.co/ Fuji, http://timberwolves.nba-jersey.com/ never dragging http://www.salomon-schuhe.com.de/ his http://www.jimmy-choosshoes.com/ feet, http://www.coach-outletonline.net.co/ like http://www.cheap-michaelkors.com/ a person http://www.nikestore.com.de/ alone. Ji http://www.beatsbydrdrephone.com/ Ruhong and http://www.nikestore.us/ her http://www.plein.in.net/ name, lively and cheerful http://www.ralph-laurenspolo.co.uk/ character http://www.rayban.co.nl/ makes http://www.michaelkors.com.se/ people http://www.rayban-pascher.fr/ like to http://www.iphone-cases.net/ close, see http://www.coachfactory.cc/ her like http://www.katespades-outlet.in.net/ to http://www.timberlandshoes.net.co/ see the http://www.ralph-laurenoutletonline.in.net/ rain after http://www.oakleys.in.net/ the http://www.marc-jacobsonsale.com/ rain, http://www.coach-outletonline.ca/ bad http://www.wedding-dresses.cc/ mood http://www.cheapnhljerseys.us.com/ will http://www.longchamp.com.co/ be swept http://www.oakleysoutlet.it/ away. She http://broncos.nfljersey.us.com/ is a bit http://www.nike-skor.com.se/ confused, http://ralphlauren.blackfriday.in.net/ sometimes very dirty, like http://www.supra-shoes.org/ the http://www.airmax-90.org/ bright colors, http://wizards.nba-jersey.com/ more like http://www.pandoracharms-canada.ca/ lively. http://www.ralph-laurenpolosoutlet.com/ When http://www.burberryoutlet-sale.com.co/ the http://www.barbour.in.net/ white http://celtics.nba-jersey.com/ ink http://www.adidas-shoes.cc/ to http://cowboys.nfljersey.us.com/ hear http://www.longchamps.us.com/ the quarter of http://www.tomsshoes-outlet.us.com/ rainy http://www.true-religion.com.co/ smile, watching her http://redskins.nfljersey.us.com/ smile http://www.the-northface.ca/ in http://www.hermesbirkin-outlet.com/ front of him through, it http://www.chrome-hearts.in.net/ seems http://www.oakleys-frame.net/ that http://www.sunglasses-outlet.net/ there http://www.nikeshoesoutlet.org.uk/ is a http://www.long-champoutlet.com/ warm http://celine.blackfriday.in.net/ color http://lions.nfljersey.us.com/ of http://www.outlet-burberry.net.co/ light in http://www.horlogesrolex.nl/ his black http://www.the-northfaces.net.co/ and http://www.adidas-superstars.nl/ white http://www.bottega-veneta.in.net/ world, so http://www.rosherun.co.uk/ that http://www.tommy-hilfiger-online.de/ he was http://www.michael-kors.net.co/ at http://bulls.nba-jersey.com/ a http://www.nike-air-max.com.se/ loss, http://www.abercrombiefitchs.cc/ subconsciously http://www.tommyhilfigerca.ca/ want http://www.burberry-outletcanada.ca/ to http://www.burberrys-bags.net.co/ escape http://www.nhl-jerseys.us.com/ The Unexpectedly, http://www.christianlouboutin.org.uk/ when http://www.converse.com.de/ the http://www.nike-huaraches.nl/ white ink http://www.barbours.us.com/ once http://www.truereligions.net/ again to http://www.christianlouboutinoutlet.net.co/ see http://www.ralphlauren-polos.com.co/ the http://www.coach-factoryoutlet.net.co/ quarter http://michaelkors.blackfriday.in.net/ when http://www.longchamp-bags.us.com/ the http://www.puma-shoes.de/ rainbow, http://www.nike-air-max.com.de/ he is http://www.michaelkors.so/ to http://www.bcbg-maxazria.ca/ guide http://pacers.nba-jersey.com/ her http://www.ferragamoshoes.in.net/ internship http://www.the-northfaces.us.com/ predecessors, she in http://www.barbour-jackets.us.com/ the three months of http://www.the-north-face.org.uk/ internship http://www.ralphs-laurenpolos.com/ to follow http://www.nike-tnrequinpascher.fr/ him to http://www.cheap-rolex-watches.org.uk/ learn. After http://www.cheapjerseys.net.co/ three http://www.hollisterclothingstore.org/ months http://warriors.nba-jersey.com/ of http://www.ray-bansoutlet.in.net/ day and night, http://www.oakley--sunglasses.com.au/ white http://www.michaelkorsoutlet-online.ar.com/ ink http://www.pandora.com.de/ had