de poëzie van pi

Geplaatst door: Marijke op Marijke reacties: 0

Het getal pi spreekt tot ieders verbeelding. Op http://users.pandora.be/koen.beek/index.htm vind je onder andere allerlei weetjes, bewijzen, formules en zelfs poëzie met betrekking tot het getal pi. De gedichten, waarvan Koen Beek zijn twee favoriete afdrukt, werden geschreven om de eerste cijfers van pi gemakkelijker te onthouden. De lengte van de woorden komt overeen met de cijfers. Volgend éénregelig gedicht (en geheugensteuntje) van de hand van Isaac Asimov vond ik heel leuk:

How I need a drink, alcoholic in nature, after the heavy lectures involving quantum mechanics.

__

Psychologen geven onderzoeksgegevens niet vrij

Geplaatst door: koan op koan reacties: 1

Wetenschappelijke artikels baseren nieuwe theorieën om een fenomeen te verklaren vaak op de uitkomst van experimenten. Andere wetenschappers kunnen de experimenten opnieuw doen om te verifiëren of de theorie wel klopt. Zo kunnen we goed van slecht onderzoek scheiden. Het is dan ook heel belangrijk dat wetenschappers zo precies mogelijk uitleggen hoe ze tot hun bevindingen gekomen zijn, zodat het repliceren van de experimenten niet wordt gehinderd. Dat is de theorie. In de praktijk loopt het wel anders. In het oktobernummer van American Psychologist verscheen een artikel dat voortkomt uit een onderzoek naar de praktijk van het delen van gegevens in psychologisch onderzoek om het controleren van experimenten mogelijk te maken. Bijna drie vierde van de gecontacteerde auteurs gaf de gevraagde gegevens niet, en dat terwijl alle auteurs bij het indienen van hun artikel ter publicatie wel een overeenkomst ondertekend hadden die hen verplicht de gegevens te delen voor controle ...

Shakespeares taalfilosofie

Geplaatst door: Marijke op Marijke reacties: 0

"What's in a name? That which we call a rose by any other name would smell as sweet."

uit: William Shakespeare, Romeo and Juliet (II,ii,1-2)

ein deutsches Requiem

Geplaatst door: Marijke op Marijke reacties: 0

Onlangs beluisterde ik ein deutsches Requiem _van Brahms. Ik was er helemaal ondersteboven van. Eén stuk vind ik bijzonder geslaagd: _Denn alles Fleisch es ist wie Gras. De tekst en de muziek gaan wonderwel samen. Het gaat zo:

Denn alles Fleisch es ist wie Gras

und alle Herrlichkeit des Menschen

wie des Grases Blumen.

Das Gras ist verdorret

und die Blume abgefallen.

So seid nun geduldig, liebe Brüder,

bis auf die Zukunft des Herrn.

Siehe, ein Ackermann wartet,

auf die köstliche Frucht der Erde

und ist geduldig darüber,

bis er empfahe den Morgenregen und

Abendregen.

So seid geduldig.

Denn alles Fleisch es ist wie Gras

und alle Herrlichkeit des Menschen

wie des Grases Blumen.

Isomorfie

Geplaatst door: johan.potums op Johan Potums reacties: 0

Nu ik me bekeerd heb tot de wereld van de programmatie, leer ik elke dag iets niets. Ook al is het niet zo bijzonder, ook al apprecieert niet iedereen die dingen (door de aard van de dingen). Maar ik heb een isomorfie ontdekt met de filosofie (isomorfie: ik ben Gödel, Esher en Bach aan het herherherlezen, kwestie van 'm ooit eens uit te krijgen).

cradle to cradle

Geplaatst door: Nono_ op Onno Timmerman reacties: 1

Cradle to cradle, de nieuwe milieustrategie van McDonough en Braungart is op zijn minst indrukwekkend. De aarde is een gesloten systeem, alle afval die we produceren blijft op één of andere manier rondzwerven, in water, lucht of aarde. We produceren momenteel cradl to grave. Recycleren is slechts een tussenstap en lijkt niet voldoende te zijn om het tij te doen keren. De twee visionairen bedachten en werkten de cradle to cradle stategie uit. Design op een heel nieuw niveau, alles wat we maken dient voedsel te zijn voor iets anders, of dient geheel op éénzelfde niveau herbruikt te worden. Het duo bracht hun visie reeds in praktijk bij o.a. Ford en Nike. Milieu en economie hand in hand, niet langer een utopie. Het lijkt zelfs winstgevend te zijn. Op Tegenlicht kan je de reportage Afval is voedsel bekijken die geheel handelt over dit onderwerp. De reportage wordt ook op ...

Over Griekse filosofen en hun verhouding tot het weer

Geplaatst door: Marijke op Marijke reacties: 0

Gisteren bespraken we in het monitoraat Aristoteles’ opvatting over de lust. Een student stelde zich hierbij volgende vraag: hoe zou Aristoteles genieten van het goede weer verklaren? Deze vraag werd druk bediscussieerd. Genieten van het goede weer is een activiteit, waarbij je jezelf helemaal kan verliezen. Je kan bijvoorbeeld intens genieten van het doorbreken van de zonnestralen na een lange koude periode. Bovendien is genieten van het goede weer een accidenteel genot. Het is namelijk zo dat je geniet van het goede weer omdat je het zolang hebt moeten missen. Je geniet dan evenwel niet van het feit dat jouw verlangen vervuld wordt, maar van het goede weer op zich. Eén van de studenten merkte op: Wat voor een vraag is dit nu? Aristoteles zou zich nooit afgevraagd hebben wat genieten van het goede weer nu precies is…Aristoteles is immers Griek en in Griekenland schijnt elke dag de zon ...