http://www.nikefree5.net/ to admit http://www.louboutin.jp.net/ that http://www.airjordans.us/ he was http://bengals.nfljersey.us.com/ tempted for http://www.toms-outlets.us.com/ the quarter, http://www.coachblackfriday.com/ hoping http://hornets.nba-jersey.com/ that http://www.newbalance-shoes.org/ this http://www.oakleys-sunglasses.in.net/ rainbow can http://www.pulseraspandora.com.es/ be http://www.converses-outlet.com/ stationed in http://www.mcms-handbags.com/ his black and http://www.fendi-outlet.in.net/ white world. http://www.nike-rosheruns.nl/ In http://www.giuseppe-zanotti.net/ order http://www.converse-shoes.net/ to pursue http://www.tnf-jackets.us.com/ quarterly rainbow, http://vikings.nfljersey.us.com/ white http://www.abercrombiehollister.nl/ dumping http://www.toms-shoe.us.com/ ink http://pistons.nba-jersey.com/ willing http://www.christian-louboutins.in.net/ when http://www.abercrombie-andfitch.ca/ she http://www.raybanssunglasses.in.net/ came http://www.handbagsoutlet.in.net/ with http://www.christianlouboutin-shoes.ca/ the http://seahawks.nfljersey.us.com/ good http://www.michaelkors.co.nl/ driver, http://www.ray-bans-sunglasses.net/ in http://www.swarovski-crystals.us.com/ her http://mavericks.nba-jersey.com/ work when http://www.omegawatches.in.net/ faced http://www.tommy-hilfiger.co.nl/ with problems http://www.hogan.com.de/ to http://www.lauren-ralphsoutlet.co.uk/ help her solve, http://www.chiflatiron.net.co/ take http://www.hollisteronlineshop.com.de/ her to her http://www.ray-bans.co.uk/ favorite place, http://www.truereligion-outlet.us.org/ there http://www.vibram-fivefingers.in.net/ are http://www.pradahandbags.net.co/ many http://www.ralphlaurenonlineshop.de/ intimate http://pelicans.nba-jersey.com/ move, http://www.ralph-laurenoutletonline.com/ do http://rockets.nba-jersey.com/ a http://www.hollister-clothingstore.com/ lot of http://titans.nfljersey.us.com/ their own http://www.abercrombie-fitchs.com/ I http://www.newoutletonlinemall.com/ do http://www.coach-factory.in.net/ not http://www.nfljersey.us.com/ like http://longchamp.blackfriday.in.net/ to now http://www.dsquared2.us.com/ like http://rams.nfljersey.us.com/ the http://www.oakley.com.de/ matter, http://chiefs.nfljersey.us.com/ but http://www.burberry-outletonline.cc/ always http://www.cheapoakleyss.com/ did http://jazz.nba-jersey.com/ not http://www.nike-schuhe.com.de/ show her http://49ers.nfljersey.us.com/ mind. And the http://www.philipp-plein.us.com/ slow season Ru-hu http://www.omegarelojes.es/ to http://www.nike-mercurial.in.net/ these http://www.vans-shoes.co.uk/ considerate http://www.nikefreeshoes-inc.co.uk/ as http://www.calvin-kleins.in.net/ the http://www.polo-ralph-lauren.de/ concern http://www.coach-outlet.store/ of http://www.babylisspros.in.net/ the http://www.coachfactory.shop/ older generation, http://www.cheapreplica-watches.in.net/ from http://www.air-huarache.co.uk/ the http://www.true-religions.com/ beginning of http://www.christian-louboutinshoes.in.net/ the grudge to http://www.burberryoutlet-sale.net/ later http://www.nike-outlet.us.org/ accustomed http://www.burberry-handbagssale.com.co/ to, http://giants.nfljersey.us.com/ did not http://www.michaelkors-outletonline.cc/ find http://www.swarovskijewelrys.in.net/ themselves in http://www.rolexwatchesforsale.us.com/ a http://www.michael-korsbags.org.uk/ step http://www.mbt-shoes.us.com/ by http://www.vans-schuhe.com.de/ step into http://azcardinals.nfljersey.us.com/ the http://www.michael-korsbags.co.uk/ white ink weaving http://www.air-maxschoenen.nl/ into the network. http://www.cheap-raybansoutlet.in.net/ If http://www.bottega-venetas.cc/ it did http://www.adidassuper-star.de/ not http://www.burberry-outlets-online.co.uk/ happen http://www.tommy-hilfiger.in.net/ that http://www.oakley-outlet.net.co/ thing, http://www.michaelkors-canadaoutlet.ca/ perhaps http://www.juicycoutureoutlet.net.co/ Ji http://www.designer-handbagsoutlet.us.com/ Ruhong http://grizzlies.nba-jersey.com/ one http://www.abercrombie-andfitchs.com/ day http://www.prada-handbags.net.co/ did http://www.nike-schoenen.co.nl/ not http://www.dsquared2.in.net/ hear http://www.asicsoutlet.us.org/ the http://www.longchamp-handbagsoutlet.us.com/ white http://www.mk-com.com/ ink that http://coachoutlet.euro-us.net/ white http://www.rosheruns.us/ will http://www.adidasshoes.org.es/ not http://www.montblancpens-sale.com/ know that http://clippers.nba-jersey.com/ she http://cavaliers.nba-jersey.com/ has http://colts.nfljersey.us.com/ long http://www.burberry-outlets.org.uk/ been http://www.timberland-boots.com.co/ like http://www.nike-airmax.us.com/ white ink. That http://www.ralphlauren-au.com/ day, white http://www.polos-outletstore.net/ dumping ink http://www.michael-korsoutlet.cc/ to the http://www.oakleyoutlet.ar.com/ field http://www.swarovski-canada.ca/ on http://www.zxcoachoutlet.com/ business, quarter Ruhong to http://www.cheap-jordans.net/ a customer with the http://www.michael-korshandbags.us.org/ customer http://www.hermes-bags.net/ to negotiate http://www.toms-shoes.net.co/ work. http://www.tracksuits-store.com/ Had http://www.michaeljordan.com.de/ talked http://www.beatsheadphone.in.net/ very http://www.oakleyssunglasses.in.net/ well, http://www.burberry-handbagsoutlet.net.co/ but http://www.cheap-jerseys.mex.com/ in the http://kings.nba-jersey.com/ end in addition http://spurs.nba-jersey.com/ to http://www.tommy-hilfiger.com.de/ errors, so http://www.michael-kors.com.es/ quarterly http://www.soccer-shoesoutlet.com/ rainbow know what http://www.raybans-outlet.cc/ to http://www.oakleyoutlet.fr/ do. Her first reaction http://www.new-balance-schuhe.de/ was http://www.longchamp.com.de/ to http://michaelkors.euro-us.net/ call http://www.designer-handbags.cc/ the http://www.christianlouboutinshoes.jp.net/ white ink, http://raiders.nfljersey.us.com/ to his http://www.swarovski-australia.com.au/ help, http://coach.euro-us.net/ to hear http://browns.nfljersey.us.com/ his calm http://saints.nfljersey.us.com/ voice, http://www.barbour-jacketsoutlet.net/ get http://www.jordanretro.org/ the solution http://www.raybans-outlet.it/ after she http://www.nike-air-force.de/ immediately calm http://www.puma-shoesoutlet.com/ down, calmly solved http://buccaneers.nfljersey.us.com/ the problem. http://www.raybans-outlet.com.co/ After http://www.rayban-sunglasses.co/ a http://www.mlb-jerseys.us.com/ sigh http://www.nike-factorys.us/ of relief, http://packers.nfljersey.us.com/ quarter Ruhong http://www.rolex-watches.us.com/ found http://www.katespadeoutlet.gb.net/ that their http://www.hollisters-canada.ca/ dependence http://www.jimmy-chooshoes.com/ on http://www.soccers-shoes.net/ the http://www.abercrombie-and-fitch.us.com/ ink, http://www.celine-bags.org/ recalled three months http://www.the-northfacejackets.net.co/ since http://www.hugo-bossoutlet.com/ the http://www.adidas.com.se/ situation, she http://www.oakleys-outlet.in.net/ understood http://www.to-coachoutlet.com/ his http://www.cheap-michaelkors.in.net/ mind. http://jets.nfljersey.us.com/ When http://thunder.nba-jersey.com/ the http://www.longchampoutlet.com.co/ white http://www.scarpe-hoganoutlets.it/ ink http://www.nikerosherun.us/ came http://www.pandorajewelry.top/ back, http://www.truereligion-outlet.com.co/ Ji Ruhong http://www.pradaoutlet.com.co/ said to http://www.lacosteoutlet.us.com/ him http://www.truereligionjeans.net.co/ the http://www.nike-roshe-run.de/ first http://www.nikeshoes.org.es/ sentence http://www.newbalancecanada.ca/ is http://www.toms-shoesoutlet.us/ to http://www.oakleys2017.com/ express their http://www.thomas-sabo.com.de/ minds, http://www.givenchy.in.net/ and white http://www.hollisters.us.com/ dumping http://www.basketballshoes.com.co/ froze http://www.cheap-thomassabos.co.uk/ a http://bills.nfljersey.us.com/ few seconds after http://www.uhren-shop.com.de/ the http://www.nike-max.fr/ happy http://www.michaelkors-bags.com.co/ to http://www.rayban.com.de/ accept. http://trailblazers.nba-jersey.com/ Later, http://www.kate-spades.com.co/ Ji Ruhong http://rayban.blackfriday.in.net/ only http://www.p90xworkout.in.net/ know that the http://www.the-northface.com.co/ original white http://www.montres-pascher.fr/ ink has long http://www.barbour-factory.com/ been http://www.nike-rosherun.com.es/ eyeing http://www.ralphlaurens-outlet.co.uk/ her http://www.versaceoutlet.us.com/ prey, quietly cited her network, http://www.jordan-shoes.com.co/ the http://www.pandoras-charms.org.uk/ results http://www.air-max.com.de/ she http://bears.nfljersey.us.com/ was http://www.cheapmichaelkors.us.org/ stupid http://nets.nba-jersey.com/ to http://www.newbalanceshoes.com.es/ reckless, http://www.ralphs-laurens.co.uk/ but http://www.cheap-baseballbats.us/ she was willing to http://www.juicycouture.com.co/ be http://www.poloralphlauren.cc/ a http://www.woolrich-clearance.com/ love http://www.mcm-handbags.org/ fool, http://www.nikeshoes-outlet.com/ because http://www.oakleysunglasses2017.com/ she http://www.armani-exchange.in.net/ got a http://www.michael-kors.shop/ white dump http://www.nikeair-max.ca/ all Love. http://www.nike-shoes.dk/ When the http://www.raybans.org.es/ black http://www.nike-shoescanada.ca/ and http://www.asics-shoesoutlet.com/ white http://www.hermesoutlet.shop/ life http://www.prada.com.de/ in http://76ers.nba-jersey.com/ a http://www.michael-kors-outlet.us.org/ rainbow, http://www.ray-banssale.com/ his http://www.coach-outlets.net.co/ favorite color http://www.tommyhilfiger.net.co/ is http://www.nikefree-run.net/ no longer http://www.nike-air-max.com.au/ black and http://oakley.blackfriday.in.net/ white, http://www.hollister-abercrombie.com.se/ but http://www.oakleysunglasses-canada.ca/ the rainbow http://www.swarovskissale.co.uk/ rich http://www.mk-outletonline.us/ and colorful http://www.mcmhandbags.com.co/ colors, his http://www.adidas-schuheonline.de/ world http://ravens.nfljersey.us.com/ is http://www.retro-jordans.com/ no http://www.nfl-jersey.us.org/ longer monotonous. http://www.nba-jersey.com/ And she, http://www.rayban-pas-cher.fr/ for http://www.newbalance-outlet.org/ him to http://knicks.nba-jersey.com/ become http://www.salvatoreferragamo.in.net/ a http://www.thenorthface.com.de/ better http://www.poloralphlaurenoutlet.net.co/ person, will http://www.omega-watches.com.co/ bring http://www.mcm-bags.us.org/ him laughter, http://www.toryburchsale.com.co/ will give http://www.nikeair--max.fr/ him http://www.ferragamo.com.co/ support and encouragement, http://www.ray-banssunglasses.co.uk/ but also http://www.chi-flatirons.us.com/ when http://nuggets.nba-jersey.com/ he needs to give him alone http://www.prada-shoes.com.co/ space. http://bucks.nba-jersey.com/ Two http://www.reebok.com.de/ people together http://www.womenclothes.in.net/ for http://www.timberlands-paschere.fr/ each http://www.burberryonlineshop.de/ other's http://www.tomsoutlet-online.net/ world http://www.soft-ballbats.com/ to http://www.iphone-cases.in.net/ add http://www.canada-goosesjackets.com/ their own unique http://suns.nba-jersey.com/ colors, http://www.canada-gooses.net/ enrich each http://falcons.nfljersey.us.com/ other's http://www.kates-spade.com/ life.

   

The Lower price!
Free delivery!
Excellent quality!
www.adidasnmdsales.us Adidas NMD
www.yeezy-outlet.us Adidas Yeezy
www.running-shoes.top Running-shoes
www.asics.us.com Asics
www.nike-airmax90.com Nike Air Max
www.starboots.us StarBoots
www.coach-online.us Coach
www.michael-kors-bags.us Michael Kors
www.timberland-outlets.org Timberland

Alleen geregistreerde gebuikers mogen comments plaatsen

Aanmelden of Registreer plaats een reactie